MOHSEN AZAD

بيماري قند به دو دسته تقسيم بندي مي شود:

1 . وابسته به انسولين

2 . غير وابسته به انسولين

علل « ديابت وابسته به انسولين » عبارتند از : عفونتها ، ژنتيک ، اختلال ايمني ؛ تومور .

مبتلايان به اين نوع ديابت که حتي در کودکان نيز وجود دارد ، تقريباً هميشه نياز به تزريق انسولين دارند. ميزان شيوع اين بيماري پيش از 30 سالگي است. همچنين پرخوري ، پرنوشي ، پر اداري و کاهش وزن در اين بيماري بسيار شايع است.

علل « ديابت غير وابسته به انسولين » عبارتند از : چاقي ، حاملگي هپاتيت B و.....

اين نوع ديابت را مي توان با رژيم غذايي ويا قرص قند تحت کنترل قرار داد واگر رژيم غذايي با ورزش رعايت نشود احتمال آن مي رود که در آينده نياز به تزريق انسولين پيدا شود. سن شيوع اين بيماري معمولاً پس از 40 سالگي است.

پيدايش قند در ادرار ، زياد شدن ادرار ( تا سه برابر افراد سالم ) ، آشاميدن آب فراوان، بسيار غذا خوردن و لاغري از علائم وعوارض اين بيماري است.

افزون بر خستگي وناتواني ولاغري ، اين عارضه معمولاً به مرور زمان وپس از حدود 10 سال عوارض جدي در بدن بيمار ايجادمي کند. اين عوارض در چشم به صورت آب مرواريد واختلالات عروقي شبکيه ونهايتاً به صورت کوري است.اين بيماري در کليه ها نيز نقش تخريبي به عهده دارد واگر به آن بي توجهي شود ومراقبتهاي لازم به عمل نيايد، معمولاً شاهد از دست دادن کليه هاي ديابتيها ودر نتيجه دياليز مداوم هستيم. ديابت براي بيماران قلب وعروق نيز عوارض خطرناک وگاهي جبران ناپذير به بار مي آورد يعني در بروز سکته قلبي استعداد خاصي دارند.

ساير عوارض ديابت عبارتند از : بيماريهاي عصبي وعروقي مغز ، زخم وگانگرن شدن انگشتان وساير اعضاي بدن .( بيشترين عوارض ديابت بر روي چشم ها ، قلب ، کليه ها وانگشتان است ).

اگر فرد ديابتي به طور منظم از يک جدول غذايي که مخصوص ديابتيها است استفاده کند وروزانه نيز به تمرينات ورزشي بپردازد ، لزومي ندارد که حتي اگر قند خون وي از 150 فراتر نرفته باشد از قرص قند استفاده کند زيرا مي تواند به راحتي آن را کنترل کرده ومجدداً پايين آورد.

مصرف شيريني وانواع شکلاتهاي صناعي وقند وشکر از خطرناکترين انواع مواد قندي براي ديابتيها هستند. افراد ديابتي استعداد خاصي نسبت به بالا رفتن فشار خون وچربي خون دارند. براي گريز از اين عوارض بايد از مصرف انواع اغذيه نمک دار وحاوي چربي وگوشت قرمز پرهيز شود. مصرف انواع ميوه وسبزيجات وخورشتهاي سرخ نشده ( به ويژه خورشت سبزي ) ، گوشت مرغ ، قارچ ، ماهي ، سوپهاي ويتاميني وکم چرب ومختصري پروتئين از بهترين نوع مواد غذايي براي ديابتيها هستند.

ديابتيها به جاي اينکه روزانه سه وعده غذا بخورند ، بهتر است از 6 وعده غذا به ميزان کمتر در شبانه روز استفاده کنند وهميشه از مصرف زياد غذا خود داري کنند وبکوشند از غذاهاي فيبري وميوه جات استفاده کنند تا هميشه احساس سيري کرده واشتهاي آنها به غذا کمتر شود.

ورزش براي افراد ديابتي بسيار ضروري وحياتي است وهرگز رژيم غذايي به تنهايي قادر نيست ديابتيها را کنترل کند. ورزشهاي سبک ومنظم روزانه افزون بر اينکه از قند خونشان مي کاهد ، بافتهاي عضلاني قلب وعروق وريه ها وسيستم گوارشي را تقويت ونيرومند کرده وسبب افزايش عمر مفيد اين اعضا شده ومانع از رسوب چربي مي شود.

در نوع ديابت وابسته به انسولين تزريقي با دوزهاي متفاوت در طي شبانه روز استفاده کرد ودر نوع ديابت غير وابسته به انسولين ، از انواع قرصهاي گليبن کلاميد ، مت فورمين و... مي توان طبق دستور پزشک معالج استفاده کرد