MOHSEN AZAD

 محققین عنوان کردند پدرانی که بیضه‌های کوچک دارند بیشتر در کارهایی مثل غذا دادن، حمام کردن و عوض کردن پوشک بچه مشارکت می‌کنند.

آنها همچنین تفاوت‌هایی در اسکن مغزی پدرها هنگام نگاه کردن به عکس‌های فرزندشان یافته‌ و این را با اندازه بیضه‌ها مرتبط دانسته‌اند.

عوامل دیگری چون انتظارات و باورهای فرهنگی مردان هم نقش مهمی در میزان مشارکت آنها در امور بچه‌داری ایفا می‌کند.

رابطه شدت میل جنسی و اندازه بیضه‌ها و تمایل به داشتن رابطه جنسی متعدد در حیوانات کشف شده است.

این پژوهشگران درباره یک تئوری مربوط به تکامل تحقیق می‌کردند.

بر اساس این تئوری، در مردان رابطه معکوسی میان صرف انرژی برای انجام عمل جنسی و میزان انرژی که صرف بزرگ کردن بچه‌ها می‌شود، وجود دارد.

بر اساس این نظریه، هر چقدر بیضه‌ها بزرگتر باشد تمایل به تولید فرزند بیشتر از تمایل به نگهداری و مواظبت از فرزند خواهد بود.

در جریان این تحقیق که نتایج آن در نشریه رسمی آکادمی علوم ملی آمریکا منتشر شده است، رفتار هفتاد مرد بررسی شده است که فرزندان‌شان در سنین یک یا دو سالگی بودند.

تصاویر ام‌آر‌آی مغزی این مردان نشان داده است که در بخش پاداش مغز آنهایی که بیضه‌هایشان کوچکتر بوده است، تمایل بیشتری به انجام کارهای مربوط به فرزندشان وجود داشته است.

دکتر جیمز ریلینگ، یکی از این پژوهشگران به بی‌بی‌سی گفت: “این تحقیق نشان می‌دهد که بعضی از مردان به طور طبیعی علاقه بیشتری به بچه‌داری دارند، اما فکر نمی‌کنم این مسئله بهانه خوبی برای سایر مردان باشد. شاید بعضی‌ها باید برای مشارکت در بچه‌داری بیشتر تلاش کنند.”

پژوهشگران معقدند که اندازه بیضه‌ها احتمالا از طریق میزان هورمون تستوسترون می تواند روی رفتار مردان تاثیر بگذارد، اما هنوز مشخص نشده که پروسه بچه‌دار شدن بتواند تاثیری روی پدرها داشته باشد.

دکتر ریلینگ می گوید: “برای نمونه ما می دانیم که وقتی مردها پدر می‌شوند میزان هورمون تستوسترون آنها کاهش پیدا می‌کند.”

انتظارات اجتماعی و فرهنگی مردان در انجام وظایف پدری آنها، در این تحقیق مد نظر قرار نگرفته است.