هموگلوبين A1C

بررسي هموگلوبين گليكوزيله (HbA1C) نشانه‌اي از ميزان متوسط گلوكز خون درعرض دو تا سه ماه گذشته است. امروزه اين آزمايش روش ترجيحي براي بررسي كنترل ديابت مي باشد . اين مسئله ثابت شده است كه كنترل قند خون باعث جلوگيري يا تأخير در پيشرفت عوارض عروق كوچك در ديابت مي گردد و روند ايجاد رتينوپاتي، نوروپاتي و نفروپاتي و بيماري عروق كرونري را كند كرده يا از ايجاد آنها جلوگيري مي كند. سطح نرمال HbA1C در افراد طبيعي بين 4% تا 6% مي باشد .درافراد ديابتي كه تحت درمان مي باشند و ميزان HbA1C آنها 2/7% مي باشد در مقايسه با افرادي كه ميزان HbA1C آنها 9% است، 50% تا 70% كاهش عوارض مشاهده شده است. در مطالعاتي در كشورهاي انگلستان و ژاپن مشاهده شده كه عوارض عروق كوچك (ميكروآنژيوپاتي) با كاهش HbA1C از 9/7 به 7، 25% كاهش يافته است.ازآنجاکه نيمه عمر گلبول قرمز حدوداً 120 روز است. بنابراين سنجش HbA1C نشان دهنده كنترل قند خون در عرض دو تا سه ماه قبل مي‌باشد. از اين رو انجمن ديابت آمريكا بررسي سطح HbA1C را هر سه ماه جهت كنترل قند خون پيشنهاد مي كند.از مزاياي مهم اين آزمايش آن است كه مي توان نمونه را در هر زمان گرفت، زيرا تحت تأثير تغييرات كوتاه مدت (مانند غذا،ورزش) قرار نمي گيرد.انجام آزمون HbA1C در موارد زير توصيه مي گردد؛

1. تعيين طول مدت هيپرگليسمي در مبتلاياني كه تازگي ديابت آنان تشخيص داده شده است.
2. ارزيابي موفقيت درمان ديابت و ميزان پذيرش و پاسخدهي بيمار.
3. مقايسه موفقيت نتايج روشهاي درماني گذشته و جديد در بيمار
4. بيماران باردار مشكوك به ديابت حاملگي.
5. كاربرد ديگر آن تخمين متوسط گلوكز تمام ساعات شبانه روز بيمار در طي سه ماه گذشته مي باشد كه در جدول زير نشان داده شده است. (حدود mg/dl 30 افزايش به ازاي هر يك درصد HbA1C).