MOHSEN AZAD

در یونان مدرن دو حلقه مورد استفاده قرار می گیرد ، حلقه ی طلایی برای داماد و نقره برای عروس که به نشانه یگانگی و برابری مبادله می شود ولی در واقع ارزش بیش تر حلقه ی مردان نشان دهنده ی برتری موقعیت آن هاست . در دوره ای نیز حلقه ی آهنی مرسوم بود که به نشانه ی تعهد برای نامزد ( عروس ) فرستاده می شد . این حلقه ی آهنی به عنوان نماد دوام و پایداری پیمان ازدواج ساخته میشد . در دوره های قبل حلقه هایی از جنس برنج و مس نیز دیده شده است . از نظر شکلی نیز یک حلقه ی ساده همیشه تنها شکل حلقه ی ازدواج نبوده و گاهی اشکال مختلفی روی آن تراشیده و کنده کاری شده مثل یک کلید برای نشان دادن اقتدار خانگی زن .

در قرن های 15 و 16 ایتالیایی ها از حلقه ی ازدواج استفاده می کردند که عمدتاً از جنس نقره بوده و با مینای سیاه _ مینا کاری می شد . اروپاییان قرون وسطی نیز از الماس برای حلقه ی ازدواج استفاده می کردند و قدرت آن را حافظ پیمان ازدواج می دانستند . دهقانان ایرلندی نیز بر این عقیده بودند که ازدواج بدون حلقه ای از جنس طلا قانونی و مشروع نیست .

در ارکنی ( منطقه ای در اسکاتلند ) دو میدان بزرگ به احترام ماه و خورشید وجود داشت . قرن ها پیش اگر دوشیزه ای قصد ازدواج داشت به گردش دور سنگی می پرداخت که به نام ماه نامگذاری شده بود و پسر نیز به دور حلقه ی خورشید می گشت سپس هر دو در محل سنگی که به نام آدین ( خدای خدایان ) نامگذاری شده بود به یکدیگر ملحق شده و دست های آن ها در محل حلقه ی زناشویی که سوراخی در سنگ بود ، به یکدیگر می رسید و آن ها به این وسیله وفا داری و تعهد نسبت به یکدیگر را اعلام کرده و زن و شوهر می شدند . مراسم طلاق بسیار ساده تر بود ، به گونه ای که زن و شوهر می توانستند با یکدیگر وارد کلیسا شده و سپس هر یک از دری متفاوت بیرون بروند . در میان انگلونورمان ها حلقه در انگشت میانی دست راست قرار می گرفت ، اما در اواخر قرن 17 این رسم تغییر کرد . کویکر ها یعنی اعضای کلیسا ی The Society of Friends حلقه ی ازدواج را به عنوان بقایا ی برتری مشرکان و کافران رد کردند و اکنون نیز برخی پیوریتن ها سعی می کنند به همان دلیل ، چنین رسمی را منسوخ کنند . اگر چه حلقه برای ازدواج در کلیسا ی انگلستان کاملا ضروری بود ، اما جنس و سایز آن اهمیتی نداشت .

در ایسلند که نامزدی و ازدواج هر دو به وسیله پول پذیرفته می شد ، حلقه کم تر ضروری به نظر می رسید چرا که انتظار می رفت دختر هدایای خود را نقدی دریافت کند . با این حال حلقه در این کشور استفاده می شد ، اما به سختی حلقه ی انگشت نام می گرفت چرا که به اشکال مختلف از استخوان ، سنگ ، کهربای سیاه ، طلا و نقره ساخته می شد و گاهی اوقات به حدی پهن بود که اجازه نمی داد دست از آن عبور کند . در مراسم نامزدی داماد چهار انگشت و کف دست خود را از این حلقه عبور میداد و با این روش می توانست دست عروس خود را بگیرد . انداختن حلقه در انگشت چهارم دست چپ بر اساس این اعتقاد قدیمی صورت می گیرد که رگ این انگشت به طور مستقیم به قلب می رسد . البته این واقعیت هم وجود دارد که فلز کم استقامت تر در انگشت و دستی که کم تر از دست و انگشتان دیگر استفاده می شود ، کم تر دچار صدمه و آسیب می شود . گفته می شود که حلقه در میان انگلو نورمان ها در دست راست انداخته می شد و بعد ها به دست چپ تغییر کرد یعنی همان دستی که از نظر رتبه پایین تر است . همچنین عده ای معتقدند این انگشت به دلیل این رسم قدیمی بر دیگر انگشت ها مرجح شده که انگشت اول ( شست ) را به نام پدر ، انگشت دوم به نام پسر و انگشت سوم را به نام روح القدس نامگذاری کرده اند . بنابر این داماد پس از این که این سه انگشت را نام برد و از آن ها گذشت حلقه را به دست عروس می اندازد .قدیمی ترین گزارش از تبادل حلقه ی ازدواج از مصر باستان به دست آمده که مربوط به 4800 سال پیش است . برای رومی ها پذیرش حلقه از جانب بانوی جوان پذیرش نوعی محدودیت بود و پذیرش این قانون که دختر دیگر آزاد نیست .اکنون نیز حلقه و پذیرش آن بخشی از مراسم مذهبی در کلیسا ست . اکثر مردم اکنون حلقه ی ازدواج را در دست چپ خود می اندازند . گرچه برخی زنان اروپایی در دست راست هم از آن استفاده می کنند . در اسکاندیناوی هم رسمی است که برخی از زنان از سه حلقه استفاده می کنند . یکی برای نامزدی ، یکی برای ازدواج و دیگری برای مادری .عروس های یهودی نیز حلقه ی ازدواج را در انگشت سبابه می اندازند ، انگشتی که با آن طبق آنچه در تورات خوانده اند به این کتاب اشاره می کنند .

آیا مردان از حلقه ازدواج استفاده می کنند ؟

استفاده ی مردان از حلقه نسبتا جدید است . تا میانه قرن 20 بیش تر زنان بودند که حلقه در دست می کردند که شاید یادآور روز هایی بود که زنان جزیی از املاک و دارایی های همسر بودند . بعد از جنگ جهانی دوم ، بسیاری از مردان با جدایی های طولانی مدت از همسران خود مواجه شدند و از آن زمان آن ها نیز شروع به استفاده از حلقه به عنوان نشانه ی از تاهل خود کردند آنچه موجب می شود همواره به یاد همسران خود باشند .