MOHSEN AZAD

 این آکادمی جایزه امسال را به سبب “کشف سیستم تنظیم خودکار نقل و انتقال وزیکل‌ها در سلول” به این سه دانشمند داده است.

جیمز راتمن ۶۲ سال دارد و استاد دانشگاه ییل است، شکمن ۶۴ ساله در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی تحقیق می‌کند و زودهوف از سال ۲۰۰۸ به دانشگاه استنفورد ملحق شده است.

پروفسور شکمن در بیانیه ای که منتشر کرد گفت: “اولین واکنش من این بود؛ وای خدای من.”

“البته دومین واکنش من باز هم همین بود.”

کشف این سه دانشمند تاثیر بسیار مهمی در شناخت مکانیسم انتقال مواد (از جمله هورمونها و آنزیمها) به داخل و خارج سلول دارد و می‌تواند در درمان بسیاری از بیماریها از جمله بیماریهای دستگاه عصبی، بیماری‌های سیستم ایمنی و دیابت تحولی ایجاد کند.

“هر سلول مانند کارخانه‌ای است که مواد مختلفی تولید می‌کند و این مواد به خارج سلول حمل می‌شوند مثلا انسولین در داخل سلول ساخته می‌شود و بعد از داخل سلول به جریان خون منتقل می‌شود؛ یا مواد شیمیایی که ناقل عصبی (نوروترنسمیتر) نامیده می‌شوند از یک سلول به سلول دیگر حرکت می کنند. این مولکول‌ها در بسته‌بندی‌های کوچکی حمل می‌شوند که به آنها وزیکل می‌گویند.”

به گفته کمیته نوبل پروفسور شکمن گروهی از ژنها را کشف کرد که برای نقل و انتقال وزیکل‌ها ضروری هستند، پروفسور راتمن نشان داد پروتئین‌ها چگونه به غشا هدف متصل می‌شوند (مثل غزنی که دو طرف زیپ را به هم وصل می‌کند) و پروفسور زودهوف کشف کرد وزیکل‌ها چگونه با دقتی شگفت‌انگیز محتوای خود را آزاد می‌کنند.

این سه نفر برنده ۱.۲۵ میلیون دلار (هشت میلیون کرون سوئد) جایزه نقدی شده‌اند. جایزه امسال به دلیل بحران اقتصادی دو میلیون کرون کمتر از مبلغی است که از سال ۲۰۰۱ تاکنون پرداخت شده است.

بر اساس سنت آکادمی نوبل، جایزه این سه دانشمند روز ۱۹ آذر (۱۰ دسامبر) در مراسمی رسمی در استکهلم به آنها اعطا می‌شود.

دهم دسامبر سالمرگ آلفرد نوبل بنیانگزار این جایزه است که در سال ۱۸۹۶ درگذشت.