MOHSEN AZAD

زماني که با خوردن غذاهاي حاوي سير دهان بدبو مي‌شود، بايد از خوشبوکننده‌هاي دهان استفاده کرد و البته اين کار را بايد به کرات انجام داد، يعني تقريباً هر نيم تا يک ساعت يک‌بار، تا زماني که ماده غذايي مقصر از جريان خون پاک شود که معمولاً اين روند حدود 24 ساعت به طول مي‌انجامد.

در اين ميان مسواک زدن هم کمک مي‌کند، اما نمي‌توان مسواک را هميشه در دهان نگه داشت.

يکي از بهترين راه‌هاي مبارزه با بوي بد دهان، خوردن بعضي خوراکي‌ها پس از غذاهاي بودار است که در زير به چند مورد از آن‌ها اشاره مي‌شود.

1- ليمو:

خوردن يک قاچ ليمو يا افزودن آن به غذا به عنوان چاشني يا حتي افزودن آن به ليوان آب خود، اثر معجزه آسايي دارد. آب نبات‌هاي ليمويي نيز همان خاصيت را دارند.

2- جعفري يا ساير چاشني‌هاي سبز:

جويدن برگ‌هاي تازه جعفري، ريحان و رزماري (اکليل کوهي) موجب آزادسازي روغن‌هاي آن‌ها مي‌شود که حس تازگي به دهان مي‌دهد.

3- سيب، گلابي و هويج:

اين خوراکي‌ها داراي فيبر زيادي هستند که جويدن آن‌ها باعث ترشح بيشتر بزاق دهان شده و دهان را تميز مي‌کنند.

4- ادويه‌هاي قابل جويدن:

جويدن فقط چند دانه تخم انيسون (باديان رومي)، هل، گشنيز يا رازيانه باعث تازه و خوشبو شدن دهان خصوصاً پس از صرف غذاي حاوي سير مي‌شود.

5- برگ نعنا يا چوب دارچين:

هر يک از اين دو، طعم و بوي شبه گوگردي پياز و سير را رفع مي‌کند. علاوه بر آن، وجود يک سري روغن‌هاي اساسي در دارچين با نوعي ميکروب دهاني مبارزه مي‌کند. آدامس‌هاي نعناعي يا دارچيني هم تأثيري مشابه دارند.

6- عسل:

براي از بين بردن بوي سير مي‌توان نيم ساعت پس از خوردن آن، يک قاشق عسل خورد. ‌

7- کاهو:

خوردن سبزي‌هايي مثل کاهو نيز موثر است، زيرا کلروفيل موجود در سبزي‌ها بوي سير را رفع مي‌کند.

اثرات سير از ديدگاه طب سنتي

خواصي که دانشمندان (طب قديم و جديد) براي سير برشمرده‌اند عبارتند از:

* رسوبات خون را حل مي‌کند.

* در درد مفاصل، نقرس و روماتيسم توصيه مي‌شود.

* مدر و پايين آورنده فشار خون است.

* بهترين درمان براي فراموشي، ضعف حافظه و سرگيجه است.

* خوردن سير عضلات قلب را به نشاط مي‌آورد و گردش خون را منظم مي‌کند.

* مجاري تنفس و خون را پاک کرده و به اين وسيله از تنگي نفس مي‌کاهد.

* در درمان پاره‌اي از سل‌هاي ريوي، اسهال و برونشيت، سردرد و زکام مزمن مفيد است.

* پوست بدن را خوش‌رنگ مي‌کند.

* روده‌ها را از عفونت‌ها پاک مي‌کند (به خصوص در اطفال) و با اين خاصيت انسان را در مقابل بيماري تيفوئيد و ديفتري محافظت مي‌کند.

* سنگ کليه و کرم‌هاي نازک شکم اطفال را نابود مي‌کند.

* فلج و رعشه را معالجه کرده و براي مالاريا و بي خوابي خيلي مفيد است.

خوردن سير عضلات قلب را به نشاط مي‌آورد و گردش خون را منظم مي‌کند

* براي درمان ميخچه و زگيل بايد سير را نرم کرده و به صورت مرهم روي ميخچه و زگيل بگذاريد تا همان‌طور بماند و هر چند وقت آن را تکرار کنيد.

* ماليدن آن روي محل گزيدگي، سوزش و درد را تسکين مي‌دهد.

* تقويت کننده دستگاه دفاعي بدن و داراي خاصيت ضد سرطاني و ضد سرماخوردگي است.

* مصرف سير قند خون مبتلايان به مرض قند (ديابت) را مي‌کاهد.

* اثر سمي نيکوتيني که از دود سيگار حاصل مي‌شود را برطرف مي‌کند؛ لذا چنانچه معتادان به سيگار به علت نيکوتين دچار ناراحتي‌هاي هاضمه و قلب شده باشند، با مصرف سير احساس بهبودي مي‌کنند.

* مداومت در مصرف سير به تدريج باعث ريختن موي سفيد و روييدن موي سياه مي‌شود.

* سير پخته را چنانچه بر روي مو و پوست بمالند کشنده شپش است.

* اگر اين فرآورده را در محل دردهاي مفاصل و قولنج بمالند، درد و ناراحتي را تسکين خواهد داد.

* مخلوط سير با سرکه ورم اعضا را برطرف مي‌کند.

* به خاطر بوي نامطبوع سير بهتر است به طور کامل آن را خرد نموده و در شير حل کنيد. اين عمل براي درمان فشار خون بالا، تصلب شرايين، ناراحتي‌هاي گوارشي (اسهال و اتساع روده) و التهاب مخاط برونش‌ها مفيد است.

* مصرف روزانه سير تازه، از کبد در برابر سموم دارويي و شيميايي محافظت مي‌کند.

مقدار مصرف سير

به صورت معمول استفاده روزانه به مقدار 4 گرم از سير تازه (1 حبه متوسط) يا مقادير معادل آن از ساير محصولات سير توصيه مي‌شود تا در طول زمان اثرات دارويي خود را بر جاي گذارد.