MOHSEN AZAD

 این متخصص زنان و زایمان لقب «پدر کودک پرورش یافته در لوله آزمایش» را یدک می‌کشید. ادواردز تحقیقات خود در زمینه لقاح مصنوعی را در دهه ۵۰ میلادی آغاز کرد و این جایزه معتبر به دلیل انجام این تحقیقات که به باروری میلیون‌ها زوج نابارور در سراسر جهان منجر شده، به وی اهدا شده است.

البته این دانشمند انگلیسی مجبور بود تا سال ۱۹۷۸برای مشاهده نتایج تحقیقاتش منتظر بماند که این موفقیت با تولد اولین کودک پرورش یافته تحقق یافت.

بنیاد نوبل در سال ۲۰۱۰، رابرت جی .ادواردز را به دلیل مقاومت در برابر محدودیت‌های اجتماعی و ابداع و توسعه تکنیک باروری مصنوعی که تا آن زمان به تولد چهار میلیون انسان در سرتاسر جهان منجر شده است به عنوان برنده نوبل فیزیولوژی انتخاب کرد.

رابرت جفری ادواردز، پژوهشگر و پزشک انگلیسی همراه پاتریک استپتو، لقاح تخمک انسان در آزمایشگاه را تکمیل کرد. استپتو در سال ۱۹۸۸ درگذشت.

توسعه روش لقاح آزمایشگاهی تخمک (IVF) در سال ۱۹۵۵ میلادی با تلاش های دکتر «رابرت جی ادواردز» و «پاتریک استپتو» آغاز شد.

پروفسور ادواردز؛‌ در منزلش درگذشت.

«لوئیس براون» نخستین نوزاد با روش لقاح آزمایشگاهی در سال ۱۹۷۸ میلادی متولد شد که به میلیون ها زوج ناتوان برای فرزند دار شدن کمک کرد.

تاکنون بیش از پنج میلیون کودک با روش ابداعی این دو دانشمند متولد شده اند و هر ساله نیز ۳۵۰ هزار کودک با این روش پا به عرصه حیات می گذارند.

«رابرت ادرواردز» در سال ۲۰۱۰ میلادی برای توسعه روش لقاح آزمایشگاهی (IVF) موفق به دریافت جایزه نوبل پزشکی شد.

بر اساس اعلام دانشگاه کمبریج، پروفسور «ادواردز» چهارشنبه شب در سن ۸۷ سالگی در منزلش درگذشت.

رابرت ادواردز،‌ دانشمند انگلیسی که «پدر نوزاد آزمایشگاهی» به حساب می‌آید، به‌خاطر تحقیقات و فعالیت‌هایش در زمینه لقاح آزمایشگاهی (IVF)، برنده جایزه نوبل پزشکی ۲۰۱۰ اعلام شد.

انجمن نوبل در انستیتو کارولیسنکای سوئد درباره ادواردز گفت: «دستاوردهای او درمان ناباروری را امکان‌پذیر کرد؛ مشکلی که بیش از ۱۰ درصد زوج‌های جهان با آن دست‌به‌گریبانند.»

ادواردز ۸۵ ساله که این جایزه معتبر را به خاطر کارش در زمینه لقاح آزمایشگاهی دریافت کرده، به میلیون‌ها زوج نابارور در جهان کمک کرد تا دارای فرزند شوند.

شیوه لقاح مصنوعی شامل گرفتن تخمک از زن و بارور کردن آن در ظرف آزمایشگاهی با اسپرم اهدایی مرد است. سلول تخم حاصل تقسیم می‌شود و به آن اجازه داده می‌شود به مرحله رویان چندسلولی برسد و سپس این رویان درون رحم زن کاشته می‌شود تا به رشد خود ادامه دهد و درنهایت به‌صورت یک نوزاد درآید.

ادواردز کار در زمینه ایجاد این روش را ابتدا در دهه ۱۹۵۰ با بررسی سلول‌های زایا در حیوانات آغاز کرد. کرستر هوئئوگ، عضو کمیته نوبل، در این‌باره گفت: «او از همان زمان در اواخر دهه ۱۹۵۰ می‌دانست این روش در انسان‌ها نیز قابل استفاده است.» اما این پزشک و دانشمند انگلیسی مجبور شد تا ۲۵ ژوییه ۱۹۷۸ منتظر بماند تا اولین نوزاد آزمایشگاهی به دنیا آید.

لوییس براون، اولین نوزاد آزمایشگاهی، دختری بود که با وزن ۶۱/۲ کیلوگرم به روش سزارین، در بیمارستان عمومی اولدهام در شمال غرب انگلیس به دنیا آمد. والدین او لسلی و جان ۹ سال تلاش کرده بودند‌ تا بچه‌دار شوند اما به علت انسداد لوله‌های تخمدان لسلی براون موفق نشده بودند.

لوییس براون ۲ سال پیش در سی‌امین سالگرد تولدش گفت که همچنان رابطه‌ای نزدیک با ادواردز دارد و افزود: «او مانند پدربزرگ من است!» از هنگام تولد لوییس براون تا به حال ۴ میلیون کودک به روش لقاح مصنوعی به دنیا ‌آمده‌اند.

جرج هانسون، یک عضو هیات داوران جایزه نوبل، گفت: «ادواردز وضع سلامت مناسبی نداشت و موقعی که من با همسرش درباره اهدای جایزه نوبل به او صحبت کردم کاملا شوکه شد.» ادواردز قبلا در مورد بحث‌برانگیز بودن کارش سخن گفته بود.

او ۵ سال پیش در مصاحبه‌ای گفت: «در آن زمان مرا دیوانه خواندند. هیچ‌کس نمی‌خواست مسوولیت اخلاقی انجام چنین کاری را بپذیرد. مردم به من می‌گفتند بچه‌ای که از این طریق به دنیا بیاید طبیعی نخواهد بود و تعجب می‌کردند که این چه کاری است که من می‌خواهم انجام دهم. اما من هیچ‌گاه نگران نبودم چون پژوهش‌هایم نشان داده بود که لقاح مصنوعی درست مانند لقاح طبیعی عمل می‌کند.»

ادواردز در ایجاد لقاح مصنوعی همکاری نزدیکی با پاتریک استپتو، متخصص زنان، داشت که در سال ۱۹۸۸ درگذشت. این دو، کلینیک بورن هال را در دانشگاه کمبریج بنیانگذاری کردند که اولین مرکز درمان با لقاح مصنوعی در جهان بود.

ادواردز که در سال ۲۰۰۱ برنده جایزه معتبر پزشکی آلبرت لاسکر شد، در مصاحبه‌ای در آن زمان گفت او و استپتو هرگز تصور نمی‌کردند که این رویان‌های آزمایشگاهی به صورت غیرطبیعی به دنیا بیایند؛ گرچه بسیاری از افراد مشهور، از جمله برندگان جایزه نوبل، به او گفته بودند که او مجبور خواهد شد به کشتن نوزادان ناهنجار حاصل از این روش دست بزند.

امروزه ۲۰ تا ۳۰ درصد تخمک‌های بارورشده به وسیله لقاح مصنوعی به تولد نوزاد منتهی می‌شوند. هانسون،‌ عضو هیات داوران نوبل با اشاره به لوییس براون و سایر کودکان حاصل از لقاح مصنوعی که بعدها خودشان به‌طور طبیعی بچه‌دار شده‌اند، گفت: «پیگیری‌های درازمدت نشان داده است که کودکان حاصل از لقاح مصنوعی به اندازه کودکان دیگر سالم هستند.» به گفته او این نتایج، بهترین شاهد در مورد ایمنی و موفقیت درمان با لقاح مصنوعی است.

مارتین جانسون، ‌استاد علوم تناسلی در دانشگاه کمبریج پس از اعلام برنده شدن ادواردز گفت: «به نظر من این جایزه نوبل خیلی دیر به او اهدا شد.»

او افزود: «من واقعا از این قضیه متعجبم که چرا جایزه نوبل پس از این همه مدت به ادواردز داده می‌شود.» کسی که به قول او، رشته بیماری‌های زنان و زایمان را به عصر مدرن رسانده است.