بیماری نقرس چیست؟ نقرس یکی از انواع بیماری های ورم مفاصل می باشد که با درد همراه است. نقرس در اثر افزایش اسید اوریک در خون به وجود می آید. یکی از عوامل افزایش دهنده ی اسید اوریک، دریافت زیاد مواد غذایی حاوی اسید آمینه ی "پورین" است.
اسید اوریک اضافی موجود در خون به شکل کریستال هایی در مفاصل ته نشین شده و باعث قرمزی، متورم و گرم شدن، درد و التهاب یک یا چند مفصل می گردد که بیشتر در انگشت شست پا، پاشنه پا، قوزک پا، زانو و آرنج ظاهر می شود.
حدود 95 درصد از مردان و 5 درصد از زنان دچار نقرس می شوند. زنان قبل از یائسگی، جزو گروه درگیر با نقرس می باشند.

کلیه،مواد زاید را از مایعات فیلتر می کند و در نتیجه این عمل ادرار تولید می گردد.

ادرار از طریق دو لوله که حالب نام دارند از کلیه ها وارد مثانه می شوند.

مثانه ادرار را ذخیره می کند.برای پر شدن، مثانه خود را منبسط و برای دفع، خود را منقبض می کند.

وقتی که مثانه تان پر است،مغزتان پیام دریافت می کند،سپس مغز پیامی به مثانه می فرستد که می تواند در حال حاضر عمل دفع را انجام دهد.

دنبال عفونت تنفسی ویروسی دستگاه تنفس فوقانی مثل سرماخوردگی ، ویروس حنجره را ملتهب کرده سبب گرفتگی صدا ، خشن شدن صدا و گاها سرفه میشود.

پس علائم لارنژیت بدین شرح است : hoarsness یا خشن شدن صدا – گاه آفونی ( بیمار قادر به تولید صدا نیست ) و اکثر موارد با سرفه همراه است. سرفه ها خشک و نه چندان شدید هستند ولی اصلی ترین تظاهر بیماری همان گرفتگی صدا است.

حلق را میتوان به سه قسمت :

۱) نازوفارنکس که در خلف حفره بینی قرار گرفته

۲ ) اوروفارنکس که در انتهای حفره دهان واقع شده

۳) هایپوفارنکس که ادامه حلق به طرف پایین تا ابتدای مری است تقسیم میشود.

هر بيماري اگر بموقع تشخيص داده شود، مقابله با آن آسان‌تر خواهد بود. اين مساله در مورد اغلب بيماري‌ها صادق است. حتي گاهي يك بيماري عفوني ساده اگر بموقع تشخيص و درمان نشود، مي‌تواند به از دست رفتن يك زندگي يا به دنيا آمدن نوزاد ناقص منجر شود و زندگي خانواده‌اي را بشدت تحت تاثير قرار دهد. حال سوال مهم اينجاست كه چرا با وجود پيشرفت‌هاي صورت گرفته در علوم آزمايشگاهي و امكان چكاپ‌هاي سالانه، تشخيص و پيگيري بسياري از بيماري‌ها در كشور ما پيش از آن‌كه به مرحله حاد خود برسد، فراهم نيست؟

دكتر عيسي صالحي، ايمونولوژيست و عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي تهران در گفت‌وگو با جام‌جم مي‌گويد: متاسفانه در كشور ما جنبه‌هاي مختلف سلامت جسم و روان در درجه چندم اولويت زندگي است. يعني بسياري از افراد به سالم بودن خودرويشان بيشتر از سلامت دهان و دندان يا قلب و عروق خود اهميت مي‌دهند.

به نظر مي‌رسد با فرهنگ سازي و گسترش بيمه‌هاي حمايتگر مي‌توان اين وضع را تغيير داد. چرا كه اگر از نظر اقتصادي هم به مسأله نگاه كنيم بايد گفت كه با چكاپ بموقع و تشخيص زودهنگام بسياري از بيماري‌ها مي‌توان از عوارض بهداشتي، رواني، اقتصادي و اجتماعي بروز بيماري‌هاي پيشرفته جلوگيري كرد.

بسته به اين‌كه هدف از انجام آزمايش چه باشد اهميت آزمايش‌هاي مختلف، متفاوت است. گاهي ممكن است آزمايشي براي تشخيص يك بيماري ارزش بسيار ويژه‌اي داشته باشد، در حالي كه در موارد ديگري اصلا اهميت ندارد. بنابراين تمام آزمايش‌هايي كه از سوي پزشك معالج درخواست مي‌شود براي تشخيص يا گاهي رد يك بيماري خاصي كه مورد نظر پزشك است مهم است.

دكتر صالحي با اشاره به فاصله زماني چكاپ‌هاي آزمايشگاهي در افراد مختلف مي‌گويد: فاصله زماني بين چكاپ بستگي زيادي به سن بيمار، جنس بيمار، شغل بيمار، وضع سلامت و شيوه زندگي و تغذيه فرد، سابقه ژنتيكي و خانوادگي و عوامل ديگري دارد، اما به طور كلي در افراد طبيعي كه مشكل خاصي ندارند، توصيه مي‌شود كه در بالاي پنجاه سالگي حداكثر هر يك سال و در افراد با سن پايين تر هر دو تا سه سال يك بار چكاپ انجام شود.

اين متخصص علوم آزمايشگاهي تاكيد مي‌كند: معمول‌ترين آزمايش‌ها شامل قند، اوره، اسيد اوريك، چربي‌هاي خون، آزمايش‌هاي كبدي، كليوي، تيروئيد و آزمايش بررسي التهاب در بدن و شمارش سلول‌هاي خوني است كه مي‌توان بيماري‌هاي ديابت، بيماري‌هاي كليوي، كبدي، نقرس و بيماري‌هاي تيروئيدي و بيماري‌هاي التهابي از جمله آرتريت روماتوئيد را با اين آزمايش‌ها و البته در كنار معاينات باليني كه توسط پزشك انجام مي‌گيرد، تشخيص داد.

همراه داشتن آزمايش‌هاي قبلي براي مقايسه نتايج آزمايشگاهي با نتايج قبلي بيماران ضروري است. گرچه نتايج بسياري از آزمايش‌هاي يك فرد در طول زمان و به دلايل مختلف از جمله مصرف داروها، فعاليت فيزيكي، تغذيه و... دچار تغييرات زيادي مي‌شود، اما اگر روال زندگي فرد تغيير چنداني نكند يا درمان خاصي صورت نگيرد، نتايج بسياري از آزمايش‌هاي تغيير خاصي نيز نشان نخواهد داد.

يعني مسئولان آزمايشگاه با در نظر گرفتن تمام اين موارد مي‌توانند با مقايسه نتايج آزمايش‌ها با نتايج قبلي بيماران جواب آزمايش را با دقت و صحت بيشتري گزارش كنند.

بنابر تاكيد متخصصان، نگهداري آزمايش‌هاي قبلي تا سال‌ها بخصوص در مورد تشخيص بيماري‌هاي عفوني خاصي كه عفونت مادام العمر ايجاد مي‌كند، بيشتر كاربرد دارد.

به گفته دكتر صالحي‌ اگر فرد، بيماري خاصي نداشته نباشد يك چكاپ معمولي شامل بررسي قند، اوره، اسيد اوريك، چربي‌هاي خون، آزمايش‌هاي كبدي، كليوي، تيروئيد و آزمايش بررسي التهاب در بدن و شمارش سلول‌هاي خوني سالانه يا هر دو سال يك بار برايش كافي است.

وي تاكيد مي‌كند: البته در صورتي كه فرد سابقه ابتلا به بيماري‌هاي خاصي را داشته باشد يا سابقه خانوادگي مرتبط با بيماري خاصي را داشته باشد، آزمايش ويژه آن بيماري نيز به آزمايش ديگر اضافه خواهد شد. درآقايان در سنين سالمندي بررسي اختلالات پروستات را هم مي‌توان به اين آزمايش‌ها اضافه كرد.

بنابر تاكيد متخصصان علوم آزمايشگاهي تاثير داروها بر نتيجه آزمايش بسته به نوع داروي مورد استفاده و نوع آزمايش درخواستي متفاوت است. بعضي از داروها بر بعضي آزمايش‌ها اثر بسيار زيادي دارد مثلا مصرف وارفارين يا آسپرين يا تركيبات مشابه تاثير شديدي در نتايج آزمايش‌هاي انعقادي دارد، ولي بر ميزان قند و اوره خون تاثيري ندارد.

بنابر اين هنگام مراجعه به آزمايشگاه بهتر است نوع و مقدار داروي مصرفي را به آزمايشگاه اطلاع دهيم تا آزمايشگاه با اطمينان بيشتري بتواند نتايج صحيح را گزارش كند. همچنين پرسيدن سوابق يك بيماري در شخص مورد آزمايش به مسوولان آزمايشگاه كمك مي‌كند روش و استانداردهاي مناسب با شرايط بيمار را در انجام آزمايش‌ها اعمال كند.

بنابر تاكيد متخصصان، در خانم‌ها سرطان‌هاي پستان و دهانه رحم شايع‌تر است كه براي تشخيص زودهنگام آنها علاوه بر معاينه پزشك متخصص آزمايش‌هاي متعددي وجود دارد كه توسط پزشك معالج درخواست مي‌شود.

آزمايش تشخيص تومورهاي سرطان پستان، بررسي نمونه‌هاي پاپ اسمير (آزمايش تشخيص سرطان دهانه رحم) و انجام بررسي‌هاي حضور HPV (آزمايش تعيين نوع ويروس زگيل تناسلي از نظر ميزان خطرناك يا بي‌خطر بودن) در دستگاه ادراري تناسلي از اين دسته آزمايش‌ها در خانم‌هاست.

در مورد آقايان سرطان پروستات در سنين سالمندي شايع است و انجام آزمايش‌هاي تشخيص سرطان پروستات از قبيل PSA به طور سالانه توصيه مي‌شود.

آنزيم‌هاي كبدي پس از تخريب سلول‌هاي كبدي در خون آزاد مي‌شود و افزايش مقدار خوني اين آنزيم‌ها مي‌تواند بيانگر اختلالات كبدي باشد.

دكتر صالحي با اشاره به اين مطلب مي‌افزايد: اختلالات كبدي طيف وسيعي از بيماري‌ها از بيماري‌هاي عفوني گرفته تا بيماري‌هاي ناشي از مصرف الكل يا بيماري‌هاي خودايمن را شامل مي‌شود. از سوي ديگر بايد در نظر داشت آنزيم‌هايي كه به اصطلاح كبدي ناميده مي‌شود، اختصاصي كبد نبوده و در بيماري‌هاي ديگري نظير بيماري‌هاي پانكراس، دستگاه گوارش و حتي بيماري‌هاي استخواني مقادير آنها افزايش مي‌يابد. پس تفسير نتايج آزمايشگاهي مرتبط توسط پزشك متخصص و با در نظر گرفتن علائم و شرايط باليني صورت مي‌گيرد.

بنابر توصيه متخصصان، خون‌ريزي‌هاي مشاهده شده در ادرار و مدفوع را بخصوص در سنين سالمندي بايد جدي گرفت. چراكه اگر سرطان در دستگاه گوارش يا ادراري رخ دهد، مي‌تواند موجب بروز خون‌ريزي در اين دستگاه‌ها شود. گرچه هر خون‌ريزي ناشي از سرطان نيست، اما از آنجا كه سرطان ممكن است هر بافت يا اندامي را درگير كند و عوارض و علائم مختلفي را موجب شود، پس توصيه مي‌شود هر گونه عملكرد غيرطبيعي قسمت‌هاي مختلف بدن خود را جدي بگيريم و قبل از اين‌كه بيماري‌ها از جمله سرطان به مرحله غيرقابل درمان يا مراحل مشكل‌تر برسد با مراجعه به پزشك متخصص و آزمايش‌هاي دوره‌اي از وضع سلامت خودآگاهي پيدا كنيم.

 لذا برای تایید عفونت گوش میانی حتما باید از وجود مایع یا چرک در داخل گوش میانی ( پشت پرده گوش) اطمینان حاصل کرد.

عونت گوش میانی در کودکان زیر سه سال شایعتر است. و در این سنین کودکان ۶ ماهه تا ۲۴ ماهه بیشترین در صد مبتلایان را تشکیل میدهند. بعد از سه سالگی از شیوع عفونت کاسته میشود تا مجددا در سنین ۶-۵ سالگی یا بدو ورود به مدرسه که شیوع آن مختصر افزایش می یابد. شیوع عفونت در کودکان بسیار زیاد است بطوریکه ۲۳  کودکان زیر سه سال حداقل یک اپیزود عفونت گوش میانی را تجربه میکنند. در این گروه ۳/۱ موارد بیشتر از سه بار به عفونت گوش مبتلا میشوند. عوامل متعددی که سبب عفونت گوش میشود سبب میشود تکرار عفونت نیز در اطفال شایع باشد. اختلالات آناتومیکی نظیر شکاف کام – شکاف زبان کوچک – انسداد آناتومیک یا فیزیولوژیک کانال اوستاش ( Austachian tube  ) ابتلا به عفونت گوش را تسهیل میکند. نقص ایمنی در نوزادان از عوامل مستعد کننده عفونت گوش محسوب میشود. نوزادانیکه حداقل ۳ ماه اول تولد را از شیر مادر تغذیه کرده اند مقاومت بیشتری در مقابل ابتلاء عفونت گوش دارند. آلودگی هوا ( دی اکسید گوگرد )– اختلالات فشار هوا ( atmospheric conditions ) و عفونتهای ویروسی دستگاه تنفس فوقانی از عوامل مستعد کننده عفونت گوش هستند.

به گزارش سايت پارسي‌طب، کودکان زير دو سال نسبت به بيماري بسيار حساس بوده و شديدترين شکل بيماري را ظاهر مي سازند . اگر تشخيص و درمان بيماري در نخستين مراحل آن صورت گيرد ، حدود نود درصد از کودکان بهبود مي يابند و تعداد اندکي دچار ضايعات دائمي در سيستم عصبي ، مانند از دست دادن شنوايي مي شوند. هنگام شيوع مننژيت باکتريايي بيشتر در فصل زمستان و مننژيت ويروسي در اواخر تابستان و اوايل پاييز است.

باکتري هاي زيادي مي توانند عامل بيماري باشند، اما باکتري هايي که بيشتر باعث ابتلاي کودکان به مننژيت مي شوند ، شامل مننگوکوکوس ،‌ آنفلوآنزاتيپ ب يا پنوموکوکوس هستند. گونه هاي متفاوتي از ويروس ها ، از جمله انتروويروس ها ، مي توانند موجب اين بيماري شوند . مننژيت ويروسي به طور معمول خفيف بوده و کودکان پس از مدتي کوتاه ، به طور کامل بهبود مي يابند. مننژيت باکتريايي از طريق افراد بيمار و يا حامل باکتري ( در حلق و بيني ) منتشر مي شود . عامل بيماري از طريق سرفه و عطسه توسط شخص بيمار در هوا منتشر شده و تا ساعت ها معلق مي ماند . تنفس هواي آلوده موجب انتقال بيماري مي شود . باکتري ابتدا در حلق و بيني تکثير مي گردد و سپس وارد خون مي شود و آن گاه وارد مغز و نخاع شده و اين نواحي را عفوني مي سازد.

بيشتر نوزادان به دليل اين که حامل پادتن‌هاي مادري هستند ، تا سه ماهگي به مننژيت مبتلا نمي‌شوند . 25 درصد از اين کودکان براي هفته ها يا ماه ها ، باکتري عامل بيماري را بدون اين که دچار بيماري شوند ، در حلق و بيني خود حمل مي کنند . اين حاملان سالم ،‌پادتن هايي ايجاد مي کنند که موجب مصونيت دائمي آنها در مقابل بيماري مي شود . حاملان سالم مي توانند عامل بيماريزا را به افراد حساس منتقل نموده و آنها را گرفتار سازند. اشخاصي که در اثر باکتري‌هاي عامل مننژيت به نوع خفيف عفونت مجاري فوقاني تنفسي مبتلا ميشوند،‌ مي توانند عامل بيماري را به ديگران منتقل کنند. جابجايي عامل بيماري از اين طريق ، گاه باعث مننژيت مي شود ولي در بيشتر موارد ، مجاري فوقاني تنفسي را گرفتار عفونت مي کند. در هر دو صورت پادتن ضد بيماري در بدن شخص تشکيل شده و موجب مصونيت دائمي در برابر باکتري بيماريزا مي گردد.

گاهي اوقات عفونت سينوس ها ،‌ گوش مياني و عفونت هاي ناشي از آسيب سر ،‌ موجب ايجاد مننژيت مي شوند. مننژيت باکتريايي از هنگام آغاز علائم تا 24 ساعت پس از آنتي بيوتيک درماني ، واگيردار است. مننژيت ويروسي نيز به وسيله افراد بيمار يا حامل ويروس منتقل مي شود ولي واگيرداربودن آن کمتر از مننژيت باکتريايي است . اين ويروس که به طور معمول موجب عفونت دستگاه گوارش مي شود ، از طريق دهان وارد بدن شده و ممکن است تا چندين هفته پس از بهبود بيمار ، در روده او باقي بماند . هيچ آنتي بيوتيکي براي درمان مننژيت ويروسي مؤثر نيست‌. ويروس موجود در دستگاه گوارش ، از طريق جريان خون وارد مغز مي شود اما به طور معمول ،‌ضايعاتي در مغز ايجاد نمي کند .

سرفه و آبريزش از بيني ، پس از دوره کمون و دو تا چهار روزه ظاهر مي شود ، اما گاهي اوقات شروع بيماري بسيار سريع بوده و به سرعت گسترش مي يابد و در مدت چند ساعت به گيجي و اغما منجر مي شود.

کودک بيمار غالباً از سردرد شديد، همراه با حالت تهوع و تب شکايت مي کند.

ممکن است گردن سفت و شخص بي قرار و خواب آلود شود. در اين حالت ،‌استفراغ حالت جهنده دارد . چنانچه خواب آلودگي عميق تر شود و تب افزايش يابد ، بايد هر چه زودتر به بخش فوريتهاي پزشکي مراجعه کرد .

براي پيشگيري از عوارض ثانويه مننژيت مانند ناشنوايي ، ضايعات مغزي و مرگ ،‌ بايد هر چه سريعتر بيماري تشخيص داده شود و نسبت به درمان آن در بيمارستان اقدام گردد . آزمايش مايع نخاع براي تشخيص بيماري بسيار ضروري است .

نشانه هاي بيماري پس از گذراندن دوره کمون (يک تا پنج رو ) مي تواند به طور ناگهاني و يا به تدريج پديدار شود. اين نشانه ها شامل سردرد ،‌ تب‌، استفراغ و دل پيچه است که يک يا دو روز بعد با خشکي و سفتي گردن همراه مي گردد، گاهي اوقات نيز جوش‌هايي در سطح بدن ظاهر مي شود . کودکان مبتلا اغلب در بيمارستان بستري مي شوند اما بدون آنکه آنتي بيوتيک مصرف کنند ،‌ پس از چند روز به طور کامل بهبود مي‌يابند .

بسياري از والدين با اين پرسش رو به رو هستند که آيا مي توانند براي پيشگيري از مبتلا شدن و انتقال بيماري به فرزندشان که دوستي مبتلا به مننژيت دارد، از آنتي بيوتيک استفاده کنند؟

به اين پرسش نمي توان به طور قاطع پاسخ گفت. در صورت وجود چنين شرايطي مي توان گفت که کودک در تماس نزديک با شخص بيمار قرار دارد.

برخی از افراد به صورت ژنتیکی استعداد به تشکیل لخته های وریدی ‏دارند و ضمناً برخی داروها از قبیل داروهای ضدبارداری خوراکی با افزایش خطر این ‏عارضه همراه می باشند. ‏

تشکیل لخته وریدی اندام تحتانی( ‏DVT‏ )با درد و تورم و گرمی اندام تحتانی مبتلا همراه ‏بوده و معمولاً عضلات پا سفت شده و پوست ملتهب به نظر می رسد. در صورت ایجاد ‏این علایم فرد مبتلا باید از ایستادن برروی پا پرهیز کرده و اندام درگیر شده بی حرکت ‏حفظ شود.

حمله‌ این‌ سردرد می‌تواند ۲ تا ۷۲ ساعت‌ طول‌ بکشد. حملات‌ میگرن‌ در بعضی‌ از افراد ممکن‌ است‌ بطور هفتگی‌ رخ‌ دهند، در حالی‌ که‌ در بعضی‌ دیگر ممکن‌ است‌ حتی‌ یک‌ بار نیز در سال‌ رخ‌ ندهند .

میگرن‌ هر دو جنس‌ را تحت ‌تأثیر قرار می‌دهد، اما در زنان‌ شایع‌تر است‌. میگرن همچنین ممکن است ارثی باشد. بیماری در حوالی سنین بلوغ شروع شده و در میانسالی از نظر شدت و دفعات تکرارش کاهش می‌یابد.

حملات میگرن بیشتر صبحها شروع شده و علایم اولیه آن تار شدن دید یا ظهور نقاط رنگی در خطوط جلوی چشم است. حملات سردرد چند ساعتی به طول می‌انجامد و پس از خوابیدن بهبود می‌یابد.

عوامل موثر در ایجاد

۱- تغییرات  هورمونی  روی  میگرن  موثر است و  عواملی مثل قاعدگی، بارداری و قرص های هورمونی جلوگیری  از بارداری معمولاً با عث بدترشدن میگرن می‌شود.

۲- دارو ها  :  از  جمله  داروهای  ضد فشار خون  ،   بلاک کننده‌های گیرنده H2 و گشاد کننده های عروقی

۳- تغییر در الگوی خواب:

بی خوابی های شبانه، کار کردن بیش از حد و دیر خوابیدن  در  شب  می‌تواند  باعث  بروز حملات شود.

۴- خوردن  غذای  ناکافی:

نخوردن یک وعده غذا یا کم غدا خوردن  یا  خوردن غذای شیرین  می‌تواند منجر به حملات میگرن شود .

۵- عوامل غذایی:

بعضی غذا های خاص باعث شروع حمله میگرن می‌شوند از جمله:انواع کنسرو و غذاهای یخی حاوی گلوتامات ،مشروبات الکلی، پنیر مانده، میوه و سبزیهای کال و فاسد ومواد غذایی چرب و سرخ شده.

بیشترین غذا هایی که باعث سردرد می‌شوند عبارتند از: شکلات، پنیر، میوه های ترش و فلفل.

۶- درد سر و  گردن ،  مشکلات  دندان ها  و  مفاصل  فک می‌تواند باعث تشدید میگرن شود.

۷- استرس و فشار عصبی  :

یک  نکته  جالب  در  مورد استرس آن  است  که  نه تنها خود استرس بلکه رفع شدن ناگهانی استرس نیز می‌تواند باعث ایجاد حمله میگرن شود.

۸- سایر عوامل شروع کننده:

صداهای بلند، نورهای شدید و درخشان، بوهای شدید، بوی سیگار یا عطر،تغییرات آب  و هوا ،  محیط آلوده و اتاقهای شلوغ و دم کرده و ورزش سنگین  می‌توانند  در  افراد  حساس  باعث  شروع حملات میگرنی شوند.

پیشگیری از بروز

-کنترل استرس :

بسیاری از افراد از طریق کنترل استرس می توانند سردرد و میگرن خود را درمان کنند

-ورزش:

ورزش های ملایم بهترین روش برای رهایی از استرس و سردردهای عصبی است.

-تغذیه مناسب و عدم حذف وعده های غذایی:

تغذیه مناسب و در فواصل زمانی نه چندان زیاد باعث حفظ تعادل قند خون می شود.بنابراین لااقل سردرد ناشی از گرسنگی بروز نمی کند

خوردن  غذاهای  مفید می‌تواند از حملات میگرن  پیشگیری کند از جمله : غذاهای کم چرب و غنی از پروتئین: مانند مرغ غذا های پروتئین دار  نظیر  تخم مرغ ، گوشت گاو، حبوبات باید  در هر وعده  غذایی گنجانیده شود .

کمبود  میزان  قند خون از جمله عوامل میگرن است. مصرف غذاهای پروتئینی از نوسان میزان قند خون پیشگیری می‌کند .

مصرف میان وعده های  حاوی  پروتئین  نیز  برای  پیشگیری از نوسان میزان قند خون مفید است .  سیب ،  گیلاس ، زرد آلو، انگور میوه هایی هستند که مصرف آنها موجب تنظیم  قند  خون می‌شوند .

این میوه ها میان  وعده های غذایی بسیار خوبی برای حفظ و کنترل قند خون هستند.

حلیم جو ،  نان چاودار  و  حبوباتی نظیر لوبیا، عدس، نخود همگی  دارای  فیبرهای  محلول  بود ه و  به  تثبیت قند خون کمک می کنند.

سنگ‌هاي ادراري انواع مختلف دارند و عموما بسته به جايي که بروز مشکل مي‌کنند نامگذاري مي‌شوند و از نوع بدون درد تا شديدا دردناک نيز متغير هستند. به گزارش همشهري آنلاين، از مجموع سنگ‌هاي ادراري مي‌توان به سنگ کاليس،‌ سنگ لگنچه، سنگ حالب، سنگ کليه و سنگ مثانه اشاره کرد.

سنگ کليه چيست؟

- سنگ کاليس

گاهي سنگ در ابتداي مجراي کاليس ايجاد مي‌شود و حرکتي هم ندارد. اين نوع سنگ معمولا بدون درد است و به همين علت در عکس‌برداري‌هايي که به هدف ديگري انجام مي‌شوند، کشف مي‌شود. اما اگر اين سنگ حرکت کند و موجب انسداد گردن کاليس شود، ايجاد عفونت مي‌کند.

کاليس‌هاي فرعي، لوله‌هايي هستند که ادرار را دريافت مي‌کنند و از به هم پيوستن آنها کاليس‌هاي اصلي و در نهايت ميزناي (حالب) ساخته مي‌شود.

- سنگ لگنچه

زماني که سنگ کاليس نتواند از محل اتصال حالب به لگنچه عبور کند،‌ در اين مکان سنگ لگنچه ناميده مي‌شود.

- سنگ حالب

سنگ‌هايي که اندازه آنها کوچک و حدودا تا 5 ميلي‌متر باشد پس از ورود به حالب، دفع مي‌شوند اما اگر بزرگ‌تر باشند در حالب گير کرده و سنگ حالب ناميده مي‌شود. محل‌هايي که ممکن است سنگ گير کند عبارتند از: 1- محل اتصال لگنچه به حالب 2 - محل عبور عروق لگني از روي حالب 3 - محل ورود حالب به مثانه.

سنگي که موجب انسداد محل اتصال لگنچه به حالب شود، درد شديدي را در پهلوي همان سمت ايجاد مي‌کند و اگر سنگ در محل عبور عروق لگن گير کند، درد در پايين سمت راست شکم احساس مي‌شود به طوري که اين درد با درد آپانديسيت اشتباه گرفته مي‌شود. اما اگر سنگ در محل اتصال حالب به مثانه گير کند که اين حالت بيشتر از بقيه موارد شايع است، درد پهلو به سمت پايين و در ناحيه بالاي آلت کشيده مي‌شود. از مشخصه‌هاي آن مي‌توان به تکرر ادرار و سوزش حين ادرار اشاره کرد.

- سنگ مثانه

عدم دفع سنگ‌هاي حالب که وارد مثانه مي‌شوند، عامل ايجاد سنگ‌هاي مثانه هستند. به دليل ساختار ناحيه شرمگاهي در پسران و سختي دفع سنگ مثانه براي آنان، سنگ مثانه در پسران شيوع بيشتري دارد. سنگ مثانه را از طريق بند آمدن جريان ادرار مي‌توان تشخيص داد.

- سنگ شاخ گوزني

اين سنگ‌ها در اثر رشد تدريجي سنگ‌هاي کاليس يا لگنچه به وجود مي‌آيند. نام اين سنگ‌ها از روي شکل آنها گرفته شده است که شباهت زيادي به شاخ گوزن دارند.

بيشتر سنگ‌هاي ادراري که کوچک‌تر از 5 ميلي‌متر باشند خود به خود دفع مي‌شوند اما اين بدين معني نيست که دفع آنها بدون درد باشد بلکه بر عکس با درد بسيار شديدي همراه هستند.

کساني که از دو پا فلج هستند يا به علت شکستگي استخوان ران، مدت‌هاي طولاني بستري مي‌شوند، کلسيم زيادي از طريق ادرار دفع مي‌کنند و چون اين بيماران تحرک کافي ندارند با کاهش سرعت ادرار نيز مواجه‌اند که اين عوامل زمينه ساز ايجاد سنگ‌هاي ادراري است.

محيط‌هاي گرم کاري مثل کوره‌هاي آجرپزي يا ذوب آهن و ... نيز مي‌تواند زمينه ايجاد سنگ‌هاي ادراري را براي کساني که در اين محيط‌ها فعاليت مي‌کنند فراهم کند.

شغل‌هاي کم تحرک مثل مشاغل اداري و دفتري هم به نوعي مي‌توانند عامل ايجاد اين نوع سنگ‌ها باشند.

با تمام اينها زمينه ارثي را در ايجاد سنگ‌هاي ادراري نبايد ناديده گرفت.

در درمان سکته، هر ثانیه ارزش دارد. هنگامی که اکسیژن به فرد نرسد، در عرض چند دقیقه سلول های مغز شروع به از بین رفتن می کند.

داروهایی که لخته خون را از بین می برند می توانند از آسیب مغز جلوگیری کنند، اما این داروها باید در عرض سه ساعت اول شروع علائم مصرف شوند.

هنگامی که منطقه ای از بافت مغز از بین برود، قسمت هایی از بدن که تحت کنترل آن منطقه است، عملکرد خود را از دست می دهند. به همین علت سکته مغزی یکی از طولانی ترین معلولیت ها را در پی خواهد داشت.

علائم سکته مغزی

- بی حسی ناگهانی بدن، به خصوص یک طرف آن 

- تغییرات ناگهانی بینایی در یک یا هر دو چشم و سخت بلعیدن غذا

- به طور ناگهانی و بدون علت دچار سردرد شدید شدن

- به طور ناگهانی سرگیجه داشتن، سخت راه رفتن و عدم تعادل داشتن

- به طور ناگهانی پریشان و گیج شدن، سخت صحبت کردن و سخت فهمیدن

دو نوع سکته مغزی اصلی وجود دارد و این دو نوع، هر کدام به روش های خاص خود درمان می شوند.

1- سکته مغزی ایسکمی: علت این نوع سکته، ایجاد لخته خونی در رگ است که مانع عبور خون به سمت مغز می شود. این سکته بیشتر شایع است.

2- سکته مغزی خونی : علت این نوع سکته، پاره شدن رگ خونی در مغز و خونریزی داخل مغز است که به سختی بند می آید. این نوع سکته کمتر شایع است، اما افرادی که به این سکته دچار شوند، بیشتر می میرند.

یک نوع هم به نام سکته مغزی کوچک وجود دارد که در حقیقت یک سکته ایسکمی گذراست، یعنی به طور موقت جریان خون بخشی از مغز دچار اختلال می شود و باعث بروز علائمی شبیه به سکته مغزی واقعی می گردد. هنگامی که خون دوباره به جریان بیفتد، این علائم ناپدید می شوند.

این سکته یک علامت هشداردهنده ای است که نشان می دهد سکته مغزی به زودی اتفاق می افتد و باید فورا به پزشک مراجعه کنید.

علل سکته مغزی

یکی از علل شایع، آترواسکلروز (سخت شدن شریان ها) می باشد. پلاک های ساخته شده از چربی، کلسترول، کلسیم و دیگر مواد در شریان ها، باعث تنگ شدن رگ خونی می شوند. یک لخته خونی ممکن است در این راه باریک بماند و باعث سکته مغزی ایسکمی شود.

سکته مغزی خونی هم در اثر فشار خون بالای کنترل نشده بوجود می آید.

آزمایش FAST برای تشخیص سکته مغزی

F همان Face (صورت) است. پزشک از شما می خواهد لبخند بزنید. او می بیند که آیا آب دهانتان از یک طرف تراوش می کند.

A همان Arms (بازوها) است. پزشک از شما می خواهد بایستید. او می بیند که آیا یک طرف بدنتان رو به پایین است.

S همان Speech (صحبت کردن) است. پزشک از شما می خواهد یک جمله ساده را چند بار تکرار کند. او می بیند که آیا شما دارای مشکل حرف زدن هستید و یا کلمه ای را جا می اندازید.

T همان Time است. زمان بسیار مهم است. اگر هر کدام از این علائم را دارید، باید فورا تحت درمان قرار بگیرید.

راه های تشخیص علت سکته مغزی

هنگامی که فردی با علائم سکته به اورژانس می آید، اولین قدم این است که نوع سکته مشخص شود.

سی تی اسکن مشخص می کند که سکته مغزی ناشی از مسدود شدن رگ خونی است یا خونریزی در مغز.

آزمایش های دیگر نیز کمک می کند تا محل دقیق لخته خونی و یا خونریزی در مغز شناسایی شود.

عوامل خطر سکته مغزی

- افزایش فشار خون

- افزایش کلسترول خون

- دیابت

- چاقی

عوامل خطر رفتاری

رفتارهای خاصی باعث افزایش خطر بروز سکته می شود، این رفتارها شامل:

- سیگار کشیدن

- کم تحرک بودن

- استفاده زیاد از الکل

عوامل خطر تغذیه ای

یک رژیم غذایی نامناسب باعث افزایش خطر سکته می شود. مصرف زیاد چربی ها و کلسترول باعث باریک شدن رگ های خونی توسط پلاک ها می گردد.

مصرف زیاد نمک باعث افزایش فشار خون می گردد.

مصرف زیاد کالری به چاق شدن می انجامد.

یک رژیم غنی از میوه ها و سبزیجات، غلات سبوس دار و ماهی ممکن است در کاهش سکته مغزی موثر باشد.

عوامل خطر غیر قابل کنترل

برخی عوامل تحت کنترل شما نیستند، از قبیل:

- افزایش سن و یا داشتن سابقه خانوادگی سکته

- جنسیت هم در این رابطه نقش دارد. مردان بیشتر دچار سکته می شوند.

- نژاد هم مهم است. آمریکایی های آفریقایی تبار، بومیان آمریکایی و بومیان آلاسکا در معرض خطر بیشتری قرار دارند.

شاید برای تان جالب باشد بدانید که اگر دچار بیماری‌ انسدادی مزمن ریه بودید، چه ‌طور نفس می ‌کشیدید. آن ‌وقت مطمئنا قدر سلامتی‌ تان را بیشتر می‌ دانستید و در حفظ و ارتقای آن تلاش بیشتری می ‌کردید.

برای این که ببینید افراد مبتلا به بیماری‌ های انسدادی مزمن ریه چه احساسی دارند، اگر ریه ‌های سالمی دارید، این آزمایش را انجام بدهید: ابتدا یک دم معمولی انجام بدهید و سپس بازدم‌ تان را از داخل یک‌ نی عبور دهید. به احتمال زیاد، قبل از پایان بازدم احساس خواهید کرد که نیازمند دم مجدد هستید. اگر این عمل را تکرار کنید، دیگر قادر به تخلیه ریه ‌ها نخواهید بود. نفس‌ های شما کم عمق و سطحی شده و دچار تنگی ‌نفس می ‌شوید. برای‌ آشنایی بیشتر با بیماری‌ های انسدادی مزمن ریه هفته نامه سلامت بادکتر حمید سهراب ‌پور، فوق ‌تخصص ریه گفتگویی داشته است که در زیر به آن می پردازیم.

آقای دکتر! بیماری‌ های انسدادی مزمن ریوی موسوم به COPD در فصل سرما بیشتر بروز می ‌کند. این بیماری ‌ها معمولا چه علایمی دارند؟

تنگی نفس و سرفه‌ های مزمن که معمولا همراه با تولید خلط هستند و گاهی اوقات بزرگ‌ شدن قفسه سینه از نشانه ‌های بیماری انسدادی مزمن ریه یا همان Chronic obstructive pulmonary disease  ( COPD ) است. البته این نام برای گروهی از حالات مزمن و طول ‌کشنده، گفته می ‌شود که به علت انسداد مجاری هوایی ریه ایجاد می‌ شوند.

 واژه COPD به چه اختلالاتی اشاره می ‌کند؟

این واژه به برونشیت‌ مزمن و آمفیزم گفته می ‌شود. ممکن است فرد به طور جداگانه به هر یک از این اختلالات مبتلا شود اما بیشتر افراد مبتلا به COPD هر دوی ‌این ها را با هم دارند. گاهی اوقات سایر اختلالات شدید ریوی مثل فیبروز کیستیک، التهاب نایژکی، اتساع نایژه‌ ای و به خصوص آسم نیز جزو COPD دسته ‌بندی می ‌شوند زیرا همه آن ها خصوصیاتی مشابه و مشترک دارند.

COPD چه طور ایجاد می ‌شود؟

COPD به تدریج ایجاد می شود و در مراحل اولیه، علایم کمی تولید می‌ کند. از آن جا که مردم معمولا وقتی پیرتر می ‌شوند فعالیت شان نیز کاهش می ‌یابد لذا آسان‌ تر این است که علایم COPD را به سن بالا یا عدم تناسب اندام خود نسبت دهند.

در صحبت‌ های تان اشاره کردید که برونشیت مزمن از اجزای COPD است. برونشیت مزمن چه علائمی دارد؟

برونشیت مزمن، التهاب و ضخیم‌ شدگی مزمن پوشش داخلی نایژه‌ ها است. این اختلال، مجاری هوا را بسیار باریک می ‌کند. به حدی که با عمل تنفس تداخل کرده و باعث القای حملات سرفه می ‌شود. این التهاب همچنین باعث می ‌شود غدد موجود در نایژه‌ ها، مقادیر زیادی خلط تولید کرده و احتقان ریه را افزایش دهند و باعث اختلال تنفسی شوند. این بیماری مزمن و عود کننده است اما ممکن است پایدار و کشنده نیز بشود.

برونشیت مزمن به این صورت تعریف می ‌شود: وجود سرفه و خلط در بیشتر روزها به مدت حداقل سه ماه و حداقل در دو سال متوالی. با تشدید بیماری دفعات عود بیشتر و شدیدتر می ‌شود. تنگی نفس در مراحل انتهایی بیماری ایجاد می ‌شود، به خصوص اگر مصرف سیگار موجب آسیب جدی ریه شده باشد.

درباره آمفیزم هم برای مان توضیح می ‌دهید؟

بله؛ ریه‌ ها در حالت طبیعی حاوی 300 میلیون کیسه هوایی ارتجاعی (حبابچه) هستند. جایی که اکسیژن به خون افزوده شده و دی ‌اکسید کربن در آن خارج می ‌شود. التهاب ناشی از آمفیزم به دیواره‌ حبابچه ‌ها صدمه می ‌زند و باعث می‌ شود خاصیت ارتجاعی خود را از دست داده و بیش از حد کش آمده و پاره شوند. چند حبابچه مجاور هم پاره می ‌شوند و به جای تعداد زیادی فضاهای کوچک، یک فضای بزرگ ‌تر را خلق می ‌کنند. این فضاهای بزرگ نیز می ‌توانند با هم ترکیب شده و یک حفره ی باز هم بزرگ ‌تر را به وجود آورند که به آن حباب هوا گفته می ‌شود. آسیب حبابچه‌ ها به این معنی است که از این پس، تعداد کیسه‌ های کمتر با خاصیت ارتجاعی کمتری، به بیرون راندن هوا از ریه ‌ها کمک می ‌کنند و همچنین به این معنی است که فشار داخل مجاری کوچک هوا (نایژک ‌ها) که متصل به حبابچه‌ ها هستند نیز کاهش می ‌یابد. بنابراین این مجاری هوایی روی هم خوابیده و جریان خروج هوا را مسدود خواهند کرد. به این ترتیب هوایی که شما باید پیش از دم، از طریق بازدم از ریه‌ ها به بیرون بفرستید، قادر به خروج نیست و در ریه ‌ها به دام می ‌افتد و شما احساس تنگی نفس می ‌کنید. تلاشی که حین بازدم صرف بیرون راندن هوا از ریه ‌ها می ‌شود شما را خسته و ناتوان می‌ کند، به علاوه آسیب وارده به دیوار حبابچه‌ ها می ‌تواند در انتقال اکسیژن و دی ‌اکسیدکربن اختلال ایجاد کند.

آمفیزم چه زمانی علامت ‌دار می ‌شود؟

آمفیزم معمولا تا هنگامی که بیماری‌ کاملا پیشرفت نکند علامتی ایجاد نمی ‌‌کند. در این زمان، تنگی نفس همراه با کاهش توانایی فعالیت رخ می ‌دهد. معمولا تنگی نفس ناشی از آمفیزم به علت انتقال ضعیف اکسیژن و دی ‌اکسید کربن در ریه ‌ها نیست بلکه به دلیل کاهش کارایی تنفس و متعاقب آن افزایش تلاشی است که برای انجام عمل تنفس به کار می ‌رود. این قضیه روشن می ‌سازد که چرا در این بیماری اکسیژن در درمان تنگی نفس نه ضروری و نه مفید است، مگر آن که میزان اکسیژن خون‌ تان بسیار پایین باشد.

چه عواملی باعث بروز COPD می ‌شود؟

در صورت مصرف سیگار، احتمال ابتلا به COPD در شما یک در چهار تا یک در شش است. دود تنباکوی استنشاق شده، مو یا مژه‌ های بسیار ظریف پوشاننده نایژه‌ ها را فلج می ‌کند. در نتیجه مواد محرک و میکروب‌ ها که در ترشحات تنفسی گیر افتاده‌ اند، در نایژه‌ ها باقی می ‌مانند زیرا مژه‌ ها قادر نیستند آن ها را به سمت بیرون جارو کنند. به دنبال آن غشاهای نایژه ‌ای ملتهب شده و در نهایت انسداد مزمن ایجاد می‌ شود. استنشاق دود سیگار سایر افراد، اگر با دیگر عوامل خطرزا از قبیل سابقه مصرف سیگار یا تماس مداوم با هوای آلوده همراه باشد به ایجاد COPD کمک خواهد کرد. گر چه مصرف سیگار شایع‌ ترین علت COPD است اما تماس شغلی با بخارات شیمیایی یا گرد و غبار پنبه، چوب، زغال سنگ یا سایر مواد نیز شما را در معرض خطر قرار می‌ دهد. علاوه بر این آلودگی هوا و گازهای سمی موجود در محیط از قبیل مه غلیظی که از آلودگی هواناشی می‌ شود، در ایجاد COPD در افراد سیگاری نقش دارند.

سرطان حنجره، رشد خارج از کنترل سلول‌های بدخیم در حنجره و بافت‌های اطراف آن می باشد.

حنجره، اندام تولید صدا در انسان است. حنجره یک عضو توخالی و متشکل از چندین غضروف، در جلوی گردن می باشد که تارهای صوتی را در خود جای داده است .

حنجره در نفس کشیدن، صحبت کردن و بلع غذا نقش مهمی ایفا می نماید.

تشخیص هر چه سریع تر سرطان حنجره در مراحل اولیه، باعث موفقیت بیشتر درمان و کاهش عوارض آن می گردد.

علائم هشدار دهنده سرطان حنجره

گرفتگی طولانی مدت صدا و یا تغییرات صدا بدون علت مشخص

احساس وجود توده‌ای در گلو

برآمدگی در ناحیه گردن

تنگی نفس در اثر فعالیت

سرفه مزمن

سختی و یا احساس درد هنگام بلع غذاسرفه همراه با خلط خونی

غده‌های لنفاوی متورم و سفتی در گردن

احساس درد در هنگام لمس گلو

تنفس صدادار

بوی بد دهان

گوش درد (بدون عفونت)

کاهش وزن

اگر پدر و مادر هر دو سالم باشند، اما هر یک از آنها حامل یک ژن معیوب فیبروز کیستی باشند، هر فرزندی را که مادر حامله شود، 25 درصد شانس به ارث بردن هر دو ژن معیوب و در نتیجه ابتلا به فیبروز کیستی را دارد.

علائم این بیماری در کودک مبتلا عبارتند از :

عفونت های عود کننده ریه همراه با سرفه و ناراحتی های تنفسی

اسهال ممکن است به صورت دوره ای با یبوست جایش را عوض کند

مدفوع چرب و بدبو

رشد ناکافی

ورم شکم

تحلیل رفتن دست ها و پاها

.