امیدم را مگیر از من خدایا خدایا خدایا
دل تنگ مرا مشکن خدایا خدایا خدایا
من دور از آشیانم
سر به آسمانم
بی نصیب و خسته
ماندم جدا ز یاران
از بهای طوفان
بال من شکسته
امیدم را مگیر از من خدایا خدایا خدایا
دل تنگ مرا مشکن خدایا خدایا خدایا
از حریم دلم
رفته رنگ هوس
روز و شب به که گویم
در درون قفس آه در درون قفس
وه که دست قضا
بسته بال مرا
روزوشب ز گلویم
ناله خیزد وبس آه ناله خیزد و بس
می زنم فریاد
هر چه بادا باد
وای از این طوفان
وای از این بیداد آه وای از این بیداد
امیدم را مگیر از من خدایا خدایا خدایا
دل تنگ مرا مشکن خدایا خدایا خدای
من دور از آشیانم
سر به آسمانم
بی نصیب و خسته
ماندم جدا ز یاران
از بهای طوفان
بال من شکسته
از حریم دلم
رفته رنگ هوس
درد خود به که گویم
در درون قفس آه در درون قفس
وه که دست قضا
بسته بال مرا
روز و شب ز گلویم
ناله خیزد وبس آه ناله خیزد و بس
می زنم فریاد
هر چه بادا باد
وای از این طوفان
وای از این بیداد آه وای از این بیداد


موضوعات مرتبط: مطالب عاشقانه

تاريخ : دوشنبه ۱۳۹۲/۰۱/۲۶ | 9:9 AM | نویسنده : محسن آزاد |