MOHSEN AZAD

سندروم متابوليک ترکيبي به معناي همراهي گروهي از عوامل خطرساز براي بيماريهاي قلبي-عروقي و ديابت در يک شخص است.

به گزارش همشهري آنلاين، اين عوامل خطرساز شامل اين موارد ميشوند:

چاقي شکمي - به معناي افزايش بافت چربي در اطراف شکم.

اختلال در ميزان چربيهاي خون (بالا بودن ميزان تريگليسريدها، ميزان کم کلسترول، HDL و ميزان بالاي کلسترول LDL که ايجاد پلاک چربي را بر روي ديوارههاي دروني شريانها تشديد ميکنند).

فشار خون بالا: مقاومت به انسولين يا عدم تحمل به قند (بدن نميتواند به طور صحيح از انسولين يا قند استفاده کند).

وضعيت پرترومبوتيک يا مستعد براي لخته شدن خون (براي مثال ميزان بالاي فيبرينوژن يا مهارگر فعال کننده پلاسمينوژن- 1 در خون).

وضعيت مستعد التهاب (براي مثال افزايش ميزان پروتئين واکنش دهنده- C در خون).

افراد دچار سندروم متابوليک در معرض خطر فزاينده بيماري کورونري قلب و ساير بيماريهاي مربوط به تشکيل پلاکهاي چربي در ديواره شريانها (مانند سکته مغزي و بيماري عروق محيطي) هستند.

به نظر ميرسد عوامل خطرساز براي اين سندروم چاقي شکمي و مقاومت به انسولين باشند. مقاومت به انسولين يک عارضه متابوليکي عمومي است که در آن بدن نميتواند از انسولين به طور موثر استفاده کند. براي همين خاطر است که سندروم متابوليک را سندروم مقاومت به انسولين هم مينامند.

ساير عوارضي که با اين سندروم همراه هستند شامل بيحرکتي جسمي، پيري، عدم تعادل هورموني و استعداد ژنتيکي است.

برخي از افراد به طور ژنتيکي مستعد مقاومت به انسولين هستند. عوامل اکتسابي مانند زيادي چربي بدن و بيحرکتي بدني، ميتوانند مقاومت به انسولين و سندروم متابوليک را تشديد کنند. مکانيسمهاي زيست شناختي در سطح مولکولي، يا مقاومت به انسولين و عوامل خطرساز متابوليک براي آن به درستي شناخته نشده اند و به نظر ميرسد که پيچيده باشند.

معيارهاي کاملا پذيرفته‌شده‌اي براي تشخيص سندروم متابوليک وجود ندارد.

انجمن قلب آمريکا (AHA) و انستيتو قلب، ريه و خون آمريکا توصيه ميکنند که سندروم متابوليک هنگامي اطلاق شود که دست کم سه تا از اين اجزا وجود داشته باشند:

بالابودن دور کمر مردان، 102 سانتيمتر يا بيشتر و زنان 88 سانتيمتر يا بيشتر.

بالابودن ميزان تريگليسريدها معادل يا بالاتر از 150 ميليگرم در دسيليتر.

کاهش ميزان کلسترول خوب (HDL) مردان به کمتر از 40 ميليگرم در دسيليتر و زنان به کمتر از 50 ميليگرم در دسيليتر.

بالا بودن فشار خون، 130 روي 85 ميليمتر جيوه يا بيشتر.

بالا بودن ميزان قند خون ناشتا، 100 ميليگرم در دسيليتر يا بيشتر.

خط اول مداخلات درماني براي کاهش عوامل خطرساز سندروم متابوليک، اصلاح سبک زندگي است. انجمن قلب آمريکا اين توصيه‌ها را براي اصلاح سبک زندگي ارائه ميدهد:

کاهش وزن براي دستيابي به وزن مطلوب (BMI کمتر از 25 کيلوگرم بر مترمربع)

افزايش فعاليت جسمي با هدف دست کم انجام 30 دقيقه فعاليت جسمي با شدت متوسط در اغلب روزهاي هفته.

عادات سالم غذاخوردن از جمله کاهش مصرف چربي اشباع شده، چربيهاي ترانس و کلسترول.