MOHSEN AZAD

یادمون باشه

 که قلبمون رو همیشه لطیف نگه داریم تا کسی که به ما تکیه کرده سرش درد نگیره.

یادمون باشه

 قولی رو که به کسی می دیم عمل کنیم .

یادمون باشه

 هیچ وقت کسی را بیشتر از چند ساعتچشم به راه نذاریم چون امکان داره زیاد نتونه طاقت بیاره .

یادمون باشه

اگه کسی دوستمون داشت بهش نگیم برو نمی خوام ببینمت چون زندگیش رو ازش می گیریم

چقدر سخته تو چشای کسی که تمام عشقت رو ازت

دزدیده و به جاش یک زخم همیشه گی ، رو قلبت هدیه

 داده زل بزنی به جای اینکه لبریز کینه و نفرت شی

 حس کنی که هنوز هم دوسش داری

 چقدر سخته دلت بخواد سر تو باز به دیواری تکیه بدی

 که یک بار زیر آوار غرورش همه وجودت له شده

 چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه ها تو

 خیس کنه اما مجبور بشی بخندی تا نفهمه که هنوز هم

 دوسش داری

تو رفتی

تو منو گذاشتی رفتی چه کنم خودم تنهام

سر به زیر عاشقی گرفتم ولی تو گذاشتی رفتی

با تمام وجودم به تو عادت کردم تو منو گذاشتی رفتی

اشک هایم را قطره قطره جمع کردم چون خاطره تو را دارد

حرفای غم انگیزم جزء دفتر خاطراتم کردم چون اسم تو را دارد

دفتر خاطراتم را جلد طلا گرفتم چون صفات تو را دارد

تو رفتی و من دفتر خاطراتم رو قفل کردم تا که برگردی

گفتی که نخواهی رفت

خواهی ماند

تا ابد دوست خواهی داشت

اما تمام نرفتن ها را رفتی !!!

تمام ماندن ها را نماندی!!!!!!!

تمام دوست داشتن ها را......... رها کردی

دیگر حتی از در و دیوار سکوت وتنهائی ام خسته شده ام.از همه.........................