MOHSEN AZAD

فارماكوكینتیك‌: بتامتازون‌ سریع وبه‌خوبی‌ از دستگاه‌ گوارش‌ جذب‌ می‌شود.شكل‌ ترزریقی‌ آن‌ نیز از عضله‌ به‌خوبی‌جذب‌ می‌شود. به‌طور عمده‌ در كبد ومقادیری‌ نیز در كلیه‌ و بافتهابه‌متابولیت‌های‌ غیرفعال‌ تبدیل‌ می‌شود.

موارد منع‌ مصرف‌: 1 ـ تزریق‌ داخل‌ مفصلی‌این‌ دارو در مواردی‌ مثل‌:

جراحی‌ ترمیمی‌ مفاصل‌، اختلالات‌ انعقادی‌خون‌، شكستگی‌ داخل‌ مفصلی‌، عفونت‌اطراف‌ مفصل‌ یا سابقه‌ ابتلاء به‌آن‌، پوكی‌استخوان‌ اطراف‌ مفصل‌ به‌دلایلی‌ غیرآرتریت‌ و مفصل‌ ناپایدار نباید مصرف‌شود.

2 ـ این‌ دارو در پیشگیری‌ از سندرم‌ زجرتنفسی‌ نوزادان‌، در صورت‌ وجودآمنیونیت‌، عفونت‌ یا تب‌، عفونت‌ باهرپس‌،عدم‌ كفایت‌ جفت‌ و پارگی‌ زودرس‌ غشاءنیز نباید مصرف‌ شود.

هشدارها: 1 ـ استفاده‌ طولانی‌ مدت‌بتامتازون‌ در كودكان‌ می‌تواند منجربه‌مهار رشد شود.

2 ـ به‌دنبال‌ مصرف‌ این‌ دارو ممكن‌ است‌تست‌های‌ بررسی‌ عملكرد محورهیپوتالاموس‌ ـ هیپوفیز ـ غده‌ فوق‌ كلیوی‌دچار اختلال‌ شود.

3 ـ در افراد مسن‌ و به‌خصوص‌ خانم‌های‌یائسه‌، شانس‌ ایجاد پوكی‌ استخوان‌ وافزایش‌ فشار خون‌، بالا می‌رود.

4 ـ در صورت‌ نیاز به‌جراحی‌ و یا درمان‌اضطراری‌ و نیز مصرف‌ دارو در بیماران‌دیابتی‌، باید احتیاط كرد.

عوارض‌ جانبی‌: درمان‌ دراز مدت‌ بابتامتازون‌، بیمار را از جهت‌ ابتلابه‌بیماریهای‌ عفونی‌ مستعد می‌كند و ازطرفی‌ علائم‌ عفونت‌ نیز پنهان‌ می‌شود.مصرف‌ مقادیر بالای‌ بتامتازون‌ می‌توانداختلالات‌ روانی‌ را تشدید كند. آب‌ مرواریدكاهش‌ یا تاری‌ دید و تكرر ادرار وپرنوشی‌، قرحه‌ گوارشی‌، علائم‌ شبه‌كوشینگ‌، آكنه‌، درد در ناحیه‌ سرینی‌ وافزایش‌ فشار خون‌ از عوارض‌ جانبی‌ داروهستند.

تداخل‌های‌ دارویی‌: مصرف‌ همزمان‌ این‌دارو با ریفامپین‌، داروهای‌ ضدصرع‌ مانندكاربامازپین‌، فنوباربیتال‌، فنی‌توئین‌ وپریمیدون‌ موجب‌ تسریع‌ متابولیسم‌بتامتازون‌ و كاهش‌ اثر دارو می‌گردد. این‌دارو ممكن‌ است‌ باعث‌ كاهش‌ اثر داروهای‌پائین‌ آورنده‌ قندخون‌ و یا داروهای‌ كاهنده‌فشارخون‌ گردد.

نكات‌ قابل‌ توصیه‌: 1 ـ برای‌ به‌حداقل‌رساندن‌ تحریك‌ گوارشی‌ شكل‌ خوراكی‌بتامتازون‌ باید بعد از غذا مصرف‌

شود.

2 ـ از قطع‌ ناگهانی‌ مصرف‌ دارو بعد ازاستفاده‌ طولانی‌ (بیش‌ از 3 هفته‌) پرهیزشود.

3 ـ در طول‌ درمان‌، مصرف‌ سدیم‌ بایستی‌محدود شده‌ و مصرف‌ مكمل‌های‌ حاوی‌پتاسیم‌ توصیه‌ می‌شود.

4 ـ معاینات‌ چشم‌ پزشكی‌ در طول‌ درمان‌دراز مدت‌، به‌طور مرتب‌ باید انجام‌

گیرد.

مقدار مصرف‌

خوراكی‌:

بزرگسالان‌: به‌میزان‌ 5 mg/day ـ 0/5 و دركودكان‌ باعدم‌ كفایت‌ آدرنال‌ 17/5mcg/kgیا 0/5mcg/m2 در سه‌ مقدار منقسم‌استفاده‌ می‌شود و در سایر موارد250mcg/kgـ60 یا mg/m2 7/5ـ2 در سه‌

یا چهار مقدار منقسم‌ شده‌ استفاده‌می‌شود.

تزریقی‌:

بزرگسالان‌: به‌صورت‌ تزریق‌ داخل‌مفصلی‌، داخل‌ ضایعه‌ یا تزریق‌ در بافت‌نرم‌ حداكثر تا 9 میلی‌گرم‌ بتامتازون‌ (12میلی‌گرم‌ بتامتازون‌ دی‌ سدیم‌ فسفات‌)مصرف‌ می‌شود. در صورت‌ نیاز این‌ مقدارتكرار می‌شود. از راه‌ عضلانی‌ یا تزریق‌ یاانفوزیون‌ آهسته‌ داخل‌ وریدی‌ نیز 20ـ4میلی‌گرم‌ كه‌ در 24 ساعت‌ می‌توان‌ این‌مقدار را حداكثر 4 بار تكرار نمود، مصرف‌می‌شود.

در بزرگسالان‌ مقدار 12ـ 1/5 میلی‌گرم‌ ازشكل‌ طولانی‌ اثر دارو  (LA)داخل‌ مفصل‌تزریق‌ می‌شود كه‌ در صورت‌ نیاز می‌توان‌آن‌ را تكرار كرد. داخل‌ پوست‌ یا ضایعه‌ به‌مقدار mg/m2 1/2 تا حداكثر 6 میلی‌گرم‌ كه‌هر هفته‌ می‌تواند تكرار شود. به‌صورت‌داخل‌ عضلانی‌ مقدار 9 mg/dayـ 0/5می‌تواند استفاده‌ شود.

كودكان‌: به‌صورت‌ تزریق‌ داخل‌ وریدی‌آهسته‌ و به‌میزان‌ یك‌ میلی‌گرم‌ در كودكان‌یكسال‌ و پائین‌تر تا 2 میلی‌گرم‌ در سنین‌5 ـ1 سال‌ و 4 میلی‌گرم‌ در سنین‌ 12ـ6 سال‌تجویز می‌شود.

اشكال‌ دارویی‌:

Tablet: 0.5 mg

Injection: 4 mg/ml

Injection: (Betamethason LA)

[Betamethasone Acetate 3 mg +

Betamethasone (as disodium phosphate)3 mg/ml]