MOHSEN AZAD

 پژوهشگرانی که به تحقیق روی اثرات این قرص‌ها پرداخته‌اند، می گویند ثابت شده است که این داروها برای افراد سالم فایده ای ندارد و حتی یکی از آنها هشدار می‌دهد که مصرف آنها ممکن است ضرر هم داشته باشد، چون نگرانی‌های بی‌موردی را در ارتباط با بیماری‌هایی مطرح می‌کنند که قابل درمان نیستند.

دانشمندان هشدار می‌دهند که دست کم در کشورهای توسعه یافته شهروندان به خوبی تغذیه می‌شوند و به ندرت ممکن است نیاز به هیچ ویتامین تکمیلی داشته باشند. با این وجود، بیشترین مصرف این قرص‌ها در همین کشورها است، آمارها نشان می دهد که یک سوم مردم بریتانیا قرص‌های مکمل ویتامین مصرف می‌کنند.

این دانشمندان اعلام کردند که از شواهد چنین برمی‌آید که دادن مکمل‌های غذایی به افراد بالغ که تغذیه مناسبی دارند ، هیچ فایده‌ای ندارد و حتی ممکن است آسیب رسان هم باشند.

محققین اعلام کردند بر اساس نتایج برخی از جامع‌ترین پژوهش‌های صورت گرفته در جهان ، در مجموع حدود نیم میلیون نفر مکمل‌های ویتامینه مصرف می کنند .

یکی از این پژوهش‌ها، نتایج 24 آزمایش قبلی با شرکت 450 هزار نفر را بررسی کرده و دریافته که مصرف قرص‌های ویتامین، هیچ اثر مثبتی در کاهش نرخ مرگ و میر ندارد.

دومین آزمایش، در یک بازه 12 ساله و روی 6 هزار مرد سالمند انجام شده بود و نتیجه آن هم این بود که خوردن این قرص‌ها هیچ اثر مثبتی بر کاهش سرعت زوال عقل در سالمندان مستعد ندارد.

سومین مورد هم تحقیقی روی 1700 مرد و زن مبتلا به بیماری‌های قلبی بود که دانشمندان آن تحقیق هم هیچ اثر اثر مثبتی را در کسانی که از مکمل‌های ویتامین استفاده کرده بودند، مشاهده نکردند.

نتایج این پژوهش‌ها  نتیجه می گیرد که باید از استفاده از اکثر این مکمل‌ها اجتناب شود. آنها نوشته‌اند که نباید از این ویتامین‌ها برای پیشگیری از بیماری‌های مزمن استفاده کرد .

از هر سه نفر تقریبا یک نفر از مکمل‌های غذایی استفاده می‌کند. محبوب‌ترین مکمل‌ در انگلستان  مولتی‌ویتامین‌‌ها است و در رتبه دوم هم ویتامین C قرار دارد.

دکتر ” ادگار میلر ” از دانشگاه علوم پزشکی جانز هاپکینز در بالتیمور مریلند، می‌گوید: برخی از افراد عنوان می‌کنند که رژیم غذایی آنان مشکلات تغذیه‌ای زیادی دارد ؛ ولی واقعیت این است که آنان بیش از حد معمول تغذیه می شوند و رژیم غذایی آنان هم مشکلی از نظر کمبود برخی ویتامین‌ها و مواد معدنی ندارد.

هفته  گذشته نیز محققین موسسه بین المللقی پژوهش‌های پیشگیرانه در لیون، اعلام کردند که کاهش سطح ویتامین D در حقیقت معلول بیماری است نه علت آن. اگر این کشف به تایید برسد، می‌توان گفت که پول‌های بسیاری تاکنون بیهوده هدر رفته است.

سازمان بهداشت انگلیس می گوید که هر ساله 80 میلیون پوند بودجه برای تامین ویتامین D که بیماران دچار بیماریهای مزمن مانند سرطان، پارکینسون و دیابت اختصاص می‌دهد.

با اینحال پزشکان بر این باورند که ویتامین D در جلوگیری از ابتلا به بیماریهای اسکلتی نقش دارد و میزان دریافت کلسیم و استخوان سازی را در بدن بالا می‌برد.