X
تبلیغات
MOHSEN AZAD - مطالب پزشکی
مهمترین عوارض تاتو کردن (سلامت پوست)
تورم، خارش، سوزش و درد از مهمترین عوارض تاتوکردن است :یک متخصص پوست با بیان این که تورم، خارش، سوزش، درد و ایجاد حساسیت به مواد رنگی از مهمترین عوارض تاتوکردن است، گفت: انجام این روش زیبایی بدون رعایت اصول بهداشتی خطر ابتلا به ایدز، هپاتیت و بیماری‌های عفونی را در پی دارد.

دکتر پروین منصوری عضو هیات علمی دانشگاه در گفت وگو با خبرنگار بهداشت و درمان ایسنا منطقه علوم پزشکی تهران، با اشاره به عوارض تاتو کردن در بدن اظهار داشت: تورم، ایجاد ضایعات برجسته ریز و درشت، خارش، سوزش و بروز درد در در محلی که ماده تاتو در آن تزریق شده است از عمده پیامدهای تاتو و علت مراجعات بعدی این افراد به پزشک است.

این متخصص پوست افزود: در برخی مواقع ممکن است بعد از گذشت چند ماه یا حتی چند سال از تزریق ماده تاتو، بدن شروع به واکنش بر ضد رنگ دانه وارد شده کند که اصطلاحاٌ به آن راکسیوم گفته می‌شود. عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران در ادامه به روش‌های رفع این واکنش یا همان راکسیوم اشاره کرد و گفت: گاهی از روش‌های دارویی مانند تجویز پروتن‌ های خوراکی یا تزریقات متعدد و در مواردی که به هیچ یک از روش‌های فوق پاسخ ندهد خارج کردن ماده رنگ دانه از بدن برای رفع عوارض تاتواستفاده می‌ شود.

دکتر منصوری با تاکید بر انجام تاتو در مراکز مجاز با رعایت اصول بهداشتی و توسط یک فرد باتجربه گفت: عدم رعایت نکات بهداشتی در تاتو کردن و استفاده از سوزن‌های مشترک ممکن است سبب انتقال عفونتهای ویروسی مانند ایدز، هپاتیت، بیماریهای میکروبی، عفونی و حتی بیماری سل شود. این متخصص پوست با اشاره به عوارض تاتو کردن و مخالفت با انجام آن اظهار داشت: تنها به کسانی که ایرادهایی در پوست بدن یا صورتشان وجود دارد که برای از بین بردن آنها هیچ روش پزشکی دیگری امکان پذیر نباشد، انجام تاتو را توصیه می‌کنیم.

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران ادامه داد: گاهی اوقات قسمت‌هایی از پوست کاملا بی‌رنگ بوده یا در مواردی به دلیل جراحی یا ایجاد زخم قسمتی از خط لب از بین رفته باشد و با هیچ روشی نتوان این قسمت‌ها را به رنگ عادی برگرداند كه در این موارد توصیه به خالکوبی می‌شود.این متخصص پوست با بیان اینکه تمایل به خالکوبی در زنان بیشتر از مردان است، گفت: زنان در ناحیه صورت، چشم و لب و ابرو رغبت بیشتری برای انجام تاتو دارند اما در مردان خالکوبی بیشتر در ناحیه بازوها، سینه و پشت دیده می‌شود.

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران اظهار داشت: عدم اعتماد به نفس یا اعتماد به نفس پایین در کنار نواقص ظاهری یکی از مهمترین علل مراجعه و تمایل افراد برای انجام خالکوبی‌های وسیع است. این گروه قصد دارند که با انجام این کار جلب توجه کنند.وی در پایان خاطرنشان کرد: این افراد به دلیل اینکه دیدگاه خوبی نسبت به خود ندارند، سعی می‌کنند با انجام تغییرات ظاهری تصویر مطلوب‌تری از خود ارائه دهند. این مسئله در مورد افرادی که اقدام به سوراخ کردن قسمتهای مختلف بدن و آویزان کردن اشیای مختلف از خود می‌کنند نیز صادق است


تاريخ : شنبه 1391/11/21 | 12:8 PM | نویسنده : محسن آزاد |

سرطان در کلیه یا سلول‌های کلیه را مبتلا می‌سازد و یا سلول‌های اوروتلیال درون لگن‌چه‌های کلیه را هدف قرار می‌دهد. بسته به نوع سرطان در کلیه٬ پیش‌آگهی و درمان متغیر خواهد بود.

مصرف دخانیات همانند سیگار رل بزرگی در ایجاد آن دارد.اولین نشانه آن معمولن وجود خون در ادرار است که در این موقع پزشک با انجام سونوگرافی به وجود تومور پی می برد.

بعدن با پیدایش درد در پهلوها و احساس درد در شکم همراه می باشد. اغلب معالجه آن با برداشتن کامل کلیه است. راههای معالجه دیگری اغلب احتیاج نیست.

● آشنایی با کلیه‌ ها و عملکردشان :

کلیه ها اندام های لوبیایی شکلی هستند که حدود ۱۲ سانتیمتر طول و شش سانتیمتر عرض دارند .کلیه‌ها یک جفت از اندام بدن انسان هستند که در دو سوی ستون فقرات و در قسمت پایین شکم قرار دارند.

بالای هر کلیه یک غده آدرنال (Adrenal Gland) چسبیده ‌است. توده‌ای از بافت چربی و یک لایه بیرونی از بافت فیبری (فاسیای ژروتا) (Gerotas Fascia)، کلیه‌ها و غده‌های آدرنال را در بر می‌گیرد.

کلیه‌ها بخشی از مجاری ادرار هستند. آنها با جداسازی مواد زائد و آب اضافی از خون، ادرار تولید می‌کنند. ادرار در فضایی خالی (لگنچه کلیه) در وسط هر کلیه جمع می‌شود، و سپس از طریق لوله‌ای به نام حالب (Ureter) به مثانه می‌ریزد، و از طریق لوله دیگری به نام پیشابراه (Urethra) از بدن دفع می‌شود.

کلیه‌ها همچنین ماده‌ای تولید می‌کنند که به کنترل فشار خون و تولید گلبول‌های قرمز خون کمک می‌کند.

کلیه ها وظایف مهمی را برعهده دارند که مهمترین آنها دفع آب و برخی مواد زاید از بدن از طریق تولید ادرار است. کلیه ها اندام های بسیار پرکاری هستند اما اگر یکی از این اندام ها را به طور کامل حذف کنیم، کلیه مقابل می تواند تمام وظایف آن را برعهده بگیرد و مشکلی برای فرد ایجاد نخواهد شد. این اندام های کوچک نیز مانند هر عضو دیگری در بدن ممکن است که به سرطان مبتلا شوند و انواع تومورهای خوش خیم و بدخیم کلیه را پیدا کنند.

● علت سرطان کلیه:

سلول های سرطانی در همه انسانها وجود دارد که بخودی خود می میرند ویا اینکه تحت تأثیر سیستم ایمنی بدن، اثر مخرب خود را از دست می دهند.نقش مهم در مرگ خودبخود سلول های سرطانی را سلول مرگ از قبل طراحی شده ای ( آپوپتوزه ) انجام می دهد.

اینکه چرا بعضی از سلولهای سرطانی، با این وجود باقی مانده و تکثیر می یابند مشخص نیست. مطمئنن علت مشخصی سبب آن نمی شود ، بلکه فاکتورهای پیچیده ای
با همدیگر ادغام شده و منجر به سرطان می شوند.

. مصرف دخانیات (سیگار) در ایجادسرطان کلیه رل بزرگی دارد.(۲۵ تا ۳۰٪)
. اضافه وزن بخصوص در خانم ها
. اشتغال به کارهایی که در معرض تماس با پنبه نسوز و کادیوم هستند
. در بیماران دیالیزی، امکان ابتلا به سرطان کلیه، به علت ایجاد کیست های زیاد، ۳۰ برابر می باشد که در حدود ۶٪ این افراد به مرور زمان به سرطان کلیه مبتلا می شوند.
. پیوند کلیه در افراد ، احتمال سرطان کلیه را بالا می برد.
. عوامل ژنی بندرت اتفاق افتاده(۱٪) که اغلب زود و در هر ۲ کلیه ایجاد می شود.

● پیشگیری:

سرطان کلیه معمولا در افراد بالاتر از ۴۰ سال دیده می شود. ولی هیچ کس به درستی علت دقیق این بیماری را نمی داند.

پزشکان به ندرت می توانند توضیح دهند که چرا یک نفر سرطان کلیه می گیرد ولی فرد دیگری نه.

با این وجود این آشکار است که سرطان کلیه مادرزادی نیست و هیچ کس این بیماری را از دیگری وا نمی گیرد.

پزشکان توصیه می کنند که از مصرف دخانیات خودداری کنید. و رژیم غذایی مناسب و سالم داشته باشید.

● عوامل خطر ساز :

استفاده از توتون:

بر اساس تحقیقات انجام شده، افراد سیگاری در مقایسه با افراد غیر سیگاری حدود دو برابر بیشتر در معرض ابتلابه سرطان کلیه قرار دارند. به علاوه، مصرف طولانی مدت سیگار باعث افزایش عوامل خطرزا می گردد. اگر چه خطر سرطان کلیه در افرادی که سیگار را ترک می کنند، کاهش می یابد.

چاقی:

چاقی ممکن است خطر ابتلابه سرطان کلیه را افزایش دهد. در چندین مطالعه نشان داده شده که چاقی در ارتباط با عوامل افزایش خطر در زنان می باشد. یک گزارش نیز نشان داده است که افزایش بیش از حد وزن ممکن است عاملی خطرزا برای مردان باشد. هنوز دلایل این ارتباطات احتمالی مشخص نیست.

موقعیت شغلی:

پاره ای از مطالعات بر اساس موقعیت شغلی، مورد آزمایش قرار گرفتند تا مشاهده شود آیا پیشرفت سرطان کلیه در کارگران وجود دارد یا خیر؟ به عنوان مثال، مطالعات نشان می دهند که کارگران کوره و افرادی که با دستگاههای فولادی سروکار دارند بالاترین میزان میانگین سرطان کلیه را دارا هستند. به علاوه شواهدی مبنی بر ابتلابه ناراحتی ریوی در محل کار که مربوط به سرطان شش و صفاق (همان پرده ای که اعضای درونی بدن را احاطه می کند) می باشد، وجود دارد که خطر برخی از سرطانهای کلیه را افزایش می دهند.

پرتو:

زنانی که به علت اختلالات رحمی تحت درمان از طریق پرتودرمانی هستند، ممکن است خطر پیشرفت سرطان کلیه در آنها مقداری افزایش یابد. این مسئله می تواند احتمال تاثیر پرتوهای رادیواکتیو را در بروز سرطان کلیه مطرح نماید.

مصرف فناستین:

برخی از افراد بعد از استفاده طولانی مدت و زیاد این دارو مبتلابه سرطان کلیه می شوند. این داروی مسکن در ایالات متحده مدت زیادی نیست که به فروش می رسد.

دیالیز:

بیمارانی که تحت درمان نارسایی مزمن کلیوی هستند و مدت زیادی از دیالیز استفاده می کنند در معرض خطر افزایش کیستها و سرطان کلیه هستند. مطالعات بیشتر راجع به تاثیرات طولانی مدت دیالیز روی بیماران مبتلابه نارسایی کلیوی مورد نیاز است.

بیماری Hoppel Von -Lindau یا ( VHL ) :

محققان دریافتند افرادی که مبتلابه این اختلال ارثی هستند بیشتر در معرض خطر پیشرفت سلولهای سرطانی کلیه هستند. همچنین دانشمندان امیدوارند که کشف و جداسازی ژن مسبب این بیماری منجر به بهبود روش های تشخیص، درمان و پیشگیری از برخی سرطانهای کلیه شود.

افرادی که فکر می کنند ممکن است در معرض ابتلابه سرطان کلیه باشند باید در ارتباط با نگرانی خود با پزشک مشورت کنند تا وی راهنمایی های لازم را به آنان نموده و برنامه مناسبی را برای معاینات و پیگیری آنان در نظر بگیرد.

● علائم:

شایع ترین علامت بالینی که ۶۰ درصد بیماران با آن مراجعه می کنند، وجود خون در ادرار است که یا خود بیمار آن را به طور واضح و آشکار در ادرار می بیند و یا اینکه این خون تنها با میکروسکوپ و به وسیله آزمایشگاه قابل شناسایی است. از نشانه های دیگری که می تواند همراه با سرطان کلیه باشد، درد شکم و وجود توده شکمی است که گاهی در لمس آنقدر بزرگ است که کل حفره شکم را پر می کند.

اگر بیماری خیلی دیر کشف شود و فرد نسبت به علایم خود بی توجهی کند، ممکن است زمانی به پزشک مراجعه کند که دیگر خیلی دیر شده و تومور سرطانی به اعضای دیگر بدن وی تهاجم کرده باشد و فرد با این علایم نظیر سرفه و تنگی نفس (تهاجم به ریه)، سردرد (صرع و تهاجم به مغز) یا دردهای استخوانی (تهاجم به استخوان ها) به مطب بیاید این است که در واقع وجود این علایم نشانه بیماری پیشرفته و غیرقابل علاج خواهد بود.

بطور کل علائم را می توان به شکل زیر عنوان کرد :

. درد پهلوها یا یک پهلو
. خون در ادرار
. احساس فشار در شکم
. فشار خون بالا
. تب
. خستگی سردرد
. لاغر شدن
. پائین آمدن توانایی بدن
البته هر کدام از این علائم می تواند نشانه بیماری های دیگری باشند.

● راههای شناخت آن:

. سونوگرافی
با سونوگرافی کیست و تومور تشخیص داده می شود.
. سی تی اسکن که همراه با داروی بیهوشی بوده و نوع بدخیم یا خوش بینمعلوم می شود.
. تستهای آزمایشگاهی( آزمایش ادرار و خون)
وقتی معلوم شد که تومور است، مرحله بعدی تشخیص اینکه به استخوان زده یا نه؟
سپس عملکرد کلیه ها بررسی می شود. با انجام آنژیوگرافی، مویرگهای خونی بررسی می شود.سونوگرافی از شکم نشان می دهد که آیا به کبد نیز گسترش یافته؟
عکس برداری از سینه ها نشان می دهدکه آیا ریه ها نیز درگیر شده اند؟ بندرت سی تی اسکن از مغز لازم است.

تنها با نمونه برداری بعد از عمل و آزمایشات پاتولوژی عمق تومور آشکار می شود
که آیا بافت لنفاوی و یا سایر اعضای بدن درگیر شده یا نه؟

● معاینات و آزمایش ها:

در اولین قسمت هر معاینه گرفتن یک شرح حال دقیق از بیمار اهمیت دارد. پس از گرفتن شرح حال معاینه با این بیمار نکاتی را برای پزشک مشخص می کند. برای مشخص کردن مشکلات کلیوی ممکن است انجام آزمایشات ضروری باشد.

الف: آزمایش های خون: که می تواند تا حدی وجود عفونت در بدن یا صحت یا اشکال عملکرد کلیه ها و هم چنین غلظت موادی را که می توانند موجب ایجاد سنگ کلیوی شوند را مشخص نمایند.

ب: آزمایش ادرار: که می تواند وجود عفونت کلیوی یا وجود خون در کلیه(مثلا در جریان سرطان کلیه یا عفونت کلیه یا سنگ کلیه) را نشان دهد.
هم چنین با این آزمایش می توان میزان اسیدی بودن ادرار و غلظت مواد سنگ ساز در ادرار را مشخص کرد.

برای تشخیص دقیق تر عفونت های ادرار نیاز به کشت ادراری می باشد که ممکن است چند روز زمان ببرد.

ج: رادیو گرافی: که شامل عکس ساده(KUB) و عکس رنگی از کلیه ها می باشد. عکس رنگی کلیه هاIVP)) مخصوصا در تصمیم گیری برای درمان سنگ های کلیوی و وجود خون در ادرار سودمند است. به ندرت تزریق ماده حاجب برای گرفتن عکس رنگی کلیه ممکن است با واکنش های ناخواسته در بیمار همراه شود. آگاهی کامل ارولوژیست و رادیولوژیست از این واکنش های ناخواسته و آمادگی آن ها می تواند از ایجاد مشکل در نزد بیماران جلوگیری نماید.

د- سونوگرافی: یک وسیله سودمند و بدون ضرر برای ارزیابی شکل کلیه ها و بیماری های کلیوی می باشد. گر چه استفاده از این وسیله با محدودیت های تشخیصی همراه است ولی در بسیاری از موارد می تواند کمک کننده باشد.

ه: سی تی اسکن: وسیله تشخیص جدیدتری است که جهت بررسی شکل و عملکرد کلیه می توان از آن بطور ساده یا با تزریق ماده حاجب استفاده کرد. این وسیله تشخیص بخصوص در مورد تشخیص توده های کلیوی و سرطان های کلیوی کاربرد دارد.

و: سایر روش های تشخیص: شامل اسکن های رادیونوکلوئیک(برای مشخص کردن عملکرد دقیق هر کلیه؛ وجود عفونت ها یا آبسه های کلیوی، اثبات انسداد راه خروج ادرار از کلیه و…) رادیوگرافی رنگی کلیه ها با استفاده از تزریق ماده حاجب در سوندی که در حالب قرار داده شده است و آندوسکوپی کلیه می باشد. هر یک از این روش ها در موارد خاصی کاربرد دارند.

● شانس بهبودی:

متفاوت بوده و هرچه زودتر شناخته شود شانس بهبودی بالاتر است. (تا ۹۵٪)

عمل:

در چگونگی عمل و نحوه آن، وضعیت بیمار، سن او ، اینکه تومور در یک کلیه است یا هر دو کلیه واگر در یک کلیه است عملکردکلیه دیگرچگونه است ، نقش مهمی دارد.

معمولن کلیه درگیر با تومور را بطور کلی درآورده و ماهیچه های نزدیک و بافت لنفاوی مجاور آن را نیز . اگر هر دو کلیه دچار تومور هستند و یا فرد دارای یک کلیه
است و دچار تومور شده، پزشکان سعی می کنند تومور و قسمت هایی از کلیه را درآورند بگونه ای که عملکرد کلیه باقی بماند.

عمل با بیهوشی کامل انجام می گیرد. ریسک عمل ۲ تا ۳٪ است.

● پس از عمل:

در روزهای اول بعد عمل ، اغلب چای نوشیده می شود و وقتی روده ها دوباره عملکرد خود را بدست آورند ، (۳ تا ۴ روز بعد عمل) غذاهای راحت و سبک به بیمار داده می شود.

شیمی درمانی معمولن در این بیماری موثر نیست ولی در موارد وخیم آن به همراه ایمن تراپی انجام می شود.در نوع شدید آن که به استخوان زده، کاهش کلسم در استخوان و افزایش آن در خون دیده می شود همراه با تشنگی زیاد، تهوع،‌ استفراغ، لرزش ماهیچه ها ، یبوست و فراموشی. می تواند با کوما و اختلال در ضربان قلب همراه شود.اغلب به بیمار توصیه می شود که

نوشیدنی زیادی بنوشدو نمکهای متعددی بخورد. در کنار راههای متعددی که برای درمان سرطان وجود دارد، تغذیه نقش بسیار مهمی دارد.

روزه ویا کم خوری بسیار خطرناک است و سیستم ایمنی بدن را ضعیف می کند. با ترک سیگار ، امکان برگشت مجدد بیماری کم می شود. به بیمار توصیه می شود خود را منزوی نکند.

تا ۳ سال بعد عمل ، توصیه می شود هر ۳ ماه یکبار، تمامی آزمایشات لازم را انجام دهدتا خدای نکرده از برگشت سرطان ، آگاه شود.از سال سوم هر ۶ ما یک بار و پس از چند سال ، سالی یک بار کافی است.

در حدود ۳۰ تا ۴۰ ٪ افرادسرطان کلیه مجددن آشکار می شود. در ۶۰ تا ۷۰ ٪ آنها در ۲ سال اول بروز کرده و در افرادی هم پس از ۱۵ سال بروز می کند.

بطور کلی شانس بهبودی کامل یا ۱۰۰٪ زیاد بالا نیست.

● علت سرطان کلیه :

علت این سرطان ناشناخته مانده است ولی برخی از عوامل محیطی را در ایجاد آن دخیل می دانند. یکی از مهمترین این عوامل که ارتباط کاملا اثبات شده ای با سرطان کلیه دارد، استعمال، دخانیات است که خطر این سرطان را حدودا دو برابر می کند.

جالب است بدانید که این افزایش خطر هیچ ربطی به تعداد نخ های سیگار یا قلیان که فرد در طول شبانه روز می کشد، ندارد و صرف کشیدن سیگار یا قلیان با هر تعدادی این خطر را دو چندان خواهد کرد.

از جمله عوامل خطر دیگر، چاقی، تماس با پنبه نسوز یا آزبست (که در ساخت ایرانیت های سیمانی به کار می رود)، حلال های آلی (در صنعت رنگسازی، نقاشی، رنگرزی که فرد با این حلال ها تماس دارد) و فلزاتی مانند کادمیوم است.

گفته می شود، کسانی که به دلیل نارسایی کلیه دیالیزهای خونی طولانی مدت می شوند و کلیه های آنها کیست های ریز و متعدد دارد، در حدود ۳۰ برابر بیشتر از جمعیت عادی در معرض خطر سرطان کلیه قرار دارند که البته این خطر در کلیه های نارسایی که دیالیز نمی شوند و حتی پس از پیوند موفقیت آمیز کلیه نیز دیده شده است.



تاريخ : جمعه 1391/11/20 | 11:35 AM | نویسنده : محسن آزاد |

سرطان پوست یکی از مشکلات پوستی است که متاسفانه در سال‌های اخیر روند رو به گسترشی داشته است. در سرطان پوست سلول‌های بدخیم که از بافت پوست نشأت می‌گیرند به طور نامنظم و فزاینده‌ای تکثیر و به طریقی از سیستم ایمنی و دفاعی بدن عبور می‌کنند بدون این‌که موجب عکس‌العمل تدافعی و تهاجمی در سیستم ایمنی بدن شوند.

مهم‌ترین عامل ایجاد سرطان پوست، جهش در سلول بر‌اثر اشعه ماورای بنفش خورشید است با توجه به نوع سلول پوستی که دچار جهش ژنی شده است اشکال مختلفی از سرطان پوست به‌وجود می‌آید که هر کدام نشانه‌ها و عوارض خاص خود را دارند.

تعریف بیماری سرطان پوست

سرطان پوست بیماری است که در آن سلولهای بدخیمی که از بافت پوست نشات می گیرند و به طور نامنظم و فزاینده ‌ای تکثیر و به طریقی از سیستم ایمنی و دفاعی بدن عبور می کنند بدون اینکه موجب تحریک عکس‌العمل تدافعی و تهاجمی در سیستم ایمنی بدن شوند.

علل بروز سرطان پوست :

۱- مهمترین عامل مستعدکننده سرطان پوست، جهش در دی ان آ سلول بر اثر اشعه ماورای بنفش است که منجر به شروع سرطانی شدن سلولها می شود.

۲- تماس با مواد شیمیایی و رادیو اکتیو

۳- سوختگی

۴- خالکوبی

۵- زخمهای باز

۶- سرطان پوست معمولاً در بخش‌های در معرض آفتاب بروز می‌کند٬ یعنی صورت، لب‌ها، گوش‌ها، گردن، دست‌ها و دیگر قسمت‌هایی که در معرض آفتاب هستند. البته این احتمال هم هست که سرطان پوست،

در قسمت‌های دیگر بدن ظاهر شود٬ مثلاً در کف دست، فاصله بین انگشتان یا حتی اعضای تناسلی. احتمال سرطان پوست برای هر فردی با هر نوع پوستی، وجود دارد

انواع سرطان پوست

۱- سرطان سلول‌های بنیانی یا پایه پوست

این نوع سرطان ، شایع‌ترین گونه سرطان پوست میباشد و حدود ۸۰ درصد سرطان های پوست را شامل می شود . سرطان سلولهای بنیانی که در لایه خارجی پوست مستقر هستند ،

دارای سرعت رشد کم بوده و به ندرت گسترش می یابد . محرک رشد این سلولها شامل تماس با مواد شیمیایی و رادیو اکتیو ، سوختگی ، خالکوبی ، قرار گرفتن در معرض تابش پرتو شدید آفتاب و غیره میباشد .

۲- سرطان سلولهای فلسی پوست :

این نوع سرطان ، شکل دوم شایع سرطان پوست است که مدت طولانی در لایه اپیدرم باقی می ماند و در صورت عدم درمان می‌تواند بافتهای دیگر را مورد تهاجم خود قرار ‌دهد . محرک رشد این سلولها شامل تابش اشعه ایکس ، قرار گرفتن در معرض تابش نور شدید آفتاب ، زخمهای باز ، تماس با مواد شیمایی و غیره میباشد .

۳- سرطان ملانوما :

ملانوما از خطرناک ترین انواع سرطان پوست به حساب میاید. سرطان ملانوما در اثر رشد بدخیم سلولهای ملانومیسم حاصل میگردد . این سلولها رنگدانه تیره پوست، خال‌های بدن ،
رنگ چشم را پدید میاورند به این خاطر غذه های سرطانی ملانوما غالبا سیاه و یا قهوه‌ای هستند . درمان این نوع سرطان با تشخیص زود هنگام امکان پذیر است. اما اگر به سایر بافتهای بدن گسترش یابد ، امکان معالجه آن غیر ممکن است .

پوست بدن دارای رنگدانه هایی به نام ملانین است که میتواند مانع از ورود میزان معینی اشعه فرابنفش به درون بدن شود .

ملانین ها در اشخاصی که به شکل طبیعی دارای پوست تیره تری هستند زیادتر بوده و آنها مصونیت بالاتری در مقابل تابش نور آفتاب دارند. به این خاطر اشخاصی که دارای پوست روشن تری هستند بیشتر در خطر ابتلا به سرطان پوست میباشند .

اشخاصی که رنگ پوست تیره دارند ، کمتر به نور خورشید حساس هستند . اما آنها نیز در برابر مضرات آفتاب ایمن نیستند و هر شخصی بایستی خود را از صدمات تشعشعی، محافظت نماید .

علائم سرطان پوست

۱- رشد غیرطبیعی زخمها و خالهای پوستی

۲- زخمهائی که بهبود نمی یابند و با خونریزی همراه هستند.

۳- زخمی که بهبود آن مدت زیادی به طول بینجامد.

۴- تغییر رنگ خالهای پوستی

نکته مهم :

اگر خال یا لکه ای در پوست شما از نظر اندازه، شکل، رنگ یا حاشیه ها تغییراتی داشت یا در صورت داشتن بیش از یک رنگ، عدم تقارن، خارش، ترشح یا خونریزی حتما به پزشک مراجعه کنید.

افراد در معرض خطر جهت ابتلا به سرطان پوست :

۱- افرادی که دارای پوست لطیف هستند .

۲- افرادی که دارای خالها یا لکه های قهوه ای رنگ پوست هستند .

۳- افرادی که مکررا درکودکی دچار آفتاب سوختگی شده اند .

۴- افرادی که در هوای آزاد و مکانهای مرتفع که آفتاب گیر است کار میکنند .

۵- افرادی که دارای سابقه خانوادگی سرطان پوست هستند .

۶- افرادی که به علتی پرتو درمانی شده اند

پیشگیری از سرطان پوست

۱- قبل از خروج از منزل از ضد آفتاب مناسب که درجه محافظت آن در برابر آفتاب ۳۰ یا بیشتر باشد استفده نمایید

۲- از لباسهایی که تمام بدن را از نورخورشید محافظت می کند استفاده کنید مانند کلاه های با لبه ی پهن و لباسهایی که کاملاً بدن را بپوشاند لباسهایی که رنگ روشن دارند مناسب تر هستند.

۳- تا حد امکان از قرار گرفتن در معرض نور خورشید بین ساعات ۸صبح تا ۴ بعد از ظهر بپرهیزید.

۴- انجام معاینات و آزمایشات مرتب پزشکی و معاینه ی هر ضایعه ی پوستی مشکوک توسط پزشک.

۵- خال یا لکی که با سایر خالها متفاوت باشد، اندازه ی آن از ته یک مداد بزرگتر باشد باید توسط پزشک معاینه شود چون می‌تواند بدخیم باشد

۶- اطفال علاقه به صرف وقت خود در خارج از خانه دارند و این موضوع باعث میشود که آنها تحت خطر ابتلا به تورم پوستی در اثر تماس با آفتاب قرار گیرند . لذا از قرار دادن طولانی مدت آنها در معرض نور آفتاب باید اجتناب نمود . برای اطفال بالای شش ماه میتوان کرم ضد آفتاب استعمال نمود

خال های غیر معمول پوستی

این خالها سرطانی نیستند اما می‌توانند تبدیل به سرطان شوند. این خالها می‌توانند در نواحی از بدن که با آفتاب مواجهه دارند و یا در نواحی دیگر بدن تشکیل شوند.

ویژگی های این خالها عبارتند از :

۱- این خالها بزرگ هستند (عرض حدود ۶ میلیمتر یا کمتر).

۲- بیشتر شکل نامنظم دارند و حاشیه آنها نامنظم است یا حالت محو شده دارد.

۳- این خالها ممکن است صاف یا برجسته باشند و سطح آنها نیز ممکن است ناصاف یا صاف باشد.

۴- رنگ این خالها ممکن است یکدست نباشد و مخلوطی از چند رنگ مثلا صورتی، قرمز، برنزه یا قهوه ای باشد.

۵- عدم تقارن دارند به این معنی که نیمه ی خال با نیم دیگر آن مشابه نیست

۶- خالی که اندازه اش به سرعت تغییر کند، بزرگ یا چروکیده شود تغییر رنگ بدهد، خارش دار شود یا خونریزی داشته باشد باید معاینه شود

نکاتی برای بررسی خالها :

پوست خود را پس از دوش گرفتن و زمانی که مرطوب است چک کنید. محل شایع بروز ضایعات ملانوما در مردان ناحیه پشت تنه و در زنان در در پایین ران و ساق است. اما به این محلها اکتفا نکنید و ماهی یک بار همه ی بدن را برای یافتن لکه ها و خالهای مشکوک چک کنید.

از سر شروع کنید و نواحی پنهان را نیز فراموش نکنید. قسمتهایی مانند لا به لای انگشتان دست و پا، کشاله ران، کف پاها و پشت زانوها نباید فراموش شوند.

پوست سر و گردن را نیز چک کنید. می‌توانید از آینه یا از کمک یکی از اعضای خانواده برای چک کردن قسمتهایی که دیده نمی‌شوند استفاده کنید.

می‌توانید از خالها عکس بگیرید تا تغییرات آنها در آینده بتوانید بفهمید. اگر نوجوان هستید، باردار هستید یا حوالی یائسگی هستید توجه بیشتری به خالها و لکها داشته باشید چون در این زمانها تغییرات هورمونی در بدن رخ می‌دهند.

هشدارهایی در مورد سرطان پوست

هر ضایعه یا زخمی که بهبود نیابدو تغییر اندازه وشکل یا خونریزی داشته باشد یکی از علائم هشدار دهنده سرطان پوست می باشد.

علائم سرطان پوست

-‌ رشد غیرطبیعی زخمها و خالهای پوستی
-‌ زخمهائی که بهبود نمی یابند و با خونریزی همراه هستند.
-‌ زخمی که بهبود آن مدت زیادی به طول بینجامد.
-‌ تغییر رنگ خالهای پوستی

توجه:

• اگر سرطان پوست به موقع تشخیص داده و درمان شود خطر گسترش آن به سایر قسمتها کاهش می یابد.

آیا می دانید؟

• نور خورشید یکی از علل بوجود آورنده سرطان پوست است ؟

• برای جلوگیری ازعوارض نامطلوب آن از محافظ پوست و ضد آفتاب مناسب استفاده کنید.

برای پیشگیری از سرطان پوست بهتر است:
-‌ قبل از خروج از منزل از ضد آفتاب مناسب استفاده کنید.
-‌ از لباسهایی که تمام بدن را از نور خورشید محافظت می کند استفاده کنید.
-‌ از قرار گرفتن در معرض نور خورشید بین ساعات ۸صبح تا ۴ بعد از ظهر بپرهیزید.

بدخیم‌ترین

ملانوم پوستی از ملانوسیت‌های پوست که استحاله بدخیمی پیدا کرده‌اند منشا می‌گیرد. ملانوسیت‌ها رنگدانه تیره پوست، مو، چشم و خال‌های بدن را تولید می‌کنند. از این رو تومورهای ملانوما اکثراً قهوه‌ای یا سیاه است. ولی در موارد معدودی نیز سرطان‌های ملانوم رنگدانه تولید نکرده و به رنگ پوست صورتی قرمز یا بنفش ظاهر می‌شوند. این سرطان از بدخیم‌ترین سرطان‌های پوست محسوب می‌شود.

شیوع ملانوما در دهه‌های اخیر رو به افزایش بوده، به‌طوری که در دنیای صنعتی به عنوان یک سرطان شایع مطرح است. علت اصلی ملانوم ناشناخته است.

اما عوامل متعددی از جمله عوامل ژنتیکی، تابش اشعه ماورای بنفش و تماس‌های محیطی در ایجاد این بیماری دخیل است. ملانوم با انتشار سطحی، ملانوم گره ای(ندولر) و ملانوم آکرال از انواع این سرطان محسوب می‌شود.

علائم و نشانه‌ها

اغلب اولین علامت ملانوما، تغییر در شکل، اندازه و رنگ در خال موجود است. اکثر ملانوماها یک حاشیه سیاه یا آبی متمایل به سیاه دارند. ملانوما همچنین به شکل خال‌های جدید سیاه، غیر طبیعی و با ظاهر بدشکل ظاهر می‌شود.

در بیشتر ملانوما‌های پیشرفته، کیفیت و قوام خال تغییر می‌کند برای مثال سفت شده و حجیم می‌شود و از خال‌های معمولی متفاوت به نظر می‌رسد. اکثر تومورهای پیشرفته خارش، التهاب و خونریزی دارند ولی معمولا ملانوماها درد ندارند.

در ملانوم سطحی لکه‌ای به صورت لکه‌ای مسطح یا کمی بر آمده با حاشیه نامنظم ظاهر می‌شود. این لکه ممکن است به رنگ‌ها‌ی قهوه‌ای، سیاه، قرمز، آبی یا سفید نیز ظاهر شود.

ملانوم گره‌ای معمولا جنبه تهاجمی داشته و زمانی تشخیص داده می‌شود که سطح آن بر آمده شده است. رنگ این گره‌ها اکثرا سیاه و بعضی اوقات آبی، خاکستری، سفید، قهوه‌ای، برنزه، قرمز یا همرنگ پوست است. این نوع سرطان معمولاً در تنه، پا، دست افراد مسن و روی سر مردان دیده می‌شود. این نوع سرطان شدیدترین و تهاجمی‌ترین نوع سرطان ملانوم است.

درمان

ملانوما اگر زود تشخیص داده شود درمان آن صد درصد امکان پذیر است؛ اما چنانچه حالت تهاجمی پیدا کرده و به سایر بافت‌های بدن سرایت کند، درمان آن امکان پذیر نخواهد بود. درمان ملانوما بستگی به وسعت بیماری، سن بیمار، سلامت عمومی و سایر عوامل دارد. فرد مبتلا ممکن است تحت درمان جراحی، شیمی درمانی، درمان بیولوژیک، رادیوتراپی یا ترکیبی از این درمان‌ها قرار گیرد. افراد مبتلا به ملانوما اغلب توسط یک تیم متخصص درمان می‌شوند. تیم درمانی شامل متخصص پوست، جراح، انکولوژیست، رادیوتراپیست و نهایتا جراح پلاستیک است.

مراقب باشید

برخی افراد بیشتر احتمال ابتلا به ملانوما را دارند، اگر هر یک از شرایط زیر را دارید باید بیشتر مراقب خود باشید

-‌‌ تعداد خال‌های معمولی بدنتان زیاد (بیش از ۵۰ عدد) باشد در این حالت خطر بروز ملانوما افزایش می‌یابد.

-‌ ملانوما در افراد با پوست روشن یا افرادی که دچار آفتاب سوختگی شده یا افراد دارای کک و مک، زیاد دیده می‌شود.(این افراد اغلب موهای روشن و قرمز و چشمان آبی دارند.) سفید پوستان بیشتر از سیاه‌پوستان به ملانوما مبتلا می‌شوند زیرا پوست‌های روشن خیلی در برابر آفتاب صدمه می‌بیند.

-‌ افرادی که تحت درمان ملانوما قرار دارند، خطر بیشتری برای ابتلا به ملانومای ثانویه دارند.

-‌ افرادی که دارای یک یا چند سرطان پوستی هستند نیز در معرض خطر بیشتر ابتلا به ملانوما قرار دارند.

- گاهی اوقات ملانوما فامیلی بوده و داشتن دو یا چند عضو خانواده مبتلا، عامل خطر به حساب می‌آید. زمانی که ملانوما در یکی از اعضای خانواده به‌وجود می‌آید، همه افراد باید به‌طور منظم، توسط پزشک کنترل شوند.

-‌ افرادی که سیستم ایمنی آنان توسط سرطان، داروهای دریافتی به‌دنبال پیوند عضو و ابتلا به ویروس ایدز تضعیف شده است،درمعرض خطر بیشتر ابتلا به بیماری قرار دارند.

-‌‌ افرادی که دچار حداقل یک آفتاب سوختگی در زمان کودکی یا نوجوانی شده‌اند، بیشتر در معرض ابتلا به ملانوما هستند.

-‌ رابطه مستقیمی بین ابتلا به ملانوما با طول مدت زمانی که فرد در مقابل اشعه خورشید قرار گرفته، وجود دارد.



تاريخ : سه شنبه 1391/11/17 | 12:6 PM | نویسنده : محسن آزاد |

شکستگی لگن یکی از مشکلات شایعی است که در دوران پیری به سراغ بسیاری از سالمندان می‌آید، اما زنان سالمند خصوصا در سال‌های پس از یائسگی بیش از مردان در معرض خطر شکستگی لگن قرار می‌گیرند.

واضح است که این مشکل بر اثر کمبود ویتامینD ، کلسیم و پوک شدن استخوان‌ها به وجود می‌آید.

اخیرا نیز متخصصان اعلام کرده‌اند علاوه بر این، سابقه خانوادگی، استعمال سیگار و تحرک نداشتن ضریب دچار شدن به شکستگی لگن را افزایش می‌دهند؛ به همین منظور پزشکان توصیه می‌کنند تا افراد به میزان کافی ویتامینD و کلسیم دریافت کنند تا استخوان‌های محکمی داشته باشند.

سازمان جهانی بهداشت(who) ، تعداد موارد شکستگی لگن تا سال ۲۰۵۰ را ۳/۶ میلیون مورد پیش‌بینی می‌کند که این نسبت در مقایسه با سال ۱۹۹۰، سه برابر است.

مطابق این پیش‌بینی‌ها ۷۵ درصد این شکستگی در سال ۲۰۵۰ در کشورهای در حال توسعه خواهد بود.

این محققان آورده‌اند: شایع بودن زمین‌خوردگی روی سطوح هموار در گروه سالمندان به تفاوت سبک زندگی مردم کشور ما با کشورهای غربی در استفاده از فرش بستگی دارد.

همچنین محققان بر لزوم رعایت استانداردهای فیزیکی در منزل و آموزش سالمندان و خانواده آنها از جمله عوامل موثر در جلوگیری و بهبود دادن شکستگی‌ها تاکید کردند.

● علائم:

ناتوانی در راه رفتن و ایستادن با وجود ظاهر سالم اندام های تحتانی، درد در نواحی پشت، کشاله ران یا لگن که با حرکت افزایش می یابد، پارگی مثانه، وجود خون در ادرار، درد یا ناتوانی در تخلیه ادرار، خونریزی داخلی و شوک از نشانه های این شکستگی است.

بهترین راه برای شناسایی شکستگی لگن این است که دو طرف لگن را به آرامی به سمت پایین و داخل فشار دهید. لگن شکسته با این کار دردناک خواهد شد.

● اقدامات:

مصدوم را به پشت بخوابانید و از او بخواهید که حرکت نکند. یک تکه پارچه حجیم یا جسمی نرم زیر زانوهایش قرار دهید تا زانو کمی خم شود. در صورت عدم دسترسی به آتل های سخت از آتل خودی استفاده کنید.

پاها را از مچ تا لگن با شال، روسری یا باند، محکم به هم ببندید و ثابت کنید. اگر درد مصدوم غیرقابل تحمل بود از بستن پاها خودداری کنید و تا رسیدن اورژانس پاهای مصدوم را از ناحیه مچ و زانو در امتداد بدنش با دست نگه دارید.

● شکستگی ران

ضربات شدید می تواند منجر به شکستگی استخوان ران و فرورفتن سر تیز آن به داخل شاهرگ های مجاور آن شود. بنابراین اقدامات اولیه مناسب نقش حیاتی در زندگی مصدوم دارد.

▪ علائم:

درد در محل شکستگی، عدم توانایی در راه رفتن، کوتاه شدن استخوان ران، چرخیدن زانو و پنجه پا به خارج و شوک ناشی از خونریزی داخلی از جمله نشانه های شکستگی ران است.

▪ اقدامات:

نحوه بی حرکت سازی و آتل بندی استخوان ران مانند شکستگی لگن است. فقط زیر زانو را در این شکستگی خم نمی کنیم.

در این شکستگی در صورت دسترسی از آتل سخت استفاده کنید.

یک تخته چوب را طوری کنار پای شکسته قرار دهید که از زیر بغل تا نوک پا ادامه یابد.

هر دو پا را به این تخته ثابت کنید. نبض مچ پا را بگیرید اگر نبض را حس نکردید بلافاصله با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید.

تقریبا” در شکستگی لگن، عمل جراحی همواره ضروری است، لیکن نوع عمل بستگی به نوع شکستگی دارد.

اگر شکستگی در گردن استخوان ران باشد،قطعات شکستگی انتهایی میتوانند از طریق فیکساسیون اینترنال جمع گردند. . اما شکستگی درطول گردن استخوان ران که باعث قطع جریان خون به سر استخوان ران می گردد می تواند در نهایت باعث نکروزعروقی شود، بنابراین برخی از پزشکان معتقدند تعویض مفصل ران (هیپ ) درمجموع انتخابی بهتر است.

اگرشکستگی در طول منطقهء بخش خارجی فوقانی استخوان ران باشد(بخش اینتر تروکانتریک)، که واجد منبع خوبی از خون است، معمولا با موفقیت به روش فیکساسیون داخلی درمان می شود .

● عوارض شکستگی لگن خاصره

از عوارض عمده شکستگی لگن خاصره ، آسیب به احشاء (از جمله مجاری ادراری و مثانه ، رکتوم یا واژن) و خونریزی داخلی می‌باشد که ممکن است مصدوم مقدار زیادی خون از دست بدهد. مصدوم حتی ممکن است تا ۴ لیتر خون از دست بدهد و همین سبب شوک و مرگ مصدومین بشود.

میزان مرگ و میر به ویژه در شکستگی باز لگن خاصره ، بسیار بالا است.

● عوارض جدی شکستگی لگن

عوارض کلی این شکستگی‌ها عبارتند از زخم بستر، عفونت ریوی، عفونت ادراری، لخته شدن خون در ساق و انتقال آن به ریه و دیگر نقاط بدن.

گاهی اوقات چند هفته پس از جراحی پیچ گذاشته شده در سر استخوان ران از سر خارج شده، جابه‌جا می‌شود. این عارضه بیشتر در کسانی که پوکی استخوان شدید دارند، شدت شکستگی در آنها زیاد است یا در کسانی که بدرستی عمل نشده‌اند، دیده می‌شود.

در صورتی که جابه‌جایی قطعات شکسته، پیچ و پلاک زیاد باشد، بیمار نیاز به عمل جراحی مجدد دارد که در عمل مجدد، پیچ و پلاک قبلی خارج شده شکستگی مجدد جا انداخته می‌شود و با پیچ و پلاک جدید فیکس می‌گردد.

عارضه بدجوش خوردن شکستگی در مواردی به وجود می‌آید که درمان جراحی برای بیمار انجام نشده یا حین جراحی قطعات شکسته، خوب جا نرفته باشند یا بعد از جراحی به هر علتی جابه‌جایی اتفاق افتاده باشد.

در این موارد اندام تحتانی مبتلا کوتاه‌تر می‌شود و حالت چرخیده به خارج پیدا خواهد کرد. این تغییر شکل‌ها در اکثر مواقع کم بوده، کوتاهی اندام با کمی بلند کردن پاشنه کفش جبران می‌شود. در موارد تغییر شکل شدید بخصوص اگر بیمار جوان باشد، انجام عمل جراحی مجدد و استئوتومی لازم می‌شود. عارضه جوش نخوردن شکستگی در شکستگی‌های ناحیه اینترتروکانتریک کمتر اتفاق می‌افتد.

با این حال تعدادی از شکستگی‌های اینترتروکانتریک ممکن است جوش نخورد. درمان این عارضه جااندازی و فیکس کردن قطعات با پیچ و پلاک و در مواردی استفاده از پیوند استخوان است.



تاريخ : یکشنبه 1391/11/15 | 12:17 PM | نویسنده : محسن آزاد |
 تنها سرطان ریه یا بیماریهای قلبی پیامدهای استعمال دخانیات نیست بلکه مجموعه‌ای از مسایل و مشکلات بهداشتی در ارتباط با مصرف مواد دخانی وجود دارد که می‌تواند به لحاظ شرایط جسمانی و مقاومت ایمنی در افراد سیگاری بروز می‌کند، که برخی از آنها عبارتند از:



ادامه مطلب
تاريخ : سه شنبه 1391/11/10 | 9:56 PM | نویسنده : محسن آزاد |

در ميان انواع بيماري‌هايي که امروز مردم ما به آن مبتلا مي‌شوند، نام واريس آشنا به نظر مي‌رسد. به طوري که گفته مي‌شود بيش از 10 تا 20 درصد از جمعيت کشور ما به اين بيماري مبتلا هستند.

به گزارش جام جم آنلاين، جمعيتي که شايد خودشان هم ندانند علت مبتلا شدنشان به واريس چيست، البته متاسفانه اين بيماري زنان 40 تا 50 سال را بيشتر از ساير گروه‌هاي سني درگير مي‌کند؛ ولي با اين حال به گفته کارشناسان علاوه بر جنسيت و بارداري، سابقه خانوادگي، سرپا ايستادن‌هاي طولاني، افزايش سن، وزن زياد و استفاده از داروهاي هورموني نيز از عوامل خطر ابتلا به واريس است.

دکتر محمدهادي سعيد مدقق رييس مرکز تحقيقات جراحي عروق و اندواسکولار دانشگاه علوم پزشکي مشهد ابتلا به بيماري واريس را نتيجه کم‌تحرکي افراد جامعه مي‌داند.

وي با اشاره به اين که اين بيماري در بين زنان شيوع بيشتري دارد، معتقد است: بيماري واريس به علت صدمه ديدن جدار رگ و اختلال در عملکرد جريان خون بروز مي‌يابد. سياهرگ‌‌هاي واريسي به صورت رگ‌هاي دراز، گشاد شده و پرپيچ‌ و خم و اغلب در سطوح اندام تحتاني پديدار مي‌شوند.

در اين ميان باردارى عامل اصلى ابتلاي بيشتر زنان به اين بيماري است. به اين دليل که در دوران باردارى، وريدهاى ساق پا پرتر بوده و راحت‌تر پاره مى‌شوند زيرا حجم خون و فشار شكمى در اين دوران افزايش مى‌يابد و هورمون‌ها سبب گشاد شدن رگ‌هاى خونى مى‌شوند. هرچه حاملگى به پايان خود نزديك مى‌شود، خطر واريس افزايش مى‌يابد.

در واقع اين وزن اضافى بويژه در اطراف شكم، فشار مضاعفي را بر وريدهاى ساق پا تحميل مى‌كند. براي همين زنانى كه اضافه وزن دارند، نسبت به زنان لاغر بيشتر در معرض ابتلا به واريس هستند و اين خطر در مورد زنان چاق سه بار بيشتر است.

اين پزشک فوق‌تخصص جراحي عروق با اشاره به علائم بيماري واريس مي‌گويد: خستگي پا بويژه در پايان روز يا بعد از ايستادن‌هاي طولاني، ورم پا، خارش، تغيير رنگ و زخم شدن مچ پا، درد شديد و ناگهاني، سفت شدن و برآمدگي‌ عروق به علت لخته شدن خون داخل رگ از علائم بيماري واريس است.

اين در حالي است که دكتر محمدباقر اوليا، متخصص روماتولوژي هم با اشاره به اين که واريس بيماري‌ عروق وريدي است، مي‌گويد: بيشترين محلي ‌كه‌ عروق واريس خود را نشان مي‌دهند در اندام‌هاي تحتاني،‌ پشت ران‌ و ساق ‌پاهاست.

اين متخصص روماتولوژي با بيان اين که همه وريدهاي بدن مي‌توانند دچار واريس شوند، اين طور توضيح مي‌دهد: حتي وريدهاي داخل مري هم ممكن است، دچار واريس شود.

شکايت عمده: دردهاي مبهم

ايجاد يك ‌تصوير برجسته‌ عروقي ‌در سطح پوست‌ و دردهاي‌ مبهم در اندام‌ها كه ‌باعث ‌خستگي ‌پا و ‌مشكلات‌ ر‌وحي ‌مي‌شود، شكايت اصلي مبتلايان به واريس است.

با اين حال اين متخصص روماتولوژي تاکيد مي‌کند: كاهش وزن، پرهيز از ايستادن طولاني، جلوگيري از متوقف‌ كردن‌ خون ‌در وريدها، استفاده از جوراب‌هاي واريس و قرار‌ دادن پاها در سطحي بالاتر از سطح قلب هنگام خواب ازجمله ‌راه‌هاي پيشگيري ‌از بيماري‌ واريس محسوب مي‌شود.

به گفته وي، اين بيماران ‌در صورت‌ استفاده نكردن از جوراب‌هاي واريس ‌مي‌توانند از باندهاي‌كشي استفاده كنند.

دکتر اوليا خاطرنشان مي‌کند: درخصوص درمان واريس بايد گفت در مرحله اول ‌بايد ‌از روند بيماري جلوگيري كنيم.

همچنين ‌استفاده از داروهايي ‌كه ‌به ‌داخل ‌وريدها تزريق مي‌شود، مي‌تواند ‌در‌ وريدهاي‌سطحي كوچك مناسب باشد.

راه ديگر درمان ‌واريس، ‌اقدام ‌به‌ جراحي و برداشتن ‌وريدها‌ست.

چه بخوريم تا واريس نگيريم

به گفته کارشناسان، بهبود رژيم غذايي مي‌تواند عاملي باشد براي کاهش فشار روي رگ‌هاي شما و همچنين تقويت آنها، در اين ميان برخي مواد غذايي براي از بين بردن رگ‌هاي واريسي موثر است مثلا کارشناسان تاکيد مي‌کنند که برنج سفيد بايد حتما از برنامه غذايي مبتلايان به واريس حذف شده و برنج قهوه‌اي جاي آن را بگيرد.

همچنين خوردن فيبر بيشتر نيز براي درمان اين بيماري کمک‌کننده است بخصوص در کساني که مبتلا به يبوست هستند؛ چون اين افراد بيشتر در معرض ايجاد فشار روي رگ‌ها بخصوص در ناحيه مقعد هستند در حالي که استفاده از فيبر بيشتر و يک بطري آب در تمام روز حرکات روده را نرم کرده و مانع از تشکيل رگ‌هاي واريسي در ناحيه مقعد مي‌شود.

سه سم سفيد براي مبتلايان به واريس

اما به عقيده کارشناسان آرد سفيد، برنج سفيد و قند سه سم سفيد است که بايد حتما مواد غذايي ديگري جايگزين آنها شود به عنوان مثال مي‌توان آرد سفيد را حذف کرده و آرد گندم را جايگزين آن کرد. آرد گندم سبوس حاوي تمام ويتامين‌ها، مواد معدني، پروتئين و فيبر طبيعي است.

همچنين برنج قهوه‌اي فشار خون را پايين آورده و خطر ابتلا به ديابت را هم کم مي‌کند، اما آخرين ماده قند است.

توصيه مي‌شود به جاي خوردن قند، مبتلايان به واريس يک ميوه شيرين را جايگزين آن کنند. همچنين به جاي اضافه کردن شکر به صبحانه يا دسر، مي‌توان از ميوه‌هايي مثل زغال‌اخته استفاده کرد. اين کار حتي باعث افزايش سطح آنتي‌اکسيدان در رگ‌ها مي‌شود و انرژي را براي ساعات طولاني‌تري در روز در بدن ذخيره خواهد کرد.

با اين حال سهم فلاونوئيدها را هم در درمان واريس نبايد فراموش کرد. اين رنگدانه‌ها اثرات متعددي روي بدن دارند که يکي از آنها کاهش شکنندگي و نفوذپذيري مويرگ‌هاست که نتيجه آن هم کاهش خطر ايجاد رگ‌هاي واريسي جديد خواهد بود. اما در کل مي‌توان گفت موادي مثل گندم سياه، سيب، گيلاس، انگور، تمشک و زردآلو از موادي است که مصرف آنها به مبتلايان به واريس توصيه مي‌شود.



تاريخ : چهارشنبه 1391/11/04 | 3:0 PM | نویسنده : محسن آزاد |

مادران باردار در سه ماه اول بارداری حد الامکان نباید تحت تابش اشعه ایکس قرار گیرند. از ماه چهارم به بعد بشرط رعایت کلیه نکات ایمنی برای گرفتن یک تا دو فیلم به دستور دندانپزشک با رعایت تمامی موارد حفاظتی مانعی ندارد

در صورت ممکن در طول سه ماه اول بارداری اکیدا باید از هرگونه فاکتورهای ریسک بالقوه اجتناب نمود.درصورت نیاز به رادیوگرافی دندانپزشکی غیراورژانس در طول دوران بارداری سوم بهتراست برای اجتناب از نارس شدن وخوابیدن طولانی مدت خانم باردار روی پشت موکول به بعد از زمان زایمان گردد.

پرتوگیری مادران باردار باعث تولد نوزدان با وزن کم میشود. این تاثیر زمانی بیشتر می شود که تیروئید، هیپوتالاموس وهیپوفیز مادران باردار در معرض اشعه x دندانپزشکی قرار می گیرد. زنان باردار باید تا زمان تولد نوزاد به شدت از این اشعه اجتناب کنند.

با اینحال کاربرد اشعه ایکس برای رادیوگرافی از دندان‌ها با رعایت کلیه نکات ایمنی همانند استفاده از پیش بندهای سربی بدون خطر است.

اگرچه اشعه ایکس در پزشکی ودندانپزشکی موجب آسیبهای ژنیتکی وسرطان میشود ،لیکن این آسیبها امروزه با توجه به حفاظتهای پرتوئی در مواقع رادیوگرافی خیلی ناچیز ونادراست .

از آنجائیکه سلولها رشد سریعی دارند نوزادان متولد نشده نسبت به اشعه ایکس خیلی حساس هستند فدرال استاندارد سازی امریکا حداکثر دوز مجاز دریافتی زنان باردار را در طول ۹ ماه بارداری ۰٫۵ رم یا ۵۰۰ میلی رم دانست در حقیقت ریسک بزرگ پرتوئی از پرتوئهای طبیعی میباشد.

طبق محاسبات علمی صورت گرفته میزان اشعه لازم برای تهیه رادیوگرافی از تمام دندان ‌ها بسیار کمتر از مقدار اشعه‌ای است که ممکن است به جنین آسیب وارد کند. استفاده از پیش بندهای سربی که سایر نواحی بدن را از معرض اشعه دور نگه می ‌دارد نگرانی در مورد خطرات جذب اشعه را از بین می‌ برد .

در رادیوگرافی کامل دندان که کمک به تشخیص سلامت دندان ها و عصب در بافت دندان و برای تعیین وجود کیست ها ، تومورها و یا آبسه ها , و کسب اطلاعات کامل دهان و استخوان اطراف دندان بین ۱۸ تا ۲۱ فیلم مصرف میشود. که به طور کلی در هر ۵-۷ سال اینکار صورت میگیرد مقدار اشعه دریافتی از مجموعه ای از ۲۱ دندان رادیوگرافی حدود ۳ millirems است سه millirems معادل حدود ۴ روز از قرار گرفتن در معرض تابش نور خورشید میباشد که به طور طبیعی این مقدار دز را میتوان دریافت کرد.

در بررسی که در سال ۱۹۸۳ در ایالات متحد انجام شده است ناهنجاریهای مادرزادی و سرطان دوران کودکی از این مقدار پرتو دریافتی عملا گزارش نشده است

اکثر دندانپزشکان انجام رادیوگرافی معمول را در دوران بارداری در صورت امکان توصیه نمی کنند . البته ممکن است در تشخیص و درمان دندانپزشکی اورژانس نیاز به رادیوگرافی در دوران بارداری باشد .

بهتر است خانمهای باردار قبل از باداری جک آپ کامل دندانپزشکی بشوند تا هرگونه نیاز درمانی به دندان قبل از بارداری بعمل آمده باشد.

موارد احتیاطی

خانمهای حامله بهنگام مراجعه به دندانپزشک لازم است دندانپزشک را از بارداری خود مطلع سازند یکی از دغدغه خاطرخانمهای باردار در موارد دندانپزشکی اثر تابش اشعه ایکس حین تهیه کلیشه رادیوگرافی است که ممکن است فکر کند برای جنین اوخطرناک باشد.

اکثر دندانپزشکان در صورت امکان رادیوگرافی را در دوران بارداری توصیه نمی کنند ، جزء اینکه در موارد تشخیص و درمان اورژانسی دندانپزشکی نیاز به رادیوگرافی در دوران بارداری باشد.

در صورتیکه خانم بارداری نیاز به رادیوگرافی دندان دارد باید پزشک خود را از وضعیت حاملگی خود مطلع سازد تا دندانپزشک نیاز مبرم رادیوگرافی دندان را دریابد تا اگر ضرورتی احساس نشود باید از آن پرهیز کند وبه تکنیسنن رادیوگرافی اعلام گردد تا موارد حفاظتی ویژه را موقع رادیوگرافی بکار ببندد.

تحقیقات علمی نشان می‌دهند که استفاده خانمهای باردار از روپوش سربی وعینک سربی و حفاظ تیروئید در حین انجام رادیوگرافی ، هیچ خطری متوجه جنینی در زمان بارداری نمیکند مخصوصا اگر مادر در سه ماهه میانی بارداری باشد. با این وجود اغلب دندانپزشکان، تا حد امکان، از انجام رادیوگرافی برای خانم ‌های باردار اجتناب می‌کنند.

در دندان درد های شدید که مجبور به عصب کشی هستیم، تا مرحله ای پیش می رویم که نیاز به رادیوگرافی نباشد. به ویژه برای جنین که مراحل رشد خود را می گذراند برای یک عصب کشی خوب، در مراحل مختلف نیازمند رادیوگرافی می باشیم.

در مادران باردار در حدی که درد بیمار را ساکت کنیم و دندان را پانسمان میکنیم کافی است بقیه درمان را به بعد از زایمان موکول کنیم.

در این مورد مادران باید توجه داشته باشند که این پانسمان باید سالم باقی بماند و در صورت افتادن پانسمان، هرچند که دردی هم نداشته باشد، جهت جلوگیری از عفونت دندان حتما به دندانپزشک خود مراجعه کرده و مجددا دندان خود را پانسمان نمایند.



تاريخ : چهارشنبه 1391/11/04 | 2:39 PM | نویسنده : محسن آزاد |

بیماری عروق کرونری (CHD) زمانی رخ می‌دهد که شریان‌های کرونری قلب توسط رسوب چربی _ آترواسکروز _ تنگ شوند. این حالت سبب ایجاد محدودیت در مقدار خون و اکسیژن لازم قلب می‌شود خصوصاً در هنگام انجام فعالیت های بدنی که تقاضای ماهیچه قلب به آن دو بیشتر است.

۱- نشانه‌های بیماری قلبی چیست:

مهمترین نشانه بیماری عروق کرونری قلب آنژین است. این آنژین در نتیجه نرسیدن اکسیژن کافی به ماهیچه قلب می‌باشد که خود ناشی از کاهش جریان خون رگ‌ها است.

آنژین همراه با احساس سنگینی، گرفتگی و یا درد در میانه قفسه سینه است که این احساس ممکن است به بازوان، گردن، چانه، صورت، کمر یا شکم کشیده و یا اینکه فقط این اندام را تحت تأثیر قرار دهد. آنژین بیشتر در هنگام فعالیت به سراغ افراد می‌آید.

مثلاً هنگام دویدن برای اتوبوس، هنگام بازی تنیس یا فوتبال و یا هنگام بالا رفتن از پلکان و سربالایی. این آنژین همچنین ممکن است در یک هوای سرد پس از صرف وعده غذایی سنگین و یا هنگامی که فرد دچار استرس است به سراغ او بیاید. آنژین با استراحت بدنی و یا مصرف دارو فروکش می‌کند.

متأسفانه برای بسیاری از مردم اولین نشانه‌ای که حاکی از اختلال در عملکرد قلب است، حمله قلبی یا انفارکتوس میوکارد است.

این حمله زمانی صورت می‌گیرد که لخته خون ایجاد شده در شریان‌های کرونری مانع عبور و رسیدن خون لازم به بخشی از ماهیچه قلب می‌شود. درد حمله قلبی غالباً شدید بوده و ممکن است با رودل (سوءهاضمه) اشتباه گرفته شود. ضمناً حمله قلبی مانند آنژین با استراحت فعالیت بدنی فروکش نمی‌کند.

سایر نشانه‌های این حمله عبارتند از:

تعریق، سردردهای خفیف، تهوع و تنگی نفس. این نشانه ها نیز برخلاف آنژین با استراحت تسکین نمی یابند.

۲- تشخیص علائم بیماری:

داشتن نشانه‌های زیر ضرورتاً به معنی مبتلا بودن به بیماری عروق کرونری قلب نیست. چرا که این علائم می‌تواند بی ضرر بوده و یا ناشی از سایر بیماری‌ها باشند. اما در صورت مشاهده این علائم بهتر است به پزشک مراجعه شود.

- تنگی نفس غیرعادی هنگام انجام فعالیت‌های سبک و در هنگام استراحت.

- آنژین، درد قفسه سینه:

داشتن احساس سنگینی و گرفتگی در قفسه سینه هنگامی که فرد مشغول فعالیت و یا دچار استرس و هیجان شده است. همچنین این احساس ممکن است به بازوان، گردن، چانه، صورت، کمر یا شکم نیز کشیده شود.

- ضربان قلب:

داشتن ضربان قلبی سریع و غیرعادی خصوصاً اگر در چندین روز تکرار شود و در هر بار چندین ساعت ادامه پیدا کند.

- غش کردن:

غش کردن به‌علت نرسیدن اکسیژن کافی به مغز است که دلایل زیادی نیز برای آن وجود دارد. اگرچه غش کردن همیشه نشانه خطرناکی نیست اما بهتر است پزشک خود را از این وضعیت آگاه کنید.

- احتباس مایع بین بافتی که همراه با تورم بافت‌ها است در اصطلاح پزشکی ادم ((oedema: ادم به تجمع غیرعادی مایع بافت‌ها مثلاً بافت‌های مچ و ساق پا، شش‌ها و شکم گفته می‌شود.

اگرچه این تجمع مثلاً در یک روز گرم کاملاً عادی است ولی تورم حاصله از آن در بافت‌ها می‌تواند نشانه‌ای از اختلال در پمپاژ قلب باشد.

- رگه‌های کبودی در ناخن و اطراف لب‌ها سیانوزیس Cyanosis)):

ظهور این حالت کبودی می‌تواند به‌علت کمبود شدید اکسیژن در خون باشد.

خستگی:

خستگی نشانه متداولی است که دلایل فراوانی برای آن وجود دارد. مثلاً افسردگی یکی از این دلایل است. ولی در صورت داشتن خستگی غیرعادی خصوصاً زمانی که دلایلش مشخص نیست، باید به پزشک مراجعه کرد.

- درد شدید قفسه سینه که در هنگام استراحت ظاهر می‌شود.

این درد همراه با تعریق، سردرد خفیف، تهوع و تنگی نفس است. این درد که بیشتر از ۱۵ دقیقه طول می کشد می تواند حمله ای قلبی باشد. در این هنگام باید فوراً با اورژانس تماس گرفت تا مراقبت‌های درست به بیمار برسد و آسیب وارده به ماهیچه قلب کمتر شود.

۳- عوامل بیماری عروق کرونری قلب چیست:

عامل مهم این بیماری آترواسکروز است. آترواسکروز به تراکم رسوب چربی در جداره شریان‌های تغذیه کننده قلب گفته می‌شود.

این تراکم زمانی به‌وجود می‌آید که جداره این شریان‌ها توسط یک لایه نازک رسوب هلیم مانند (آتروم atheroma) پوشانده شود. آتروم خود نیز از لایه‌های پرچرب کلسترول و ضایعات سلولی ساخته می‌شود.

لایه‌های چربی برجستگی‌هایی را در جداره شریان ها ایجاد می کنند که در اصطلاح به آنها پلاک (plaques) گفته می‌شود.

این پلاک ها با تنگ کردن شریان ها احتمال لخته شدن خون را بیشتر می‌کنند.

پلاک‌های در حال رشد مانع رسیدن مواد غذایی به جداره شریان‌ها و سخت شدن این جداره‌ها (تصلب شرایین) می‌شوند.

با سخت شدن جداره‌ها فشار خون بالا می‌رود که خود خطر ابتلا به بیماری عروق کرونری قلب را افزایش می‌دهد.

بیماری های بیماری کرونر قلب شایع ترین و جدی ترین بیماری مزمن و تهدید کننده زندگی در آمریکا و ایران ست .

عوامل خطرساز اصلی بیماریهای کرونری قلب که سبب بروز آترواسکلروز این عروق می شود ( تصلب شرایین ) به ترتیب عبارتند از : کلسترول بالا ، سیگار ، افزایش فشار خون ، و دیابت شیرین ؛ که تمام آنها قابل کنترل هستند .

در کتاب بیماریهای داخلی هاریسون و بسیاری از تحقیقات انجام شده به طور عمده کلسترول بالت به عنوان اولین علت بروز آترواسکلروز و بیماری کرونر قلب مطرح است .



تاريخ : چهارشنبه 1391/11/04 | 2:38 PM | نویسنده : محسن آزاد |

 بیماری آلزایمر بخشی از روند طبیعی پیری نمی باشدو چنانچه علائم فوق دیده شود باید به پزشک متخصص مغز واعصاب مراجعه نمود. یک ارزیابی کامل می تواند تعیین نماید که این علائم مربوط به بیماری دیگری است یا آلزایمر سبب آن می شود .

برخی عوامل خطر احتمال ابتلا به این بیماری را افزایش می دهند سن وژنتیک دو فاکتور خطر بسیار مهم هستند اغلب افراد مبتلا به این بیماری بالای ۶۵ سال سن دارند اما لازم به ذکر است که روند بیماری سال ها قبل از شروع تخریب حافظه وادراک فرد آغاز می شود .

فرم خانوادگی بیماری که نسل به نسل منتقل می شود حدود هفت درصد از کل شیوع آلزایمر را دربر می گیرد چاقی از عوامل خطر دیگراست و احتمال ابتلا درآینده در افرادی که چاق هستند بیشتر است.

پیری از تمام عواملی که فرد را مستعد ابتلا به زوال عقل می کند بیشتر مؤثر است از سوی دیگر با پیشرفت علم پزشکی ومراقبت های بهداشتی طول عمر انسان ها و امید به زندگی افزایش یافته واز آنجا که تعداد سالمندان رو به افزایش است بیماری های شایع دوران سالمندی از جمله تعداد مبتلایان به آلزایمر رو به افزایش است و بدیهی است که این بیماری یکی از مشکلات اساسی سیستم های بهداشتی درمانی کشورها محسوب شود .

متاسفانه در حال حاضر حمایت های اجتماعی ودرمانی لازم برای کمک به افراد مبتلا به آلزایمر در کشور وجود ندارد .

همچنین اغلب خانواده ها آلزایمر را فراموشی طبیعی و پیامد اجتناب ناپذیر افزایش سن تلقی می کنند واز آنجا که خود بیمار هم به وضعیت خود آگاهی لازم را ندارد در بیشتر موارد به بیماری او توجه نمی شود حال آنکه با تشخیص زود هنگام می توان به میزان زیادی از سرعت پیشرفت آن کاست .

با افزایش سن تغییراتی در حافظه ایجاد می شود که طبیعی است، اما نشانه های ببیماری آلزایمر چیزی ببیش از فراموشی های موقتی و ساده می باشند.

افرادی که به آلزایمر دچار می شوند، مشکلاتی را در برقراری ارتباط، وضعیت یادگیری و آموزش، تفکر و استدلال تجربه می کنند، این مشکلات به حدی شدید است که بر وضعیت  شغلی، فعالیت های اجتماعی و زندگی خانوادگی فرد تأثیرات به سزایی خواهد گذاشت.

بین تغییرات معمول حافظه و علائم بیماری خط مرز مشخص و واضحی وجود ندارد. اگر فردی دچار تغییراتی در عملکرد و حافظه خود شد بهتر است به پزشک مراجعه کند.

به توصیه انجمن آلزایمر، بهتر است افراد مبتلا به دمانس یا فراموشی و خانواده هایشان هر چه سریعتر مورد حمایت و مراقبت قرار گیرند و در مورد بیماری اطلاعاتی کسب کنند.  جهت افتراق این بیماری با تغییراتی که در اثر بالا رفتن سن درحافظه ایجاد می شود .

ده علامت هشدار دهنده توسط انجمن آلزایمر تهیه شده که می تواند به شما کمک کند این علائم عبارتند از:

۱- از دست دادن حافظه:

فراموش کردن مطالب و وقایعی که اخیراً به حافظه سپرده شده اند (حافظه کوتاه مدت) از اولین علایم معمول زوال عقل (دمانس) است شخص اکثر اوقات دچار فراموشی شده و قادر به یادآوری اطلاعاتی که جدیداً کسب کرده نیست.

حالت طبیعی چیست ؟

فراموش کردن گاه و بی گاه اسامی یا قرارهای ملاقات.

۲- اختلال در انجام فعالیت های روزانه:

افرادی که دچار فراموشی شده اند برنامه ریزی و انجام امور روزانه برایشان دشوار است. اینگونه اشخاص ممکن است مراحل مربوط به تهیه غذا، تماس تلفنی یا روش های انجام یک بازی را فراموش کنند.

حالت طبیعی چیست ؟

این که گاهگاهی فراموش کنید چرا وارد یک اطاق شده و یا مطلبی را که می خواستید بگوئید به خاطر نیاورید.

۳- اختلال در زبان یا گویش :

افرادی که دچار آلزایمر می شوند لغات ساده را فراموش کرده یا کلمات غیر معمول را جایگزین می نمایند، به طوری که صحبت ها و نوشته های آنان قابل درک نمی باشد. بعنوان مثال اگر نتوانند مسواک خود را بیابند به جای آنکه در خواست مسواک کنند می گویند: «آن چیزی که برای دهانم است».

حالت طبیعی چیست ؟

داشتن مشکل در یافتن لغت مناسب به صورت گاه و بی گاه.

۴- سردرگمی در زمان و مکان (اشکال در جهت یابی و گم کردن زمان و مکان):

افرادی که به بیماری آلزایمر دچار هستند در محل خود گم می شوند، فراموش می کنند کجا هستند و چگونه به آنجا رسیده اند و نمی دانند چگونه به منزل برگردند.

حالت طبیعی چیست ؟ فراموش کردن روزهفته و یا مکانی که می روید.

۵- ضعف یا کاهش قضاوت :

افرادی که مبتلا به آلزایمر هستند ممکن است نتوانند لباس مناسب فصل را تشخیص داده و بپوشند بدین صورت که در یک روز گرم چندین لباس یا در یک روز سرد لباس کمی می پوشند.

آنها همچنین ممکن است دچار ضعف در استدلال و قضاوت شده بطوری که مقدار زیادی پول را بدون دلیل به کسی ببخشند.

حالت طبیعی چیست ؟

تصمیم گیری اشتباه و سوال برانگیز به طور گاه و بی گاه .

۶- اختلال در جدا سازی و دسته بندی افکار (تفکر انتزاعی):

افرادی که دچار آلزایمر هستند ممکن است در انجام امور ذهنی پیچیده دچار مشکلات غیر طبیعی شوند مثلاً ممکن است اعداد و موارد استفاده آنها را فراموش کنند.

حالت طبیعی چیست؟ دشوار دانستن محاسبه دسته چک یا دفترچه بانکی به طور گاه و بی گاه.

۷- جابه جا گذاشتن اشیاء:

افرادی که دچار آلزایمر هستند ممکن است اشیاء را در جاهای غیرمعمول قرار دهند. مثلاً اطو را در فریزر و یا ساعت مچی را در قندان قرار دهند.

حالت طبیعی چیست ؟ قرار دادن کلیدها یا کیف پول درجای غیرمعمول به طور موقت.

۸- تغییرات درخلق و خو یا رفتار:

افراد مبتلا به آلزایمر دچار نوسانات سریع خلقی می شوند مثلاً زمانی آرام هستند ولی بدون هیچ دلیل مشخصی اشک ریخته یا خشمگین می شوند.

حالت طبیعی چیست ؟

غمگین یا بداخلاق بودن به طور گاه و بی گاه.

۹- تغییرات در شخصیت:

افرادی که مبتلا به فراموشی هستند ممکن است به طور سریع و ناراحت کننده دچار تغییرات شخصیتی شوند. آنها ممکن است به شدت گیج و سر درگم، بدبین، نگران و محتاط یا وابسته به فردی در خانواده شوند.

حالت طبیعی چیست ؟

شخصیت افراد در اثر تغییرات سنی به نحوی تغییر می کند.

۱۰- از دست دادن انگیزه:

افراد مبتلا به آلزایمر ممکن است بسیار غیر فعال شوند، مثلاً ساعت ها جلوی تلویزیون بنشینند، بیشتر از حد معمول بخوابند یا از انجام امور معمول خودداری کنند.

حالت طبیعی چیست ؟

احساس خستگی موقت از کار یا وظایف اجتماعی.

روش های سازگاری با مشکلات ناشی از فراموشکاری :

• این بیماری مانند هر ناتوانی ومحدودیت دیگر جسمی وروحی نیاز به انطباق دارد یعنی باید زندگی را با شرایط خاص این بیماری منطبق کرد .

همانطور که برای اصلاح بینایی وشنوایی از عینک وسمعک استفاده می کنیم برای اصلاح حافظه یا زندگی در شرایط اختلال حافظه باید تمهیداتی بیندیشیم استفاده از دفترچه یادداشت ودریافت کمک از دیگران برای یاد آوری نمونه این اقدامات است .

• چیزهایی را که همیشه از آن استفاده می کنید مثل عینک یا کلید در یک جای مشخص بگذارید مثلاً درون یک کشو یا کاسه

• هرروز به اخبار رادیو یا تلویزیون گوش دهید

• سعی کنید هرروز یک مطلب جدید یاد بگیرید

• کتاب یا روزنامه مطالعه کنید .

• در جمع دوستان یا خانواده خاطرات گذشته را تعریف کنید

• خاطرات خود را بنویسید .

• بازی های فکری مثل شطرنج انجام دهید . با دوستان مشاعره کنید . جدول حل کنید .

• یک تقویم جیبی همراه داشته باشید ودرآن شماره تلفن های اقوام ودوستان وفرزندان آدرس منزل ، زمان های ملاقات ، تاریخ پرداخت قبض ها وموارد مهم دیگر را یادداشت نمایید و این تقویم را حتی موقع خارج شدن از منزل همراه داشته باشید

• یک دفترچه یادداشت در کنار تلفن بگذارید و پیغام های تلفنی را بلافاصله در آن یادداشت کنید .

• خودسرانه دارو مصرف نکنید و برای مصرف دارو های تجویز شده توسط پزشک از نزدیکان بخواهید به شما یادآوری کنند ویا به تعداد وعده هایی که باید دارو را مصرف نمایید شیشه های کوچکی تهیه نمایید و دارو ها را هرروز داخل این شیشه ها بیندازید .

• تغذیه مناسب داشته باشید برای این کار قند و چربی ونمک کمتری مصرف کرده ولی مصرف میوه و سبزی های تازه را بیشتر کنید

• کارهایی را انجام دهید که از آن لذت ببرید ودر عین حال ایمنی شما به خطر نیفتد .

• کارهای مورد علاقه خود را در زمانی از روز انجام دهید که احساس بهتری دارید .

• هیچگاه با عجله کار نکنید ودر حین کار وقفه ای برای استراحت در نظر بگیرید .

توصیه های پیشگیری :

پیشگیری از آلزایمر با داشتن یک روش زندگی سالم در چند جمله کوتاه خلاصه می شود

• سیگار نکشید .

• غذای پرچرب وپر نمک کمتری بخورید وبجای آن سبزی ومیوه بیشتری مصرف کنید .

• مرتب وطبق برنامه منظم ورزش کنید وفعالیت بدنی را از قلم نیندازید .

• روابط اجتماعی پویا وفعال داشته باشید وبا دیگران در ارتباط بوده و گفتگو ومراوده داشته باشید .

• از پزشکتان بخواهید فشار خون و کلسترول خون شما را پیوسته کنترل کند .



تاريخ : دوشنبه 1391/11/02 | 11:46 PM | نویسنده : محسن آزاد |

آمنيوسنتر روشي براي تشخيص بيماريهاي جنين قبل از تولد است. کيسه آمنيون کيسه‌اي است شبيه يک بالون که جنين را احاطه کرده و داخل اين کيسه از مايع آمنيون پرشده و جنين در آن شناور است. مايع آمنيون به عنوان ضربه‌گير عمل ميکند و از چسبيدن جنين به ديواره رحم جلوگيري کرده و حرکات جنين را امکانپذير مي کند.

به گزارش همشهري آنلاين، آمنيوسنتر روشي براي تشخيص بيماريهاي جنين قبل از تولد است. مقدار کمي از مايع آمنيوتيک توسط سرنگهاي مخصوص از طريق پوست شکم کشيده مي‌شود. داخل اين مايع سلولهاي جنيني وجود دارد. اين سلولها حاوي اطلاعات ژنتيکي مهمي درباره کاريوتيپ جنين است.کاريوتيپ تصويري از کروموزومهاي داخل سلول است که تعداد، اندازه و شکل کرموزومها را نشان مي‌دهد، به اين ترتيب ميتوان نقائص کروموزومي که باعث تولد نوزاد نابهنجار ميشود، را تشخيص داد.

آمنيوسنتز از جمله براي تشخيص اين بيماريها در جنين به کار ميرود:

- سندرم داون و ساير اختلالات کروموزومي.

- اسپاينا بيفيدا (نقص در تشکيل کامل ستون فقرات و بيرونزدگي نخاع)، آننسفالي (اشکال در تشکيل کامل مغز)، و ساير نقائص ساختمان بدن هنگام تولد.

- ناسازگاري گروه خون Rh.

- عدم بلوغ کامل ريه‌ها.

آمنيوسنتز بين هفته‌هاي 15 تا 17 بارداري انجام ميشود و حدود 15 تا 30 دقيقه زمان مي‌برد.

در اين روش پزشک بعد از ضدعفوني کردن و بيحس کردن پوست شکم با استفاده از سونوگرافي محل قرار گرفتن جفت و جنين را تعيين مي کند و با يک سوزن باريک و بلند از روي ديواره شکم وارد حفره آمنيون شده و 30 سيسي از مايع را داخل سوزن مخصوص ميکشد و براي غربالگري به آزمايشگاه مي‌فرستد. نتيجه آزمايش 2 تا 3 هفته بعد آماده مي‌شود.

آمنيوسنتز قبل از هفته 14 صورت نميگيرد چون مقدار مايع کافي نيست.

عوارض آمنيوسنتز

آمنيوسنتز با خطراتي همراه است. صدمه ديدن جفت و جنين و عفونت از جمله عوارضي هستند که ممکن است ادامه بارداري را به مخاطره بيندازند. اگر مادر RH منفي (گروه خون منفي) باشد تزريق آمپول روگام لازم است.

در طول آمنيوسنتز فرد کاملا هوشيار است. نياز به بيهوشي يا بيحسي نيست. درد و ناراحتي نيز وجود ندارد ولي گاهي اوقات هنگام استفاده از سوزن ممکن است درد اندکي ايجاد شود. بعد از پايان آمنيوسنتز مادر بايد حدود 20 دقيقه استراحت کند. آمنيوسنتز احتمال سقط جنين را يک درصد افزايش مي‌دهد.

تفسير نتيجه آمنيوسنتز

منفي: نشاندهنده اين است که جنين مشکل کروموزمي ندارد. البته همه نقايص جنيني با آمنيوسنتز قابل تشخيص نيست. برخي از نقائص جنيني تنها با بررسي پس از تولد قابل تشخيص است.

مثبت: نياز به بررسيهاي بيشتري وجود دارد.

نمونه‌برداري از پرزهاي جفتي (CVS)

در اين روش با سوزنهاي بيوپسي از پرزهاي جفتي نمونه‌برداري ميشود و بعد سلولها کشت داده مي‌شوند. مزيت CVS نسبت به آمنيوسنتز اين است که CVS در 8 هفتگي بارداري قابل انجام است، و ميتوان نقائص جنيني را زودتر تشخيص داد، اما عوارض اين روش بيشتر است و احتمال بروز خونريزي و صدمه به جنين وجود دارد.



تاريخ : شنبه 1391/10/30 | 1:40 PM | نویسنده : محسن آزاد |

فشار خون پایین معمولا علامتی ندارد و در این صورت به درمان هم نیازی نیست اما در مواردی کاهش میزان فشار خون می‌تواند با بروز اختلال در گردش خون به مغز و سایر ارگان‌های حیاتی همراه باشد در نتیجه علایمی چون dizzinessو fainting بروز می‌کند.

علائم کاهش فشار خون معمولا ضعف، سرگیجه، تنفس تند، تشنگی، افزایش ضربان قلب و غش است. اندازه‌گیری فشار خون، هم در حالت دراز کشیده و هم ایستاده، معمولا اولین قدم برای تشخیص فشار خون پایین است.

سایر آزمایشات مانند CBC می‌تواند کم‌خونی ناشی از کاهش فشار خون یا بالا رفتن گلبول‌های سفید ناشی از عفونت را نشان دهد.

اندازه‌گیری الکترولیت‌های خون نیز ممکن است کم‌آبی و کاهش مواد معدنی، نارسایی کلیوی یا اسیدوز را نشان دهد. کشت خون و ادرار نیز می‌تواند عفونت خون و مثانه را نشان دهد.

تشخیص کم‌فشاری خون از آنجا اهمیت دارد که در فشار خون بسیار پایین و شوک، ارگان‌های حیاتی مانند مغز، قلب، کبد و کلیه‌ها خون کافی دریافت نمی‌کنند و این مساله می‌تواند این ارگان‌ها را به سرعت دچار نارسایی و آسیب دائمی کند.

معمولا در افراد سالم، فشار سیستولیک ۱۲۰ میلی‌متر جیوه بر فشار دیاستولیک ۸۰ میلی‌متر جیوه است. فشار خون نود شصتم میلی‌متر جیوه یا کمتر ناشی از کاهش حجم خون، به عنوان فشار خون پایین محسوب می‌شود،

البته در فشار خون پایین مزمن، تقریبا هیچ علامت جدی‌ای وجود ندارد و در واقع تنها زمانی که فشار خون به طور ناگهانی کاهش می‌یابد و مغز از میزان خون کافی محروم می‌شود برای فرد مبتلا مشکلاتی ایجاد می‌شود.

علل فشار خون پایین

عواملی که سبب کاهش فشار خون می‌شود شامل:

۱ ـاستفاده از برخی داروها چون داروهای ضد افسردگی و داروهای موثر در درمان پرفشاری خون

۲ ـ دیابت ملیتوس با تخریب اعصاب عروق خونی افت فشار خون وضعیتی یا ارتوستاتیک را سبب می‌شود.

۳ ـ جراحات سخت نظیر سوختگی و یا خونریزی‌های شدید که به کاهش حجم خون و شوک منجر می‌شود.

۴ ـ بیماری‌های سخت نظیر حملات قلبی یا نارسایی غدد آدرنال

۵ ـ وضعیت‌های نادر عصبی که با اثرگذاری بر روی اعصاب پا باعث افت شدید فشار خون می‌شود.

۶ ـ افزایش سن، در افراد سالخورده شریان ها Stiffer می‌شوند و افت فشار خون را به ویژه در وضعیت ایستاده ایجاد می‌کند.

۷ ـ افت فشار در اواسط بارداری که پدیده شایعی است.

تشخیص فشار خون پایین

ارزیابی فشار خون برای اندازه‌گیری دو فشار، سیستولیک (فشار شرایین در حالت پمپاژ قلب) و دیاستولیک(فشار شرایین در حالت استراحت قلب) است. که هر ۲ فشار خون سیستولیک و دیاستولیک با واحد mmhg اندازه‌گیری می‌شود.

پزشک یا پرستار از مقدار کافی inflatable برای اندازه‌گیری فشار خون استفاده می‌کند.

کاف به دور بالاترین بخش بازویی فرد بسته می‌شود و پزشک یا پرستار جریان خون در شریان اصلی بازویی را با استفاده از گوشی پزشکی چک می‌کند.

بالاترین ضربه شنیده شده فشار سیستول و ناپدید شدن صدا فشار دیاستول است. البته در فشارسنج های دیجیتالی این نشانه‌ها وصداها به طور خودکار ثبت می‌شود.

پس از کنترل فشار خون توسط پزشک یا پرستار فشار خون سیستول و دیاستول گزارش می‌شود اگر فشار خون سیستولیک ۱۲۰ و فشار خون دیاستولیک را ۸۰ گزارش کنند فشار خون ۱۲۰ روی ۸۰ است و نوشته می‌شود ۱۲۰/۸۰ ، اگر فشار خون در نوسان است، فشار خون در دو وضعیت درازکش و ایستاده چک می‌شود.

درمان کم‌فشاری خون، بستگی به علت ایجاد آن دارد، به عنوان مثال، چنانچه دارویی باعث ایجاد آن شده باشد، باید کاهش دوز یا توقف دارو، البته تحت نظر پزشک صورت بگیرد. اگر علت افت فشار خون مربوط به کم‌آبی باشد،

با استفاده از مایعات و الکترولیت‌ها و در موارد حاد از طریق تزریق وریدی، این مشکل مرتفع می‌شود.

همچنین در صورت کاهش خون (بر اثر خونریزی و…)‌ از مایعات وریدی و تزریق خون استفاده می‌شود.

در شوک عفونی نیز مایعات وریدی و آنتی‌بیوتیک‌ها به کار برده می‌شود و در موارد افزایش ضربان قلب، با استفاده از داروها یا دفیبریلاتورهای قابل پیوند در بدن، مشکل را رفع می‌کنند.

همچنین مشکل آمبولی ریوی و ترومبوزوریدی، با استفاده از رقیق‌کننده‌های خون مانند هپادین و وارفارین برطرف می‌شود.

کاهش فشار خون در اثر ایستادن زیاد را نیز می‌توان با تغییر در رژیم غذایی مانند افزایش مصرف آب و نمک و شیرینی‌های کافئین‌دار و استفاده از داروهایی مانند میدودرین درمان کرد،

در ضمن استفاده از جوراب‌های تنگ نیز برای جلوگیری از کاهش فشار خون موثر است.

از علل دیگر کاهش فشار خون می‌توان به ایستادن طولانی‌مدت، برپا خاستن ناگهانی پس از وضعیت نشستن، عفونت شدید خون در اثر ورود باکتری‌ها یا سایر میکروارگانیسم‌ها به خون و شوک آنافیلاکسی که واکنشی آلرژیک و کشنده نسبت به داروهایی مانند پنی‌سیلین، غذاهایی مانند بادام زمینی، دریافت موادی حاوی ید از طریق اشعه ایکس یا نیش زنبور عسل دارند، اشاره کرد.

لازم به ذکر است کاهش فشار خون در بیمارانی که استفراغ و اسهال طولانی‌مدت داشته‌اند، بخصوص اگر مایعات کافی برای جبران آب از دست رفته دریافت نکرده باشند، شایع است.

علل دیگر کم آبی می‌‌تواند ورزش و تعریق زیاد، تب و گرما‌زدگی باشد. اشخاص با کم آبی جزئی ممکن است تنها تشنگی و خشکی دهان را تجربه کنند،

اما در کم‌آبی متوسط تا شدید، ممکن است کاهش فشار خون همراه با سرگیجه یا غش اتفاق بیفتد.

کم‌آبی طولانی و شدید می‌‌تواند منجر به شوک، نارسایی کلیوی، اسیدوز (زیاد شدن اسید در خون)‌، کما و حتی مرگ شود.

پیشگیری از بروز فشار خون پایین

اگر شما به کاهش فشار خون دچارید و این پدیده جزئی از ژنتیک شما به شمار می رود، شما در برابر عوامل و فاکتورهای طبیعی افزایش فشار خون ایمن هستید.

افراد سالخورده‌تر و به طور ویژه افراد مبتلا به دیابت بیشتر به افت فشار خون درحالت ایستاده دچار می شوند و مصرف داروهای کاهنده فشار خون وضعیت را بدتر می‌کند.

اما برای پیشگیری توصیه می‌شود شما پیش از خروج از رختخواب ابتدا کمی به آرامی بنشینید پیش از آنکه به سرعت از رختخواب بلند شوید.

درمان فشار خون پایین

اگرچه فشار خون پائین یک مسئله جدى است ولى فشارخونى که تا حدودى پائین‌تر از میزان متوسط است اهمیت خاصى ندارد. بسیارى از مردم فشارخون ۶۰/۱۰۰یا پائین‌تر دارند بدون اینکه آثار نامطلوبى بروز دهند.

تنها یک نوع فشارخون وجود دارد که ممکن است مشکل ایجاد کند که افت فشارخون وضعیتى خوانده مى‌شود. این عارضه هنگامى بروز مى‌کند که بعد از مدتى نشستن یا درازکشیدن، بایستد. هنگام ایستادن جاذبهٔ زمین خون را به سمت پائین و دور از قلب تخلیه مى‌کند. اگر بازگشت خون به قلب براى حفظ جریان خون مغز کافى نباشد ممکن است باعث سرگیجه یا حتى از حال رفتن شود.

فشارخون پایین در صورتی‌که بدون علامت و نشانه بوده و تهدید کننده اندام‌های بدن نباشد نیازی به هیچ درمانی ندارد.

به هر حال، همه بیمارانی که نشانه‌ها و علائم ناشی از افت فشار را دارند باید توسط پزشک مورد ارزیابی قرار گیرند چون درمانشان بستگی بعلت افت فشار دارد. بعنوان مثال اگر مصرف یک دارو (مثلا داروهای فشارخون و دیورتیک‌ها) باعث کاهش فشارخون شده باشد، در آن باید کاهش یافته یا حتی مصرف آن قطع شود و یا اگر خونریزی شدید علت باشد باید تزریق خون انجام شود. به هر حال شایع‌ترین علل فشارخون پایین کاهش حجم خون، بیماری قلبی و داروهای مصرفی توسط فرد می‌باشد که بسته بعلت، درمان توسط پزشک انجام می‌گیرد.

فشار خون پایین با روش‏های مختلفی می ‏تواند درمان شود. یکی از راه‏ های مهم برای پیشگیری از افت فشارخون، پیروی از یک رژیم غذایی صحیح می ‏یاشد.

تغذیه صحیح

زمانی که تغذیه ‏ی نامناسب عامل اصلی افت فشارخون باشد، مصرف کافی و متعادل مواد غذایی، لازم به نظر می ‏رسد.

رژیم غذایی شما باید از غلات، سبزیجات، میوه‏ها، ماهی و مرغ کم چرب غنی باشد.

آب سبزیجات(آب هویج یا گوجه فرنگی و…)، روغن‏های مفید و نمک دریایی تصفیه نشده برای شما بسیار مناسب است.

درمان و یا بهتر است بگویم که پیشگیری از افت فشار خون، مدت زیادی طول می ‏کشد، اما با راه کارهای زیر می‏ توانید نتایج خوبی بگیرید:

آب بیشتری بنوشید

تا می‏توانید آب بنوشید و از مصرف الکل بپرهیزید، زیرا الکل موجب کم ‏آبی بدن و کاهش بیشتر فشار خون در افرادی که دچار افت فشار خون هستند، می‏ شود (در اکثر مقالات به نخوردن الکل سفارش می‏شود و من مخصوصا آن را برای ‏تان ذکر کردم تا مشخص شود که اسلام با چه دلیل و منطق روشنی، مصرف این ماده را حرام اعلام کرده است).

وعده‏های غذایی کمتر و کم کربوهیدرات مصرف نمایید.

وعده‏های غذایی کم کربوهیدرات را به میزان چند بار در روز مصرف نمایید. به طور کلی از مصرف زیاد مواد کربوهیدراتی اجتناب کنید.

نمک

استفاده از نمک برای پیشگیری از فشار خون پایین دارای اهمیت و با ارزش است.

نمک را نه بیشتر از آن چه سفارش شده و نه کمتر، بلکه به میزان توصیه شده مصرف نمایید (حداکثر ۶ گرم در روز).

توجه داشته باشید که دریافت بیش از اندازه نمک منجر به پر فشاری خون، نارسایی قلبی و دریافت کم آن نیز، موجب بدتر شدن کم فشاری خون خواهد شد.



تاريخ : شنبه 1391/10/30 | 12:4 PM | نویسنده : محسن آزاد |

درد و اختلال عملکرد زانو يا در اصطلاح، سندروم درد پاتلوفمورال حدود 25درصد از آسيب‌هاي زانو و 10درصد از کل آسيب‌هاي بدن را به‌خود اختصاص مي‌دهد.اين سندروم با نام‌هاي ديگري مثل کندرومالاشي، زانوي دوندگان و درد قدام زانو نيز شناخته مي‌شود. اين اختلال، بيشتر در جواناني با سنين بين 15تا 35سال به‌دليل داشتن فعاليت زياد اتفاق مي‌افتد و به موجب آن، فعاليت‌هاي روزمره زندگي و به‌خصوص فعاليت‌هاي ورزشي، دردناک و محدود مي‌شوند. اما علت اين درد در زانو چيست و چه راه‌هايي براي درمان آن وجود دارد؟

دکتر ابراهيم عباسي، متخصص فيزيوتراپي در اين‌باره به همشهري مي‌گويد: پاتلا يا کشکک، استخوان مثلثي شکلي در جلوي زانو است که با خم‌شدن زانو روي انتهاي استخوان ران (فمور) مي‌لغزد. اين استخوان از بالا به تاندون عضله چهارسر ران وصل مي‌شود و از پايين به وسيله تاندون پاتلار به استخوان ساق پا اتصال مي‌يابد. کشکک همچنين توسط فيبرهايي از عضله چهارسر، از سمت داخل و به وسيله فيبرهاي خارجي اين عضله و نوار سفتي در بيرون ران، از سمت خارج حمايت مي‌شود. همه اين ساختارها بايد به‌صورت هماهنگ و متعادل طوري عمل کنند که کشکک در محل مناسب خود قرار گيرد. اگر هر يک از اين عوامل دچار ضعف يا کوتاهي شود، کشکک ممکن است از راستاي طبيعي خود خارج شده و بخشي از سطح مفصلي آن تحت فشار زياد قرار گيرد.

البته در برخي از بيماران، انحرافات غيرطبيعي زانو مثل زانوي پرانتزي و زانوي ضربدري باعث اختلال در لغزش مناسب کشکک مي‌شوند. وي مي‌افزايد: وقتي به‌دليل عواملي که ذکر شد توزيع متناسب فشار وارده به سطح مفصلي کشکک به‌هم مي‌خورد، بخشي از غضروف مفصلي به‌دليل تحمل فشار بيشتر دچار فرسايش و تخريب مي‌شود. نرم‌شدن غضروف پاتلا را اصطلاحا کندرومالاشي مي‌گويند. در چنين شرايطي، سايش کشکک در بستر خود روي استخوان ران هنگام خم و راست‌کردن زانو دردناک خواهد بود.

دکتر عباسي درباره علائم اين نوع بيماري مي‌گويد: درد بيمار به‌صورت تدريجي آغاز مي‌شود. ممکن است بيمار قبل از شروع علائم، سابقه انجام فعاليت‌هاي سنگين و اعمال فشار زياد به زانو داشته باشد. درد، معمولاً در کناره داخلي کشکک، پشت و اطراف آن احساس مي‌شود. با فعاليت‌هايي که فشار زيادي به کشکک وارد مي‌کنند، مثل بالا و پايين‌رفتن از پله‌ها و نشستن طولاني مدت با زانوهاي خميده، درد بيمار تشديد مي‌شود. البته موقع راه رفتن به‌دليل خم نشدن زياد زانو معمولا درد چنداني احساس نمي‌شود. گاهي ممکن است تورم خفيفي در زانو ديده شده يا صداهاي مفصلي به‌صورت خش‌خش شنيده شود. اگر ضعف عضله چهار سر ران شديد باشد، ممکن است خالي‌کردن ناگهاني زانو در راه رفتن اتفاق بيفتد.

اين متخصص فيزيوتراپي درباره نحوه معاينه و تشخيص زانو درد مي‌گويد: در معاينه بيماران توسط فيزيوتراپيست، ممکن است غيرطبيعي‌بودن راستاي زانو و موقعيت قرار‌گيري کشکک مشاهده شود، همچنين تغييرات احتمالي در سفتي و قدرت بافت‌هاي نرم اطراف کشکک مورد بررسي قرار مي‌گيرد. گاهي لمس سطح پشتي قسمت داخل پاتلا دردناک است. با مثبت‌شدن برخي تست‌هاي اختصاصي مي‌توان به‌وجود کندرومالاشي پي برد.

براي درمان زانو درد چه بايد کرد؟

دکتر عباسي در پاسخ به اين سؤال تصريح مي‌کند: درمان اوليه و اصلي مشکلات کشکک، درمان نگهدارنده و فيزيوتراپي است. اگر چه اين اختلالات کمتر همراه با علائمي مثل تورم و قرمزي ديده مي‌شوند ولي درصورت بروز اين علائم حاد از روش‌هايي مثل سرمادرماني، بالا نگه‌داشتن زانو و تجهيزاتي مثل امواج فراصوت استفاده مي‌شود. بيمار بايد در اين مرحله از فعاليت‌هايي که درد را تشديد مي‌کند، مثل کوهنوردي، استفاده زياد از پله، دو زانو نشستن و پرش اجتناب کند.

بعد از فروکش کردن التهاب و علائم حاد، بخش اصلي و مهم درمان، يعني تجويز ورزش آغاز مي‌‌شود. عضلات ضعيف اطراف زانو مثل چهارسر ران با انجام تمرينات خاص تقويت مي‌شوند. نمونه‌اي از اين تمرينات تقويتي، بالا بردن مستقيم پاست که در آن فرد به پشت مي‌خوابد و يک پاي خود را با زانوي صاف و با زاويه 30درجه بلند مي‌کند و 10ثانيه بالا نگه مي‌دارد. اين ورزش سه نوبت در روز، انجام و در هر نوبت 10مرتبه تکرار مي‌شود.

به گفته وي، همچنين انعطاف‌پذيري برخي بافت‌هاي سفت و کوتاه را بايد با تمرينات کششي افزايش داد. مثلا درصورت کوتاهي و سفتي عضلات پشت ساق پا از بيمار مي‌خواهيم که در حالت ايستاده، در شرايطي که دو دست روي ديوار تکيه داده مي‌شوند، پاي مبتلا را عقب‌تر از پاي ديگر قرار دهد و درحالي‌که زانوي پاي سالم را خم مي‌کند، از بلند شدن پاشنه پاي مبتلا جلوگيري کند تا جايي که در پشت ساق، کشيدگي را احساس کند. اين کشش نيز بايد 15تا 30ثانيه حفظ شود و پنج‌مرتبه تکرار شود.



تاريخ : سه شنبه 1391/10/26 | 11:7 PM | نویسنده : محسن آزاد |


يك آزمايش ساده روي موش‌ها نشان داد خاموش كردن چراغ در ساعت 12 شب به جاي ساعت شش عصر، موجب كاهش 50 درصدي ميزان باروري اين حيوانات مي‌شود.

سوال پژوهشگران اين است كه آيا كار در شب، شب‌زنده‌داري يا اختلال در خواب مي‌تواند روي باروري انسان نيز تاثير بگذارد.

به گزارش جام جم آنلاين، گروهي از پژوهشگران در يكي از تحقيقات، پنج يا شش روز پس از جفتگيري موش‌هاي ماده، در ريتم شبانه‌روزي آنها اختلال ايجاد كردند.

يك دسته هجده‌تايي از موش‌ها، هر روز شش ساعت نور اضافه دريافت كرد و دسته‌اي ديگر هم به طور كلي از نور روزانه محروم شد.

در پايان اين آزمايش، فقط نيمي از موش‌هايي كه نور اضافي دريافت كرده بودند، قادر به توليدمثل بودند.

البته وضعيت موش‌هاي محروم از نور روزانه وخيم‌تر و ميزان باروري در آنها فقط 20 درصد بود.

با اين حال ميزان باروري در موش‌هاي گروه كنترل (كه 12 ساعت نور طبيعي دريافت كرده بودند) 90 درصد بود. نتايج اين پژوهش بتازگي در يك نشريه علمي به چاپ رسيد.

پستانداران و حتي درختان، ساعت داخلي خود (كه كنترل كننده سوخت و ساز و ساير عملكردهايشان است) را با نشانه‌هايي كه دال بر روز و شب بودن است، تنظيم مي‌كنند.

متخصصان معتقدند اين آزمايش روي موش‌ها، ارتباط مستقيم ميان ساعت داخلي موش‌ها و باروري‌شان را نشان مي‌دهد. اما تعميم اين پژوهش به انسان‌ها مي‌تواند بحث‌برانگيز باشد.

اثر ساعت داخلي بدن

با اين‌كه يافته پژوهش اخير بسيار مشخص بود، اما دانش ما در مورد ساز و كار ساعت زيستي بدن چندان گسترده نيست.

به هم خوردن ساعت زيستي اثر منفي بر باروري موش‌ها دارد، اما چنين تاثيري در انسان‌ها هنوز به اثبات نرسيده است

كيت سوما كه سرپرستي اين گروه پژوهشي را به عهده دارد، مي‌گويد: اين پديده مي‌تواند اثرات متفاوتي روي موجودات مختلف داشته باشد.

او به مطالعه‌اي اشاره مي‌كند كه در آن مشخص شد پرستاراني كه شيفت شب كار مي‌كنند، تغييرات زيادي در دوره قاعدگي دارند و عوارض نامطلوب پس از زايمان را نيز تجربه مي‌كنند.

آقاي سوما مي‌گويد: به نظرم نكته مهم و جالب اين است كه ساعت داخلي بدن بر رحم و در نتيجه بر ايجاد يا حفظ بارداري تاثير مي‌گذارد.

با اين حال، برخي ديگر از دانشمندان با اين نظر مخالفند.

دكتر گودمن كه متخصص غدد است، اعتقاد دارد وجود چنين ارتباطي، چندان محتمل نيست و مساله باروري در زنان را در ارتباط با ساعت داخلي نمي‌داند.

ساعت داخلي مقصر است يا استرس؟

به اعتقاد دكتر گودمن در زمان امتحانات نهايي دانشگاه‌ها، بسياري از دانشجويان زن با اختلال قاعدگي روبه‌رو مي‌شوند.

همچنين بيماري يا مرگ يكي از نزديكان يا وقايع نامطلوب ديگر، اثرات مشابهي بر جا مي‌گذارند.

بيشتر زنان از تاثير هر گونه استرس بر نظم قاعدگي آگاهي دارند.

دكتر گودمن مدل باروري موش را متفاوت با انسان مي‌داند، زيرا دوره تخمك‌گذاري و پاسخ هورموني موش‌ها با انسان متفاوت است.

از نظر وي، بهترين مدل براي آزمايش، نوعي ميمون است كه در آزمايشگاه‌ها مورد مطالعه قرار مي‌گيرد.

با اين حال، متخصصان بر اين باورند كه هنوز با ناشناخته‌هاي فراواني در خصوص ساعت زيستي بدن و سيستم تنظيم كننده عملكردهاي مختلف روبه‌رو هستند.

بسياري از مشكلات به چرخه خواب انسان مربوط است، حتي ديابت و بيماري‌‌هاي قلبي. ارتباط بين خواب نامطلوب و سرطان در موش‌ها و انسان‌ها شناسايي شده است.

اين پژوهش جديد با اين كه محدود به موش‌ها بوده، اما گام نخست براي يافتن ساز و كارهايي است كه اين مشكل را به وجود مي‌آورند.



تاريخ : یکشنبه 1391/10/24 | 11:10 PM | نویسنده : محسن آزاد |

  در در افراد مسن و میانسال ، در هنگام مشاهده هر بیماری آنورکتال باید به بدخیمی فکر کرد و در صورت وجود اندیکاسیون بر اساس شرح حال و معاینه، باید بدخیمی را به کمک اقدامات مقتضی رد نمود.

آبسه آنورکتال د(anorectal abscess) عبارت است از بروز آبسه (تجمع چرک ناشی از عفونت ) در ناحیه اطراف مقعد و راست روده . این بیماری در مردان و در کسانی که مبتلا به بعضی بیماری های گوارشی هستند بیشتر دیده می شود.

این آبسه ممکن است درست در ناحیه سوراخ مقعدی یا به طورعمقی تر در جدار راست روده تشکیل شود.

ضروریات تشخیص

- درد ضربان‌دار مداوم رکتوم.
- شواهد خارجى آبسه، مانند سفتى قابل لمس و حساسیت به‌ لمس، ممکن است وجود داشته یا نداشته باشند.
- شواهد سیستمیک عفونت.

ملاحظات کلى

آبسهٔ آنورکتال از تهاجم میکروارگانیسم‌هاى بیمارى‌زا به فضاهاى پارارکتال ناشى مى‌شوند. معمولاً عفونتى مختلط، با اشریشیاکولی، پروتئوس ولگاریس، استرپتوکوک‌ها، استافیلوکوک‌ها و باکتروئیدها ایجاد مى‌شود.

بى‌هوازى‌ها اغلب وجود دارند. آبسه ممکن است کوچک به‌نظر برسد ولى اغلب حاوى مقادیر زیادى چرک بدبو است.

میزان بروز در مردان به‌مراتب بیشتر است. شایع‌ترین علت، عفونتى است که از یک گودال (کریپت) مقعدى به کریپتى در فضاهاى پارارکتال گسترش یابد. اسفنکتر داخلى سدى مهم است و بر گسترش بین عضلانى عفونت اثر مى‌گذارد.

آبسه‌هاى عمیق‌تر معمولاً از کریپت‌ها منشاء مى‌گیرند، ولى ممکن است در اثر تروما، اجسام خارجى و غیره نیز ایجاد شوند. اختلالات زمینه‌اى مانند بیمارى کرون با آبسه همراه هستند.

آبسه‌ها بسته به فضاى آناتومیکى که اشغال مى‌کنند، تقسیم‌بندى مى‌شوند:

۱. آبسهٔ دور مقعدى بلافاصله زیر پوست مقعد و پائین‌ترین قسمت مجراى مقعدى ایجاد مى‌شود.

۲. آبسهٔ ایسکیورکتال، حفرهٔ ایسکیورکتال را اشغال مى‌کند؛ این نوع شایع نیست؛

۳. آبسهٔ رترورکتال (پشت مقعدى عمیق) در فضاى رترورکتال قرار دارد؛

۴. آبسهٔ زیرمخاطى در زیر مخاط بلافاصله در بالاى مجراى مقعد قرار دارد.

۵. آبسهٔ کناره‌اى (مارژینال) در مجراى مقعدى در زیر آنودرم قرار دارد.

۶. آبسهٔ پِلوى رکتال (لگنى – رکتومی، سوپرالواتور) بالاى عضلهٔ بالابرندهٔ مقعد و زیر صفاق قرار دارد.

۷. آبسهٔ بین‌عضلانى بین لایه‌هاى عضلات اسفنکتر قرار دارد. آبسهٔ جانبى ممکن است از درون مثلثى که درست در پشت مقعد قرار دارد عبور کند و به‌سمت مخالف دور بزند تا یک آبسهٔ نعل اسبى تشکیل دهد.

آبسه‌ها ممکن است از فضاى بالاى لواتور، به‌سمت پائین گسترش یابند و با عبور از درون عضلهٔ لواتور به حفرهٔ ایسکیورکتال وارد شوند و آبسهٔ ساعت شنى (hourglass) تشکیل دهند.

بیشتر آبسه‌ها، پس از درناژ منجر به ایجاد فیستول مى‌شوند.

یافته‌هاى بالینى

آبسه‌هاى سطحى بیشترین درد را ایجاد مى‌کنند که این درد با نشستن و راه‌رفتن مرتبط است ولى لزوماً با اجابت مزاج ارتباطى ندارد.

آبسه‌هاى عمقى‌تر ممکن است باعث سپسیس سیستمیک شوند، ولى درد موضعى آنها شدید نباشد.

آبسه‌هاى لگنى – رکتال فوقانى ممکن است باعث درد اندک یا عدم بروز هیچ‌ نشانه‌اى شود و مى‌توانند با درد پائین شکم و تب بدون منشاء مشخص همراه باشند.

عوارض

اگر آبسه به‌سرعت توسط جراح تخلیه یا خودبه‌خود پاره نشود، به‌ دیگر فضاهاى آنوتومیک مجاور گسترش خواهد یافت.

درمان

درمان آبسه‌هاى پارارکتال عبارت است از برش فورى و درناژ کافی. در افراد سالم با آبسه‌هاى سطحی، این کار را مى‌توان به‌صورت سرپائى و با بى‌حسى موضعى انجام داد. در بیمارانى‌ که از نظر ایمونولوژیک مشکلى دارند (در اثر دیابت، لوکمی، و غیره) یا به علل دیگر پرخطر هستند، درناژ باید در اتاق عمل و تحت بى‌حسى کافى انجام شود.

پزشک باید منتظر شود تا آبسه به‌سمت خارج برجسته شود. آنتى‌بیوتیک‌ها ارزش محدودى دارند، ممکن است تنها به‌طور موقت به پوشاندن عفونت کمک کنند، و مى‌توانند باعث رشد بیش از حد ارگانیسم‌هاى مقاوم شوند. حمام‌هاى سیتز گرم و ضد دردها تسکین‌بخش هستند.

پیش از عمل، باید بیمار را از این امر آگاه کرد که ممکن است پس از تخلیهٔ آبسه، یک فیستول دائمى داشته باشد. زخم نباید پانسمان شود، چرا که این کار ممکن است باعث ایجاد اسکار وسیعى شود که مى‌تواند توانائى اسفنکترها براى بستن مجراى مقعد را مختل کند و منجر به نشت یا بى‌اختیارى نسبى مدفوع شود.

پیش‌آگهى

آبسه‌هائى که خودبه‌خود پاره مى‌شوند یا بدون برداشتن ارتباط فیستولى آنها درناژ مى‌گردند، تا زمانى‌که علت زمینه‌اى از بین نرود، به‌طور مکرر عود خواهند کرد.



تاريخ : یکشنبه 1391/10/24 | 11:6 PM | نویسنده : محسن آزاد |

 در کودکان‌ التهاب‌ ملتحمه‌ چشم‌ ایجاد قرمزی‌ و اغلب‌ ترشح‌ چشمی‌ می‌کند. تحریک‌ چشم‌ به‌ علل‌ مختلف‌ هم‌ همین‌ علائم‌ را ایجاد می‌کند، دردچشم‌ نیز نشان‌ دهنده‌ وجود یک‌ جسم‌ خارجی‌ یاضربه‌ به‌ چشم‌ می‌باشد.

معمولا قبل‌ یا به‌ همراه‌ ترشح‌ چرک‌ مانند چشم‌، علائم‌ تنفسی‌، آبریزش‌ بینی‌، گلودرد یا تب‌خفیف‌ وجود دارد.

اغلب‌ چشم‌ها خارش‌ وسوزش‌ و ترشحات‌ غلیظ فراوانی‌ دارند که‌ بعد ازخوابیدن‌ باعث‌ ایجاد قشری‌ روی‌ چشم‌ می‌شودکه‌ ممکن‌ است‌ مانع‌ بازشدن‌ آن‌ گردد.

برای برطرف کردن قرمزی چشم در کودکان معمولا چشم آنان را روزی دو بار باید با آب و شامپو بچه، شست و شو کرد.

ویروس‌ها، مواد آلرژن‌ یا حساسیت‌زا، موادمحرک‌ در هوا یا موادی‌ که‌ در تماس‌ با چشم‌ قرارمی‌گیرند (کلر در استخر، مواد آرایشی‌ و غیره‌)ممکن‌ است‌ باعث‌ ترشح‌ کم‌ شده‌ و یا ترشحی‌ایجاد نکنند، ولی‌ پلکها پف‌ می‌کنند و قرمزمی‌شوند.

گاهی‌ پلک‌ها و پوست‌ اطراف‌ آنها، قرمز، متورم‌، سفت‌ و دردناک‌ می‌شوند که‌نشان‌دهنده‌ یک‌ عفونت‌ پوستی‌ است‌.

اجسام‌ خارجی‌ در چشم‌ مثل‌ ذرات‌ کوچک‌فلزات‌، گرد و غبار یا شن‌، درد موضعی‌، تیز وغیرقابل‌ تحمل‌ ایجاد می‌کنند. اغلب‌ می‌توان‌جسم‌ خارجی‌ را در چشم‌ مشاهده‌ کرد.

تماس‌سریع‌ و ناگهانی‌ بعضی‌ از اجسام‌ مثل‌ شاخه‌ درخت‌ با چشم‌ که‌ خراشیدگی‌ قرنیه‌ ایجاد می‌کنند، همان‌حس‌ و حالت‌ را ایجاد می‌کنند.

●  پیشگیری از عفونت چشم کودک

- رعایت بهداشت هنگام ابتلا به عفونت چشمی بسیار مهم است، چون این عفونت‌ها واگیر داشته و به راحتی از فرد مبتلا قابل سرایت به افراد سالم می‌باشند.

از جمله راه‌های سرایت، مالیدن دست افراد به چشم کودک و روبوسی افراد مبتلا با کودکان و استفاده از حوله مشترک است.

- شستشوی چشم با شامپوی بچه در پیشگیری از بروز عفونت های چشمی موثر است، زیرا بسیاری از عفونت های چشمی از زیر مژه ها شروع می شود.

●  علایم عفونت چشم

- رنگ سفید کره چشم، صورتی یا قرمز رنگ می شود.

- ترشحات سبز، زرد یا سفید رنگ در گوشه چشم جمع می شود.

- مرتب از چشم اشک می آید.

- هنگام پلک زدن احساس می شود که چیزی مثل سنگ ریزه یا شن و ماسه، در چشم وجود دارد.

- پلک ها هنگام خواب خشک می شوند.

- در ناحیه پلک ها، ورم به چشم می خورد.

- یک توده دردناک و کوچک قرمز رنگ در ریشه مژه ها احساس می شود.

در بعضی موارد به خصوص در عفونت‌های ویروسی چشم ممکن است تب، گلودرد و علایم سرماخوردگی نیز همراه این نشانه‌ها باشد.

●  در چه صورت باید به چشم پزشک مراجعه نمود؟

- اگر حجم این ترشحات به اندازه ای باشد که سبب چسبیدن پلک ها به هم می شود، نشانه عفونت چشم (کونژنکتیویت) خواهد بود.

- در صورتی که ترشح چشمتان زیاد شود و با ماساژ گوشه داخلی چشم (در کنار بینی) چرک خارج گردد. ولی در صورتی که حجم آن کم بوده و تنها در گوشه چشم وجود دارد، طبیعی محسوب شده و اقدام خاصی نیاز نخواهد داشت.

- قرمزی‌ و متورم‌ بودن‌ پلک‌ها یا پوست ‌اطراف آن‌

- چشم‌ درد

- کاهش‌ بینایی‌، تاری‌ دید یا دوبینی‌

- وجود جسم‌ خارجی‌ در چشم که‌ به‌ راحتی‌ برداشته ‌نشود.

- جراحت‌ چشم‌

- پاشیدن‌ مواد شیمیایی‌ به‌ داخل‌ چشم‌

- التهاب‌ چشم‌ در کودک‌ کوچکتر از یک‌ ماه

- ترشح‌ تمیز و شفاف‌ یا قرمزی‌ چشم‌ که‌ بیش ‌از یک‌ هفته‌ طول‌ بکشد.

- اگر چشم‌ها بعد از سه‌ روز مداوا، بهبودی‌ پیدا نکنند.

●  در موارد ذکر شده‌ ذیل‌ فورا نزد پزشک‌ مراجعه‌ کنید:

۱) قرمزی‌ و متورم‌ بودن‌ پلک‌ها یا پوست‌اطراف‌.

۲) چشم‌ درد.

۳) کاهش‌ بینایی‌، تاری‌ دید یا دو بینی‌.

۴) وجود جسم‌ خارجی‌ که‌ به‌ راحتی‌ برداشته‌نشود.

۵) جراحت‌ چشم‌، نفوذ یک‌ جسم‌ پرشتاب‌ به‌چشم‌ یا صدمه‌ ناشی‌ از آن‌.

۶) پاشیدن‌ مواد شیمیایی‌ به‌ داخل‌ چشم‌.

۷) ترشح‌های‌ حاوی‌ چرک‌ از چشم‌.

۸) التهاب‌ چشم‌ در کودک‌ کوچکتر از یک‌ ماه‌رخ‌ داده‌ باشد.

۹) ترشح‌ تمیز و شفاف‌ یا قرمزی‌ چشم‌ که‌ بیش‌از یک‌ هفته‌ طول‌ کشیده‌ باشد.

۱۰) چشم‌ها بعد از سه‌ روز مداوا، بهبودی‌ پیدانکنند.

●  اقداماتی‌ که‌ شما والدین‌ عزیز در موارد التهاب‌ ملتحمه‌ یا وجود جسم‌ خارجی‌ یا در زمان‌ به‌کارگیری‌ نسخه‌ پزشک‌ برای‌ خود یا فرزندتان‌ باید به‌ طرز صحیح‌ انجام‌ دهید، به‌ شرح‌ زیر می‌باشد:

معمولا پزشک‌ داروهای‌ مخصوص‌ چشمی‌ تجویز می‌کند که‌ بهتر است‌ هنگامی‌ که‌ کودک‌ بیدار است‌، چشم‌هایش‌ را تمیز کرده‌ و هر دو ساعت‌ از قطره‌ استفاده‌ کنید.

برای‌ تمیز کردن‌ چشم‌ با یک‌ گلوله‌ پنبه‌ای‌ گرم‌ و خیس‌ به‌ آرامی‌ قی‌ چشم‌ را پاک‌ کنید.

برای‌ ریختن‌ قطره‌، پلک‌ زیرین‌ را به‌ پایین‌ بکشید وقطره‌ را در پلک‌ پایین‌ به‌ آرامی‌ بچکانید، وقتی‌ چشم‌ رو به‌ بهبودی‌ رفت‌، می‌توان‌ تعداد دفعات‌ استفاده‌ از قطره‌ را به‌ چهار بار در روز کاهش‌ داد. برای‌ کودکان‌ کم‌ سن‌ و سال‌تر، می‌توان‌ به‌ جای‌ قطره‌ از پماد استفاده‌ کرد که‌ باید چهار بار در روزاستفاده‌ شود.

استفاده‌ از پماد می‌تواند تاری‌ دیدایجاد کند. در موارد عفونت‌های‌ شدید و مقاوم‌، پماد را به‌ همراه‌ قطره‌ در هنگام‌ خواب‌ استفاده‌ کنید. کودک‌ شما می‌تواند سایرین‌ را نیز مبتلا کند. پس‌ حوله‌ او را جدا کنید و همیشه‌ دست‌ها ولباس‌هایش‌ را با دقت‌ بشویید.

اگر آلرژی‌ یا لک‌ماده‌ محرک‌ باعث‌ عفونت‌ چشم‌ کودک‌ می‌شود،سعی‌ کنید از این‌ مواد پرهیز کنید. اگر ماده‌شیمیایی‌ به‌ چشم‌ کودک‌ پاشید، فورا چشم‌ را به‌خوبی‌ بشویید و به‌ پزشک‌ مراجعه‌ کنید.

درصورتی‌ که‌ فکر می‌کنید جسم‌ خارجی‌ در چشم‌وجود دارد، پلک‌ زیرین‌ را به‌ پایین‌ بکشید و بعد ازدیدن‌ جسم‌، آن‌ را با یک‌ دستمال‌ کاغذی‌ نرم‌بیرون‌ آورید. اگر هنوز هم‌ جسم‌ وجود داشت‌،پلک‌ بالا را به‌ عقب‌ برگردانید و با یک‌ سوآپ‌پنبه‌ای‌ (وسیله‌ای‌ شبیه‌ گوش‌ پاک‌ کن‌) که‌ استریل‌می‌باشد، جسم‌ را بیرون‌ آورید.

راه‌ دیگر شستن‌ چشم‌ با آب‌ روان‌ است‌. اگردرد وجود دارد حتما به‌ پزشک‌ مراجعه‌ کنید وچشم‌ را دستکاری‌ نکنید.



تاريخ : شنبه 1391/10/23 | 11:16 PM | نویسنده : محسن آزاد |

 درجه حرارت طبیعی بدن هنگامیکه از طریق دهان اندازه گرفته شود،حدود ۳۷ درجه سانتی گراد است.

درجه حرارتی که از طریق مقعد گرفته می شود معمولا یک درجه بالاتر از حرارت دهانی است. بنابراین درجه حرارت طبیعی اندازه گیری شده از ای طریق ۳۸ درجه است.
بیشتر پزشکان درجه حرارت دهانی بالای ۳۷.۵ درجه سانتی گراد و درجه حرارت مقعدی بالای ۳۸ درجه تعریف می کند.

درجه حرارت طبیعی بدن با دماسنج دهانی ٣۷ درجه سانتی گراد و با دماسنج داخل مقعد ٣۷/۵ است. درجه حرارت بالای ٣۷/۵ مقعدی و بالاتر از ٣٨ دهانی، تب نام دارد.

طریقه صحیح گرفتن درجه حرارت کودک بصورت دهانی یا مقعدی با دماسنج دیجیتال نیاز به دقت زیادی دارد، معمولا روش کنترل درجه حرارت در کودکان تا حدود ۴ سا لگی درجه حرارت به صورت مقعدی است، و در کودکان بزرگتر از درجه حرارت دهانی استفاه می کنند. البته در کودکان زیر ۴ سال نیز می توانید از زیر بغل و دهان برای کنترل درجه حرارت استفاده نمایید.

البته دقیق ترین شیوه اندازه گیری درجه حرارت با دماسنج دیجیتال از راه دهان یا مقعد است:

در کودکان کمتر از چهار سال باید اندازه گیری درجه جرارت از راه مقعد انجام شود.
دماسنج جیوه ای نباید استفاده شود ، جیوه یک سمی محیطی است. و شما نباید خطر کنید و آن را در دسترس کودک در خانواده قرار دهید، کلا بهتر است از دماسنج دیجیتال استفاده کنید .

قبل استفاده از دماسنج نوزاد یا کودک خود را خیلی نپوشانید زیرا روی درجه حرارت تاثیر گذار است .

▪ هرگز کودک را هنگام اندازه گیری درجه حرارت، تنها نگذرانید.

▪ حتما از دماسنج مناسب استفاده کنید. دستورالعمل بر روی بسته را ببینید

چنانچه از دماسنج مقعدی برای کودک خود استفاده می کنید، سر آن را با را وازلین چرب کنید و دماسنج را یک سانتی متر وارد مقعد کنید. آن را آرام نگهدارید و اجازه ندهید بیرون بیاید زمانیکه صدای بوق دماسنج درآمد آن را خارج کرده و عدد دیجیتال را بخوانید.

▪ چنانچه برای کودک خود از دماسنج دهانی استفاده می کنید، انتهای دماسنج زیر زبان بگذارید و با صدای بوق دماسنج آن را بردارید و عدد دیجیتال را بخوانید

▪ پس از استفاده دماسنج را با آب سرد و صابون بشوئید.

تب نشانه درگیری بدن با عفونت است. بنابراین اگر میزان تب کودک در حد پایین ( در حد ۳۷.۸ درجه) باشد، می توان از دادن دارو خوداری کنید، دلیل اصلی درمان کودک شما بهتر شدن اوست. زمانیکه کودک شما ایرادگیر و بهانه جو شده باشد و یا درجه حرارت او بالای ۳۷.۸ درجه سانتی گراد باشد و شما می توانید به او مقداری دارو دهید

استامینوفن درد را تسکین را می دهد و تب را کم می کند مقدار استفاده از استامینوفن بستگی به سن و وزن کودک شما دارد برچسب روی بسته را بررسی کنید یا از پزشک خود مقدار استعمال دارو را بپرسید قبل از مصرف ایبوپروفن  برای کودک با پزشک در میان بگذارید پزشک مقدار صحیح مصرف دارو را به شما می گوید

● نکات مهم در مصرف داروهای تب بر

ـ بیشتر از ۵ دوز از دارو در طول یک روز به کودک ندهید.

ـ به نوزاد کوچکتر از ۳ ماه دارو ندهید مگر اینکه پزشک خانوادگی به شما بگوید

▪ بر چسب را با دقت بخوانید، مطمئن شوید کودک مقدار درستی از دارو را مصرف می کند

▪ چنانچه از قطره استفاده می کنید، قطره چکان را تا خط روی آن پر کنید

▪ برای الکسیرهای مایع، از یک وسیله اندازه گیری مایع استفاده کنید یا مطمئن شوید مقدار درست دارو را به کودک می دهید.

●  هرگز از آسپرین برای پایین آوردن تب کودک استفاده نکنید.

آسپیرین در موارد نادری باعث ایجاد سندروم رای در کودکان می تواند باشد که بیماری جدی است و ممکن است باعث مرگ شود.

توصیه پزشکان به والدین این است که از دادن اسپرین به بچه های زیر ۱۸ سال خودداری کنید.

● روش های دیگرکنترل تب  کودکان :

ـ مایعات و نوشیدنی فراوان به کودک بدهید از کم شدن آب بدن جلوگیری و به خنک شدن بدن کمک کند.

ـ مطمئن شوید کودک به اندازه کافی استراحت می کند.

ـ درجه حرارت اتاق را در حد ۲۱ تا ۲۳ درجه نگهدارید.

ـ لباس خواب کودک از پارچه ی نخی سبک باشد که بتواند را گرمای بدن را پس بدهد.

ـ چنانچه کودک سردش شد پتوی اضافه بیندازید و زمانیکه سرما کاهش یافت پتو را بر دارید.

● از روش پاشویه برای پایین آوردن تب کودک استفاده کنید :

استفاده از روش پاشویه که به شکل شستشوی پا با آب ولرم است می تواند به کم کردن تب کودک کمک کند البته قبل از پاشویه، استامینوفن را به کود بدهید چنانچه بدون دارو پاشویه گنید ممکن است کودک شروع به لرزش کند و باعث بالا رفتن تب شود و حال کودک وخیم تر می شود . همچنین از اب سرد برای شستشو استفاده نکنید.

● چنانچه علائم خطری زیر را در کودک مشاهده کردید با پزشک تماس بگیرید:

ـ در کودکان کمترتر از ۳ ماه:

اگر درجه حرارت مقعدی کودک بالای ۱۰۰.۴ درجه فارنهایت رسید فورا با پزشک تماس بگیرید حتی اگر خودتان هم بیمار بنظر می رسید نوزادان بیماری را خیلی سریع م یگیرند

ـ بزرگتر از ۳ تا تا ۶ ماه : اگر درجه حرارت نوزاد شما ۱۰۱ درجه فارنهایت یا بالاتر بود با پزشک تماس بگیرید(حتی اگر نوزاد به ظاهر بیمار نباشد)

ـ در کودکان ۶ ماه یا بزرگتر:

چنانچه تب کودک از ۱۰۲ درجه فارنهایت باشد برچگونگی واکنش های اونظارت داشته باشید اگر تب کودک بیشتر از ۳ بار در روز بالا برود یا قطع شود با پزشک در میان بگذارید ، چنانچه در جه حرارت بدن ۱ درجه درکودکان ۳ماه تا ۲ سا له ۱۰۳ درجه فارنهایت باشد حتی اگر احساس خوبی دارند با پزشک درمیان بگذارید.

●  همچنین چنانچه نوزاد یا کودک شما هر یک از علائم خطر زیر را داشت با پزشک تماس بگیرید:

ـ اسهال و استفراغ مداوم
ـ خشکی دهان
ـ گوش درد یا کشش گوش (سوت کشیدن درون گوش)
ـ تب کردن و بالا رفتن آن چندین بار در طول روز
ـ ریزش اشک زیا د
ـ زود رنجی (کج خلقی)
ـ عدم گرسنگی
ـ رنگ پریده گی
ـ حمله ناگهانی (تشنج)
ـ سردردهای مداوم
ـ خارش یا تحریک پوست (جوش یا دانه های ریز بر روی پوست)
ـ درد و ورم در مفصل (زانو)
ـ گلو درد
ـ سفت شدن گردن
ـ در شکمی
ـ تورم نقطه ظریف در سر(پیشانی)
ـ بی علاقگی یا شل بود
ـ خس خس کردن یا مشکل در تنفس
ـ ناله کردن

هنگامی که کودک کمتر از سه ماه سن دارد و درجه حرارت مقعدی او ۳۸ درجه سانتی‌گراد یا بیشتر است، یا زمانی که سنش بیشتر از سه ماه و درجه حرارت مقعدی‌اش ۳۹ درجه سانتیگراد یا بالاتر باشد، باید به پزشک مراجعه کرد.

همچنین در صورتی که سن کودک بیش از سه ماه و درجه حرارت مقعدی کمتر از ۳۹ درجه سانتیگراد باشد، ولی تب با علائمی مانند امتناع از خوردن غذا، استفراغ یا اسهال مکرر، ظهور علائم کم‌آبی مثل کاهش میزان ادرار یا عدم وجود اشک هنگام گریه همراه باشد، نیز باید سریعا به پزشک مراجعه کرد.

وجود علائمی مانند گلودرد یا درد گوش، تب‌های تکرارشونده، حتی به مدت چند ساعت در هر مرتبه تب، همراهی تب با بیماری زمینه‌ای مزمن، همراهی با ضایعات پوستی یا علائم ادراری نیز از دیگر شرایطی است که مراجعه فوری به پزشک را ضروری می‌سازد.

در صورتی که تب پس از ۲۴ ساعت در کودکان زیر دو سال یا ۷۲ ساعت برای کودکان بالای دو سال ادامه پیدا کند، حتی اگر هیچ علامت خطر دیگری وجود نداشته باشد، حتما باید برای بررسی‌های بیشتر به پزشک مراجعه کرد.



تاريخ : شنبه 1391/10/23 | 11:16 PM | نویسنده : محسن آزاد |

 متخصصین اطفال برای تمام شیرخواران در ۴ یا ۶ ماهگی مصرف قطره آهن و مکملهای ویتامین دی را به شکل روزانه پیشنهاد می کنند.

تجویز آهن به نوزادان قبل از این سن به ندرت اتفاق می افتد. جنین در رحم مادر به اندازه کافی آهن دریافت کرده و برای ۴ ماه اول زندگی آهن در بدن او وجود دارد.  پس از این سن ذخیره آهن در او با توجه به این مطلب که شیر مادر فاقد اندازه لازم آهن است، یک نکته حیاتی به شمار می آید.

البته در مورد نوزادانی که از شیر خشک تغذیه می شوند داستان فرق دارد. شیر خشک یک غذای غنی شده محسوب می شود و به اندازه کافی حاوی آهن، ویتامین دی و سایر مواد مغذی دیگر است. البته باید از میزان مصرف به اندازه شیرخشک در نوزاد اطمینان حاصل کنید. بهتر است در خصوص مصرف به اندازه شیر خشک در طول روز و تغییر اندازه آن زمانی که نوزاد خوردن غذاهای جامد را شروع می کند با متخصص نوزاد مشورت کنید.

بعضی از مادران از اینکه احتمال دارد نوزادشان در خوردن قطره با آنها همکاری نکند احساس نگرانی می کنند. بیشتر قطره های ویتامین مخصوص نوزادان طعم دار هستند. بنابراین نوزاد شما مشکلی در خوردن آن ندارد. با آرامش کامل این کار را انجام دهید.

هر زمان که احساس می کنید خودتان و نوزاد راحت تر هستید قطره را به او بخورانید. بعضی از مادران قطره خوراکی را در صبح قبل از آنکه شیر دادن به نوزاد را شروع کنند، می دهند. اگر نوزا را از طریق شیشه شیر تغذیه می کنید بهترین کار این است تا قطره را در شیشه شیر او بچکانید.

چه کودکانی در معرض کم خونی قرار می گیرند

دانستن آنکه چه کودکانی در معرض خطر کم خونی قرار می گیرند، بسیار مهم است:

۱) نوزادان نارس، آهن در ماههای آخر از بارداری در بدن ذخیره می شود.

۲) نوزادانی که با وزن کم متولد می شوند هرچند که نارس نبوده و به موقع به دنیا آمده باشد

۳) نوزادانی که مادران آنها در طول بارداری تغذیه ای ضعیف داشته باشند.

۴) نوزادانی که مادران آنها در طول دوره بارداری دچار دیابت هستند.

نوزادانی که از شیر خشک یا شیر مادر استفاده می کنند، ذخیره آهن از ۴ تا ۶ ماهگی به اندازه کافی در بدن آنها باقی می ماند. اما از این سن به بالا کاهش ذخیره آهن شروع می شود. به خاطر داشته باشید زمانی که آهن در بدن نوزاد ذخیره شد، ممکن است به تدریج تحلیل رود.

این مسئله یکدفعه اتفاق نمی افتد. نوزادانی که در موعد مقرر به دنیا آمده باشند و از سلامتی کامل برخوردار بوده و از شیر خشک تغذیه می کنند به ندرت در خطر ابتلا به فقر آهن و کم خونی قرار می گیرند. در شیر خشک به مقدار کافی آهن یافت می شود.

نوزادانی که  در موعد مقرر به دنیا آمده باشند و از سلامتی کامل برخوردار بوده و از شیر مادر تغذیه می کنند نیز به ندرت مبتلا به کم خونی می شوند به ویژه نوزادانی که خوردن غذاهای جامد را قبل از ۶ ماهگی آغاز نمی کنند.

تغذیه زودتر از موعد نوزادان بوسیله مواد غذایی جامد ممکن است حجم آهن و هموگلوبین خون را در نوزادان به تعویق بیاندازد این مسئله بیشتر اوقات مربوط به نوزادانی می شود که از شیر مادر تغذیه می کنند.

اگر نوزاد از شیر مادر تغذیه می کند، تا سن ۶ ماهگی تمام آهن مورد نیاز بدن او تامین می شود.

بیشتر نوزادانی که از طریق شیر مادر تغذیه می کنند به آب، ویتامین ها و آهن اضافه تا ۴ یا ۶ ماه اول نیاز ندارند زیرا شیر انسان تمام این مایعات و مواد مغذی را فراهم می کند و از سن ۶ ماهگی باید تغذیه غذاهای مخصوص نوزاد که شامل آهن است را آغاز کنیم.



تاريخ : شنبه 1391/10/23 | 11:15 PM | نویسنده : محسن آزاد |
در حال حاضر، به‌علت فقدان مطالعه‌هاى مبتنى بر جمعیت با روش‌هاى صحیح، میزان‌هاى بروز و شیوع آن در ایران مشخص نمى‌باشد. ● سیر بیمارى: سیر طبیعى سرطان کولورکتال به‌روشنى درک نشده است. برخى پژوهشگران پیشنهاد کرده‌اند تأخیر در زمان انتقال مواد مدفوعى ممکن است زمان تماس عوامل سرطان‌زا را با دیوارهٔ روده زیاد کند و خطر سرطان کولورکتال را افزایش دهد. این تأخیر در زمان انتقال مواد مدفوعى ممکن است به رژیم غذائى کم الیاف و یا عدم فعالیت فیزیک و یا هر دو مربوط باشد. نوع بیشترین یاخته‌اى که در سرطان کولورکتال دیده مى‌شود، آدنوکارسینوم است (بیش از ۹۶% تمام موارد). ● عوامل خطر باوجود مطالعه‌هاى اپیدمیولوژى بسیار، عوامل خطر قابل اصلاح معدودى براى سرطان کولورکتال به ‌طور قطع مشخص شده است (جدول عوامل خطر قابل اصلاح سرطان کولورکتال). به ‌رابطهٔ بین رژیم غذائى و سرطان کولورکتال توجه زیادى شده است. اگرچه هنوز اجزاء دقیق رژیم غذائى و سازوکارهاى زیست‌شناختى (مکانیسم‌هاى بیولوژیک) آن به‌ روشنى معلوم نشده است، افزایش خطر سرطان کولورکتال با رژیم غذائى سرشار از چربى (به‌ویژه با مصرف گوشت) همبستگى دارد. به‌علاوه، مصرف کم سبزى‌ها و حبوبات پُرالیاف، به‌طور پیوسته با افزایش خطر سرطان کولورکتال همراه بوده است. مطالعه‌هاى رژیم غذائى و سرطان کولورکتال با مشکل‌هاى زیادى از قبیل همبستگى شدید بین اجزاء رژیم غذائى و مسائل راجع به توانائى شخص در یادآورى رژیم غذائى گذشته روبرو است. مطالعه‌هاى زیادى نشان داده‌اند عدم فعالیت فیزیکى هنگام کار یا تفریح خطر سرطان کولورکتال را افزایش مى‌دهد. ● خطر منتسب: تا نصف موارد سرطان کولورکتال ممکن است به ‌رژیم غذائى مربوط باشد. برآوردهاى بیشتر نشان داده‌اند ۱۵ تا ۲۵% سرطان‌هاى کولورکتال ممکن است به مصرف چربى و ۲۵ تا ۳۵% ممکن است به‌مصرف کم میوه‌ها و سبزى‌ها مربوط باشد. برآورد شده ۳۲% سرطان‌هاى کولورکتال ممکن است به‌عدم فعالیت فیزیکى مربوط باشد. ● اپیدمیولوژى توصیفى سرطان کولورکتال گروه‌هاى پُرخطر مرگ از سرطان کولورکتال در مردان ۴۴% بیشتر از زنان است و در سیاه‌پوستان آمریکا ۱۴% بیشتر از سفیدپوستان مى‌باشد. بروز سرطان کولورکتال پس از ۵۰ سالگى به‌شدت زیاد مى‌شود، به‌طورى که دوسوم تمام بیماران بیش از ۵۰ سال سن دارند. میانگین سن در هنگام تشخیص ۶۲ سال است. موارد بسیار معدودى از سرطان کولورکتال در کودکان گزارش شده است و در جوانان نیز نادر است. عوامل ژنتیک و بیمارى‌هاى متعددى افراد را مستعد ابتلاء به سرطان کولورکتال مى‌کنند، هرچند این عوامل در کل جمعیت به ‌نسبت نادر هستند. سابقهٔ سرطان کولورکتال در بستگان درجهٔ اول خطر را افزایش مى‌دهد. استعداد خانوادگى به ‌پولیپ‌هاى متعدد آدنومائى (پولیپوزیس خانوادگی) مى‌تواند خطر سرطان کولورکتال را در جوانى افزایش دهد. یک مطالعه ژن خانوادگى خاصى را براى سرطان کولورکتال شناسائى کرده است که ممکن است فرصت جدیدى را براى کشف به‌ موقع و درمان آن فراهم کند. به‌علاوه، مبتلایان به بیمارى التهابى روده (کولیت اولسروز، بیمارى کروز) در خطر زیادترى هستند. افراد طبقه‌هاى اقتصادى – اجتماعى بالاتر در خطر بیشتر سرطان کولورکتال مى‌باشند. ● توزیع جغرافیائى میزان‌هاى سرطان کولورکتال در کشورهاى پیشرفته، در آمریکاى شمالی، اروپاى شمالى و غربى و نیوزیلند بیشترین است. میزان‌ها در ژاپن فوق‌العاده کم است، اگرچه ژاپنى‌هائى که به آمریکا مهاجرت کرده‌اند، میزان‌هاى سرطان کولورکتال را مثل آمریکائى‌ها و ساکنان سایر کشورهاى غربى تجربه مى‌کنند. این امر نشان مى‌دهد که عوامل خطر شیوه زندگى در ایجاد سرطان کولورکتال نقش مهمى ایفاء مى‌کنند. در آفریقا هرچند بروز سرطان کولورکتال کم مى‌باشد، بیشتر موارد سرطان روده بزرگ و رکتوم به‌ طور معمول در افراد جوان‌تر دیده مى‌شود. در حال حاضر توزیع جغرافیائى بیمارى در ایران مشخص نشده است. ● روند زمانى در آمریکا از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۹ میزان مرگ از سرطان کولورکتال ۱۳% کاهش یافته است. این کاهش تنها در سفیدپوستان روى داده است. در سیاه‌پوستان مرگ از سرطان کولورکتال در همین مدت ۵% افزایش یافته است. ● اقدام پیشگیرى و کنترل پیشگیرى اگرچه هنوز رابطه بین رژیم غذائى با سرطان کولورکتال به‌طور کامل معلوم نشده، تغییر رژیم غذائى عامل بالقوه‌اى در کاهش اساسى مرگ از سرطان کولورکتال است. اطلاعات بین‌المللى و مهاجران نشان داده است که ۵۰% برآورد کاهش در بروز سرطان کولورکتال را مى‌توان در عرض ده سال تنها از طریق رژیم غذائى انجام داد. این کاهش را مى‌توان با افزایش مصرف سرانهٔ الیاف از میوه‌ها و سبزى‌ها ۲۰ تا ۳۰ گرم در روز و با کاهش سرانهٔ مصرف چربى تا کمتر از ۳۰% کالرى انجام داد. این کار را مى‌توان با مصرف ۵ وعده یا بیشتر در روز میوه‌ها و سبزى‌ها، پنج وعده یا بیشتر در روز حبوبات و یا غلات و انتخاب گروه غذاهائى که کمترین چربى را دارند، انجام داد. براى نیل به هدف‌هاى پیشگیرى از سرطان‌هاى وابسته به رژیم غذائى راهبردهاى مکمل متعددى لازم است. این راهبردها عبارتند از: آموزش تغذیه در مدارس به‌عنوان قسمتى از آموزش بهداشت، اصلاح ترکیب غذاهائى که در مدرسه ارائه مى‌شوند، مشاورهٔ تغذیه‌اى به‌طور معمول با متخصصان بهداشت و اصلاح برچسب‌هاى روى مواد غذائى به‌طورى که مصرف‌کنندگان بتوانند رژیم غذائى بهترى را انتخاب کنند. به ‌علاوه مرگ از سرطان کولورکتال را مى‌توان با افزایش فعالیت‌هاى فیزیکى در جامعه کاهش داد. غربالگرى و تشخیص به‌موقع آزمون‌هاى غربالگرى اصلى براى کشف به‌موقع سرطان کولورکتال عبارتند از: معاینهٔ انگشتى مقعد، آزمایش براى یافتن خون مخفى در مدفوع و سیگموئیدوسکوپی. هریک از این آزمون‌ها غربالگرى محدودیت‌هائى دارند. این محدودیت‌ها عبارتند از: عدم دسترسى کامل به ناحیهٔ مقعد با معاینهٔ انگشتى مقعد، وجود یافته‌هاى مثبت و منفى کاذب در آزمایش براى پیداکردن خون مخفى در مدفوع، و میزان تمکین کم و هزینه بالاى سیگموئیدوسکوپی. هنوز معلوم نیست، آیا این آزمون‌هاى غربالگرى مى‌توانند مرگ از سرطان کولورکتال را کم کنند یا نه؛ هرچند کاهشى که با گذشت زمان در میزان‌هاى مرگ از سرطان کولورکتال حاصل‌شده ممکن است با افزایش مصرف این آزمون‌هاى غربالگرى مربوط باشد. انجمن سرطان آمریکا توصیه مى‌کند، تمام بزرگسالان در سن ۴۰ سالگی، سالانه معاینهٔ انگشتى مقعد را شروع کنند و در سن ۵۰ سالگى آزمایشى براى یافتن خون مخفى در مدفوع آغاز نمایند. افرادى که در خطر بیشتر سرطان کولورکتال هستند (مانند مبتلایان به پولیپوزیس خانوادگى یا کولیت اولستراتیو) ممکن است به غربالگرى مکررترى که در سن پائین‌ترى شروع شود، نیاز داشته باشند. انستیتوى ملى سرطان آمریکا نیز توصیه‌هاى مشابهى نموده است. ● درمان، توانبخشى و بهبود مؤثرترین روش درمان سرطان کولورکتال جراحی، گاهى همراه با پرتودرمانى است. مبتلایان به سرطان کولورکتال پس از درمان موفقیت‌آمیز باید به‌دقت پیشگیرى شوند، زیرا در خطر زیاد عود بیمارى یا سرطان‌هاى جدید در کولون و رکتوم هستند. ● راهبردهاى آینده در پژوهش و پیشگیرى براى تعیین بهتر عوامل خطر سرطان کولورکتال در رابطه با عوامل تغذیه‌اى به مطالعه‌هاى اپیدمیولوژى و بالینى نیاز است. بررسى‌هاى بیشتر براى تعیین کارائى روش‌هاى کشف به‌موقع بیمارى نظیر آزمایش براى پیداکردن خون مخفى در مدفوع و سیگموئیدوسکوپى لازم است. به علاوه، جامعه به راهبردهاى باثبات و علمى نیاز دارد که چگونه رژیم غذائى را مى‌توان تغییر داد. نیاز به تأسیس مراکز ثبت آمار سرطان مبتنى بر جمعیت جهت تسهیل مطالعه‌هاى اپیدمیولوژى و بالینى در مراکز دانشگاهى احساس مى‌شود.

تاريخ : سه شنبه 1391/10/19 | 11:2 PM | نویسنده : محسن آزاد |

 سندرم دیسترس تنفسی حاد بالغین  ARDS از سه فاز اگزوداتیو، پرولیفراتیو و فیبروتیک تشکیل شده است که فاز فیبروتیک آن معمولا غیر قابل برگشت است. معمولا علائم بالینی در ۵۰ درصد موارد در ۲۴ ساعت اولیه پیشرفت می کند و در ۸۵ درصد موارد در ۷۲ ساعت اول ARDS خود را نشان می دهد. بیماران در ابتدا تاکی پنه و دیس پنه بدون یافته سمعی غیر طبیعی در ریه دارند.

●  دوره ی بالینی و پاتو فیزیولوژی :

سیر طبیعی ARDS  به سه فاز اگزوداتیو ”پرولیفراتیو و فیبروتیک که هر کدام با نماهای بالینی وپاتیولوزیک خاص مشخص میشود.

•   فاز اگزوداتیو :

در این فاز سلول های آندوتلیوم  مویرگ آلوئولی و پنوموسیت نوع یک صدمه میبینند که منجر به تخریب سد محکم الوئولی در برابر مایعات و ماکرو مولکول ها میشود مایع ادم که غنی پروتئین است در فضاهای آلوئولی تجمع می یابند غلظت های قابل توجه سیتوکنین ها مثل اینتر لوکین  ۱و۸  و فاکتور نکروز تومور آلفا وواسطه های چربی مثل لوکو ترین B 4 در فاز اولیه در ریه وجود دارند.

درپاسخ به واسطه های پیش التهابی لکوسیت ها بخصوص نوتروفیل ها به فضای بینابینی و الوئولی منتقل می شوند  به علاوه پروتئین ها ی پلاسمایی همراه با بقا یای سلول وسورفکتانت ریوی بدون عملکرددرفضاهای هوایی تجمع می یابند تا حلقه های غشا هیالین را تشکیل دهند.اسیب عروق ریوی نیز در مرحله اولیه ARDSوبا انسداد عروق توسط میکروترومبوزها وتکثیر فیبر سلولی به وجود می اید.

فاز اگزو داتیو شامل ۷ روز اول بیماری پس از تماس با یک عامل خطر ساز تسریع کننده ARDS  است که بیمار در طی آن  شروع  نشانه های تنفسی را تجربه میکند .

نتایج تست های ازمایشگاهی معمولا غیر اختصاصی هستندو بطور اولیه نشاندهنده بیماری های بالینی زمینه ای هستند رادیو گرافی قفسه سینه معمولا کدورت های الوئولی وبینابینی را اشکار می کند که حداقل ¾ فضاهای ریوی را درگیر می کند درحالی که این یافته ها اختصاصی نبوده واز ادم ریوی کاردیو‍ژنیک قابل افتراق نیستند CTاسکن قفسه سینه در ARDSدرگیری وسیع و ناهمگون ریه را اشکار می کند.

•   فاز پرولیفراتیو :

این فاز ARDS معمولا از روز ۷ تا ۲۱ ام به طول میانجامد بیشتر بیماران به سرعت بهبود یافته و در طی این فاز از دستگاه تهویه مکانیکی جدا میشوند علی رغم این بهبودی بسیاری از بیماران هنوز دچار تنگی نفس وتاکی پنه وهایپوکسمی خواهند بود برخی از بیماران در طی فاز لیفراتیو دچار اسیب پیش رونده ریوی و تغییرات اولیه فیبروز ریوی میشوند از نظر بافت شناسی اولین علائم بهبودی در این فاز آشکار میشود.

•   فاز فیبروتیک:

در حالی که در بسیاری از بیماران مبتلا به  ARDS  عملکرد ریه ۳ تا ۴ هفته پس از آسیب اولیه بهبود مییابد برخی از بیماران وارد فاز فیبروتیک میشوند که به حمایت طولانی مدت با ونتیلاتورهای مکانیکی یا اکسیژن مکمل نیاز دارند . از نظر بافت شناسی ادم آلوئولی و اگزوداهای التهابی فازهای اول در این فاز به فیبروز بینابینی ومجرائی وسیع تبدیل میشود.ساختارهای آسینی به طور قابل توجهی از هم گسیخته شده و منجر به تغییرات شبیه آمفیزم همراه با بولاهای بزرگ میشود.

در بیماران مسن تر معمولا با یک اختلال ذهنی غیر قابل توجیه کننده همراه هستند، سپس بیماران تاکیکارد و سیانوز خفیف می شوند و رالهای خشن پدیدار می گردد، با پیشرفت دیسترس تنفسی و ایجاد رونکای ، نیاز به انتوباسیون و حمایت با ونتنیلاتور با فشار مثبت ایجاد می شود.

در بزرگسالان اغلب موارد ARDS با سپسیس ریوی (۴۶%) یا سپسیس غیر ریوی (۳۳%) همراهی دارد.

عوامل خطر این بیماری عبارتند ازعواملی که باعث آسیب مستقیم ریه می‌شوند (مثل پنومونی، آسیب استنشاقی، کوفتگی ریه) وعواملی که آسیب غیرمستقیم ریه می‌شوند (مثل سپسیس غیر ریوی، سوختگی‌ها، آسیب حاد ریه ناشی از تزریق خون).

عوامل خطر در کودکان مشابه بزرگسالان است به علاوه اختلالات مرتبط با سن خاص، مانند عفونت با ویروس سنسیشیال تنفسی و آسیب ناشی از آسپیراسیون حالت نزدیک به غرق‌شدگی. جدول ۱ شامل علایم و نشانه‌های بیانگر علل خاص ARDS است.

مطالعات اخیر نشان می‌دهند که در بزرگسالان میزان بروز آسیب حاد ریه ۸۶-۲۲ مورد در هر ۱۰۰٫۰۰۰ فرد- سال و ARDS تا ۶۴ مورد در هر ۱۰۰٫۰۰۰ فرد- سال است.

یک کارآزمایی بزرگ آینده‌نگر اروپایی تخمین زده است که ۱/۷% از بیماران بستری در ICU و ۱/۱۶% از تمام بیماران تحت تهویه مکانیکی دچار آسیب حاد ریه یا ARDS می‌شوند. میزان مرگ‌و‌میر داخل بیمارستانی این شرایط بین ۵۵% و ۳۴% تخمین زده می‌شود.

عوامل خطر مرگ‌و‌میر شامل افزایش سن، بدتر شدن اختلال عملکرد چند عضوی پیشرونده، وجود بیماری‌های ریوی و غیرریوی، امتیاز بالاتر در APACHE II و اسیدوز است. اکثر موارد مرگ‌و‌میر مربوط به ARDS به علت نارسایی چند عضوی است.هیپوکسمی مقاوم به درمان تنها مسوول ۱۶% از مرگ‌و‌میر مرتبط با ARDS است.

در کودکان ARDS کمتر رایج است و کمتر احتمال دارد که منجر به مرگ شود. در مطالعه‌ای در سال ۲۰۰۹ در بیماران ۶ ماه تا ۱۵ سال نشان داده شد که میزان بروز آسیب حاد ریه و ARDS به ترتیب ۵/۹ و ۸/۱۲ در هر ۱۰۰٫۰۰۰ نفر – سال بود و مجموع مرگ‌و‌میر داخل بیمارستانی آنها ۱۸% بود.

ARDS به دلیل آسیب ریه‌ها ایجاد می‌شود. ممکن است ریه‌ها به دنبال یک بیماری، نظیر پنومونی‌ یا عفونت خونی،‌ استنشاق آب یا مواد استفراغی، یا با ضربه آسیب ببینند. به نظر می‌رسد این صدمات سبب التهاب ریه‌ها شود. این تورم می‌تواند منجر به از بین رفتن عروق خونی و دیواره آلوئول‌ها شده و مایعات جای هوا را در کیسه‌های هوایی بگیرد.

سندرم دیسترس تنفسى بالغین (ARDS)، به‌طور تیپیک به‌دنبال شوک و تروما یا سپسیس ایجاد مى‌شود. به‌علت اینکه ریه‌ها تمام خون وریدى برگشته به قلب را دریافت مى‌کنند، و داراى اولین شبکهٔ مویرگى هستند که مدیاتورها به آن مى‌رسند، فشار حاصل از هر صدمه‌اى که بخش غیراحشائى بدن را درگیر کند، به ریه‌ها منتقل مى‌گردد.

مدیاتورها باعث گسستگى اندوتلیوم مویرگى شده، پلاسما به فضاى بین سلولى و آلوئول‌ها نشت مى‌کند. در این حالت میزان اشباع اکسیژن شریانى کاهش و غلظت CO2 افزایش مى‌یابد.

تعدادى از مدیاتورهاى مختلف انعقاد و التهاب، مسئول افزایش نفوذپذیرى عروق شناخته شده‌اند. تجمعات پلاکتى و گلبول‌هاى سفید که در پاسخ به آسیب یا عفونت ایجاد مى‌شوند، در ریه‌ها به دام افتاده، یک پاسخ التهابى به‌وجود مى‌آورند.

درنتیجهٔ تداخل عمل میان تجمعات سلولى و دیوارهٔ عروق، از تجمعات سلولی، اندوتلیوم یا پلاسما مدیاتورهائى از قبیل پروتئازها، کیتین‌ها، کمپلمان، رادیکال‌هاى اکسیژن، پروستاگلاندین‌ها، ترومبوکسان‌ها، لکوترین‌ها، آنزیم‌هاى لیزوزومی، و غیره آزاد مى‌شوند.

بعضى از این مواد باعث جذب بیشتر پلاکت‌ها و گلبول‌هاى سفیدشده، چرخهٔ معیوب التهاب ایجاد مى‌گردد که اسیب اندوتلیوم را افزایش مى‌دهد. به این ترتیب، عفونت، بیماری، جراحت، و ایسکمى در بافت غیر ریوی، در ریه‌اى که قبلاً سالم بوده است، آسیب و اختلال عمل ایجاد مى‌نماید.

اگر حدود ۲۴ ساعت پس از احیاء از شوک و تروما یا سپسیس، بدون وجود علل شایع هیپووکسمى در این شرایط – یعنى نارسائى مکانیکی، آتلکتازی، آسپیراسیون و کوفتگى ریه‌ها – هیپوکسمى ایجاد گردد، تشخیص ARDS قطعى مى‌شود.

در عکس قفسه سینه معمولاً یک ارتشاح منتشر دیده مى‌شود. از نظر پاتولوژی، در ریه یک واکنش التهابى غیراختصاصى روى مى‌دهد.

در ساعت‌هاى اولیه بعد از آسیب یا سپسیس، ادم بینائى رخ داده، آلوئل‌ها ظرف یک روز کاملاً پر مى‌شوند. منوسیت‌ها و نوتروفیل‌ها به فضاى بینابینى حمله کرده، ظرف یک هفته بافت اسکار شروع به تشکیل مى‌کند. اگر این روند متوقف نشود، ریه‌ها قوام خمیرى یافته، نمائى شبیه کبد پیدا مى‌کنند؛ حتى ممکن است ریه‌ها کاملاً فیبروزه شوند.

با درمان مؤثر ریه‌ها هم از نظر ظاهرى و هم از لحاظ ماکروسکوپى به‌حالت طبیعى باز خواهند گشت. روند تشخیص و خصوصیات پاتولوژیک ARDS، مشابه سندرم آمبولى چربى مى‌باشد.

این سندرم از نظر عملی، فقط نوع خاصى از ARDS است که در آن آزادشدن چربى مغز استخوان در خون باعث آسیب مویرگ‌هاى ریوى مى‌گردد. افتراق دادن این دو حالت هیچ اهمیتى ندارد.

حتی بعد از ترک بیمارستان، برخی بیمارانی که از ARDS بهبودی پیدا می‌کنند هنوز نیاز به استفاده از یک دستگاه اکسیژن دارند تا به کاهش ‌تنگی‌نفس آنان کمک کند.

برخی از بیماران بسیار ضعیف شده یا دچار مشکلاتی نظیر افسردگی یا اختلال استرس‌زای پس از سانحه می‌شوند. پزشک می‌تواند به بیماران کمک کند تا با این مشکلات کنار بیایند.

بیشتر بیماران با ARDS نیاز به آرام بخش، لوله‌گذاری و تهویه همزمان با درمان بیماری زمینه‌ای دارند. بر اساس دستورالعمل بالینی موسسه ملی قلب، ریه و خون (Net ARDS) هر مد ونتیلاتور ممکن است استفاده شود.

سرعت تنفس ، زمان بازدم، فشار مثبت پایان بازدمی و FiO2، مطابق با پروتکل‌های ARDSNet تنظیم می‌شوند. تنظیمات به گونه‌ای اعمال می‌شوند که اشباع اکسیژن شریانی ۹۵% – ۸۸% و فشار کفه‌ای (plateau) 30 سانتی‌متر آب یا کمتر (برای جلوگیری از باروتروما) حفظ شود.

دستورالعمل‌های درمان بالینی توصیه به حفظ pH شریانی از ۴۵/۷ -۳۰/۷ دارند اگر چه بیماران در برخی از کارآزمایی‌های تحقیقاتی هیپرکاپنه کنترل شده و pH تا ۱۵/۷ را نیز تحمل کرده‌اند.

شواهد نشان داده است که شروع با حجم جاری کم به میزان ۶ میلی‌لیتر به ازای هر کیلوگرم نسبت به شروع با حجم‌های جاری معمول ۱۵ – ۱۰ میلی‌لیتر به ازای هر کیلوگرم برتری دارد (تعداد مورد نیاز برای درمان [NNT] = 4/11).

به طور مشابه، فشار مثبت پایان بازدمی بالاتر(۱۲ سانتی‌متر H2O یا بیشتر) در مقایسه با مقادیر پایین‌تر در حد ۱۲-۵ سانتی‌متر H2O با کاهش مرگ‌و‌میر همراهی دارد (NNT = 20).

مایع درمانی محافظه کارانه (برای پایین نگهداشتن فشار مرکزی) با کاهش تعداد روزهای تحت درمان با ونتیلاتور و افزایش روزهای خارج ICU همراهی دارد. با توجه به عوارض بالقوه کاتترهای شریان ریوی و ورید مرکزی از آنها به طور معمول استفاده نمی‌شود و تنها باید توسط افراد آموزش دیده و با تجربه استفاده شود.



تاريخ : شنبه 1391/10/16 | 8:46 PM | نویسنده : محسن آزاد |

 بیشترین ماده ای که در بدن موجود است آب می باشد. دو سوم بدن انسان را آب تشکیل می دهد. یک لیوان آب گوارا چون اکسیری نجات بخش برای فرد تشنه است، نکته جالب اینکه همه فکر می کنند بیشترین میزان آب بدن در خون که مایع است وجود دارد، در صورتی که تنها ۵% آب، در خون موجود است و بیشترین میزان آب در داخل سلول ها می باشد.

آب برای حیات لازم است حتی آب را ضروری تر از انرژی می دانند زیرا اگر بدن قادر است بدون دریافت غذا چندین هفته زنده بماند ، بدون آب نمیتواند بیش از چند روز بدون ایجاد اختلالات بسیار شدید ، به زندگی ادامه دهد.

کم بود آب و نمک را در بدن به کم آب شدن بدن تعبیر می کنند.

برای آن که خون و سایر مایعات بدن کافی باشند و وظایف خود را به خوبی انجام دهند و فشار خون مناسب باشد، به آب کافی نیاز است. علاوه بر مایعات، بدن نیاز به الکترولیت نیز دارد. الکترولیت به معنای نمک و سایر مایعاتی است که در خون یافت می شود.

چگونه مایعات را از دست می دهیم؟

بدن مایعات را به طرق مختلف از دست می دهد.

۱٫ ادرار کردن

۲٫ استفراغ کردن

۳٫ اسهال

۴٫ عرق کردن

۵٫ تنفس (از طریق شش ها هنگام نفس کشیدن)

چرا به آب نیاز داریم؟

تقریباً ۶۰ درصد بدن انسان را آب تشکیل داده است. بافت مغز، خود به تنهایی ۸۵ درصد آب دارد. به این دلیل است که روزانه ۶ تا ۸ لیوان آب مورد نیاز است تا بدن بتواند با کارایی کافی وظایف خود را انجام دهد.

تخمین زده شده است که اگر ما یک دهم آب بدن خود را از دست بدهیم، نمی توانیم سرپا بایستیم یا راه برویم.

اگرچه از دست رفتن آب بدن معمولاً در فعالیت های سخت جسمی اتفاق می افتد، ولی کارهای ساده نظیر باغبانی، پیاده روی و دوچرخه سواری نیز می تواند منجر به از دست دادن مقدار قابل ملاحظه ای از مایعات بدن در مدت زمان کوتاهی شود. شرایط جوّی گرم و مرطوب نیز می تواند باعث از دست رفتن آب بدن شود.

نوزادان و کودکان، اثرات گرما را زودتر و شدیدتر از  بزرگ سالان احساس می کنند.

کودکانی که در اتومبیل نگه داشته می شوند نیاز به مراقبت بیشتری دارند چون اتومبیل خیلی سریع گرم می شود. دمای اتومبیل پارک شده که درهای آن قفل شده باشد به سرعت و به طور خطرناکی بالا می رود؛ حتی اگر پنجره ها کمی باز باشند. هیچ گاه کودک خود را تنها در اتومبیل نگذارید. چون کودک فوراً گرمازده شده، آب بدن خود را از دست می دهد و ممکن است فاجعه ای پیش آید.

کودکان زیر یک سال بیش از همه در معرض خطر از دست دادن آب بدن هستند به خصوص اگر دچار اسهال و استفراغ شده باشند.

مراحل از دست رفتن آب بدن

مراحل اولیه ی این عارضه معمولاً هیچ علامت یا نشانه ای ندارد فقط ممکن است با خشکی دهان و احساس تشنگی شروع شود. نشانه های دیگری که به دنبال آن بروز می کنند عبارتند از: خشکی و گرمی پوست، سرگیجه و گرفتگی عضلات دست یا پا.

اگر از دست دادن آب بدن تشدید شود ممکن است علایم زیر ظاهر شوند:

۱٫ چهره ی برافروخته

۲٫ نبض تند

۳٫ ادرار زرد تیره

۴٫ کم شدن مقدار ادرار نسبت به قبل

۵٫ چشم های گودافتاده

۶٫ در کودکان ملاج فرو رفته (ملاج قسمت نرمی است در جلوی سر کودکان)

۷٫ از دست رفتن قابلیت ارتجاعی پوست و برنگشتن آن به شکل عادی هنگامی که بین دو انگشت فشرده شود.

۸٫ تحریک پذیری و خواب آلودگی

۹٫ رفتار تحریک پذیر

۱۰٫ جاری نشدن اشک هنگام گریه کردن.

کمک های اولیه

اگر همراه شما کودک یا نوجوانی است که ناگهان در هوای گرم دچار سرگیجه یا تهوع یا ضعف شده است فوراً او را به داخل خانه یا سایه ببرید.

به او آب خنک بدهید و با قرار دادن زیر دوش آب سرد و یا به وسیله ی یک قطعه اسفنج خیس، بدن او را خنک کنید.

اگر علایم بدتر شدند و یا بیش از یک ساعت طول کشید، به فکر مراقبت های پزشکی باشید.

اگر کسی پوست قرمز خشک و نبض تند داشته و گیج یا هیجان زده به نظر می رسد و یا احساس گرمای شدید  دارد، به­ شدت در معرض خطر است. فوراً باید – در حالی که مراقبت های ذکر شده را انجام می دهید – به فکر مراجعه به پزشک باشید.

در موارد حاد، ممکن است از دست دادن آب بدن منجر به شوک و حتی مرگ شود.

در هوای گرم چه باید کرد؟

برای مبارزه با از دست دادن آب بدن باید آب نوشید. این کار را قبل از این که به مرحله ی احساس تشنگی برسید انجام دهید. بهتر است بدانید که سایر نوشیدنی ها مانند نوشابه های غیر الکلی، قهوه و چای نمی تواند جانشین مناسبی برای آب باشند.

این نوشیدنی ها اگر چه خود دارای مقداری آب هستند ولی ممکن است ترکیبات آن ها خود باعث از دست دادن آب بدن شوند.

اگر بیش از اندازه عرق می کنید یا دچار اسهال و استفراغ شده اید، محلول های آب رسانی خوراکی می توانند مناسب باشند. این محلول ها باید طبق دستور

درج شده بر روی آن ها مصرف شوند.

توصیه هایی برای مبارزه با گرما

سفارش شده است که در هوای گرم، آب فراوان بنوشید حتی اگر تشنه نیستید. هر نیم ساعت یک و نیم فنجان آب بنوشید. ۲۰ تا ۳۰ دقیقه قبل از ورزش کردن یا بازی در هوای گرم نیز یک و نیم فنجان آب بنوشید. سایر اقداماتی که برای پیش گیری از دست دادن آب بدن باید انجام شود عبارتند از:

۱٫ از آفتاب میان روز دوری کنید. ورزش یا فعالیت های خارج از خانه را صبح زود و یا هنگام غروب انجام دهید.

۲٫ از کرم ضد آفتاب استفاده کنید و کلاه بر سر بگذارید. آفتاب سوختگی مانع از این می شود که بدن بتواند خود را خنک کند.

۳٫ لباس های نازک و گشاد بپوشید. این عمل باعث می شود تا هوا جریان داشته، عرق بدن تبخیر شود.

۴٫از پوشیدن لباس های تیره خودداری کنید چون لباس های تیره گرمای هوا را بیشتر جذب می کند.

- تقریباً ۶۰ درصد بدن انسان را آب تشکیل داده است. بافت مغز، خود به تنهایی ۸۵ درصد آب دارد.

- تخمین زده شده است که اگر ما یک دهم آب بدن خود را از دست بدهیم، نمی توانیم سرپا بایستیم یا راه برویم.

- نوزادان و کودکان اثرات گرما را زودتر و شدیدتر از  بزرگ سالان احساس می کنند.

- برای مبارزه با از دست دادن آب بدن، باید آب نوشید. این کار را قبل از این که به مرحله ی احساس تشنگی برسید انجام دهید.



تاريخ : دوشنبه 1391/10/11 | 12:39 PM | نویسنده : محسن آزاد |

 بسیاری از بیماری‌های بدن باعث درد می‌شوند، به‌علاوه تشخیص انواع مختلف بیماری‌ها تا حد زیادی به دانش پزشک درباره کیفیت‌های مختلف درد وابسته است، بنابراین می‌توان گفت که درد، یکی از مکانیسم‌های محافظتی است.[۱]

فیزیولوژی درد

هرگاه یکی از بافت‌ها تخریب شوند، درد ایجاد می‌شود و همین باعث می‌شود که فرد برای برطرف کردن محرک درد، واکنش مناسب را انجام دهد.

حتی فعالیت‌های ساده‌ای نظیر نشستن طولانی‌مدت بر روی برجستگی‌های نشیمن‌گاه می‌تواند باعث تخریب بافتی شود. زیرا باعث کمبود جریان خون پوستی در نقاط تحت فشار ناشی از وزن بدن می‌شود.

هنگامی که پوست در نتیجه ایسکمی(کاهش خون‌رسانی) دردناک می‌شود، شخص به‌طور طبیعی و ناخودآگاه تغییر وضعیت می‌دهد، ولی شخصی که فاقد حس درد است(مثلا پس از آسیب نخاعی) درد را حس نکرده و بنابراین تغییر حالت نمی‌دهد و این حالت باعث می‌شود که خیلی زود پوست در نقاط تحت فشار، دچار تخریب و پوسته‌ریزی شود.[۲]

انواع درد و کیفیت آنها

درد به دو نوع اصلی تقسیم می‌شود: درد تند و درد کند. درد تند، در عرض حدود ۱/۰ ثانیه پس از اعمال محرک دردزا، احساس می‌شود، در حالی که درد کند، یک ثانیه یا بیشتر پس از اعمال محرک دردزا احساس می‌شود و به کندی طی چند ثانیه یا حتی چند دقیقه افزایش می‌یابد.‌

درد تند نام‌های دیگری نیز دارد: درد تیز، درد گزشی، درد حاد و درد الکتریکی. این نوع درد، وقتی احساس می‌شود که یک سوزن در سطح پوست فرو برود، پوست به وسیله یک چاقو بریده شود یا وقتی که به‌طور ناگهانی بسوزد. همچنین وقتی که پوست در معرض یک شوک الکتریکی قرار بگیرد، درد تند احساس می‌شود. درد تیز و تند، در بافت‌های عمقی‌تر بدن حس نمی‌شود.

درد کند نیز اسامی مختلفی دارد: درد سوزشی آهسته، درد مبهم، درد ضربان‌دار، درد تهوع‌آور و درد مزمن. این نوع درد معمولا با تخریب بافتی همراه است و می‌تواند رنج طولانی‌مدت و غیرقابل تحملی را به وجود آورد. این درد، هم در پوست و هم در سایر بافت‌ها یا ارگان‌‌های عمقی بدن ایجاد می‌شود.[۳]

نقاط درد

با توجه به این مطلب که در سطح پوست، همه جا درد یکسان احساس نمی‌شود، وجود نقاط درد موضوعیت می‌یابد. بر اساس آزمایش اشتروگ هولد[۴] که بر روی پوست ساعد دست انجام گرفت، فراوانی نقاط درد حتی از فراوانی نقاط فشار نیز بیشتر و به نسبت ۹ بر ۱ است؛ نظر به اینکه فراوانی نقاط سرما و گرما کمتر از نقاط فشار است، نسبت نقاط درد به نقاط سرما و گرما حدود ۱۰ بر ۱ است و نتایج این آزمایش دلالت دارد که نقاط درد بیش از سایر حواس در سطح پوست وجود دارند.[۵]

گیرنده‌های درد و محرک‌های آن

گیرنده‌های درد در پوست و سایر بافت‌ها، انتهاهای عصبی آزاد هستند. این گیرنده‌ها در لایه‌های سطحی پوست و برخی بافت‌های داخلی خاص، نظیر پر پوست(ضریع استخوان)، دیواره شریان‌ها، سطح مفصلی و داس[۶] و چادرینه[۷] در حفره جمجمه منتشر هستند.

تعداد انتهاهای عصبی درد در بسیاری از بافت‌های عمقی‌تر بدن بسیار کم است؛ با وجود این، هرگونه آسیب بافتی منتشر می‌تواند جمع شده و یک درد مزمن و کند در اکثر این نواحی ایجاد کند. محرک‌های درد در سه گروه مکانیکی، حرارتی و شیمیایی طبقه‌بندی می‌شوند. در کل، محرک‌های حرارتی و مکانیکی، درد تند ایجاد می‌کنند در حالی که درد کند به وسیله هر سه نوع محرک تولید می‌شود.

برخی از مواد شیمیایی که درد ایجاد می‌کنند عبارتند از: برادی کینین، سروتونین، هیستامین، یون پتاسیم، اسیدها، استیل کولین‌ و آنزیم‌های پروتئولیتیک. به علاوه، پروستاگلاندین‌ها و ماده P[8] حساسیت انتهاهای آزاد عصبی را افزایش می‌دهند، ولی به‌طور مستقیم آنها را تحریک نمی‌کنند. مواد شیمیایی مخصوصا در ایجاد درد کند ناشی از آسیب بافتی نقش دارند.[۹]

محرک‌های شیمیایی، مکانیکی و حرارتی می‌توانند گیرنده‌های درد را که در اغلب نقاط بدن به وفور یافت می‌شوند، تحریک کنند. ایجاد درد در بافت‌ها اغلب به علت ساخته شدن موادی به نام پروستاگلاندین‌ها است که حساسیت گیرنده‌های درد را افزایش می‌دهد. آسپرین و سایر مواد ضد درد و غیر مخدر مانع تولید پروستاگلاندین‌ها شده، درد را تسکین می‌دهد.

درد، با سایر حس‌های پیکری تفاوت دارد؛ زیرا علاوه بر جنبه حسی محض، دارای یک بخش هیجانی و عاطفی است که به ساختار روانی هر فرد بستگی دارد و موجب واکنش‌های مختلف و تفاوت‌های انفرادی زیادی در تحمل افراد نسبت به درد می‌گردد. اکثر تارهای عصبی انتقال‌دهنده درد از نوع نازک و بدون میلین بوده و انتقال‌دهنده سیناپسی آنها یک نوروپپتید به نام ماده P است.

گاهی محل احساس درد در بخشی غیر از محل تحریک گیرنده‌های درد است که به چنین حالتی “درد انتشاری” می‌گویند؛ مثلا دردهای احشایی ممکن است در قسمت‌هایی از پوست احساس شود. علت درد انتشاری، انتقال پیام‌‌های درد یک ناحیه به مرکز عصبی ناحیه دیگر است که به وسیله نورون‌های رابط نخاعی صورت می‌گیرد. در مواردی که یک اندام قطع می‌شود نیز تا مدتی درد و سایر حس‌های پیکری مربوط به آن اندام باقی می‌مانند. علت ادامه این حس‌ها، تحریک مراکز عصبی مربوط به آن اندام‌ها است.[۱۰]

ویژگی‌ گیرنده‌های درد

در آزمایشی که آیگو[۱۱] در سال ۱۹۵۹ انجام داد، پاسخ فعالیت یک گیرنده درد پوست گربه را که در اثر تحریک مکانیکی و یا حرارتی زیر ۴۵ درجه سانتی‌گراد ظاهر نشده است ولی در اثر تحریک حرارتی ۴۸ درجه بالاتر از خود عکس‌العمل نشان داده و با افزایش درجه حرارت، پاسخ نیز شدیدتر شده، ثبت کرده است. این نوع گیرنده‌ها که در درجه حرارت بالاتر از ۴۵ درجه سانتی‌گراد، دردآور هستند از نوع گیرنده‌های مخصوص درد به شمار می‌آیند.[۱۲]

سرعت تخریب بافتی به عنوان محرک درد

گفته شد که وقتی حرارت روی پوست فردی به بیش از ۴۵ درجه سانتی‌گراد می‌رسد، درد را احساس می‌کند. در واقع آسیب بافت‌ها نیز در همین دما شروع می‌شود و چنانچه دما بدون تغییر بالاتر از این حد بماند، بافت‌ها تخریب می‌شوند. بنابراین واضح است که درد ناشی از حرارت با سرعت تخریب بافتی ارتباط دارد نه با مقدار تخریب نهایی بافت. شدت درد نیز با سرعت تخریب بافتی ارتباط نزدیکتری دارد تا با سایر علل غیر حرارتی درد نظیر عفونت باکتریایی، ایسکمی بافتی(کاهش خون‌رسانی بافتی)، له‌شدگی بافت و غیره.

موادی که از بافت‌های تخریب شده خارج می‌شوند، هنگامی که به زیر پوست طبیعی تزریق می‌شوند درد شدیدی را ایجاد می‌کنند. اکثر مواد شیمیایی که قادر هستند گیرنده‌های درد را تحریک کنند، جزو این دسته مواد هستند. یکی از مواد شیمیایی که به نظر می‌رسد دردآورتر از سایرین باشد “برادی‌کینین” است. بسیاری از پژوهشگران، برادی‌کینین را مهمترین ماده‌ای می‌دانند که متعاقب تخریب بافت،‌ درد ایجاد می‌کند.

همچنین، شدت دردی که احساس می‌شود با افزایش غلظت یون پتاسیم و آنزیم‌های پروتئولیتیک ارتباط دارد. این آنزیم‌ها مستقیما به انتهاهای عصبی حمله می‌کنند و با افزایش نفوذپذیری غشاها نسبت به یون‌ها، حس درد را برمی‌انگیزند.[۱۳]

آستانه درد

با تحریک مکانیکی(فشار) می‌توان آستانه درد را تعیین کرد و آزمایش در این زمینه، آستانه درد را بر روی پیشانی، در فشاری حدود ۶۰۰ گرم در سانتی‌متر مربع نشان می‌دهد؛ میزان آستانه درد با تحریک‌های حرارتی معمولا در درجه حرارت بین ۴۳ و ۴۷ درجه سانتی‌گراد و غالبا در درجه ۴۵ قرار دارد.[۱۴]

سازش

در مبحث درد، سازش از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. تصور عمومی این است که شخص پس از مدتی با درد سازش پیدا می‌کند؛ در صورتی که آزمایش هاردی(Hardy) خلاف این مطلب را به اثبات می‌رساند. در آزمایش هاردی از تحریکات حرارتی برای ایجاد درد استفاده شده، بدین ترتیب که بر روی پوست پیشانی اشعه مادون قرمز می‌تاباند، به‌طوری که شدت آن قابل تغییر باشد و با یک گیرنده، درجه حرارت پوست پیشانی را اندازه‌گیری و ثبت می‌کند. فرد آزمایش‌شونده در این آزمایش می‌تواند شدت اشعه را خود تنظیم کند، ‌بدون اینکه از محل دستگاه تنظیم‌کننده شدت با اطلاع باشد و از او خواسته می‌شود که شدت را طوری تنظیم کند که آستانه درد را احساس کند. بنابراین ثبت درجه حرارت می‌تواند به عنوان معیار آستانه درد محسوب شود؛ بدین معنی که افزایش درجه حرارت پوست، به عنوان افزایش آستانه(سازش) تلقی شود.

نتیجه آزمایش نشان می‌دهد که درجه حرارت در دقایق اول کمی بیش از درجه حرارت آستانه ۴۵ درجه سانتی‌گراد است ولی در دقایق بعد کاهش درجه حرارت ملاحظه می‌شود. یعنی با ادامه تحریک در فرد آزمایش‌شونده،‌ به وسیله شدت اشعه کمتر می‌توان ایجاد درد کرد؛ این مطلب کاملا خلاف رویه سازش است؛ برای رسیدن به آستانه درد، باید شدت تحریک(درجه حرارت) افزایش یابد نه کاهش.[۱۵]

مسیرهای انتقال پیام‌‌های درد به دستگاه عصبی مرکزی

انتهاهای آزاد عصبی گیرنده‌های درد، دو مسیر جداگانه را برای انتقال سیگنال‌های درد به دستگاه عصبی مرکزی به‌کار می‌برند. این مسیرها عبارتند از: الف. مسیر درد تیز و تند ب. مسیر درد مزمن و کند.

به دلیل وجود سیستم دوگانه عصب‌دهی حس درد، یک محرک دردناک که به‌طور ناگهانی عمل می‌کند، ‌اغلب دو حس درد ایجاد می‌کند؛ یک درد تیز و تند که به وسیله رشته‌های AS به مغز منتقل می‌شود و یک ثانیه یا بیشتر متعاقب آن، یک درد کند و مزمن که به وسیله مسیر رشته‌های C منتقل می‌شود. درد تیز باعث می‌شود که فرد به سرعت خود را از عامل دردزا دور کند و درد کند باعث می‌شود که شخص رنج تحمل‌ناپذیری را تجربه کند و در پی برطرف کردن علت درد باشد.

رشته‌های درد پس از آنکه با ریشه‌های خلفی به نخاع وارد شدند، با نورون‌های شاخ خلفی سیناپس برقرار می‌کنند. در این محل مجددا، دو نوع سیستم برای پردازش سیگنال‌های درد در مسیر ورود به مغز وجود دارد: الف. ورود از راه نخاعی تالاموسی جدید ب. ورود از راه نخاعی تالاموسی قدیمی.
هر دو این مسیرها به ساقه‌ مغز و متعاقبا به تالاموس ختم می‌شوند. سیگنال‌ها در تالاموس به سایر نواحی قاعده‌ای مغز و قشر حسی پیکری منتقل می‌شوند.[۱۶]

برخی از اختلالات درد و سایر حواس پیکری

· پردردی: گاهی یک مسیر عصبی درد به شدت تحریک‌پذیر می‌شود. این پدیده باعث ایجاد پردردی می‌شود که خود، نوعی افزایش حساسیت نسبت به گیرنده‌های درد و همچنین تسهیل در انتقال حس درد می‌باشد.

· هرپس زوستر(زونا): ‌ویروس هرپس یک گانگلیون ریشه خلفی را عفونی می‌کند. علت درد احتمالا التهاب ناشی از عفونت ویروسی سلول‌های نورونی درد در گانگلیون ریشه خلفی است.

· تیک دردناک[۱۷]: گاهی نوعی درد نیش‌تری بر روی یک طرف صورت برخی از افراد و در حوزه حسی اعصاب پنجم یا نهم مغزی ایجاد می‌شود که به آن تیک دردناک یا “نورالژی سه‌قلو” می‌گویند.

· سندرم براون – سکوارد[۱۸]: وقتی نخاع به‌طور کامل قطع می‌شود کلیه عملکردهای حسی قسمت پایین از محل قطع‌شدگی از بین می‌رود ولی اگر تنها یک نیمه نخاع قطع شود، این سندرم رخ می‌دهد و کلیه عملکردهای حرکتی در سمت نخاع قطع شده در کلیه قطعات پایین‌‌تر از محل قطع از بین می‌روند.

· سر درد[۱۹]: سردرد یک نوع درد ارجاعی به سطح سر است که از ساختارهای عمقی سر منشأ می‌گیرد. برخی سر دردها از محرک‌های درد در درون حفره جمجمه ناشی می‌شوند ولی برخی، از دردهای خارج جمجمه‌ای منشأ می‌گیرند نظیر سردردهای ناشی از سینوس‌های بینی.[۲۰]



ادامه مطلب
تاريخ : شنبه 1391/10/09 | 10:59 PM | نویسنده : محسن آزاد |

" نيازي به تخصص و سواد خيلي بالا ندارد. همه‌ي ما مي‌دانيم که تغذيه چه تأثير مهمي روي سلامتي مي‌گذارد. با وجود اين هنوز افراد زيادي هستند که به بهانه‌هاي مختلف (و متأسفانه گاه به دليل قيمت مواد غذايي) تغذيه‌ي سالم را ناديده مي‌گيرند. اما سلامتي بزرگ‌ترين و با ارزش‌ترين سرمايه‌ي زندگي ماست. بدن سالم نيازي به دوا و دکتر پيدا نمي‌کند و سلامتي نيز در گرو تأمين تمام نيازهاي بدن است. براي همين خواهش مي‌کنيم تا جايي که مي‌توانيد به تغذيه‌تان اهميت دهيد (خيلي بيشتر از رخت و لباس و هزينه‌هاي جانبي ديگر)."

به گزارش تبيان، مشکل ديگري که وجود دارد تب لاغري است که اين روزها بسيار باب شده است. اينکه به فکر زيبايي اندام خود هستيد جاي تحسين دارد. اما توجه داشته باشيد لاغر شدن اصولي دارد که بايد مورد توجه قرار بگيرد. اينکه اين روزها خانم‌ها و دخترهاي جوان به خود گرسنگي مي‌دهند نتيجه‌اي جز کمبود مواد مورد نياز بدن و ضربه به سلامتي چيز ديگري در پي نخواهد داشت. در اين مطلب مي‌خواهيم شما را با برخي کمبودهايي که در بين مردم رايج‌تر است آشنا مي‌کنيم. با ما همراه باشيد.

پروتئين

هر روز به تعداد افرادي که به سمت گياه‌خواري روي مي‌آورند افزوده مي‌شود. اما حواستان باشد اگر بخواهيد پروتئين حيواني را با پروتئين ناچيز گياهي جايگزين کنيد و به فکر تنوع منابع پروتئين نباشيد به بدنتان آسيب خواهيد زد؛ چون خيلي ساده بدن دچار کمبود پروتئين مي‌شود. عدم مصرف گوشت بدون يافتن منابع جايگزين مناسب باعث مي‌شود برخي از گياه‌خواران دچار کمبود آهن و مواد مغذي ديگري مانند ويتامين B12 و زينک (روي) شوند. به خاطر اين که گياهان نمي‌توانند به اندازه‌ي گوشت، پروتئين مورد نياز بدن را تأمين کنند.

گياه‌خواران براي اين که بتوانند پروتئين بيشتري جذب کنند بايد به فکر ترکيب مواد غذايي باشند؛ مثل مصرف غلات با حبوبات، غلات با دانه‌ها و مغزهاي روغني و غلات با محصولات لبني؛ در واقع گياه‌خواران بايد در بين دو وعده‌ي غذايي‌شان از اين ترکيبات غذايي استفاده کنند. همچنين بايد بدانيد که بدن نوجوانان، کودکان و خانم‌هاي باردار نيز بايد اين ترکيبات غذايي را در هر وعده‌ي غذايي دريافت کند. پروتئين همچنين براي افراد سالمند نيز مفيد و لازم است. پس براي پيشگيري از کمبود پروتئين مواد غذايي سرشار از اين ماده را فراموش نکنيد. گوشت، مرغ، تخم مرغ، حبوبات و غيره از منابع غذايي سرشار از پروتئين محسوب مي‌شوند.

آهن

در آمريکاي شمالي از هر 5000 زن يک زن به کمبود آهن مبتلاست و در سراسر دنيا تعداد خانم‌هايي که از کمبود آهن رنج مي‌برند کم نيست. متأسفانه اين کمبود در خانم‌هاي بين 18 تا 49 سال رواج بيشتري دارد.

اما سوال اينجاست چرا خانم‌ها بيشتر در معرض کمبود آهن قرار مي‌گيرند؟ در جواب بايد بگوييم خانم‌ها به خاطر عادت ماهانه‌شان خون از دست مي‌دهند و براي همين بيشتر در معرض کمبود آهن قرار مي‌گيرند. در بين آقاياني که وضعيت سلامت آن‌ها در حالت عادي قرار دارد کمبود آهن تقريباً صفر است، به خاطر اينکه آهن بدنشان از طريق خونريزي از بين نمي‌رود. براي مقابله با کمبود آهن مصرف گوشت قرمز بسيار موثر است؛ گوشت بوقلمون و جگر منابع فوق‌العاده‌ي آهن محسوب مي‌شوند. اين ماده‌ي موثر همچنين در زرده‌ي تخم مرغ، شکلات، ميوه‌ها و حبوبات به وفور يافت مي‌شود. اما تکليف اسفناج چيست؟ به عقيده‌ي متخصصان بر خلاف باورهاي رايج اسفناج آهن زيادي به بدن نمي‌رساند، به خاطر اينکه آهن موجود در گياهان خيلي سخت جذب بدن مي‌شود.

بايد بدانيد که وجود آهن براي حفظ سلامت روحي و رواني نيز لازم و ضروريست. توجه داشته باشيد اگر خودتان يا در بين اطرافيانتان کسي هست که دچار افسردگي شده حتماً ميزان آهن بدنش را چک کنيد؛ چون امکان دارد افسردگي‌تان ناشي از کمبود آهن باشد. بايد بدانيد که آهن در سنتز هورمون‌هاي دوپامين - آدرنالين نقش دارد و اين‌ها هورمون‌هاي هشياري، سرزندگي و شادابي هستند. افرادي که دچار کم‌خوني و کمبود آهن هستند احساس خستگي جسمي و روحي مي‌کنند. اگر مدتيست دچار چنين احساسي شده‌ايد لازم است آزمايش خون دهيد تا از بابت ميزان آهن بدن خود مطمئن شويد.

ويتامين C

امان از اين استرس و اضطراب! بايد بدانيد که استرس يکي از مصرف کننده‌ها و بهتر است بگوييم هدر دهنده‌هاي منيزيم، ويتامين C، نروترانسموتروها (ناقل‌هاي عصبي) و انرژي محسوب مي‌شود.

اگر آدم مضطربي هستيد، سيگار مي‌کشيد و يا جنيني در شکم داريد نيازتان به ويتامين C به مراتب بيشتر است؛ يعني 120 ميلي گرم در روز.

ويتامين C بسيار موثر و مفيد است و تأثير ويتامين‌هاي A و E را بالا مي‌برد. اين ويتامين براي ساخت سلول‌ها و بافت‌هاي بدن، بهبود جاي زخم و جذب آهن لازم است.

از اين گذشته اين ويتامين با همکاري کاروتن و ويتامين A از ابتلا به بيماري‌هاي مزمن پيشگيري مي‌کند. اگر مي‌بينيد که استرستان به اوج رسيده، اگر جزو افرادي هستيد که در ساعات نامنظمي غذا مي‌خوريد و يا در يک چشم به هم زدن غذايتان را تمام مي‌کنيد شايد لازم باشد که ميزان ويتامين و مواد مغذي بدنتان را بررسي کنيد. توصيه مي‌کنيم آزمايش خون بدهيد.

نمک زياد = کمبود مواد معدني

اگر عادت داريد سر ميز غذا قبل از هر چيزي سراغ نمکدان را بگيريد و آن را داخل غذايتان خالي کنيد يا عادت داريد غذاهاي آماده، فست‌فود و غذاهاي يخ‌زده‌ي زيادي مصرف کنيد بدانيد که نمک (سديم) زياد مي‌تواند باعث کمبود مواد معدني بدن شود. متأسفانه خطر کمبود منيزيم، کلسيم، زينک (روي)، سلنيوم و کروم شايع است.

کمبود املاح معدني باعث خستگي، بي‌حالي، آسيب‌پذيري در برابر استرس، کاهش تمرکز و قدرت ذهني، مشکلات پوست، دندان، ناخن، پيري زودرس و غيره مي‌شود. بايد بدانيد که کمبود مواد معدني علاوه بر اين مشکلات، خطر ابتلا به بيماري‌هاي قلبي عروقي را بالا مي‌برد، سيستم ايمني بدن را ضعيف مي‌کند، خطر ابتلا به پوکي استخوان و حتي سرطان را نيز افزايش مي‌دهد.



تاريخ : شنبه 1391/10/09 | 10:53 PM | نویسنده : محسن آزاد |
www.parsnaz.ir - آیا جراحی بینی خوب است یا بد؟

حتما تا امروز در میان اعضای خانواده یا دوستان خود افرادی را دیده اید که برای افزایش زیبایی ظاهر یا ایجاد تغییر، دست به دامن جراحان پلاستیک می شوند و به این ترتیب با ایجاد تغییر در سایز یا شکل بینی شان تصمیم می گیرند زندگی جدید و متفاوتی را تجربه کنند.جراحی بینی یکی از رایج ترین و شایع ترین جراحی های پلاستیک و زیبایی میان زنان و مردان ایرانی محسوب می شود که اگر چه با هدف زیبایی و داشتن ظاهری متناسب میان مردم باب شده
 
اما در صورتی که این جراحی با همراهی و مشاوره یک جراح و پزشک متبحر و با تجربه انجام شود، می تواند بسیاری از عارضه ها و اختلالات موجود در بینی از قبیل قوز بینی، افتادگی نوک بینی و یا زاویه دار شدن آن، بزرگ بودن حفره های بینی و دیگر اختلال های شایع بینی را برطرف کند.بنابراین اگر تصمیم دارید بینی خود را جراحی کنید و تغییری اساسی در ظاهر خود به وجود آورید، پیشنهاد می کنیم پیش از هر اقدامی توصیه های زیر را جدی بگیرید.

آیا در جراحی بینی امکانی وجود دارد که آثار بخیه در پره های بینی بیمار محسوس نباشد؟
کوچک و متناسب کردن پره های بینی در جراحی زیبایی بر اساس تقاضای مراجعه کنندگان صورت می گیرد. در حقیقت اگر پره های بینی فردی بزرگ باشد و نیاز به کوچک کردن آنها وجود داشته باشد، برش هایی کنار پره بینی فرد ایجاد می شود و با تکنیک خاصی پره بینی او کوچک تر می شود. اجرای این تکنیک روی پره های بینی به دانش و تجربه جراح بستگی زیادی دارد.
 
هرچه جراح مهارت و تجربه بیشتری داشته باشد و با تمرکز زیاد این بخش از جراحی را پشت سر بگذارد احتمال نمایان شدن بخیه های کنار پره های بینی کم و کمتر می شود. اما فواید و نتیجه نهایی این شیوه برای زیبایی بینی به حدی است که در مقابل نمایان شدن آثار خفیف کنار پره های بینی قابل گذشت است.

برای کنترل میزان کبودی صورت بیمار چه راهکاری وجود دارد؟
در جراحی ها به دلیل آنکه پوست بینی از اسکلت بینی جدا می شود، به طور معمول رگ ها و مویرگ هایی پاره می شود که خود عامل خونریزی و کبودی پوست بیمار در ناحیه بینی می شود. در حقیقت هر قدر وسعت جراحی در بیمار بیشتر باشد یعنی نیاز به تغییرات بیشتر و وسیع تری برای کوچک کردن بینی وجود داشته باشد این موضوع با کبودی بیشتری همراه می شود.
 
اما اگر حین جراحی، جراح بتواند سر فرصت و با طمانینه جراحی را دنبال و از کیسه یخ استفاده کند، می تواند از بروز کبودی های وسیع در صورت بیمار پیشگیری کند. البته همکاری و همراهی خود بیمار نیز در این زمینه بی اثر نیست. بیمار ۲۴ ساعت بعد از عمل جراحی باید هر یک ساعت یک بار کمپرس سرد روی بینی انجام دهد تا به این ترتیب ادامه خونریزی را محدود کرده و موجب جذب کبودی ها شود.

برای پیشگیری از بروز گوشت اضافه در بینی بعد از جراحی چه باید کرد؟
تشکیل گوشت اضافه به نوع پوست فرد و رنگ آن، میزان دقت و تجربه جراح و همینطور به چگونگی مراقبت های بعد از جراحی بینی نیز مرتبط است. همانطور که می دانید پره های بینی از جمله حساس ترین بخش ها در جراحی بینی محسوب می شود و اگر جراح حین عمل دقت و ظرافت کافی را برای ایجاد برش و بخیه زدن این ناحیه نداشته باشد، ممکن است در بروز گوشت اضافه و یا ماندگار شدن اسکار بخیه موثر باشد.

البته احتمال بروز این عارضه در افرادی که دارای بینی های پهن و گوشتی هستند در مقایسه با دیگران بیشتر است. به این ترتیب جراح اگر دقت و فرصت کافی برای جراحی نداشته باشد، نمی تواند با ظرافت روی بخیه ها کار کند و این مسئله ممکن است خط برش و بخیه را کمی پررنگ کند. البته برای ترمیم این عارضه راه هایی وجود دارد که می توان از کرم های ترمیم کننده، لیزر یا « درم ابریژن » برای بازسازی پوست نام برد.

جراحی بینی های گوشتی نتیجه بهتری دارد یا بینی های استخوانی؟
هر یک از این جراحی ها سختی ها و ویژگی های خاص خود را دارند. در بینی های گوشتی به دلیل آنکه افراد پوست کلفت تر، بافت نرم گوشتی و غضروف بزرگ تری در مقایسه با بقیه دارند، باید با دقت بیشتری تحت درمان قرار گیرند و جراحی آنها مدت زمان بیشتری را به خود اختصاص می دهد.
 
احتمال برش پره بینی به دلیل بزرگ بودن پره در بینی های گوشتی بیشتر است. به همین دلیل جراحان برای جراحی این نوع از بینی ها زمان بیشتری را صرف می کنند.

آیا مراقبت از بینی های گوشتی نیز متفاوت است؟
بله. به سبب حساسیت هایی که بینی های گوشتی دارند باید مراقبت های ویژه ای را بعد از عمل داشته باشند. این مراقبت ها گاه تا ۳ ماه بعد از عمل نیز اجرا می شود. گاهی ممکن است این گروه برای برطرف شدن تورم ناحیه بینی مجبور به تزریق شوند تا بتوانند ورم بینی را مهار کنند.
 
از طرفی آنها نیاز به دریافت ماساژ بینی ۱ تا ۲ ماه بعد از جراحی دارند. این ماساژ باید زیر نظر پزشک انجام شود تا به شکل گرفتن بینی و کاهش التهاب و تورم بینی کمک کند.

چه مراقبت هایی بعد از جراحی باید صورت گیرد؟
هر پزشکی بعد از عمل جراحی توصیه های ویژه ای را به بیمارش می کند. اما به طور عمومی رعایت نکات زیر به افراد پس از جراحی بینی توصیه می شود:

1 - بعد از جراحی بینی به هنگام خواب ۲ بالش زیر سرتان بگذارید و حتما به پشت بخوابید.

2 - در طول روز ۲ بار به شست و شوی بینی بپردازید و این کار را تا ۲ ماه ادامه دهید.

3 - اگر در شهرهای شلوغ زندگی می کنید که آلودگی هوا در آنها وجود دارد هرگز شست و شوی بینی خود را فراموش نکنید و این کار را با دقت و در زمانی مشخص انجام دهید.

4 - کرم های ترمیم کننده را فراموش نکنید و هر روز از آنها استفاده کنید. گاهی لازم است به مدت یک سال از این کرم ها استفاده کنید.

5 - در صورت نیاز با مشاوره پزشک از لیزر درمانی استفاده کنید تا سرعت بهبود محل برش و بخیه پره های بینی را افزایش دهید.

آیا جراحی بینی زمینه ابتلا به آلرژی را فراهم می کند؟
بله. در مواردی مشاهده شده که احتمال ابتلا به آلرژی و یا عود کردن آلرژی در افرادی که تحت جراحی بینی قرار می گیرند، زیاد است. بنا بر تحقیقات، احتمال ابتلا به آلرژی در ۱۰ درصد از کسانی که بینی خود را جراحی می کنند وجود دارد.

محدودیت های جراحی بینی چیست؟
محدودیت هایی که برای جراحی بینی وجود دارد مانند دیگر جراحی هاست. به عنوان مثال همانطور که افراد مبتلا به بیماری های قلبی و ریوی محدودیت هایی برای انجام عمل های جراحی دارند، برای انجام جراحی های زیبایی مانند جراحی بینی نیز با محدودیت هایی رو به رو هستند و باید در این زمینه ملاحظات زیادی صورت گیرد که سلامت فرد به خطر نیفتد.

برای پیشگیری از حساسیت های پوستی بعد از جراحی چه باید کرد؟
در ماه های نخست، بروز حساسیت به گچ، چسب و ماده ضدعفونی کننده بعد از جراحی بینی در میان مراجعان بسیار دیده می شود که این ممکن است به دلیل نوع مواد و محصولات شیمیایی ای باشد که در بازار وجود دارد. بنابراین هر چه جراح حین عمل و یا پس از آن کمتر از مواد و محصولات شیمیایی استفاده کند، می تواند بیشتر از بروز این حساسیت ها پیشگیری کند.

آیا با لیزر هم می توان بینی را جراحی کرد؟
خیر، در هیچ کشوری جراحی بینی با کمک لیزر انجام نمی شود. چرا که جراحی بینی و تغییراتی که باید بر بافت گوشتی یا استخوانی بینی انجام شود نیاز به استفاده از ابزار خاص خود را دارد و لیزر در این زمینه نمی تواند موثر باشد.

آیا استفاده از چسب بعد از جراحی ضرورت دارد؟
متخصصان جراحی بینی، استفاده از چسب بینی را بعد از جراحی توصیه می کنند؛ زیرا استفاده از چسب در شکل گیری و پیشگیری از تورم بینی موثر است. در بسیاری از سیستم های آموزشی نیز به استفاده از چسب بینی اشاره شده و در کشورهای دیگر نیز از همین روش استفاده می کنند.

برای انتخاب جراح خوب چه کنیم؟
بهترین روش برای انتخاب جراح خوب آن است که برای خود مشخص کنیم می خواهیم نزد کدام پزشک با چه سطح دانشی برویم. می خواهیم پزشک عمومی را برای این کار انتخاب کنیم و یا از یک جراح پلاستیک و یا متخصص گوش، حلق و بینی برای جراحی بینی کمک بگیریم. در این صورت با مشخص شدن این مرحله می توانید در همان طیف به دنبال جراح مورد علاقه خود بگردید.
 
هنگام انتخاب جراح، بهتر است پروانه پزشکی او را که قطعا روی دیوار نصب شده، مشاهده کنید و یا از طریق انجمن جراحان از فعالیت ها و سابقه جراح در زمینه جراحی بینی اطلاعاتی کسب کنید تا مطمئن باشید که برای جراحی بینی خود، جراحی ماهر را انتخاب کرده اید. پس از آن باید به میزان تفاهم و همفکری میان پزشک و بیمار نیز فکر کرده و این موضوع را در نظر گرفت که جراح و بیمار هر دو شکلی که بینی قرار است به آن تبدیل شود را در ذهن تصور کنند.

آیا چاق و لاغر شدن اختلالی در شکل بینی بعد از جراحی ایجاد می کند؟
افزایش یا کاهش وزن نمی تواند هیچ اختلالی در شکل و اندازه بینی ایجاد کند. اما در صورتی که میزان افزایش یا کاهش وزن زیاد باشد، می تواند در از بین رفتن تناسب میان بینی و اندازه صورت موثر باشد. بنابراین باید مراقب بود که اضافه وزن یا کاهش وزن در کمیت های زیاد و قابل تامل، موجب از بین رفتن هماهنگی بینی و صورت شده و ممکن است در نامتناسب به نظر رسیدن ظاهر فرد اثرگذار باشد.

بهترین زمان برای انجام جراحی بینی چه زمانی است؟
برای جراحی بینی، زمان و فصل خاصی را نمی توان نسبت به بقیه متمایز کرد. انجام جراحی در شرایط کنترل شده در تمامی فصل های سال امکان پذیر است. درباره بهترین سن برای انجام جراحی بینی نیز باید بگویم که مهم ترین نکته برای جراح آن است که رشد اسکلت بینی مراجعه کننده کامل شده باشد و این اتفاق معمولا در ۱۲ سالگی برای دختران و پسران می افتد. با وجود این، شخصا برای جراحی بینی در دختران و پسران نوجوان از سن ۱۵ سالگی به بعد، اقدام می کنم.

پیش از جراحی چه نکاتی را باید رعایت کنیم؟
رعایت نکات زیر پیش از جراحی بینی موجب آمادگی بیشتر بدن شده و در نتیجه جراحی در شرایط بهتر و مطلوب تری انجام می شود:

1 - در صورتی که پیش از جراحی دچار سرماخوردگی، تب و یا بیماری یا ضایعه پوستی شدید، بهتر است پیش از نزدیک شدن تا تاریخ جراحی این موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید.

2 - بهتر است ۲ هفته پیش از انجام جراحی بینی از مصرف آسپیرین یا داروهایی که حاوی آسپیرین هستند، پرهیز کنید زیرا آسپیرین مانع لخته شدن خون می شود و احتمال خونریزی حین جراحی را افزایش می دهد.

3 - اگر تصمیم دارید برای تسکین درد از مسکن استفاده کنید، استامینوفن میل کنید و در صورتی که تمایل دارید مسکن دیگری را جایگزین آن کنید حتما با پزشک تان مشورت کنید.

4 - ۲ هفته پیش از جراحی از مصرف هرگونه مکمل های غذایی، ویتامین، داروی گیاهی و مکمل های طبیعی پرهیز کنید و درباره مصرف آنها حتما با پزشک خود مشورت کنید.

5 - ۲ تا ۳ هفته پیش از جراحی بینی از مصرف خوراکی ها و میوه هایی نظیر بادام، توت، توت فرنگی، گیلاس، خیار، کشمش، انگور، هلو، آلو، گوجه فرنگی، زردچوبه، ژله، سرکه و ترشی پرهیز کنید. برای تهیه فهرست کامل از این پرهیزهای غذایی حتما با پزشک خود گفت و گو کنید.



تاريخ : جمعه 1391/10/08 | 11:17 AM | نویسنده : محسن آزاد |
علت و چاره چروک دور لب ها چیست؟ (سلامت پوست)
 
یکی از اولین نشانه‌های افزایش سن، ایجاد چروک‌های مختلف روی سطح پوست بدن است. در میان چروک‌های سنتی که روی صورت ایجاد می‌شود، چروک دور لب‌ ها بیش از سایر چروک‌ها، بالا رفتن سن را نشان می‌دهد و افت ظاهری این قسمت با ایجاد چروک‌های ریز و درشت متعدد، به شدت خودش را نشان می‌دهد که در همراهی با چروک دور چشم‌ها، تأثیر منفی خود را بیشتر بروز می‌دهد. اما چروک دور لب‌ها چگونه ایجاد می‌شود و چطور می‌توانیم جلوی آن را بگیریم؟برای پاسخ به این سوالها به ادامه مطلب رجوع کنید

چرا دور لب‌ هایمان چروک می‌ شود؟

چروک دور لب یکی از چروک‌هایی است که با افزایش سن و کم شدن کولاژن پوست می‌تواند ایجاد شود. اما جدای از این مسأله، عواملی مانند اشعه‌های مضر آفتاب، دخانیات و خشکی پوست می‌توانند در بروز آن نقش تشدیدکننده‌ داشته باشند.

حالت لب‌ ها هم مهم است!

بروز این چروک‌ها به شکل و فرمی که به لب‌ها می‌دهیم هم بستگی دارد. افرادی که سیگار یا قلیان می‌کشند، به علت حالت خاصی که برای پک زدن به لب‌های خود می‌دهند، برای ایجاد چروک لب مستعدتر هستند.

تغذیه نامناسب

یکی از عوامل ایجاد و تشدیدکننده چروک دور لب، تغذیه نامناسب است. در واقع آنهایی که کمتر آب، مایعات، میوه و سبزیجات مصرف می‌کنند، بیشتر در معرض بروز چروک هستند.

حالا چه کار کنم؟

ضمن رعایت مسائلی که عنوان شد، می‌توان با روش‌های مختلفی که کلاژن‌سازی پوست را تحریک کند، این مشکل را رفع کرد. خوردن میوه و سبزی و البته غذاهای حاوی امگا۳، آنتی‌اکسیدان و ویتامین E در تقویت و میزان کولاژن‌سازی نقش مؤثری دارد. همچنین استفاده از ضدآفتاب در تمامل طول سال مانع تخریب این نواحی توسط اشعه‌های مضر UV می‌شود. مصرف نکردن سیگار و دخانیات هم بسیار تأثیرگذار است. حالا صحبت این است که اگر چروک‌ها ایجاد شد، چه کار کنیم؟

تزریق پلاسمای شخص

بروز چروک‌های دور لب در سنین پایین دیده نمی‌شود و معمولاً پس از ۵۰ سالگی شاهد آن هستیم. برای درمان این چروک‌ها هم یکی از بهترین روش‌ها «پی‌آرپی» است. در این روش با استفاده از پلاسمای خود فرد و تزریق آن در نواحی چروک شده، چروک‌ها به طرز محسوسی از بین می‌روند. این روش اصلاً شباهتی به بوتاکس ندارد و در واقع نوعی مزوتراپی طبیعی و بیولوژیکال‌ است. برای این کار، از خود فرد خون گرفته می‌شود؛ سپس پلاسما و پلاکت‌های خونی او را جدا کرده و به خودش تزریق می‌کنند. درباره پی‌آرپی می‌توان به این نکته اشاره کرد که اثر آن دائمی است و به ندرت برگشت‌پذیری در آن دیده می‌شود. این روش عارضه جانبی و محدودیت سنی هم ندارد، البته به شرطی که فرد بیماری زمینه‌ای خاصی نداشته باشد.

بوتاکس یا پی‌ آرپی؟

مسأله این است که اولاً تأثیر بوتاکس دائمی نیست و پس از مدت خاصی باید آن را تجدید کرد و به نوعی هزینه‌هایش هم ادامه‌دار است. از طرف دیگر در بوتاکس، حالت و فرم طبیعی لب‌ها مختل می‌شود و فرد در حالاتی مانند سوت زدن، آب خوردن و گاهی صحبت کردن، دیگر شکل طبیعی لب‌هایش را ندارد.

وقتی شما بوتاکس انجام می‌دهید، از نظر ظاهری برای مدت کمی بر چروک‌ها تأثیر می‌گذارید و برای مثال بعد از ۶ ماه باز هم این چروک‌ها وجود دارند و باید تزریق مجدد انجام دهید؛ آن هم در حالی که طی این ۶ ماه روند پیری پوست و تخریب و کاهش کلاژن ادامه داشته است.

کدام پوست‌ ها زودتر چروک می‌شوند؟‌

پیر شدن پوست، روندی طبیعی است که با افزایش سن مرتبط است؛ اما نوع پوست افراد هم در تشدید و تسریع آن نقش دارد. باید توجه داشت که مسأله ژنتیک هم بر این عارضه اثرگذار است. اگر دقت کنید، می‌بینید خیلی‌ها سیگار می‌کشند؛ اما دور لب همه آنها به یک میزان چروک نمی‌شود. هر چه پوست خشک یا به عبارت صحیح‌تر، کم‌آب‌تر باشد، بروز چروک‌ها هم بیشتر دیده می‌شود. برعکس در افرادی که پوست‌شان قوام، رطوبت و آب بیشتری دارد و به اصطلاح پوست چرب‌تری دارند، کمتر و دیرتر شاهد ایجاد چروک دور لب هستیم.

بهترین زمان درمان

معمولاً چروک‌ها در مراحل اولیه ایجاد شدن، خیلی عمیق نیستند و خود فرد متوجه می‌شود که مثلاً هنگام صحبت کردن، چروک‌های ظریفی دور لبش ایجاد شده است. اگر فرد در آن مرحله شروع به درمان کند خیلی بهتر است تا آن که بگذارد چروک کاملاً عمیق شود.

۳ نکته مهم

۱٫ سیگار را ترک کنید و سراغ قلیان هم نروید.

۲٫ همیشه آب زیاد و سبزیجات تازه مصرف کنید.

۳٫ استفاده از کرم‌های مخصوص با ترکیبات گیاهی را فراموش نکنید.



تاريخ : جمعه 1391/10/08 | 11:9 AM | نویسنده : محسن آزاد |

خيلي از افراد تقريبا در تمام طول زندگيشان دچار نوعي گرفتگي بيني خفيف هستند و به جاي آن كه براي يافتن علت اين عارضه آزاردهنده و درمان آن اقدام كنند، به نوعي همزيستي با آن دست پيدا كرده و هر ساعت يا چند ساعت يك بار، با شدت اقدام به تخليه بينيشان ميكنند.

برخي ديگر از افراد هم مدام دست به قطره‌هاي بيني ميبرند و با چكاندن چند قطره، براي چند ساعتي از تنفسي راحت لذت ميبرند.

اما اين افراد، ناآگاهانه خود را در معرض آسيبهاي بيشتر به مخاط بينيشان با مصرف مكرر و طولانيمدت قطره بيني قرار ميدهند.

دكتر ابراهيم رزمپا، متخصص گوش و حلق و بيني در گفتوگو با جام‌جم ميگويد: قطره بيني نبايد به طور دائم براي رفع گرفتگي بيني استفاده شود، چراكه نه‌تنها استفاده طولاني‌مدت از اين قطره‌ها وابستگي ايجاد ميكند، بلكه به مرور، مخاط بيني را دچار آسيب ميكند، مژكهاي داخل بيني را از كار مياندازد و به تشديد گرفتگي بيني منجر ميشود.

اين متخصص گوش، حلق و بيني اضافه ميكند: البته منظور ما از قطره بيني، سرم‌هاي شستوشوي نمكي (مانند قطره كلرور سديم) كه به كودكان نيز داده ميشود نيست.

اين نوع قطره‌ها كاملا بي‌خطر است، اما استفاده مكرر و بيش از سه روز از ساير قطره‌هاي بازكننده بيني (مانند فنيلافرين) به مخاط بيني آسيب ميرساند.

پس بهتر است كه مصرف اين قطره‌ها پس از سه روز قطع و با فاصله، دوباره استفاده شود.

چرا بيني ميگيرد؟

بسياري از افراد نميدانند كه بايد از بينيشان در مقابل تغييرات شديد دماي هوا مراقبت كنند، چراكه بيني عضو بسيار حساسي است كه دماي هوايي را كه وارد ريه‌ها ميشود، تنظيم ميكند.

يعني وقتي در هواي سرد قرار ميگيريد، بيني تلاش ميكند دماي هواي طبيعي ورودي به ريه‌ها را حفظ كند، اما اگر دماي هوا سردتر يا گرمتر از حد متعادل بيني باشد، باعث گرفتگي بيني و آبريزش مخاط آن ميشود.

به بيان ديگر، سرما با افزايش و غليظ شدن مخاط‌هاي بيني و ريه باعث گرفتگي شده و در اين شرايط بافت بيني تحريك و به بروز واكنش حساسيت‌زا منجر ميشود.

دكتر رزمپا با اشاره به علل داخلي گرفتگي بيني ميگويد: در برخي كودكان انحراف تيغه بيني، بزرگي شاخك‌هاي بيني، اشكالات جنيني و نيز وجود تومورهاي خوشخيم يا بدخيم ميتواند به گرفتگي بيني منجر شود.

از سوي ديگر، بزرگي لوزه سوم يا وجود يك جسم خارجي در بيني كودك از عوامل اصلي گرفتگي بيني محسوب ميشود. بر اين اساس ترشح يكطرفه و بدبو از بيني كودك، احتمال گرفتگي اين عضو با جسم خارجي را تقويت ميكند.

اين متخصص گوش، حلق و بيني اضافه ميكند: البته گرفتگي يا احتقان بيني در بسياري از افراد، معمولا با سرماخوردگي معمولي، عفونت سينوسي، آنفلوآنزا و حساسيت يا آلرژي در ارتباط است و ايجاد هريك از اين عوامل ميتواند باعث بروز گرفتگي بيني شود.

هريك از اين موارد ممكن است حتي تنفس را براي شخص مبتلا به تورم مخاط بيني (رينيت) مشكل كند و به اين دليل فرد بايد مورد ارزيابي و درمان قرار بگيرد.

از اختلالات هورموني تا استرس

جدا از آن كه در برخي افراد، حساسيت به برخي مواد همچون گرد و غبار، گرده‌هاي گل و گياه، گرده‌هاي ريز موي حيوانات خانگي، مواد غذايي پرادويه و قرار گرفتن در معرض دود سيگار هم ميتواند باعث بروز گرفتگي و حتي تشديد گرفتگي بيني شود.

عوامل ديگري از جمله مشكلات هورموني، عوارض مصرف برخي داروها و مهمتر از آن قرار گرفتن در دوره‌هاي همراه با استرسهاي روحي و رواني نيز ميتواند در گرفتگي بيني موثر باشد.

دكتر رزمپا در اين ارتباط توضيح ميدهد: مشكلات هورموني در سه ماهه اول بارداري، حتي در دوره‌هاي نزديك به عادت ماهانه يا كم‌كاري تيروئيد ميتواند از علل گرفتگي بيني باشد.

همچنين افرادي كه داروهاي فشار خون مصرف ميكنند به گرفتگي بيني مبتلا ميشوند.

استرس نيز با تاثير بر سيستمهاي سمپاتيك و پاراسمپاتيك (دستگاه سمپاتيك در واكنش‏هاى هيجانى مانند خشم و ترس وارد عمل مى‏شود، در حالى كه برعكس، سيستم پاراسمپاتيك از عمل سمپاتيك جلوگيرى كرده، باعث آرامش و سكون مى‏شود و در فعاليتهاى روزمره به طور طبيعى و آرام نقش دارد) ميزان ترشحات و حالت تورمي بيني را تشديد ميكند.

بيني را با شدت تخليه نكنيد

به گفته دكتر رزمپا، افرادي كه دچار گرفتگي بيني هميشگي هستند، بايد از تخليه بينيشان با فشار و بشدت خودداري كنند.

اين متخصص اضافه ميكند: از آنجا كه بيني به گوش مياني متصل است، وارد آمدن فشار ناگهاني به پرده گوش با تخليه شديد بيني ميتواند به وارد آمدن آسيب به پرده گوش و در مواردي پارگي آن منجر شود. به همين علت، شستشوي بيني با سرم‌هاي نمكي به طور روزانه و هر چند ساعت يك بار توصيه ميشود.

گرفتگي بيني را درمان كنيد

شايد بسياري از افراد با بينيشان كه نميتوانند از طريق آن براحتي نفس بكشند، به نوعي همزيستي دست پيدا كرده باشند؛ اما گرفتگي بيني درمان نشده ميتواند به بيماريهايي چون مشكلات خواب، عفونت گوش، آسم و حتي عوارضي چون خرخر كردن تبديل شود.

همچنين اكثر افرادي كه دچار گرفتگي بيني هستند، معمولا با دهان باز تنفس ميكنند و همين امر باعث خشكي دهانشان ميشود.

رفع گرفتگي بيني در نوزادان و كودكان نيز از نظر تنفسي بسيار اهميت دارد.

دكتر رزمپا در ارتباط با روشهاي تشخيصي و درماني گرفتگي بيني يا رينيت ميگويد: مهمترين راه تشخيص، بعد از گرفتن تاريخچه بيماري و اين كه بيمار از چه موقع دچار گرفتگي بيني شده و شدت گرفتگي چقدر بوده، معاينه پزشك است.

يعني در اغلب موارد، از طريق معاينه داخل بيني، علت گرفتگي مشخص ميشود.

در مواردي كه علت گرفتگي بيني از طريق معاينه قابل تشخيص نباشد، از طريق آندوسكوپي، راديوگرافي و سيتي‌اسكن ميتوان مشكل را ارزيابي و براي تجويز درمانهاي دارويي يا حتي جراحي تصميمگيري كرد.

البته جراحي انحراف يا پوليپ بيني هم هميشه به نفع بيمار نيست و انجام آن بايد در صورت ضرورت و توسط پزشك متخصص صورت بگيرد.



تاريخ : چهارشنبه 1391/10/06 | 11:5 PM | نویسنده : محسن آزاد |

 آيا فعاليت فيزيکي، از افسردگي بعد از زايمان پيشگيري مي کند؟

افسردگي بعد از زايمان که تقريبا 13 درصد خانم‌ها بعد از زايمان به آن مبتلا مي شوند، بوسيله مراقبت هاي پزشکي و روانپزشکي مي‌تواند درمان شود. اما متخصصين در حال بررسي روش‌هايي براي پيشگيري از آن هستند. فعاليت‌هاي فيزيکي ورزشي احتمالا راه گشايي براي درمان اين بيماري است.در مطالعات اخير، متخصصين تعدادي از خانم‌هاي باردار سالم را تحت هشت هفته برنامه آموزشي بارداري و تعدادي را تحت همان برنامه بعلاوه تمرينات نرمشي قرار دادند.

تمرينات ورزشي طي هشت هفته بارداري و بعد از زايمان، خطر ابتلا به افسردگي بعد از زايمان را به اندازه نصف کاهش داد. يک ماه بعد از اتمام اين برنامه، اجراي تمرينات نرمشي هنوز از نظر رواني احساس خوبي را براي خانم‌‌ها بهمراه داشت.

منبع: http://niniplus.com

حفظ سلامت قلب و عروق

گريپ فروت اختلالات مفصلي را درمان مي کند.کارشناس تغذيه دانشگاه علوم پزشکي مازندران در گفتگو با باشگاه خبرنگاران با اشاره به اينکه گريپ فروت شبيه پرتقال ولي درشت تر از آن و درون آن به رنگ هاي سفيد، صورتي و قرمز پرورش مي يابد و گاهي به اندازه طالبي رشد مي‌کند گفت: اين ميوه داراي پوست زرد روشن است و ميوه و گل آن اشتها را تقويت و عمل هضم را آسان مي کند و قسمتهايي از درخت گريپ فروت مورد استفاده غذايي و پزشکي قرار مي گيرد.

اميني به ويتامين B1،B2 و مواد معدني در اين ميوه اشاره کردو افزود: اين ميوه در حفظ سلامت قلب و عروق بدن موثر و به توليد قند و مواد حياتي دستگاه بدن کمک مي کند.کارشناس تغذيه دانشگاه علوم پزشکي مازندران گفت: گلهاي گريپ فروت از نظر طبي خاصيت ضد تشنج دارد و آن را دم مي کنند در موقع تشنج و تب مي نوشند.اميني افزود: اين ميوه را صبح ناشتا بخورند ، سبب تکرر ادرار مي شود و سموم را از بدن خارج مي کند و خون را تصفيه و کليه و کبد را پاک مي کند.به گفته وي گريپ فروت ميوه اي خنک است و عطش را رفع مي کند و اختلاهاي مفصلي را درمان و براي سرما خوردگي و در فصل زمستان مصرف فراواني دارد.

سرمايه‌اي ناشناخته

ميوه بلوط سرمايه اي است که سالهاست بر روي شاخه ها خشک مي شود .محقق گياهان دارويي مرکز تحقيقات کشاورزي و منابع طبيعي مازندران در گفتگو با باشگاه خبرنگاران با اشاره به اينکه ميوه درخت بلوط داراي خواص خوراکي و دارويي است گفت : قسمت مورد استفاده اين گياه ميوه ، پوست ، گال و برگ آن است که از قديم در طب سنتي ايران مورد استفاده قرار مي گرفت .

محمد اکبرزاده افزود : امروزه محصولات فرعي جنگل ها و مراتع که ارتباط نزديک و تنگاتنگي با زندگي بشر دارند و اهميت و ارزشي که در تهيه دارو ، مواد بهداشتي و صنعتي دارا هستند موجب شده که سالانه مقدار زيادي از اين محصولات به بازارهاي بين المللي صادر شود . بگفته او يکي از محصولات مهم فرعي که از بلوط بدست مي آيد گال هاي مختلفي است که توسط حشرات گالزا بر روي قسمت هاي مختلف بلوط ايجاد مي شود . محقق گياهان دارويي مرکز تحقيقات کشاورزي و منابع طبيعي مازندران انواع گال هاي درخت بلوط را شامل مازوج ، خرنوک ، قلقاف ، برامازو ، توپي ، تاجي ، کلاهي ، سيچکا ، قشکا ، کوزه اي ، چنگالي ، حلزوني ، ميخي ، عدسي ، سجافي خوشه اي بيان کرد و افزود : ظرفيت توليد گال هاي بلوط جنگل هاي ايران در سال تقريبا 38 هزار تن برآورد شده است و در صورت بهره برداري صحيح براساس طرح هاي علمي و مدون و وجود صنايع جانبي کشور از ورود تانن و اسيد تانيک که عمدتا در صنايع دباغي و چرم سازي بکار برده مي شود بي نياز خواهد بود . اکبرزاده با اشاره به استفاده دارويي از پوست بلوط گفت : بلوط را بايد در فصل بهار برداشت و ميوه آن را هنگامي که کاملا رسيده و از پياله هاي خود جدا شدند جمع آوري کرد سپس براي استفاده ميوه بلوط را بو داده و با اين کار نشاسته موجود در آن تبديل به صمغ نشاسته اي مي شود و تانن هاي تلخ آن از بين مي رود . به گفته وي برگهاي تازه بلوط براي درمان زخم هايي که دير التيام مي يابد استفاده مي شود و پوست اين درخت قابض ، ضد التهاب و يبوست آور است و مصرف زياد آن باعث حالت تهوع مي شود . محقق گياهان دارويي مرکز تحقيقات کشاورزي و منابع طبيعي مازندران گفت : جوشانده پوست اين درخت براي درمان بيماريهاي معده و روده و اسهال استفاده مي شود و جوشانده آن به صورت کمپرس و حمام براي درمان سرماخوردگي و خارش پوست استفاده مي شود .

پيوند ويروس سرماخوردگي به ارتش ضد سرطان‌

يافته‌هاي جديد دانشمندان موسسه تحقيقات زيستي سالک نشان داده که ويروس‌هاي سرماخوردگي مي‌توانند يک کمک ارزشمند در مبارزه با سرطان محسوب شوند.به گزارش ايسنا، ويروس آدنوويروس که گونه‌اي از ويروس‌هاي سرماخوردگي است، قادر به ايجاد ابزار مولکولي براي ربودن ماشين‌آلات مولکولي سلول از جمله دستگاه‌هاي بزرگ سلول دخيل در رشد، تکثير و سرکوب سرطان است.محققان سالک ساختار اين سلاح‌هاي مولکولي را شناسايي کرده و دريافتند آنها به صورت زنجيرهاي طويل به هم پيوند خورده و يک شبکه سه بعدي را درون سلولها ايجاد کرده‌اند که سلولهاي نگهبان دخيل در رشد و سرکوب سرطان را به دام انداخته و بر آنها غبله مي‌کنند. اين يافته‌ها که در مجله Cell منتشر شده، به نمايش راه جديدي براي ايجاد درمان‌هاي سرطان با تقليد از راهکارهاي اجرا شده توسط اين ويروس‌ها پرداخته‌اند.محققان در پژوهش خود پروتئين سرطان‌زاي E4-ORF3 را مورد بررسي قرار دادند که با آدنوويروس کدگذاري شده و از پيوند پروتئين سرکوبگرتومور p53 به ژنهاي هدف جلوگيري مي‌کند. p53 موسوم به «نگهبان ژنوم» معمولا تومورها را با فرمان خود تخريبگري به سلولهاي داراي آسيب دي‌ان‌اي که يک مشخصه سرطان است، سرکوب مي‌کند. مسير اين پروتئين سرکوبگر تقريبا در تمام سرطانهاي انساني غيرفعال شده و باعث مي‌شود تا سلولهاي سرطاني از کنترلهاي عادي رشد فرار کنند.



تاريخ : سه شنبه 1391/10/05 | 12:15 PM | نویسنده : محسن آزاد |

اگر با وجود آنكه قبل از خواب مسواك زده‌ايد و در فاصله بين مسواك‌زدن و خواب نيز چيزي نخورده‌ايد و صبح روز بعد زبري خاصي را روي سطح دندانهايتان احساس ميكنيد بايد احتمال دهيد دندانهايتان جرم گرفته است؛ جرمي كه از بين نبردن آن در درازمدت موجب تحليل لثه و بي‌دنداني شما ميشود.

دكتر عباس كمالي، دندانپزشك و جراح لثه در گفتوگو با جامجم ميگويد: اهميت جرمگيري بموقع دندانها از يك سو به پيشگيري از تحليل بافتهاي عمقي استخوان و بيماريهاي ناشناخته لثه مربوط ميشود و از سوي ديگر شخص را در معرض ابتلاي بيشتر به بيماريهاي قلبي ـ عروقي، روماتيسم و سكته قلبي قرار ميدهد.

جرم دندان را با تغيير رنگ آن اشتباه نگيريد

دندانپزشكان تاكيد ميكنند هر عاملي كه باعث ماندن مواد ميكروبي موجود در دهان، به مدت طولاني روي دندان شود، به ايجاد جرم و به دنبال آن تخريب بافت سالم لثه منجر ميشود.

فراهم شدن شرايط براي لانه‌گزيني ميكروبها نيز ميتواند به دنبال باقي ماندن مواد غذايي در لابه‌لاي دندانها، آهكي بودن بزاق شخص كه برخي به طور ارثي دچار آن هستند، پركردگيهاي بد و ناقص و پوسيدگيهاي درمان نشده اتفاق بيفتد.

دكتر كمالي با اشاره به اينكه با تشكيل كامل جرم روي دندانها و جرمگيري نكردن در طولاني‌مدت، بيمارياي به نام «پريودونتيت» به وجود خواهد آمد كه به تخريب استخوان و از بين رفتن دندانها منجر ميشود، ميافزايد: با تجمع مواد غذايي مصرف شده يا مواد معدني موجود در بزاق دهان روي دندانها لايه‌اي روي دندانها تشكيل ميشود كه به آن پلاك دندان گفته ميشود. اما در صورت مسواك‌نزدن صحيح و باقيماندن پلاك دندان، جرم به مرور زمان در لبه لثه و زير آن تشكيل و موجب التهاب لثه و سپس تخريب بافت آن ميشود.

اين جراح لثه با تاكيد بر اينكه تشكيل كامل جرم موجب تخريب لثه و بافتهاي نگهدارنده دندان (استخوان فك) ميشود و به مرور زمان لثه سالم را به يك لثه بيمار، پرخون و ملتهب تبديل ميكند، ادامه ميدهد: البته بسياري از بيماران، ناآگاهانه جرم را با تغييررنگ دندان اشتباه ميگيرند. در حالي كه جرم شامل لايه سياه‌رنگي است كه در لبه لثه تشكيل ميشود و يعني تغيير رنگ دندان به دنبال مصرف چاي، قهوه و سيگار را نبايد با جرم كه حتي گاهي زير لثه تشكيل ميشود و با چشم قابل ديدن نيست، اشتباه گرفت.

جرمگيري يك ضرورت است

از آنجا كه باقي ماندن جرم دندان در درازمدت موجب تخريب استخواني در محل تجمع جرم و در نهايت موجب لق شدن دندانها ميشود، دندانپزشكان بر معاينات دورهاي دندانها (هر شش ماه يكبار) تاكيد ميكنند، چرا كه در برخي موارد جرم دندان با چشم قابل رويت نيست و فقط دندانپزشك ميتواند تشخيص دهد.

دكتر كمالي با تاكيد بر اينكه كساني كه بزاق آهكي دارند (بزاق كرمرنگ كه آهكي بودن آن از سوي دندانپزشك تشخيص داده ميشود) بايد بيشتر مراقب جرم نگرفتن دندانهايشان باشند، ميگويد: چنين افرادي همچنين ميتوانند از خميردندانهاي خاص با توصيه دندانپزشكشان استفاده كنند. بي‌شك دقت در مسواك‌زدن و استفاده از نخ‌دندان در پيشگيري از جرمگيري دندانها بسيار موثر است.

وي تاكيد ميكند: بررسيها نشان داده است كه ميان بيماريهاي پيشرفته لثه و بيماريهاي قلبي ـ عروقي ارتباط وجود دارد. همچنين بروز بيماريهاي بسيار پيشرفته لثه ميتواند نشانه‌اي از نقص سيستم ايمني بدن و ابتلاي بيمار به بيماريهايي چون ديابت و حتي در موارد خاص، ايدز باشد.

جرمگيري، دندان را آسيب‌پذير نميكند

به گفته دكتر كمالي، اين تصور كه دندانها پس از جرمگيري مستعد پوسيدگي ميشود، نادرست است. اين جراح لثه ميافزايد: پوسيدگي‌اي كه افراد بعد از جرمگيري آن را مشاهده ميكنند در واقع قبل از جرمگيري نيز وجود داشته، اما به علت اينكه در زير جرم مخفي بوده افراد نميتوانستند آن را مشاهده كنند و مشاهده اين پوسيدگي بعد از جرمگيري موجب خواهد شد كه به اشتباه تصور كنند اين پوسيدگيها براثر جرمگيري به وجود آمده است.

وي با تاكيد بر اينكه بوي بد دهان، التهاب لثه و خونريزي از لثه‌ها ميتواند نشانه‌هايي از جرم دندان باشد، ميگويد: به هر حال اگر جرمي باشد بايد برداشته شود، اما اگر جرمگيري به طور ناقص انجام شود، مسلما آسيب‌زايي‌اش بيشتر خواهد بود. براي رفع حساسيت ايجاد شده پس از جرمگيري نيز بايد از خميردندانهاي مخصوص رفع حساسيت و دهانشويه‌هاي خاص استفاده شود. در واقع هنگامي كه جرم روي دندانهاست، مثل لايه‌اي روي دندان را پوشش داده و از زير باعث تحليل لثه‌ها و عريان شدن ريشه ميشود و وقتي فرد جرمگيري ميكند، اين لايه آسيب‌زا برداشته و آن وقت تخريبها آشكار ميشود و ريشه عريان شده بر اثر تحريكات سرما و گرما، حساسيت خود را براي مدتي كوتاه نشان ميدهد و اين باور غلط را به وجود ميآورد كه دندانها بر اثر جرمگيري تراشيده و خالي شده است، در حالي كه دستگاه جرمگيري قادر به تراش دندان نيست.

به گفته دكتر كمالي، براي از بين بردن جرم دندان راه‌هاي متعددي وجود دارد كه از استفاده از خميردندانهاي ضدجرم تا درمانهاي پيشرفته با ليزرهاي سرد يا حرارتي در بر ميگيرد. اساس كار دستگاه جرمگيري براساس لرزشهايي است كه با نوساناتي ضربه‌هايي كوتاه به جرم وارد كرده و باعث خرد شدن اين رسوبات آهكي و شستوشوي آن با فشار آب ميشود.



تاريخ : یکشنبه 1391/10/03 | 12:5 PM | نویسنده : محسن آزاد |

 اگر هیچ مورد دیگری مانند تروما یا ضربه، شکستگی ستون فقرات، عمل جراحی مغز و… اتفاق نیفتد و فرد مسیر طبیعی زندگی خود را طی کند همان اختلالاتی که به عنوان مثال در گفتار، حافظه و حتی قدم زدن و راه رفتن فرد سالمند ایجاد می شود در سیستم اعصاب مثانه و انتقال حس از مثانه به سیستم مرکزی اعصاب و مجددا انتقال فرمان از آنجا به اعصاب محیطی، نیز ایجاد می شود که در هر دو جنس هم به طور یکسان مشاهده می شود.

ممکن است دریچه هایی که در قسمت خروجی مثانه قرار دارند، شامل اسفنکترهای داخلی و خارجی کارایی خود را از دست داده و قدرت جمع کردن خودشان را نداشته باشند یا اینکه فرمانی که به مثانه وارد می شود، فشار مثانه را بالا برده و سبب بی اختیاری ادرار شود یا اینکه برعکس ادرارشان به علت سیستم های عصبی بند بیاید و مثانه حالت عصبی پیدا کند که شامل دو حالت است؛ مثانه عصبی شل که ادرار را در خودش نگه می دارد و نمی تواند آن را تخلیه کند مگر با سوند یا مثانه عصبی پر انقباض که موجب بی اختیاری ادرار می شود. گاهی همانطور که گفتم دریچه های خروجی یا اسفنکترها از بین می روند و هرچه ادرار وارد مثانه شود به سرعت خارج می شود.

▪ علاوه بر سیستم اعصاب مرکزی و محیطی که مثانه را درگیر می کند، از نظر آناتومیک چه تغییراتی ایجاد می شود؟

ـ آنچه که در دوران جنینی تشکیل شده و پس از تولد وجود دارد شامل کلیه ها، حالب ها، مثانه و مجاری ادرار است که معمولا با افزایش سن تغییر محسوسی در این دستگاه نمی بینیم به جز اینکه در آقایان غده پروستات که در مسیر خروج مثانه قرارگرفته به تدریج از سن ۴۰ سالگی به بعد شروع به رشد می کند و موجب می شود پس از ۵۰ تا ۵۵ سالگی، انسدادی به صورت کامل یا ناکامل در مسیر خروج ادرار پیش بیاید و قطر ادرار و فشار آن کم شود.

در نتیجه فرد برای دفع ادرار نیاز به فشار بیشتری دارد یا پس از ادرار کردن حس می کند که مقداری از ادرارش باقی مانده و باید دوباره خود را تخلیه کند. معمولا ۹۰ درصد آقایان نیاز به مداخله پزشکی پیدا می کنند تا این عامل انسدادی را برطرف کنند

▪ در خانم ها چطور؟

ـ در خانم ها مشکلی که ایجاد می شود به خاطر شلی عضلات کف لگن است که به دو علت ایجاد می شود: ۱) تغییرات هورمونی ۲) حاملگی و زایمان. شلی عضلات کف لگن در خانم ها سبب می شود مثانه افتادگی پیدا کند و در نتیجه موجب می شود که فرد حس کند ادرارش به طور کامل تخلیه نشده و دچار تکرر ادرار می شود.

همین امر میزان عفونت در خانم ها را بالا می برد و درنهایت و به تدریج به دلیل اینکه وضعیت زاویه میان مثانه و مجرای خروجی ادرار از حالت عادی خارج می شود باعث بی اختیاری ادرار هنگام عطسه و سرفه می شود.

اگر این مشکل درمان نشود سبب دفع ادرار از مجرا می شود که البته با روش های متعدد جراحی می توان مثانه را بالا کشید و این وضعیت را اصلاح کرد.

▪ بعضی از سالمندان به دلایلی که گفتید دچار بی اختیاری ادرار می شوند. برای کنترل این مشکل بهترین راه چیست؟

ـ جهت کنترل این بی اختیاری باید دو کار انجام داد

سالمندی که دچار بی اختیاری ادرار باشد لباس، رختخواب، بستر و محیط زندگی اش را با ادرار آلوده می کند بنابراین یک راه این است که فرد سوند را تحمل کند که گاهی اوقات افراد به علت اینکه حتی روی حرکات خودشان هم کنترل ندارند، سوند را تحمل نکرده و آن را با بالونی که دارد کشیده و مجرای ادراری را پاره می کنند.

ما بیمارانی داشتیم که برایشان سوند زدیم تا محیط اطراف شان را به دلیل بی اختیاری ادرار آلوده نکنند اما آنها به دلیل اینکه کنترلی روی حرکات خود نداشته اند، سوندی را که بالون داشته و حدود ۱۰ تا ۱۵ سی سی ادرار در آن بوده و در حالی که قطر لوله سوند از قطر مجرای ادرار بیشتر است را با فشار کشیده و کل مجرا را آزرده کرده اند.

راه حل دوم این است که می توان برای آقایان از سوندهای خارجی یا کاندوم شیت استفاده کرد و در خانم ها هم باید پوشک هایی که مخصوص بزرگسالان است، استفاده شود و هر چند ساعت یک بار آنها را تعویض کرد که خود اینها باعث ایجاد عفونت نشوند.



تاريخ : دوشنبه 1391/09/27 | 12:0 PM | نویسنده : محسن آزاد |
جريان تشكيل مدفوعدر جريان هضم غذا مواد مفيد و قابل استفاده در روده كوچك جذب مي‏شود و بخش ناچيزي بصورت غيرقابل جذب وارد روده بزرگ مي‏شود. اين بخش غيرقابل جذب عمدتاً مواد فيبري (پلي ساكاريدهاي موجود در غشاء سلول‏هاي گياهي) و منشأ آنها دانه غلات و حبوبات است. در روده بزرگ عمدتاً آب و املاح جذب مي‏شود و آنچه نهايتاً دفع مي‏شود در يك فرد سالم معادل 400-200 گرم مدفوع و 24 ساعت است. حدود 75 درصد وزن مدفوع آب است و 25 درصد ديگر مواد جامد است محتويات مواد جامد مدفوع عمدتاً از لاشه ميكروب‏ها و مواد فيبري تشكيل شده است. بنابراين وزن و قوام مدفوع در هر فرد بستگي به ميزان آب موجود در آن و حجم مواد فيبري دارد. درصد مواد فيبري در مدفوع بستگي كامل به ميزان مصرف اين مواد در رژيم غذايي دارد و حجم آب مدفوع بستگي به حركات دودي روده بزرگ (طول مدت ماندگاري مواد دفعي در روده بزرگ و فعاليت روده بزرگ در جذب آب مدفوع) دارد. در افرادي كه مقدار زيادي فيبر مصرف مي‏كنند (نان گندم و جو سبوس دار، حبوبات و...)و حركات دودي روده بزرگ  طبيعي نيز دارند، حجم مدفوع در 24 ساعت ممكن است به 400 گرم برسد.
تعريف يبوست:
 نزديك به نيمي از افراد كه با شكايت يبوست به پزشك مراجعه مي‏كنند طبق تعريف يبوست ندارند اغلب اين افراد از ميزان و يا نحوة دفع مدفوع شكايت دارند. تعداد دفعات اجابت مزاج در افراد مختلف جامعه متفاوت است و از 3 بار در روز تا 3 بار در هفته محدوده طبيعي تلقي مي‏شود. به همين دليل بوجود آمدن تغيير در تعداد دفعات اجابت مزاج در هر فرد نسبت به وضعيت معمولي او (كاهش تعداد دفعات اجابت مزاج) بايد يبوست تلقي شود ولي اگر كسي هميشه يكبار در هر مدفوع نيز بستگي كامل به نوع رژيم غذايي فرد دارد و كاهش قابل وجه مواد فيبري در غذا مي‏تواند منجر به مدفوع كم حجم و خشك شود كه با تغيير رژيم اصلاح مي‏شود.
علائم
علائم زير ممكن است همراه با يبوست وجود داشته باشد:•احساس پري در مقعد
•احساس نفخ وگاز
•احساس نياز به دفع فوري مدفوع اما عدم توانايي در دفع كامل
•درد شكم و گرفتگي عضلات شكم 
•تهوع
علل يبوستيكي از علل مهم يبوست مصرف غذايي كم فيبر و كم آب است. در مسافرت كه معمولاً كه رژيم غذايي شما عوض مي‏شود، مي‏تواند يبوست ايجاد گردد. خانم‏هاي حامله اغلب يبوست پيدا مي‏كنند. علل ديگر يبوست عبارتند از كم تحركي، استفاده 
نادرست از مسهل‏ها، مصرف داروهاي خاص (از قبيل داروهاي ضد درد، مدرها، و آنتي هيستامين‏ها) يا عدم اختصاص وقت كافي براي عمل دفع مدفوع مي‏باشد. بيماري‏هايي از قبيل مرض قند و كم كاري تيروئيد نيز ممكن است باعث يبوست شوند.
بررسي‏هاي لازمبيشتر اوقات علت يبوست يك مسئله جدي نيست اما در موارد نادر، يبوست مزمن ممكن است علامت انسداد يا ناهجاري در روده بزرگ باشد. پزشك شما مي‏تواند براي بررسي علت يبوست شما را تحت آزمايش قرار دهد تا علت زمينه‏اي را پيدا كند.
سابقه پزشكي شما
پزشك شما ممكن است مطالبي از اين قبيل بپرسد:
•اخيراً چه داروهايي مصرف نموده ايد؟ (مسكن، ضد افسردگي)
•چه مدت است كه اين علائم را داريد؟
•چه نوع غذاهايي ميل مي‏كنيد؟
•فعاليت معمول شما چقد است؟
•آيا مشكلات پزشكي ديگري داريد؟
•آيا شما معمولاً از مسهل يا تنقيه استفاده مي‏كنيد؟
•آيا همزمان با دفع مدفوع درد و يا خونريزي داريد؟
آزمايشهابراي كنار گذاشتن علل جدي يبوست معايناتي انجام مي‏شود. معمولاً نمونه مدفوع و خون جهت آزمايش گرفته مي‏شود. انجام سيگموئيدسكوپي ممكن است لازم باشد. طي اين آزمون، پزشك درون روده بزرگتان را به وسيله يك دستگاه بخصوص 
مشاهده مي‏كنيد. ممكن است يك عكسبرداري ويژه با اشعه ايكس كه تنقيه با باريم ناميده مي‏شود، نيز انجام شود. براي اين آزمون روده بزرگ توسط محلول باريم‏دار پر مي‏شود، سپس عكس‏هايي با اشعه ايكس از كل روده بزرگتان گرفته مي‏شود.
درمان يبوستبعد از بررسي شما يك طرح درماني مناسب توسط پزشكتان توصيه مي‏شود. اين درمان مي‏تواند خوردن فيبر بيشتر، انجام ورزش بيشتر و پرهيز از مصرف زياد از حد مسهل‏ها و يا قطع داروهاي غيرضروري باشد.
فيبر بيشتري بخوريديكي از بهترين راه‏هاي درمان شما مصرف غذاهاي با فيبر زياد است. بهترين منبع فيبر، غلات (جو، گندم) و سپس حبوبات است. سبزيجات نيز داراي فيبر قابل توجهي هستند. مواد فيبردار حجم مدفوع را زياد و دفع آن را از روده بزرگ 
تسريع مي‏نمايد. نوشيدن مايعات كافي هم توصيه مي‏شود.
مرتب ورزش كنيدورزش منظم به بهبود كار روده بزرگ و رفع يبوست كمك مي‏كند درباره شروع برنامه ورزشي از پزشكتان سوال كنيد.
از مصرف مزمن و طولاني مدت مسهل پرهيز كنيدمسهل ها روده بزرگ را تحريك مي‏كنند تا سريع‏تركار كند. مصرف مداوم مسهل‏ها مي‏تواند سبب كش آمدن وضعيت شدن روده بزرگ گردند. و نهايتاً ممكن است روده بزرگ بدون آنها اصلاً كار نكند. پزشكتان مي‏تواند به شما در قطع وابستگي به 
مسهل‏ها كمك نمايد. در هر صورت، هرگز قبل از مشورت با پزشك آنها را مصرف نكنيد.
مواد پرفيبرمصرف مواد غذايي زير حاوي فيبر هستند و در پيشگيري درمان يبوست مي‏توانند مؤثر باشند.
•غلات پرفيبر
•حبوبات (نخود، لوبيا، عدس، لپه، باقلا)، سبوس و سبوس گندم و جو
•سبزيجات (مانند گل كلم، هويج و نخودسبز)
•ميوه‏هاي تازه بخصوص سيب، گلابي و ميوه‏هاي خشك مانند كشمش و برگه زردآلو
•گردو، فندق، بادام و غلات (بخصوص حبوباتي از قبيل عدس و لوبيا قرمز)
•استفاده روزانه از سالاد و كاهو همراه با يك قاشق غذاخوري سبوس گندم بعلاوه روغن زيتون و آب ليمو كمك كننده است.
•توصيه مي‏شود مصرف برنج را محدود نماييد و بجاي آن نان جو و يا سنكگ استفاده نماييد.
بررسي و معالجه يبوست شديد و مقاوم اكثر قريب به اتفاق افرادي كه يبوست دارند، با درمانهاي معمولي خوب مي‏شوند. وقتي يبوست شديد باشد و بيمار با درمان‏هاي معمول بهبودي پيدا نكند لازم است بررسي دقيقتري از جمله اندازه‏گيري مدت زمان عبور مواد از روده بزرگ را با 
عكسبرداري مخصوص انجام گردد. در اين بررسي معمولاً بيمار تعداد 60 عدد از قرصهاي كوچكي را مي‏خورد و پس از چند روز با عكسبرداري ساده شكم طول مدت عبور مواد از روده بزرگ تعيين مي‏گردد. براساس نتيجه اين كار در مورد درمان طبي و يا جراحي روده بزرگ تصميم‏گيري مي‏شود.



ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه 1391/09/22 | 11:39 PM | نویسنده : محسن آزاد |

ممکن است، پره‌اکلامپسي به سرعت پديدار گردد، بنابراين آگاهي از نشانه‌هايي که بايد در پي آنها باشيم، از اهميت بسياري برخوردار است. درصورتي‌که دچار افزوني فشار خون هستيد و پروتئين در ادار شما مشاهده شود، بيماري پيچيده پره‌اکلامپسي تشخيص داده مي‌شود که بين 6 تا 8 درصد تمامي بارداري‌ها را تحت تاثير قرار مي‌دهد. اين بيماري از طيف خفيف تا شديد مي‌تواند باشد يا حتي وضعيتي مثل HELLP يا تشنج اکلامپسي را ايجاد کند که براي شما و فرزندتان مي‌تواند تهديدي جاني باشد.

پره‌اکلامپسي باعث تنگ شدن رگ‌هاي خوني مي‌شود که به فشار خون منجر مي‌شود و جريان خون در اعضاي بدني مثل جفت را محدود مي‌کند. خوشبختانه، اين بيماري درمان‌پذير است، به ويژه اگر در اوايل بارداري رخ دهد و معمولا با تولد نوزاد مشکل حل مي‌شود. اکثر بانواني که به اين بيماري دچار مي‌شوند، در اواخر بارداري خود (پس از هفته 37) و با نوع خفيف آن روبرو مي‌شوند و از طريق مراقبت‌هاي پزشکي درست، اين مادران و فرزندانشان صحيح و سالم آنرا پشت سر مي‌گذارند. درصورتي‌که مادري به نوع شديد اين بيماري دچار گردد، ممکن است، بسياري از اعضاي بدني را تحت تاثير قرار دهد و پيچيدگي‌هاي بسياري را براي سلامت مادر و فرزند فراهم آورد.

علت آن چيست؟

هيچ‌کس دقيقا از علت پره‌اکلامپسي مطمئن نيست، اما برخي از متخصصين فکرمي‌کنند که اين بيماري ممکن است، درصورتي‌که جفت به شکل درستي در لايه‌هاي رحم جايگزين نگردد، در حقيقت در اوايل بارداري شروع شود،. پژوهشگران ديگر به واکنش زنجيره‌اي پيچيده هورمون‌ها در نتيجه تنگي و آسيب‌ديدگي رگ‌هاي خوني اشاره مي‌کنند. اما، توضيح روشني براي اين مسئله وجود ندارد ‌که چرا برخي از بارداران به آن مبتلا شده و ديگران نمي‌شوند.

در خطر بيشتري هستند، اگر:

- پيش از لقاح جنين به افزوني فشار خون مبتلا باشيد.

- به افزوني فشار خون مزمن دچاريد.

- در بارداري پيشين خود به پره‌اکلامپسي مبتلا بوده‌ايد.

- اختلال خاص لخته خوني، ديابت، بيماري‌ کليه يا نوعي بيماري خود ايمني داريد.

- خويشاوند نزديکي مبتلا به پره‌اکلامپسي داريد (مادر، خواهر،‌ مادر بزرگ يا عمه و خاله).

- چاق هستيد (با شاخص توده بدني بيش از 30).

- چند قلو بارداريد.

- هنگام بارداري، جوان‌تر از 20 سال يا مسن‌تر از 40 سال هستيد.

در صورتي‌که در يکي از دسته‌بندي‌هاي بالا قرار داريد، به اين معنا نيست که حتما دچار اين بيماري خواهيد شد، بلکه با خطر بيشتري براي ابتلاء روبرو هستيد.

مشاهده نشانه‌ها

پره‌اکلامپسي به سرعت مي‌تواند پديدار شود، بنابراين مهم است که از نشانه‌هاي آن اگاه باشيد و با مراقب پزشکي خود فورا مشورت کنيد. يکي از اصلي‌ترين نگراني‌ها درباره اين مشکل چنين است که بسياري از نشانه‌هاي اين بيماري از علائم بارداري طبيعي مثل تورم، افزايش وزن و حالت تهوع تقليد مي‌کنند. طي بارداري در هر ملاقات با مراقب پزشکي خود، او بايد فشار خون و وزن شما را اندازه‌گيري کرده و وجود پروتئين در ادرار شما را آزمايش کند، چراکه اين نشانه‌ها مهمترين نشانگرهاي احتمال ابتلاء شما به اين بيماري است.

نشانه‌هاي ديگر مي‌تواند شامل:

- سردرد مداوم و شديد.

- هرگونه دگرگوني در بينايي: تاري ديد، ‌دو بيني، ديدن نقطه‌ها يا جرقه نور، حساسيت به نور يا از دست دادن موقتي ديد.

- درد شديد يا حساس شدن در ناحيه بالاي شکم.

- حالت تهوع يا استفراغ.

به ياد بسپاريد که هرشخص مبتلاء به پره‌اکلامپسي با افزايش سريع وزن روبرو نمي‌شود و همه افزايش‌هاي سريع وزن نشانه‌ پره‌اکلامپسي نيست، اين مسئله‌اي مهم براي توجه به آن است و هميشه آن‌را با پزشک خود درميان بگذاريد.

چه کار مي‌توان کرد؟

درمان به شدت بيماري بستگي دارد و اين‌که چه مدت از بارداري خود را پشت سر گذاشته‌ايد. اگر در هفته 37 بارداري يا پس از آن هستيد، احتمالا زايمان القائي (وادار کردن به زايمان) اجرا شده يا زايمان از طريق سزارين به شما پيشنهاد مي‌شود، حتي درصورتي‌که وضعيت شما خفيف تشخيص داده شود.

درصورتي‌که پيش از هفته 34 با پره‌اکلامپسي شديد تشخيص داده شويد، براي نظارت منظم و نزديک، احتمالا به گذراندن ادامه بارداري خود در بيمارستان نياز داريد. جالب توجه اين‌که گرچه احتمالا به شما استراحت مطلق در بستر پيشنهاد مي‌شود، پژوهش‌ کاملي وجود ندارد که نشان دهد،‌ استراحت مطلق در بستر باعث هر گونه دگرگوني در فشار خون شما مي‌شود. درحالي‌که اين بيماري بسيار خطرناک است، ترسي به خود راه ندهيد. بهترين کاري که اکنون مي‌توانيد اجرا کنيد، مراقبت خوبي از خودتان و حضور در تمامي ملاقات‌ها طي بارداري با پزشک است و در صورتي‌که هرگونه نگراني داشتيد، مراتب را فورا با پزشک خود درميان بگذاريد.



تاريخ : سه شنبه 1391/09/21 | 12:22 PM | نویسنده : محسن آزاد |

 بیماران از خزیدن چیزی مانند ارتش مورچه ها در زیر پوست خود خبر می دهند. گفته بیماران مانند یک فیلم علمی تخیلی است که در واقع زندگی واقعی افراد مبتلا و بخت برگشته  تحت تاثیر قرار می دهد.

این بیماران از وجود زخم های دردناک در سراسر بدن خود خبر می دهند. آنان می گویند زخم آنها تراوش الیافی به رنگ های آبی، سفید و تعداد کمی لکه های سیاه و سفید مانند مانند شن و ماسه دارند.

بیماران از وجود رشته های رنگی به رنگهای قرمز و آبی در درون زخمهای بدن خود خبر می دهند.

این بیماری در حال حاضر در هزاران نفر در فلوریدا، تگزاس و کالیفرنیا مشاهده می شود.

البته برخی از متخصصین ریشه این بیماری را توهمات ذهنی می دانند اما برخی دیگر آن را بیماری واقعی و ناشناخته می پندارند.

جالب است که اکثر این افراد احساس خزش ثابت در زیر پوست، خستگی مزمن، اختلال در تمرکز مغزی ،اختلال بیش فعالی با کمبود توجه، اختلال دوقطبی، افسردگی، و یا ریزش مو را تجربه می کنند  و وجود این بیماریهای روانپزشکی می تواند دلیل بر منشاء روانی آن باشد . البته تعدادی از پزشکان بیماریهای روانی مشاهده شده در این افراد را حاصل ناتوانی این افراد در مقابل بیماری می دانند .

نتایج یک پژوهش، می گوید ارتباطی میان آگروباکتریوم، مهندسی ژنتیک و بیماری Morgellons وجود دارد.

آگروباکتریوم باکتری است که باعث تومور در گیاهان از طریق انتقال DNA می شود. و در مهندسی ژنتیک ذرت، سویا، کلزا، چغندر قند، یونجه و سایر مواد غذایی مورد استفاده قرار می گیرد.

تعدادی از پژوهشگران ادعا می کنند که برخی از مطالعات نشان داده آگروباکتریوم  می تواند بر DNA انسان نیز تاثیر بگذارد.

پژوهشگران مرکز کنترل بیماریهای ایالات متحد ( CDC ) نتایج مطالعه چند ساله خود در رابطه با این بیماری را در ژانویه  ۲۰۱۲ انتشار دادند . آنان عنوان کردند که بررسی های چند ساله نشان می دهد که هیچ ارگانیسم بیماریزا در بیماران  Morgellons وجود ندارد .

آنان عنوان کردند : الیافی که عنوان می شود در زخم های بدن این بیماران بافت می شودالیاف عادی لباس بوده  و این موضوع نشان می دهد که احساسات این بیماران مختل گردیده و نتیجه هجوم افکار “توهم” در این بیماران است .

علائم بیماری :

علائم فیزیکی

احساس  هجوم ضایعات پوستی
احساس خزیدن، گاز گرفتن در زیر پوست
ظهور الیاف و گرانول آبی، سیاه و سفید و یا قرمز در زیر پوست
خستگی

علائم روانی

از دست دادن حافظه کوتاه مدت
کمبود توجه، اختلال دوقطبی یا اختلال وسواس
اختلال در پردازش تفکر (مه مغز)
احساس افسردگی و انزوا

درصد ابتلا در اکودکان و بزرگسالان به طور مساوی می باشد و ممکن است افرادی در خانواده نشانه ای از بیماری شان دهند در حالی که دیگر اعضای خانواده سالم باشند.

اغلب موارد این بیماری در ایالات متحده و در مناطق خاص جغرافیایی از کالیفرنیا گرفته تا تگزاس و فلوریدا گزارش شده، هر چند گزارش موارد ابتلا از تمام ۵۰ ایالت وجود داشته است . در این بین از اوکلاهما موارد متعدد احتمالی  گزارش شده است .

بیماری در سراسر جهان در مناطقی مانند اروپا، آفریقای جنوبی، ژاپن، فیلیپین، اندونزی و استرالیا نیز گزارش شده است .

در انتها یادآور می شویم که هیچ شناخت و درک قطعی از این بیماری و روش انتقال آن وجود ندارد .

همچنین هیچ شواهد قطعی که نشان دهد بیماری مورژلونز مسری است وجود ندارد. توجه داشته باشید که در برخی از خانواده ها، فقط یک فرد گرفتار بیماری می شود و حتی بعد از قرار گرفتن طولانی مدت در کنار هم نیز، در دیگر اعضاء خانواده موارد ابتلا و آلودگی گزارش  نشده است.



تاريخ : دوشنبه 1391/09/20 | 11:45 PM | نویسنده : محسن آزاد |
آسم يک بيماري التهابي مزمن مجاري هوايي است که در کودکان با سرفه‌هاي شديد پي در پي، خس خس سينه و تنگي نفس همراه است. عفونت ويروسي، مواد تحريک کننده، عوامل محيطي در منزل و... در تشديد آن به خصوص در کودکاني که زمينه ابتلا به آسم را دارند موثر است. به گزارش سينا نيوز، يك متخصص کودکان و فوق تخصص آلرژي و بيماري‌هاي عيب ايمني با توجه به علائم آسم در کودکان، گفت: آسم در بالغين سه مشخصه اصلي از قبيل سرفه حمله‌اي پي در پي، خس خس سينه و تنگي نفس دارد که اين عوامل در کودکان بروز نمي‌کند. وي افزود: آسم در کودکان علائم مختلف دارد به طور مثال يکي از شايع‌ترين نشانه‌هاي آن سرفه‌هاي خشک پشت سر هم است که گاهي منجر به کبودي لب و استفراغ مي‌‎شود. دکتر صبا عرشي با تاکيد بر توجه والدين به سرماخوردگي کودکان، اظهارداشت: سرما خوردگي به طور طبيعي در کودکان با سرفه همراه است اين در حالي است که کودکاني که زمينه آسم دارند به دنبال يک سرماخوردگي ساده دچار تنگي نفس، خس و خس سينه و سرفه‌هاي پشت سر هم مي‌شوند. در حالت عادي در کودکان طبيعي يک سرماخوردگي حدود هفت الي 10روز طول مي‌کشد اما در کودکاني که که زمينه آسم دارند اين مدت طولاني‌تر خواهد بود که بايد والدين به آن توجه و به پزشک متخصص مراجعه نمايند. وي با توجه به علائم قابل پيگيري در کودکان، افزود: کوکاني که در هنگام دويدن، خنده و يا گريه دچار خس خس سينه و يا سرفه پشت سر هم مي‌شوند و يا در آنان زمينه تشديد بيماري آسم به خصوص در هنگام سرما خوردگي بيشتر مي‌شود بايستي توسط والدين با مراجعه به پزشک متخصص پيگيري شود همچنين اين نکته را نبايد فراموش کرد، کودکاني که در مقابل مواد تحريک کننده از قبيل بوي سيگار، اسپري، بوهاي تند دچار سرفه مي‌شوند ريه تحريک پذير دارند و به احتمال زياد دچار آسم مي‌شوند. به گفته اين فوق تخصص آلرژي، 80 درصد آسم کودکان زمينه آلرژي دارد اين در حالي است که اين رقم در بالغين حدود 50 درصد است. بايد توجه داشت آلرژي و عوامل بيدار کننده آن مي‌توانند زمينه ساز آسم باشند. تاثير عوامل داخلي منزل در تشديد آسم کودکان اين عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشکي تهران با توجه به نقش فضا و عوامل داخل اتاق کودک در تشديد بيماري آسم، اظهارداشت: کودکاني به علت سرفه‎هاي شديد از خواب شبانه بيدار مي‌شوند معمولا کودکاني هستند که به عوامل داخل اتاق آلرژي دارند. عوامل داخل محيط منزل در تشديد آسم کودکان بسيار موثر است اين در حالي است که در بالغين عوامل خارج از محيط منزل نقش بسزايي دارد. به گفته وي، قرار گرفتن در معرض شومينه گازي در کودکان از عوامل تشديد کننده بيماري آسم است که بايد بسيار بدان توجه شود. اين متخصص کودکان افزود: در هنگام مراجعه کودک مبتلا به آسم به پزشک بايستي تاريخچه بيماري کودک توسط متخصص مربوطه پيگيري و عوامل تشديد آن بررسي شود. دکتر عرشي تصريح كرد: احتمال بروز آسم در کودکاني که به روش سزارين به دنيا مي‌آيند 20 درصد بيشتر از کودکاني است که به روش طبيعي متولد مي‌شوند. هم چنين مصرف شير خشک و بروز اگزما در شيرخواران زمينه ساز اين بيماري است. اين فوق تخصص آلرژي با اشاره به تاثير مصرف غذاهاي آماده و هله و هوله در بروز آسم در کودکان، افزود: آلرژي‌هاي غذايي شانس ابتلا به رفلاکس معده و در پي آن، احتمال ابتلا به آسم را افزايش مي‌‎دهد. بنابراين با افزايش تمايل مصرف فست فود و تنقلات حاوي مواد افزودني از قبيل چيپس، پفک و ساير مواد مخرب سلامتي شاهد شيوع رفلاکس و در نتيجه آسم در بين کودکان هستيم. دکتر عرشي خاطرنشان کرد: سرفه و حمله تنگي نفس در پي موارد ذکر شده زمينه ساز بروز بيماري آسم و آلرژي است که بايستي توسط والدين بدان توجه و به پزشک متخصص مراجعه نمايند.

تاريخ : یکشنبه 1391/09/19 | 1:17 PM | نویسنده : محسن آزاد |
پیشابراه در مردان از میان غده پروستات و آلت تناسلی می گذرد. این لوله در زنان کوتاهتر بوده و درست در بالای واژن (دهانه خروجی رحم) باز می شود. ادرار در کلیه ها ساخته شده و محتوی آب و مواد زاید می باشد. لوله ای به نام میزنای یا حالب از هر کلیه خارج شده و ادرار را به داخل مثانه آزاد می کند. سلولهایی که در طول دیواره داخلی مثانه قرار دارند، سلولهای ترانزیشنال یا انتقالی نامیده می شوند. لایه نازکی از سلولها به نام لامینا پروپریا در زیر این دیواره وجود دارد. قسمت بیرونی تر دیواره مثانه شامل لایه ضخیمی از بافت ماهیچه ای است که هنگام خروج ادرار منقبض می شوند. تومور مثانه می تواند در سطح خارجی دیواره مثانه (بصورت پاپیلوما خوش خیم یا بد خیم) و در دیواره داخلی مثانه (معمولا بد خیم و کشنده) رشد کند و با سرعت به عضلات اصلی مثانه هجوم ببرد. بیشتر تومور های مثانه (%۹۰) از سلول های سرطانی سر چشمه می گیرند و از غشای موکوزی لایه اپی تلیمی رشد می کنند. درصد کمی از آنها غده سرطانی،سرطانی اپیدرموئید،کار سینوما سلول های پولکی ،سارکوما، تومور فرعی مثانه،و کارسینومای طبیعی هستند. سرطان مثانه بیشتر در مردان بالای ۵۰ سال و در کشورهای صنعتی رایج است. سه نوع سرطان در سلول‌های غشاء مثانه ایجاد می‌شوند. این سرطان‌ها با توجه به نوع سلول‌های بدخیم (سرطانی) نام‌گذاری می‌شوند: ترانزیشنال سل کارسینوم (Transitional Cell Carcinoma): سرطانی است که در سلول‌های موجود در درونی‌ترین لایۀ مثانه ایجاد می‌شود. این سلول‌ها می‌توانند با پر شدن مثانه منبسط شده و با خالی شدن آن منقبض شوند. بیش‌تر سرطان‌های مثانه در سلول‌های ترانزیشنال ایجاد می‌شوند. کارسینوم سلول سنگفرشی (Squamous Cell Carcinoma): سرطانی است که در سلول سنگفرشی ایجاد می‌شود، که سلول‌هایی ظریف و مسطح هستند که ممکن است پس از عفونت‌ها یا التهاب‌های بلند مدت، در مثانه به‌وجود آیند. آدنوکارسینوم(Adenocarcinoma): سرطانی است که در سلول‌های غده‌ای ( Glandular ، غدۀ مترشحه یا Secretory) به‌وجود می‌آید. سلول‌های غده‌ای موجود در مثانه، موادی مخاط مانند تولید می‌کنند. سرطانی که به غشای مثانه محدود می‌شود سرطان مثانۀ سطحی نامیده می‌شود. سرطانی که در سلول‌های ترانزیشنال آغاز شود، ممکن است از غشاء مثانه گذشته و به دیوارۀ ماهیچه‌ای مثانه حمله کند و یا به اندام‌های مجاور و غدد لنفاوی سرایت کند؛ به این نوع سرطان، سرطان مثانۀ مهاجم می‌گویند. علت #مواد سرطان زای محیطی مانند:۲-naphtylamine;benzidine;nitrates ،تنباکو و دخانیات #نوع کارسینومای پولکی یاsquamous cell carcinoma در مناطق جغرافیایی که کرم های پهن یا schistosomiasis به صورت بومی وجود دارد رخ می دهد. سرطان مثانه سرطانی شایع می باشد. هر سال حدود ۱۰۰۰۰ نفر در انگلستان به این سرطان مبتلا می شوند. در بیشتر موارد ، سرطان مثانه از سلولهای ترانزیشنال یا انتقالی که در طول دیواره داخلی مثانه قرار دارند پیشرفت می کند. این نوع سرطان، سرطان سلولهای انتقالی مثانه نام دارد. انواع دیگر سرطان مثانه نادرتر هستند. سرطان مثانه بیشتر در چه افرادی دیده می‌شود؟ افرادی که زیاد سیگار می‌کشند، احتمال ابتلا بالاتری به سرطان مثانه دارند، طوری که حدود ۵۰ درصد مردان سیگاری امکان ابتلا به سرطان مثانه را دارند و این مقدار در زنان سیگاری به ۳۱ می‌رسد. عوامل شغلی نیز در ابتلا به سرطان مثانه اهمیت دارد، مانند کارگران صنایع رنگ و لاستیک سازی نقاشی و نفت که بیشتر در معرض ابتلا هستند. علائم و نشانه ها نشانه های سرطان مثانه چیست؟ وجود خون در ادرار در بیشترین موارد، اولین علامت عبور خون در ادرار (هماتویوری) است. هماتویوری (ادرار خونی) که توسط تومور اولیه مثانه به وجود می آید، معمولا بدون درد می باشد. چنانچه در ادرار شخص خون باشد بهتر است به پزشک مراجعه کند. هنگامی که تومور گهگاه خونریزی می کند، خون در ادرار ممکن است ظاهر و ناپدید شود. البته علتهای بسیار زیاد دیگری نیز هستند که باعث ادرار خونی می شوند و الزاما هر ادرار خونی به معنی سرطان نیست. اما بهرحال در صورت مشاهده این وضعیت توصیه می شود که حتما به پزشک مراجعه شود. سایر علایم بعضی از تومورها ممکن است باعث تحریک پذیری مثانه و بروز علایمی مشابه عفونت ادراری شوند. برای مثال، تکرر ادرار و درد در موقع خروج ادرار. اگر سرطان از نوع تهاجمی به عضله باشد و در سرتاسر دیواره مثانه رشد کند، ممکن است علایم دیگری به مرور زمان پیشرفت کند. برای مثال، درد در زیر شکم. اگر سرطان به قسمت های دیگر بدن پخش شود، علایم متعدد دیگری می تواند پیشرفت کند. #در %۲۵ افراد در مراحل اولیه نشانه ای ندارد #علائم اولیه:بزرگ شدن مثانه ،درد ،خون در ادرار به طور متناوب (مثلا لخته در ادرار) #با زخم های پیش رونده،معمولا درد فوق عانه ای بعد از تخلیه ادرار. #سایر علائم:تحریک پذیری مثانه،ادرار کردن متقاطع،شب ادراری تست های تشخیصی #سیسیتوسکوپی می تواند کنسر مثانه را نشان دهد .زمانی که این شناسایی زیر بیهوشی باشد معمولا برای مطمئن شدن از اینکه مثانه به دیواره لگن فیکس شده باشد انجام می شود. #نمونه برداری #بررسی ادرار به وجود خون در ادرار می توند برسد #اوروگرافی میتواند در تشخیص :بزرگی مثانه،شناسایی تومور در مراحل اولیه،شناسایی مشکل اصلی در لوله ادراری فوقانی،هیدرو نفروزیس و تشخیص دیواره سفت و دفورمه شده کمک کند #رگ نگاری های ناحیه لگن میتواند تومور را در دیواره مثانه مشخص کند. # اسکن پرتونگاری ها ضخامت دیواره مثانه و همچنین بزرگی گره های لنفی خلف صفاقی را مشخص می کند. #اولتراسونوگرافی در شناسایی متاستاز در اطراف مثانه و تشخیص بافت تومور از بافت کیسه مثانه مأثر است. درمان *تومور های سطحی مثانه شامل برش و نابودی تومور( الکتریکی ) با سیستوسکوپ.این روش زمانی مؤثر است که تومور به عضلات تجاوز نکرده باشد. شیمی درمانی داخل مثانه ای برای تومور هایی استفاده می شود که جاهای مختلفی از مثانه قرار دارند.این روش شامل شستن مثانه به طور مستقیم با مواد آنتی نئوپلاستیک-مانند thiotepa-doxorubicin-mitomycin استفاده از واکسن BCG=bacille calmette-guerin که برای تومور های سطحی مفید است. تومور های خیلی بزرگ با ید به کمک سیستوسکوپ و به صورت تکه تکه خارج شوند تا تمتم تومور برداشته شود.این روش فقط برای تومور هایی امکان پذیر است که نزدیک به گردنه مثانه یا محل خروج پیشاب راه نباشد. *تومور های عمقی یکی از انتخابها رادیکال سیستکتومی است.این جراحی شامل برداشتن مثانه،بافت چربی و لنفی اطراف،پروستات و کیسه سمینال(در مردان)،رحم (در زنان) است.جراحان معمولا مثانه از بین رفته را با قسمتی از روده باریک ترمیم می کنند.سایر روش های ترمیمی:اورتروستومی،نفروستومی،وزیکوستومی،مثانه روده ای. مردان در روش سیستکتومی رادیکال به علت حذف غدد و از بین رفتن اعصاب سمپاتیک و پاراسمپاتیک که در کنترل نعوظ و انزال نقش دارند دچار ناتوانی جنسی می شوند. برداشت تومور بیشتر تومورهای سطحی مثانه توسط یک متخصص و با کمک دستگاه سیستوسکوپ برداشته می شوند. این عمل، برداشت تومور با استفاده از دستگاه ویژه ای در پیشابراه transurethral resection (TUR) نام دارد، به این دلیل که تومور از طریق سیستوسکوپ که به بالای پیشابراه منتقل می شود، حذف می گردد. در این درمان، برای ورود به مثانه نیازی به جراحی با باز کردن شکم نمی باشد. دستگاههای کوچکی می توانند به پایین کانال جانبی سیستوسکوپ برای برداشت تومور فرستاده شوند. شیمی درمانی فوری همراه با عمل بالا، انجام یک دوز از شیمی درمانی درون مثانه معمول می باشد. شیمی درمانی معمولا ظرف ۲۴ ساعت از حذف تومور انجام می شود. در این روش با استفاده از لوله ای ظریف و انعطاف پذیر (مانند سوند ادراری) که برای چندین ساعت باقی می ماند، مایعی به داخل مثانه فرستاده می شود. این مایع محتوی داروی شیمی درمانی می باشد. داروهای شیمی درمانی، سلولهای سرطانی را کشته یا آنها را از تکثیر باز می دارند. هدف از این کار کشتن سلول سرطانی است که در عمل TUR به جا مانده اند. مطالعات نشان داده است یک دوز از شیمی درمانی داخل مثانه، شانس بازگشت تومور را در آینده کاهش می دهد. شیمی درمانی/ایمنی درمانی تکمیلی توموری که طی عمل TUR برداشته می شود، زیر میکروسکوپ مورد مطالعه قرار می گیرد. این عمل کمک می کند میزان تهاجمی بودن تومور و نوع سلول سرطانی تشخیص داده شود. بسته به مرحله و نوع سرطان، شیمی درمانی بیشتری از داخل مثانه ممکن است توصیه شود. این عمل با استفاده از همان لوله ها انجام شده و ممکن است هر ۱ الی ۴ هفته برای چندین ماه صورت گیرد. هدف از این کار کشته شدن تمام سلول های سرطانی به طور قطع و کاهش احتمال بازگشت تومور می باشد. بیشترین داروی رایج مورد استفاده برای شیمی درمانی بیشتر، BCG نام دارند. این دارو در واقع واکسنی است که برای پیشگیری از بیماری سل (TB) استفاده می شود. مشخص نیست که این دارو چگونه برای درمان سرطان مثانه عمل می کند. شاید سیستم ایمنی را برای از بین بردن سلولهای غیرطبیعی در دیواره مثانه تحریک میکند. بنابراین می توان گفت درمان با BCG ایمنی درمانی است. گاهی از سایر داروهای شیمی درمانی به جای BCG مورد استفاده قرار می گیرند. بررسی های مکرر بعد از اینکه تومور سطحی برداشته شد، گاهی انجام تست سیستوسکوپی دوباره مورد نیاز خواهد بود. بازگشت (عود) تومور در برخی موارد اتفاق می افتد و سیستوسکوپی دوباره این بازگشت را در مراحل اولیه تشخیص خواهد داد. در صورتی که تومور بازگردد (عود کند) می تواند دوباره درمان شود. در ابتدا فاصله زمانی میان تست های سیستوسکوپی هر ۳-۴ ماه می باشد اما ممکن است در صورتی که مثانه در هر باز بررسی فاقد تومور باشد، این فاصله زمانی میان هر تست طولانی تر شود. بیمار ممکن است هر چند وقت یکبار به مدت چندین سال این تست را انجام دهد تا مطمئن شود تومور بازگشت (عود) نکرده است. همانطور که در بالا ذکر شد، آزمایشات مخصوصی برای ادرار برای تشخیص سرطان مثانه مطرح شده اند. در صورتی که این تست ها موفقیت آمیز باشند، ممکن است برای بررسی اینکه آیا تومور بازگشت (عود) کرده است یا خیر در مقایسه با سیستوسکوپی روش بهتری باشند پیش‌‌ آگهی (احتمال بهبودی) به عوامل زیر بستگی دارد: مرحلۀ سرطان (اینکه آیا سرطان مثانه، سطحی است یا مهاجم، و آیا به دیگر قسمت‌های بدن سرایت کرده است یا نه). اغلب می‌توان سرطان مثانه را در صورتی‌که در مراحل اولیه باشد معالجه کرد. نوع سلول‌های سرطانی موجود در مثانه و ظاهرشان در زیر میکروسکوپ. سن بیمار و سلامت عمومی وی.

تاريخ : چهارشنبه 1391/09/15 | 12:22 PM | نویسنده : محسن آزاد |
خيلي از افراد تقريبا در تمام طول زندگي‌شان دچار نوعي گرفتگي بيني خفيف هستند و به جاي آن كه براي يافتن علت اين عارضه آزاردهنده و درمان آن اقدام كنند، به نوعي همزيستي با آن دست پيدا كرده و هر ساعت يا چند ساعت يك بار، با شدت اقدام به تخليه بيني‌شان مي‌كنند. به گزارش جام جم آنلاين، برخي ديگر از افراد هم مدام دست به قطره‌هاي بيني مي‌برند و با چكاندن چند قطره، براي چند ساعتي از تنفسي راحت لذت مي‌برند اما اين افراد، ناآگاهانه خود را در معرض آسيب‌هاي بيشتر به مخاط بيني‌شان با مصرف مكرر و طولاني‌مدت قطره بيني قرار مي‌دهند. دكتر ابراهيم رزم‌پا، متخصص گوش و حلق و بيني در گفت‌وگو با جام‌جم مي‌گويد: قطره بيني نبايد به طور دائم براي رفع گرفتگي بيني استفاده شود، چراكه نه‌تنها استفاده طولاني‌مدت از اين قطره‌ها وابستگي ايجاد مي‌كند، بلكه به مرور، مخاط بيني را دچار آسيب مي‌كند، مژك‌هاي داخل بيني را از كار مي‌اندازد و به تشديد گرفتگي بيني منجر مي‌شود. اين متخصص گوش، حلق و بيني اضافه مي‌كند: البته منظور ما از قطره بيني، سرم‌هاي شست‌وشوي نمكي (مانند قطره كلرور سديم) كه به كودكان نيز داده مي‌شود نيست؛ اين نوع قطره‌ها كاملا بي‌خطر است، اما استفاده مكرر و بيش از سه روز از ساير قطره‌هاي بازكننده بيني (مانند فنيل‌افرين) به مخاط بيني آسيب مي‌رساند. پس بهتر است كه مصرف اين قطره‌ها پس از سه روز قطع و با فاصله، دوباره استفاده شود. چرا بيني مي‌گيرد؟ بسياري از افراد نمي‌دانند كه بايد از بيني‌شان در مقابل تغييرات شديد دماي هوا مراقبت كنند، چراكه بيني عضو بسيار حساسي است كه دماي هوايي را كه وارد ريه‌ها مي‌شود، تنظيم مي‌كند. يعني وقتي در هواي سرد قرار مي‌گيريد، بيني تلاش مي‌كند دماي هواي طبيعي ورودي به ريه‌ها را حفظ كند، اما اگر دماي هوا سردتر يا گرم‌تر از حد متعادل بيني باشد، باعث گرفتگي بيني و آبريزش مخاط آن مي‌شود. به بيان ديگر، سرما با افزايش و غليظ شدن مخاط‌هاي بيني و ريه باعث گرفتگي شده و در اين شرايط بافت بيني تحريك و به بروز واكنش حساسيت‌زا منجر مي‌شود. دكتر رزم‌پا با اشاره به علل داخلي گرفتگي بيني مي‌گويد: در برخي كودكان انحراف تيغه بيني، بزرگي شاخك‌هاي بيني، اشكالات جنيني و نيز وجود تومورهاي خوش‌خيم يا بدخيم مي‌تواند به گرفتگي بيني منجر شود. از سوي ديگر، بزرگي لوزه سوم يا وجود يك جسم خارجي در بيني كودك از عوامل اصلي گرفتگي بيني محسوب مي‌شود. بر اين اساس ترشح يكطرفه و بدبو از بيني كودك، احتمال گرفتگي اين عضو با جسم خارجي را تقويت مي‌كند. اين متخصص گوش، حلق و بيني اضافه مي‌كند: البته گرفتگي يا احتقان بيني در بسياري از افراد، معمولا با سرماخوردگي معمولي، عفونت سينوسي، آنفلوآنزا و حساسيت يا آلرژي در ارتباط است و ايجاد هريك از اين عوامل مي‌تواند باعث بروز گرفتگي بيني شود. هريك از اين موارد ممكن است حتي تنفس را براي شخص مبتلا به تورم مخاط بيني (رينيت) مشكل كند و به اين دليل فرد بايد مورد ارزيابي و درمان قرار بگيرد. از اختلالات هورموني تا استرس جدا از آن كه در برخي افراد، حساسيت به برخي مواد همچون گرد و غبار، گرده‌هاي گل و گياه، گرده‌هاي ريز موي حيوانات خانگي، مواد غذايي پرادويه و قرار گرفتن در معرض دود سيگار هم مي‌تواند باعث بروز گرفتگي و حتي تشديد گرفتگي بيني شود. عوامل ديگري از جمله مشكلات هورموني، عوارض مصرف برخي داروها و مهم‌تر از آن قرار گرفتن در دوره‌هاي همراه با استرس‌هاي روحي و رواني نيز مي‌تواند در گرفتگي بيني موثر باشد. دكتر رزم‌پا در اين ارتباط توضيح مي‌دهد: مشكلات هورموني در سه ماهه اول بارداري، حتي در دوره‌هاي نزديك به عادت ماهانه يا كم‌كاري تيروئيد مي‌تواند از علل گرفتگي بيني باشد. همچنين افرادي كه داروهاي فشار خون مصرف مي‌كنند به گرفتگي بيني مبتلا مي‌شوند. استرس نيز با تاثير بر سيستم‌هاي سمپاتيك و پاراسمپاتيك (دستگاه سمپاتيك در واكنش‏هاى هيجانى مانند خشم و ترس وارد عمل مى‏شود، در حالى كه برعكس، سيستم پاراسمپاتيك از عمل سمپاتيك جلوگيرى كرده، باعث آرامش و سكون مى‏شود و در فعاليت‌هاى روزمره به طور طبيعى و آرام نقش دارد) ميزان ترشحات و حالت تورمي بيني را تشديد مي‌كند. بيني را با شدت تخليه نكنيد به گفته دكتر رزم‌پا، افرادي كه دچار گرفتگي بيني هميشگي هستند، بايد از تخليه بيني‌شان با فشار و بشدت خودداري كنند. اين متخصص اضافه مي‌كند: از آنجا كه بيني به گوش مياني متصل است، وارد آمدن فشار ناگهاني به پرده گوش با تخليه شديد بيني مي‌تواند به وارد آمدن آسيب به پرده گوش و در مواردي پارگي آن منجر شود. به همين علت، شست‌وشوي بيني با سرم‌هاي نمكي به طور روزانه و هر چند ساعت يك بار توصيه مي‌شود. گرفتگي بيني را درمان كنيد شايد بسياري از افراد با بيني‌شان كه نمي‌توانند از طريق آن براحتي نفس بكشند، به نوعي همزيستي دست پيدا كرده باشند؛ اما گرفتگي بيني درمان‌نشده مي‌تواند به بيماري‌هايي چون مشكلات خواب، عفونت گوش، آسم و حتي عوارضي چون خرخر كردن تبديل شود. همچنين اكثر افرادي كه دچار گرفتگي بيني هستند، معمولا با دهان باز تنفس مي‌كنند و همين امر باعث خشكي دهانشان مي‌شود. رفع گرفتگي بيني در نوزادان و كودكان نيز از ‌نظر تنفسي بسيار اهميت دارد. دكتر رزم‌پا در ارتباط با روش‌هاي تشخيصي و درماني گرفتگي بيني يا رينيت مي‌گويد: مهم‌ترين راه تشخيص، بعد از گرفتن تاريخچه بيماري و اين‌ كه بيمار از چه موقع دچار گرفتگي بيني شده و شدت گرفتگي چقدر بوده، معاينه پزشك است. يعني در اغلب موارد، از طريق معاينه داخل بيني، علت گرفتگي مشخص مي‌شود. در مواردي كه علت گرفتگي بيني از طريق معاينه قابل تشخيص نباشد، از طريق آندوسكوپي، راديوگرافي و سي‌تي‌اسكن مي‌توان مشكل را ارزيابي و براي تجويز درمان‌هاي دارويي يا حتي جراحي تصميم‌گيري كرد. البته جراحي انحراف يا پوليپ بيني هم هميشه به نفع بيمار نيست و انجام آن بايد در صورت ضرورت و توسط پزشك متخصص صورت بگيرد

تاريخ : دوشنبه 1391/09/13 | 12:19 PM | نویسنده : محسن آزاد |

 علاوه بر این موضوع در سرطان تخمدان ضایعه پیش‌سرطانی‌ وجود ندارد در نتیجه با آندوسکوپی نمی‌توان آن را دید و برداشت. در نتیجه سرطان تخمدان به علت تشخیص دیررس آن از جمله سرطان‌‌های مرگبار در زنان است، اما با انجام اقداماتی می‌توان خطر ابتلا به این سرطان را کاهش داد.

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند بکار بردن راهبردها زیر می‌تواند به کاهش ابتلا به سرطان تخمدان کمک کند البته احتمال آن را به صفر نمی رساند:

قرص‌های ضدبارداری خوراکی:

مصرف قرص‌های ضدبارداری خوراکی می‌تواند ۴۰ تا ۵۰ درصد از خطر ابتلا به سرطان تخمدان را کاهش دهد. این کاهش خطر به خصوص پس از ۵ سال مصرف این قرص‌ها چشمگیرتر می‌شود. به طور کلی هر چه طول مدت مصرف این قرص‌ها بیشتر باشد، احتمال اثر محافظتی آنها در برابر سرطان تخمدان بیشتر می ‌شود.

تغییرات رژیم غذایی و ورزش:

بسیاری از کارشناسان برای کمک به پیشگیری از سرطان تخمدان خوردن غذای کم‌چربی، پرفیبر و کاهش مصرف گوشت قرمز و اجتناب از مصرف الکل را پیشنهاد می‌کنند. بررسی‌‌ها نشان‌ داده‌اند رژیم غذایی کم‌چربی که دست کم برای چهار سال ادامه داشته باشد، می‌تواند خطر سرطان تخمدان را کاهش دهد.

به علاوه انجام ورزش دست کم سه بار در روز برای پایین‌ نگه داشتن میزان چربی بدن نیز به پیشگیری سرطان تخمدان کمک می‌کند. در افراد ۱۸ ساله و بالاتر که ضریب توده بدنی یا BMI که بیشتر از ۲۵ باشد، خطر سرطان تخمدان را بالا می‌برد.

بارداری و شیردهی از پستان:‌

گرچه نیاید تصمیم به بچه‌دار شدن را صرف بر مبنای کاهش خطر سرطان تخمدان گرفت، اما بررسی‌ها نشان داده‌اند که در زنانی که باردار شده‌اند نسبت به زنانی که باردار نشده‌اند،‌خطر سرطان تخمدان ۳۰ تا ۶۰ درصد کاهش می‌یابد.

همچنین اگر اولین فرزند یک زن قبل از ۳۰ سالگی او به دنیا آمده باشد، این خطر بیشتر کاهش می‌یابد و با هر بارداری بعدی این خطر بیشتر کاهش می‌یابد. به نظر می‌رسد شیردهی از پستان نیز اثر محافظتی در برابر سرطان پستان داشته باشد.

مشاوره ژنتیک:

مشاوره ژنتیک در صورتی که زنی سابقه خانوادگی مبنی داشتن ژن‌های مربوط به افزایش خطر سرطان تخمدان را داشته باشد، توصیه می‌شود.

در این مورد فرد پیش از انجام آزمایش ژنتیکی برای این مورد باید در مورد منافع و مخاطرات این آزمایش‌ها با پزشکش مشورت کند. یک آزمایش منفی ممکن است باعث آسودگی خاطر زن شود، اما مثبت بودن آن ها م ممکن است تشویش خاطر او را باعث شود. با این وجود بسیاری از زنان در معرض خطر بالای سرطان تخمدان احساس می کنند مشاوره ژنتیک می‌توانند به آنها کمک کند با اطلاع در مورد نحوه پیشگیری از سرطان تخمدان تصمیم بگیرند.

بستن لوله‌های تخمدان :

بستن لوله‌ها یک عمل جراحی است که در ان لوله‌های فالوپ (لوله‌های رحمی) بسته می شوند. در زنانی که پس از بچه‌دار شدن لوله‌های‌شان را بسته‌اند، خطر سرطان تخمدان کاهش پیدا می‌کنند،‌هر چند که علت این اثر محافظتی به طور دقیق مشخص نیست.

برداشتن تخمدان:

اگر زنی بالای ۴۰ سال است و به علت یک بیماری غیرسرطانی مانند فیبروئیدهای رحمی باید تخمدان‌هایش برداشته شود، ممکن است تصمیم بگیرد ضمن این عمل تخمدان‌هایش را هم بردارند تا احتمال ابتلا به سرطان تخمدان در آنها کاهش یابد.

انجام این عمل که به آن تخمدان‌ برداری پیشگیرانه می‌گویند‌‌،  مورد اختلاف بوده است، زیرا ممکن است باعث یائسگی زودرس در زنان قبل از سن یائسگی شود.

تخمدان‌برداری پیشگیرانه معمولا برای زنانی توصیه می‌شود که تعداد بچه‌های‌شان کامل است و سابقه خانوادگی قوی سرطان تخمدان دارند.

توجه داشته باشید که حتی برداشتن تخمدان تضمین‌کننده صدردرصد پیشگیری از سرطان تخمدان نیست، چرا این سرطان هنوز ممکن است از سلول‌های پوشاننده حفره لگن منشا بگیرد.



تاريخ : یکشنبه 1391/09/12 | 0:35 AM | نویسنده : محسن آزاد |

آب آلبالو خطر بيماري‌هاي قلبي عروقي را در مبتلايان به ديابت کاهش مي‌دهد.

به گزارش باشگاه خبرنگاران، نوشيدن اين آب‌ميوه، درد عضلاني ناشي از ورزش را کاهش مي‌دهد و همچنين نوشيدن آن در صبح به خواب بهتر در شب کمک مي‌کند.

آب آلبالو خطر بيماري‌هاي قلبي عروقي را در مبتلايان به ديابت کاهش مي‌دهد

نتايج يک مطالعه نشان داده است «آنتوسيانين» موجود در آب آلبالو به کاهش عوامل خطر بيماري‌هاي قلبي عروقي در بيماران مبتلا به ديابت نوع دوم کمک مي‌کند.

اين مطالعه جهت بررسي تأثير مصرف آب آلبالو به عنوان يک منبع غني از آنتوسيانين‌ها بر سطح چربي‌ها و فشار خون در بيماران مبتلا به ديابت نوع دوم توسط گروهي از متخصصان دانشگاه ميشيگان انجام شده است.

به گفته پزشکان، خطر بيماري‌هاي قلبي عروقي در مبتلايان به ديابت بالا است از اين رو دست‌يابي به سطوح مناسب چربي‌هاي خون در اين بيماران از اهميت خاصي برخوردار است. تغذيه و از جمله مصرف آنتوسيانين‌ها، نقش مهمي در کاهش خطر بيماري‌هاي قلبي و فشار خون دارد.

در اين مطالعه 16 زن مبتلا به ديابت نوع دوم مورد بررسي قرار گرفتند. در طول دوره اين مطالعه شرکت کنندگان به مدت شش هفته آب آلبالو مصرف کردند. وزن، چربي‌هاي خون و سطح فشارخون سيستوليک و دياستوليک اين بيماران در شروع و پايان مطالعه اندازه‌گيري شد.

به گزارش روزنامه استار، نتايج اين بررسي نشان داد که مصرف آب آلبالو به بهبود عوامل خطر بيماري‌هاي قلبي عروقي در بيماران مبتلا به ديابت نوع دوم کمک مي‌کند.

نوشيدن آب آلبالو درد عضلاني ناشي از ورزش را کاهش مي‌دهد.

مطالعات نشان مي‌دهد که نوشيدن آب آلبالو پس از ورزش کردن مي‌تواند درد حاصل از کشيدگي ماهيچه‌ها را تسکين دهد.

در يک پژوهش محققان امريکايي، 14 فرد داوطلب را که براي يک دوره 7 روزه ورزش کردند، مورد آزمايش قرار دادند.

شرکت کنندگان در اين پژوهش، ترکيبي از آب آلبالو و آب سيب يا هر نوشيدني بدون آب آلبالو را به مدت 3 روز قبل از ورزش کردن و 4 روز ديگر پس از ورزش کردن، نوشيدند. پس از 2 هفته همين آزمايشات با ايجاد تغييرات در ترکيب نوشيدني‌هاي مصرف شده تکرار شد. مصرف يک ليوان آب آلبالوي بدون قند در صبح به خواب بهتر در شب کمک مي‌کند.

نتايج مطالعات پس از پرس و جو از شرکت کنندگان نشان داد افرادي که هر نوع نوشيدني غير از آب آلبالو مصرف کرده بودند 22 درصد از توان عضلاني خود را از دست دادند در حالي که افرادي که آب آلبالو مصرف کرده بودند تنها 4 درصد دچار ضعف عضلاني شده بودند.

همچنين درد ناشي از کشيدگي عضلاني در اثر ورزش کردن در افرادي که آب آلبالو مصرف کرده بودند به مراتب کمتر از سايرين بود. به علاوه پس از گذشت 96 ساعت افرادي که آب آلبالو مصرف کرده بودند، توان عضلاني بيشتري به دست آوردند.

- نوشيدن آب آلبالو در صبح به خواب بهتر در شب کمک مي‌کند.

به گزارش خبرگزاري فرانسه بررسي‌هاي محققان دانشگاه روچستر در نيويورک که مشروح نتايج آن در مجله به چاپ رسيده است نشان مي‌دهد مصرف يک ليوان آب آلبالوي بدون قند در صبح به خواب بهتر در شب کمک مي‌کند.

محققان در پژوهشي که انجام دادند از داوطلبان خواستند هر روز دو نوبت صبح و عصر به مدت دو هفته آب آلبالو ترش مصرف کنند و بعد دو هفته ديگر که از اين نوشيدني استفاده نکرده بودند، وضعيت آن‌ها مقايسه شد.

در دو هفته‌اي که داوطلبان اين نوشيدني را مصرف کرده بودند ميزان بي‌خوابي در آن‌ها به طور قابل توجهي کاهش پيدا کرد.

طبق آمار از هر 4 فرد بالغ يک نفر دچار بي‌خوابي است و 50 درصد اين افراد کمتر از 5 ساعت در شب مي‌خوابند.

به گفته محققان دليل اين ويژگي آب آلبالو وجود مقادير فراواني ملاتونين است. ملاتونين نوعي هورمون است که مي‌تواند سيکل خواب را تنظيم کند.

البته اين بيماران آلبالو را با احتياط بخورند

بيماران کليوي با احتياط آلبالو بخورند .

آلبالو يكي از ميوه‌هاي فصل تابستان است که هم تازه خورده مي‌شود و هم از آن در تهيه انواع دسرها، شربت و شيريني‌ها و غذاها استفاده مي‌كنند و غني از ويتامين‌ها به‌خصوص ويتامين C، انواع آنتي‌اكسيدان‌، منيزيم، پتاسيم و مس است.

از آنجا كه انواع ميوه و سبزي‌هاي رنگي، به‌خصوص به رنگ‌هاي قرمز، بنفش يا حتي سبزتيره مانند آلبالو، انگورسياه و قرمز، آلوسياه، توت‌فرنگي، كلم‌قرمز، برگ تربچه و اسفناج، آنتي‌‌اكسيدان‌هاي فراواني دارند، مصرفشان به خصوص در فصل خود، در پيشگيري از ابتلا به بيماري‌هاي مختلف از جمله بيماري‌هاي قلبي – عروقي و انواع سرطان‌ها موثر است.

آلبالو ارزش غذايي فراواني دارد و ميزان قند آن پايين است و مصرفش به تمام گروه‌هاي سني، به‌خصوص افراد مبتلا به چاقي، چربي و فشارخون بالا توصيه مي‌شود زيرا كاهش‌دهنده چربي و فشارخون است و اشتها را کم مي‌کند. البته بهترين زمان مصرف آلبالو قبل از غذا يا همراه با غذاست.

گرچه تاكيد متخصصان بر مصرف انواع ميوه و سبزي‌هاي تازه است، اما به افرادي كه از بيماري كليوي رنج مي‌برند و بايد از يک رژيم غذايي کم‌پتاسيم پيروي كنند، توصيه مي‌شود در مصرف ميوه‌هايي مانند آلبالو جانب احتياط را رعايت كنند و از زياده‌روي در خوردن اين ميوه بپرهيزند.

البته نبايد فراموش کرد که با توجه به آبدار بودن آلبالو، مصرف اين ميوه براي دفع سنگ كليه و رفع مشكل سنگ كيسه صفرا سودمند است.

با آنكه تاكيد همه متخصصان تغذيه بر اين است كه ميوه‌ها به صورت تازه مصرف شوند و از آنها در تهيه مربا استفاده نشود، اما اگر به هر دليلي قصد داريد از اين ميوه‌ در تهيه مربا استفاده كنيد، بهتر است مقدار كمي شكر به آن بيفزاييد تا هم از ارزش غذايي آن کاسته نشود و هم بيش از اندازه انرژي به بدن نرساند.

با اينكه هنگام پختن ميوه‌ها مقداري از ويتامين C موجود در آنها كاهش مي‌يابد، استفاده از اين ميوه در آلبالو پلو باعث افزايش ارزش غذايي برنج مي‌شود و كاهش اشتها را نيز براي مصرف‌کننده به دنبال دارد.



تاريخ : شنبه 1391/09/11 | 12:30 PM | نویسنده : محسن آزاد |

 بسیاری از زنان به آرامی وارد مرحله یائسگی شده و علائم کمی از خود نشان می‌دهند. گرگرفتگی آنها بسیار مختصر است و کمی باد زدن خود را می‌طلبد. در برخی دیگر، این گرگرفتگی مانند رویاروئی با تنور آتش است.

هر دو اینها حالاتی طبیعی هستند. گرگرفتگی واکنش بدن به کاهش مقدار هورمون استروژن در بدن است که با نزدیک شدن یائسگی روی می‌دهد.

نه تمام زن‌ها، اما بیش نیمی از آنها دچار این گرگرفتگی می‌شوند. در برخی، تولید استروژن به‌تدریج کاهش می‌یابد و گرگرفتگی آنها کم است. ولی در بعضی دیگر، تخمدان‌ها ناگهان دیگر استروژن نمی‌سازند؛ یا تولید استروژن چند بار قطع و دوباره شروع می‌شود. در این زن‌ها گرگرفتگی آزارنده است.

اگر دچار گرگرفتگی می‌شوید، ممکن است اول احساس شروع یک چیز غریب کنید. و بعد دمای مرکز بدن پائین می‌افتد. در پاسخ به آن، پوست عرق می‌کند تا تعادلی بین خود و پائین افتادن دمای بدن برقرار کند.

ممکن است چندین بار پشت سر هم دچار گرگرفتگی شوید. بیشتر هم در شب روی می‌دهد و وقتی بیدار می‌شوید، احساس داغی و عرق کردن می‌کنید. و بالاخره، لرز می‌کنید و برای گرم شدن نیاز به دراز کشیدن پیدا می‌کنید و دوباره می‌خوابید. به این ترتیب خوابتان چندین بار قطع می‌شود.

گرگرفتگی که به‌صورت احساس ناگهانی گرم‌شدن و تعریق شبانه در سر، گردن و تنه است حتی گاهی باعث بیدارشدن فرد از خواب می‌شود و وقوع این حالات کیفیت زندگی را به هم ریخته و سبب ناراحتی فرد می‌شود. در ۷۰ تا ۸۰ درصد موارد، گرگرفتگی اولین علامت یائسگی است. شدت و حدت آن در افراد متفاوت است و معمولا ۴ تا ۵ دقیقه طول می‌کشد و خودبه‌خود برطرف می‌شود. اما در مواردی که شدید یا بعد از عمل جراحی و بیرون آوردن تخمدان باشد. تحمل آن برای فرد سخت می‌شود. گرگرفتگی یا برافروختگی و تعریق شبانه یک علامت شایع در دوره یائسگی است و اکثر زنان آن را تجربه می‌کنند. این حالت مشابه گرما و برافروختگی است که هنگام عصبانیت در چهره و بدن خود احساس می‌کنیم.

در این حالت فرد به صورت ناگهانی دچار احساس گرما در قسمت بالایی بدن خود می‌شود، صورت و گردن قرمز و لکه‌های قرمزرنگ روی سینه، پشت و بازوها پیدا می‌شود. گاهی این احساس با تعریق در انتها و احساس سرما همراه است. گرگرفتگی به علت کاهش و قطع هورمون استروژن به وجود می‌آید و معمولا درطول شب بیشتر از روز است و ممکن است باعث اختلال در خواب شبانه شود.

علامت دوم که ممکن است با نزدیک شدن سن یائسگی ایجاد شود، داشتن احساس متفاوت نسبت به فعالیت جنسی است. همچنین تغییرات هورمونی دوره یائسگی سبب نازکی، خشکی و کاهش خاصیت ارتجاعی واژن و در نتیجه احساس سوزش و خارش می‌شود.

احساس خستگی علامت شایعی در دوره یائسگی است. سخت به خواب رفتن، زود از خواب بیدار شدن، نیمه شب بیدار شدن به خصوص به دلیل تعریق شبانه یا احساس نیاز به دستشویی ممکن است وجود داشته باشد.

- درمان گرگرفتگی

سویا بخورید. شروع یائسگی و علائم آن در میان اقوام مختلف متفاوت است. بیش از ۵۰ درصد زنان آمریکا و اروپای غربی این علائم را گزارش کرده‌اند، در حالی که این میزان در میان زنان ژاپنی فقط ۹ تا ۱۰ درصد است.

یک بررسی نشان داده است که فرآورده‌های سویا در درمان احتمالی برای علائم یائسگی است. زنان ژاپنی غذاهای سویادار زیاد می‌خورند. سویا حاوی ترکیبات استروژنی طبیعی است که گرگرفتگی را تخفیف می‌دهد.

سویا و سایر فرآورده‌های آن را به برنامه غذائی خود بیفزائید و از مزایای این غذاهای کم‌چربی هم بهره‌مند شوید.

عادات بد را کنار بگذارید. کسانی که سیگار می‌‌کشند یا الکل مصرف می‌کنند بیشتر از سایرین گرفتار گرگرفتی می‌شوند. برای ترک این چیزهای زیان‌آور از پزشک کمک بگیرید.

قهوه نخورید. خوردن بیش از یکی دو فنجان قهوه در روز هم ممکن است باعث گرگرفتگی شود.

هر ماده شیمیائی محرک مثل کافئین می‌تواند کمی فشار خون و ضربان قلب را بالا برده و ایجاد گرگرفتگی کند.

نفس عمیق بکشید. یک بررسی نشان داده است که زنانی که آموزش داده شده‌اند تا آهسته و عمیق نفس بکشند بهتر قادر به کاهش گرگرفتگی خود تا ۵۰ درصد شده‌‌اند. زنانی که در این بررسی شرکت کرده‌اند، یک هفته در میان هشت برنامه یک ساعته آموزش داشته‌اند.

از پزشک خود برای روش آموزش استراحت با تنفس عمیق کمک بگیرید. (بسیاری از معلمان یوگا نیز این روش را آموزش می‌دهند)

خود را خنک کنید. هر چیزی که با آن احساس خنکی و راحتی بیشتر کنید پاسخ مناسبی برای گرگرفتگی است. بادبزن کوچکی همراه خود داشته باشید تا در مواقع لزوم بتوانید خود را باد بزنید. لباس‌های نازک روی هم بپوشید تا بتوانید برخی از آنها را در آورید یا به تن کنید.

استروژن بخورید. اگر گرفتگی شدید و طولانی است، نیاز به درمان جایگزینی هورمونی دارید. گرچه این روش برای همه توصیه نمی‌شود، ولی گرگرفتگی را از بین می‌برد.

استروژن به‌صورت قرص، برچسب‌های پوستی، کرم‌های مهبلی، و قرصهای زیر پوستی وجود دارد که این قرص‌ها با عمل جراحی زیر پوست شکم گذاشته می‌شود.

در زنانی که نیاز به درمان طبی دارند، ولی به علت سابقه سرطان پستان نمی‌توانند استروژن مصرف کنند، تجویز داروی فشار خون کلونیدین ممکن است مؤثر باشد.

مصرف سویا موجب کاهش گر ‌گرفتگی و پیشگیری از پوکی استخوان و سرطان پستان در زنان یائسه می‌شود.

فقدان استروژن در این دوران موجب افزایش میزان کلسترول بد (LDL) و کاهش میزان کلسترول خوب(HDL) در خون می‌شود که می‌تواند موجب افزایش خطر حمله قلبی و سکته مغزی در زنان شود.

برای حفظ میزان چربی خون در محدوده طبیعی و سالم، میزان مصرف چربی‌های اشباع در رژیم زنان از طریق کم کردن مصرف گوشت قرمز، تخم پرندگان و محصولات شیری پرچرب باید کاهش پیدا کند.

کاهش مصرف سدیم، پروتئین و کافئین می‌تواند به حفظ ذخائر کلسیم کمک کند.

از مصرف سیگار، الکل و ترشی زیاد پرهیز شود. ورزش کردن آزاد شدن اندورفین را زیاد می‌کند که منجر به بهبود درد و خوشحالی افراد می‌شود.

زنان یائسه روزانه حدود۳۰ تا ۴۵ دقیقه ورزش سبک به همراه تنفس عمیق داشته باشند. قدم زدن، شنا و دوچرخه سورای فشار کمتری را بر مفاصل وارد می‌کند و برای این سن مناسب است.

برای مواجهه با این حملات گرگرفتگی، به خصوص در هنگام خواب به این توصیه‌ها عمل کنید:

• اتاق خواب‌تان را سرد نگهدارید، و یک پنکه در نزدیک محل‌ خواب‌تان بگذارید.
• لباس خواب سبک و پنبه‌ای بپوشید.
• روی تختخواب‌تان ملحفه‌های پنبه‌ای بیندازید تا عرق را جذب کند.
• یک جفت لباس خواب و ملحفه تمیز اضافی نزدیک تختخواب داشته باشید، تا بتوانید در صورت مرطوب شدن، آنها را به سرعت عوض کنید.
• پیش از رفتن به بستر، یک حمام یا دوش گرم بگیرید.



تاريخ : پنجشنبه 1391/09/09 | 12:40 PM | نویسنده : محسن آزاد |

 فلبیت در واقع از خود لخته ‏های متعدد ایجاد می‏کند و به قلب و مغز و ریه‏ها منتقل می‏شودو ایجاد سکته قلبی و ریوی ناشی از آمبولی نماید.ایجاد درد، تورم، گرمی و حساسیت ناحیه مربوط و سفتی مسیر فلبیت و تغییر رنگ عروق می‏توانند از علائم بیماری فلبیت باشند.

ترومومبوفلبیت به دو صورت بروز می کند:

۱ ترومومبوفلبیت سطحی

۲ ترومومبوفلبیت عمقی

علل بروز لخته در رگ ها و بروز ترومومبوفلبیت عمقی، شامل بی تحرکی، مصرف قرص های ضدبارداری، سرطان، و… هستند. بی تحرکی سرعت حرکت خون را در وریدها کاهش می دهد و همین مساله باعث کم شدن جریان خون در عضو فرد می شود.

وقتی جریان خون در ورید کند شود، لخته ایجاد خواهد شد، علایم این بیماری بسیار متفاوت هستند. گاهی بیمار با سردرد مراجعه می کند و گاهی با درد و تورم پاها (به خصوص پای چپ) و حتی گاهی با تنگی نفس. درد و تورم بیشتر در ساق پا خود را نشان می دهد که با حرکت عضو این حرکت تشدید می شود.ترومبوفلبیت در سیستم تخلیه وریدی مغزی، به صورت سردرد یا تهوع و استفراغ ناگهانی خود را نشان می دهد.

تشکیل لخته بیشتر وریدهای اندام تحتانی را درگیر می کند و ایجاد لخته های خونی در مسیر عروق خونی اندام ها، باعث اختلال جریان خون می شود و در نتیجه منجر به انسداد نسبی یا کامل عروق خونی خواهد شد. یکی از مهم ترین عوارض احتمالی ترومومبوفلبیت وریدهای عمقی، آمبولی ریوی است که به علت حرکت لخته خون در سیستم گردش خون و انتقال آن به دستگاه گردش خون ریوی به وجود می آید.

پیشگیری از آمبولی ریه مهم ترین دلیل درمان بیماران مبتلا به ترومومبوفلبیت وریدهای عمقی است.از علایم آمبولی ریوی، تنگی نفس و درد قفسه سینه است و با تنفس عمیق شدت درد افزایش می یابد.

بیمار برای تشخیص این بیماری بعد از مشاهده این علایم، باید به پزشک مراجعه کند تا معاینه شود. اگر لخته در ورید های سطحی تشکیل شده، جای نگرانی نیست اما اگر لخته در وریدهای عمقی بود، باید سونوگرافی داپلر رنگی انجام دهد تا لخته ها داخل وریدها تشخیص داده شوند.

اگر بیماری واقعا دچار ترومومبوفلبیت عمقی شد، باید چند روز در بیمارستان بستری و داروی ضدلخته تزریقی برای وی تجویز شود تا به بهبود کامل برسد و سپس چندماه داروی ضدلخته خوراکی مصرف کند.

مدت مصرف داروی ضدلخته خوراکی به محل تشکیل لخته و نظر پزشک بستگی دارد. بعد از ترخیص، استفاده مادام العمر از جوراب واریس ضروری است تا از عوارض ترومومبوفلبیت جلوگیری شود.این جوراب از ورم های مزمن ساق پای بیمار جلوگیری می کند. اگر از ورم ناشی از این عارضه جلوگیری نشود، به زخم های ساق پا منجر خواهد شد. براساس تشخیص پزشک، بیمار باید از ۳ ماه تا مادام العمر از داروهای ضدلخته خوراکی استفاده کند.

برای پیشگیری، پزشکان به هر بیماری که بستری می شود و خطر بروز لخته در او وجود دارد، داروی ضدلخته با دوز پایین تزریق می کنند اما متاسفانه باید اذعان کرد پزشکان ما به این نکته توجه نمی کنند.

میزان توجه برخی پزشکان به تجویز دارویی ضدلخته با دوز پایین کامل و کافی نیست و گاهی فراموش می شود دارو با دوز پایین برای بیمار تجویز شود

اگر سابقه فلبیت یا لخته ى خونى دارید، مطمئنا نباید قرص هاى ضد باردارى مصرف کنید؛ شیوع ترومبوفلبیت عمقى در کسانى که قرص هاى ضد باردارى مصرف مى کنند ۳ تا ۴ برابر افراد عادى است. چنین درصد بالاى لخته خون در رگ هاى عمقى، در افراد دچار فلبیت سیاهرگ هاى سطحى نیز، احتمال تکرار بیمارى را زیاد مى کند.
از استراحت و گرما استفاده کنید.

فلبیت سطحى را مى توان با بالا بردن پا و استفاده از گرماى مرطوب درمان کرد. طورى استراحت کنید که پا ۱۰ تا ۲۰ سانتى متر بالاتر از قلب قرار گیرد. به نظر مى رسد این روش به تسریع التیام کمک مى کند. التهاب فلبیت سطحى معمولا ظرف یک هفته تا ده روز از بین مى رود؛ اگر چه ممکن است ۳ تا ۶ هفته نیز طول بکشد.
عوامل خطرزا را بشناسید.

هنگامى که به فلبیت مبتلا شدید، خطر ابتلاى دوباره در شما بالا مى رود. میزان این احتمال چقدر است؟ عمدتا بستگى به این دارد که بتوانید چه عواملى را کنترل کنید. به طور کلى جراحى یا استراحت طولانى در رختخواب، خطر ابتلاى دوباره را بالا مى برد.

اگر نتوانید از استراحت طولانى در رختخواب به علت بیمارى با آسیب شدید، اجتناب کنید و در صورتى که پیر و مستعد به اختلالات خون هستید مى توانید از بعضى خطرها نظیر جراحى الکتریکى اجتناب کنید. در مورد خطرهاى موجود با پزشک خود مشورت کنید اما به یاد داشته باشید که بلند شدن از رختخواب و قدم زدن مى تواند از فلبیت بعد از جراحى جلوگیرى کند.

درباره ى آسپیرین تحقیق کنید.

بعضى مطالعات نشان داده که خاصیت رقیق کنندگى آسپیرین مى تواند با جلوگیرى از تشکیل سریع لخته شدن خون در افراد حساس به این بیمارى، خطر ابتلا به فلبیت را کاهش دهد. این مطالعات توصیه مى کند که آسپیرین را قبل از دوره هاى استراحت طولانى، مسافرت و یا جراحى مصرف کنید.

همه عوامل بالا گردش خون را کند مى کند و امکان تشکیل لخته خون را افزایش مى دهد. دکتر دیک مى گوید: من مطمئن نیستم که آسپیرین، فرد را در برابر تشکیل لخته خون محافظت کند. اگر مى خواهید از آسپیرین استفاده کنید، ابتدا با پزشک خود مشورت کنید.

به جاى مسافرت با ماشین، پیاده روى کنید.

آیا قصد دارید که با ماشین سفر کنید؟ اگر سابقه فلبیت دارید، مطمئن شوید که چرخ هاى ماشین شما تنها وسیله ى حرکتى تان نیست: نکته اصلى این است که باید مرتبا بایستید و ورزش کنید؛ یک توقف در طول روز کافى نیست بلکه ۴ تا ۵ بار باید توقف و مسافت هاى کوتاه ترى را پیاده روى کنید.

کارى که شما باید انجام دهید، جلوگیرى از کندى جریان خونى است که به علت ساکن بودن طولانى به وجود آمده است. در شرایطى که جریان خون کند شود، استعداد لخته شدن دارد.

اگر چندین بار دچار فلبیت شده اید و پزشک شما دلیلى براى آن پیدا نکرده است، سیگار را ترک کنید زیرا ممکن است بیمارى  “برگر” داشته باشید که هنوز به داخل سرخرگ ها حرکت نکرده است.

بیمارى برگر با درد شدید و لخته خون، معمولا در پاها مشخص مى شود؛ این بیمارى به طور مستقیم با سیگار کشیدن ارتباط دارد و تنها درمان آن ترک مصرف انواع تنباکو است. گاهى وقت ها برگر به صورت فلبیت شروع مى شود. امکان دارد برگر به طور اشتباهى به عنوان فلبیت تشخیص داده شود.

ورزش مخصوصا پیاده روى باعث تخلیه وریدها مى شود. تخلیه وریدها مى تواند از عود بیمارى فلبیت جلوگیرى کند. تنها کارى که شما مى توانید انجام دهید این است که با پیاده روى از جمع شدن خون جلوگیرى کنید.

اگر فلبیت دارید و به هر دلیلى باید در رختخواب بمانید، پاى خود را چندین سانتى متر بالا بیاورید تا جریان خون را در وریدها افزایش دهید.همچنین توصیه مى شود که هر چه مى توانید در رختخواب، ورزش کنید.

بعضى از پزشکان پوشیدن جوراب هاى طبى را براى جلوگیرى از تکرار فلبیت توصیه مى کنند در حالى که هیچ مدرکى دال بر مؤثر بودن این جوراب ها در جلوگیرى از فلبیت وجود ندارد. به نظر مى رسد که این جوراب ها، درد را تسکین مى دهند و احساس بهترى را در بعضى افراد به وجود مى آورند. بهترین توصیه؟ پس اگر احساس بهترى در شما ایجاد مى شود این جوراب ها را بپوشید.

اگر فلبیت درمان نشود، مى تواند با عفونى شدن، مرگ آور باشد. اگر علایم فلبیت، درد، قرمزى، حساسیت، خارش و تورم، همراه با تب بود و این علایم تا یک هفته از بین نرفتند، باید به پزشک خود مراجعه کنید. این علایم مى تواند نشانه ى عفونت باشد. پزشک شما مى تواند با آنتى بیوتیک آن را درمان کند.

یک مسافرت طولانى هوایى، می تواند موجب ترومبوز وریدهاى عمیقى شود علل این موضوع ، فشار کابین، نبود تحرک، مصرف الکل می باشد.

در انتها همیشه به یاد داشته باشید که مسافرت هاى هوایى طولانى و یا زمینى و یا هر بى حرکتى طولانى، مى تواند خطر ابتلا به ترومبوز را افزایش دهد.

با استفاده از جوراب الاستیکی واریس و بلند کردن دوره ‏ای پاها و ورزشهای مناسب و برخی داروها و جراحی می‏توان با توجه به نوع بیماری، به درمان و پیشگیری آن پرداخت.



تاريخ : پنجشنبه 1391/09/09 | 0:3 AM | نویسنده : محسن آزاد |

نگهداري از سلول‌هاي بنيادي نوزادتان، ساده‌تر از آن است که فکر مي‌کنيد.

سلول‌هاي بنيادي در بندناف و جفت يافت مي‌شوند و نيروي حياتي در پس رشد و نمو جنين شماست. اين سلول‌ها در خون يافت مي‌شوند و اکسيژن و مواد مغذي حياتي را طي بارداري، براي جنين شما مهيا مي‌سازد. در چندين سال اخير، جمع‌آوري سلول‌هاي بنيادي جنين و پرداختن مبلغي براي منجمد کردن و نگهداري آنها مورد توجه قرار گرفته است. متاسفانه با افزايش بيماري‌هاي خطرناک مثل سرطان، اکنون ذخيره سلول‌هاي بنيادي به عنوان بيمه‌اي براي زندگي به نظر مي‌رسد که براي سال‌هاي پيش رو، سلامت فرزند شما را مي‌تواند تامين کند. جنبه منفي آن مثل هر گونه‌ بيمه‌ ديگر اين است، در حالي‌که بطور منظم بايد براي آن مبلغي پرداخت شود، ممکن است، هرگز به استفاده از سلول‌هاي بنيادي نيازي نداشته باشيد.

تفکر در پس گرد‌آوري سلول‌هاي بنيادي، نگهداري از اين نمونه‌هاي غني از مواد مغذي، براي مواردي است که در آينده به آنها نيازي وجود داشته باشد. سلول‌هاي بنيادي خواص احيا کننده‌اي دارد و آن اساسا بدين معناست که آنها خودشان را به آن‌چيزي تبديل مي‌کنند که بدنتان به آن نياز دارد. به همين علت است که سلول‌هاي بنيادي براي درمان بيماري‌هاي گوناگون استفاده شده است. به تازگي، سلول‌هاي بنيادي براي درمان بيش از 70 بيماري، مثل سرطان خون (لوکميا و لنفي) استفاده شده است.

پژوهش‌هاي ژرف و پيشرفته درباره سلول‌هاي بنيادي به معناي فوايد اين سلول‌هاست و درحالي‌که اکنون فوايد چنداني دارد، در آينده اين فوايد مي‌تواند افزايش يابد. چه کسي مي‌داند، چه تعداد بيشتري از بيماري‌ها را با کمک اين سلول‌ها مي‌توان درمان کرد يا حتي پس از 20 سال آينده درمان شوند؟ به همين علت است که بسياري از والدين درصورت رخداد احتمالي تشخيص بيماري خطرناکي براي فرزند يا فرزندان خود، به تقبل مخارج نگهداري از سلول‌هاي بنيادي فرزند خود تصميم گرفتند.

فوايد براي چه کسي؟

نه تنها سلول‌هاي بنيادي در آينده براي فرزندتان که همچنين براي اعضاي ديگر خانواده مي‌تواند استفاده شود، درصورتي‌که با نمونه سازگاري داشته باشند. اگر به گردآوري سلول‌هاي بنيادي فرزندتان براي نگهداري تصميم گرفته‌ايد، معمولا هزينه‌ اوليه‌اي براي گردآوري، آزمايش و پيوند و سپس هزينه‌اي ساليانه براي امکانات نگهداري از آن وجود دارد. اکثر شرکت‌ها برنامه‌ريزي‌اي‌ براي پرداخت دارند که در آن ساليانه يا حتي ماهيانه مي‌توانيد پرداخت کنيد.

سلول‌هاي بنيادي بندناف نه تنها براي فرزند شما که براي اهدا به اعضاي ديگر خانواده مثل والدين و پدر و مادر بزرگ‌ها مناسب‌ترين است.

گردآوري

زماني‌که شرکتي را براي اين کار انتخاب کرديد، روند کار معمولا از قرار زير است:

- در آن شرکت ثبت نام و اطلاعات مورد نياز را دريافت خواهيد کرد.

- سپس ضروري است که آزمايش خون براي هپاتيت B، هپاتيت C، HIV، HTLV 1&2 و سفليس را اجرا کنيد.

- ضروري است تا از برنامه‌ريزي و روند گردآوري سلول‌هاي بنيادي بعد از زايمان، پزشک، متخصص زنان و زايمان يا ماما را آگاه سازيد.

- اگر پزشک يا ماماي شما هرگز پيش از اين چنين روندي را اجرا نکرده‌ است، اکثر بسته‌هاي گردآوري نوشته دستورکاري را در خود دارند و پزشکان پشتيباني در تماس تلفني هستند که از طريق تماس با آنها، مي‌توان روند را به اجرا گذاشت.

- زماني‌که براي زايمان طبيعي يا سزارين پذيرش شديد، بسته گردآوري را به پزشک يا ماماي خود بسپاريد.

- زماني‌که فرزندتان به دنيا آمد و بررسي درباره او به انجام رسيد، پزشک به بندناف گيره زده و خون غني از سلول‌هاي بنيادي را جدا مي‌کند. هرچه مقدار خون موجود در آن بيشتر باشد، براي کشت سلول‌هاي بنيادي موفق، احتمال بيشتري وجود دارد.

- سپس نمونه بايد در محفظه‌اي مسافرتي به شکلي ايمن نگهداري شود تا شرکت مورد نظر آنرا از بيمارستان شما تحويل گيرد..

زماني‌که سلول‌هاي بنيادي به تاسيسات نگهداري رسيد، آنها را براي آزمايش‌هاي متعددي مي‌فرستند، تا از قابليت زيستي آنها اطمينان حاصل گردد. سپس آنها به شکلي ايمن در شرايط مطلوبي نگهداري مي‌شوند. چنين عملي بدين معناست که آنها براي شما و فرزندانتان براي سال‌هاي نامحدودي در دسترس باشند، تا زماني‌که به آن نياز است يا تصميم به ابطال قرارداد بگيريد.



تاريخ : چهارشنبه 1391/09/01 | 12:16 PM | نویسنده : محسن آزاد |

گزگز و خواب رفتگي انگشتان دست علامت نسبتا شايعي است که مي تواند به علل مختلفي ايجاد شود. شايعترين علت آن گير افتادن اعصاب دست است. اعصاب دست در قسمتهاي مختلفي گير مي‌افتند. شايعترين محل گير افتادگي در مچ دست است. سه عصب مديان، اولنا و راديال مسئول حس و حرکت دست مي باشند. عصب مديان از وسط مچ عبور مي كند تا به انگشتان برسد.

به گزارش سلامت نيوز، اين قسمت به شكل تونل است و به آن تونل كارپ مي گويند. اگر در اين تونل به علتي بر روي عصب فشار وارد شود علايمي مثل گزگز و مور مور دستها، سوزش و درد ايجاد مي شود و انگشتان خواب رفتگي پيدا مي كنند. اين حالت ابتدا در شب و ابتداي صبح بيشتر است اما بتدريج با پيشرفت بيماري در روزها نيز خواب رفتگي ديده ميشود.

با پيشرفته تر شدن بيماري قدرت انگشتان كمتر شده و عضلات دست لاغر مي شوند. عوامل مختلفي در ايجاد اين حالت دخالت دارند. حركات تكراري دست از علل شايع است مثلا افرادي كه قالي بافي مي كنند به احتمال بيشتري به اين حالت مبتلا مي شوند.

تغييرات هورموني در طي حاملگي و يائسگي نيز باعث سندرم تونل كارپ مي شوند. بيماريهائي مثل ديابت، كم كاري تيروئيد، لوپوس و رماتيسم مفصلي باعث بيشتر شدن احتمال سندرم تونل كارپ مي شوند.

گاهي علايم باعث بيدار شدن فرد از خواب شده و حركت دادن دستها باعث تخفيف علايم ميگردد. درد بيمار ممكن است به ساعد بازو و شانه نيز بكشد.

تشخيص سندرم تونل كارپ

تشخيص اين بيماري توسط شرح حال بيمار معاينه فيزيكي و تستهاي الكترودياگنوز ( نوار عصب و عضله) انجام مي شود.

درمان

1) عدم انجام حركات تكراري

تا حد امكان بايد از انجام حركات تكراري خود داري شود. استفاده از وسايلي كه حالت لرزشي به دستها مي دهند علايم و بيماري را بدتر ميكند.

2) تصحيح وضعيت مچ در هنگام كار

تصحيح وضعيت نشستن و استفاده از وسايل با طراحي مناسب ضروري است.

3) استفاده از مچ بند(اسپلينت):

استفاده از مچ بند مخصوص در سه ماه اول پس از شروع علايم و همچنـين در خانمهاي حامله بسيار موثر است. زاويه اسپلينت بايد تنظيم شود. اغلب اسپلينتهاي ساخته شده در بازار زاويه مناسبي ندارند و حتي باعث بدتر شدن علايم مي شوند.

مچ بند بايد حتمآ در شب پوشيده شود. بهتر است در طي روز نيز از مچ بند استفاده كرد.

4) استفاده از داروها: برخي داروها در درمان اين حالت موثر مي باشند.

5) تزريق كورتيكو استروئيد

6) مداليتي ها

استفاده از اولتراسوند و ليزر ميتواند به بهبود بيماري كمك نمايد.

جراحي:

اگر بيمار به درمانهاي غير جراحي پاسخ مناسبي ندهد يا اگر در نوار عصب و عضله علايم درگيري شديد عصب ديده شود يا عضلات تحليل رفته باشد يا دستها ضعيف شده باشند جراحي توصيه مي گردد.

عوارض جراحي شامل ايجاد زخم بدشكل، آسيب به اعصاب پوستي و چسبندگي تاندونها است. لذا يك دوره كار درماني پس از جراحي براي كاهش تورم و حفظ حركات انگشتان همراه با چهار هفته استفاده از مچ بند ضروري است.

عوارض ناشايعتر پس از جراحي شامل عفونت، آسيب شرياني، سفتي مفصل و . . . است. برخي از بيماران از باقي ماندن علايم پس از جراحي شكايت دارند.

عدم تشخيص صحيح علت عمده باقي ماندن علايم پس از جراحي است .



تاريخ : سه شنبه 1391/08/30 | 11:45 AM | نویسنده : محسن آزاد |

به لايه پوشاننده داخل رحم، اندومتر مي‌گويند. هرگاه اين بافت در هر جايي غير از اين عضو ديده شود به آن بيماري «اندومتريوز» گفته مي‌شود به طور مثال در حفره صفاقي و بر روي تخمدان‌ها و روده‌ها بافت اندومتر نسبت به نوسانات هورموني طي سيكل قاعدگي حساس است. اين نوسانات بر روي بافت‌هاي اندومتريوزي خارج از رحم نيز موثر است.

به گزارش ايسنا، اين تغييرات هورموني در انتهاي هر سيكل منجر به ريزش اندومتر مي‌شود كه به صورت خون قاعدگي از بدن دفع مي‌شود. همين نوسانات در اندومتريوز باعث خونريزي در ضايعات خارج رحمي به اضافه تورم و التهاب و نهايتا به جا ماندن نسج جوشگاهي (اسكار) مي‌شود.

علل ايجاد اين بيماري:

فرضياتي كه در ايجاد اندومتريوز مطرح هستند عبارتند از:

1- برگشت خون قاعدگي از طريق لوله‌هاي رحمي به سمت محوطه شكمي

2- دخالت سيستم ايمني در ايجاد اين بيماري

3- انتقال سلول‌هاي اندومتريال از طريق سيستم لنفاوي

4- تبديل شدن ساير سلولها به سلولهاي اندومتريال (متاپلازي سلوميك)

5- در سالهاي اخير آلودگي‌هاي محيط زيست را نيز از علل غيرقابل انكار اين بيماري به شمار مي‌آورند

علائم اندومتريوز:

اين بيماري طيف وسيعي از علائم را ايجاد مي‌كند و گاهي نيز مي تواند بدون علامت باشد.

1- دردهاي ناحيه لگني قبل و حين قاعدگي بويژه دردهاي لگني در زنان جواني كه درد علي رغم استفاده از مسكن و قرص‌هاي ضد بارداري هم چنان پايدار است.

2- درد هنگام برقراري روابط زناشويي

3- خونريزي زياد قاعدگي

4- درد حين دفع ادرار و مدفوع

5- كيست‌هاي ناحيه لگني مقاوم به درمان‌هاي طبي

6- سقط جنين

7- ناباروري

تشخيص اندومتريوز:

در صورت مشاهده هر يك از علائم فوق يا مجموعه‌اي از آنها، پزشك خود را در جريان بگذاريد. پزشك با گرفتن شرح حال دقيق و انجام معاينات باليني و در صورت لزوم انجام آزمون‌هاي پاراكلينيكي به تشخيص اين بيماري مي رسد؛ اما تشخيص نهايي و دقيق اين بيماري از طريق جراحي به شيوه لاپاروسكوپيك مقدور است.

درمان اين بيماري:

درمان اين بيماري با توجه به سن بيمار، نوع، شدت، طول مدت، علائم و ارگان‌هاي درگير تعيين مي‌شود. داروهاي مسكن،‌ معمولا به عنوان قدم اول استفاده مي‌شوند. گاه داروهاي كاهنده واكنش اندومتر نسبت به نوسانات هورموني استفاده مي‌شوند.

در صورتي كه بيمار نابارور باشد، روش‌هاي كمكي باروري براي او در نظر گرفته مي‌شود. درمان انتخابي اندومتريوز، جراحي لاپاروسكوپيك است.

جراح قادر است ضايعات اندومتريوزي را از روي ارگان‌ها بردارد.

اين اقدام روش تشخيصي و درماني قطعي (استاندارد طلايي) اندومتريوز محسوب مي‌شود. در صورتي كه اقدام مقتضي در زمان مناسب صورت نگيرد، بيماري پيشرفت مي‌كند و گستردگي و عمق بيشتري مي‌يابد كه به مراتب درمان را دشوارتر مي‌كند و اقدام تهاجمي تري براي از بين بردن آن بايد اتخاذ شود و گاهي قابليت باروري بيمار با خطر جدي مواجه مي‌شود.

با توجه به ناشناخته بودن علل اندومتريوز، پيش‌بيني يا تعيين احتمال بازگشت بيماري ميسر نيست. با اين حال بايد دانست كه عود بيماري در درازمدت و پس از ايجاد مجدد بافت اندومتريوز محتمل خواهد بود و در صورت درمان كامل جراحي، علائم بيمار به مدت حداقل چند سال تا چند ده سال از ميان خواهد رفت. بازگشت زودهنگام علائم بيماري معمولا ناشي از درمان جراحي ناكامل و باقي ماندن بافت اندومتريوز قبلي و رشد مجدد آن است و با پديده عود متفاوت است.



تاريخ : دوشنبه 1391/08/29 | 12:41 PM | نویسنده : محسن آزاد |

بثورات پوشک (diaper rash) معمولا به شکل قرمزى پوست و پوسته ريزى در محل‌هاى تماس کهنه بچه با پوست کودک ديده مى شود.

در موارد شديد،ابن عارضه مى‌تواند سبب جوش، تاول و ساير جراحات پوستى شود.

به گزارش همشهري آنلاين، در صورت عفونى شدن اين تظاهر پوستي رنگ آن به قرمز روشن متمايل مى‌شود و ممکن است پوست متورم شود. دانه‌ها يا لکه‌هاى قرمز کوچک ممکن است به مناطقى از پوست که با کهنه بچه تماس ندارند نيز گسترش يابند.

عاامل بثورات پوشک چيست؟

بثورات پوشک بيشتر به دليل تحريک پوستى ايجاد مى‌شوند. تحريک مى تواند به وسيله مالش کهنه بچه بر روى پوست ايجاد شود.

بيش از اندازه محکم بستن کهنه بچه و يا تعويض دير به دير آن مى‌تواند اين امر را سبب شود. همچنين صابونى که براى شست و شوى کهنه به کار مى رود و يا انواعى از پارچه‌ها که براى تهيه کهنه به کار مى‌روند، مى توانند اين بثورات را ايجاد کنند.شلوارهاى لاستيکى که بر روى کهنه پوشيده مى شوند، مى توانند دما و رطوبت را در عمل افزايش دهند.

گرما، رطوبت و پوست آسيب ديده شروع بثورات پوشک را آسان‌تر و رشد ميکروب‌ها را تسهيل مى‌کنند.

پيشگيري و درمان

نکته اصلى در پيشگيرى و درمان بثورات پوشک اين است که محدوده‌اى از پوست را که زير کهنه قرار مى گيرد، تميز، خنک و خشک نگاه داريم.

کهنه يا پوشک بچه را مرتباً عوض کنيد و اجازه بدهيد که کودک براى ساعاتى بدون کهنه و پوشک باشد تا پوستش هوا بخورد. در خوابيدن هاى کوتاه مدت و چرت زدن ها، کودک را بدون کهنه و پوشک بر روى يک کهنه باز بخوابانيد.

کمى پس از اينکه کودکتان به خواب رفت، کهنه زيرش را بررسى کنيد و در صورتى که خيس بود آن را عوض کنيد. کودکان اغلب پس از به خواب رفتن ادرار مى کنند.

موارد زير را جهت پيشگيرى و درمان بثورات پوشک مورد ملاحظه قرار دهيد،اگر به نتيجه نرسيديد با پزشکتان مشورت کنيد. از استعمال کرم هاى حاوى اسيدبوريک، کافور، متل، متيل ساليسيلات يا ترکيب تنتور بنزوئين خوددارى کنيد. اين مواد مى توانند مضر باشند.

پيشگيري از التهاب پوستي ناشي از بستن پوشک

مواردى که بايد در پيشگيرى و درمان بثورات پوشک مورد نظر قرار داد:

کهنه بچه را مرتباً بررسى کنيد و به محض اينکه خيس يا مرطوب شد، آن را عوض کنيد.

در زمان تعويض کهنه يا پوشک، باسن بچه را به دقت تميز کنيد. از آب ولرم (و نه داغ) همراه يا بدون يک صابون خيلى ملايم استفاده کنيد.

قبل از اينکه مجدداً از کهنه يا پوشک استفاده کنيد، اجازه دهيد پوست بچه کاملاً خشک شود.

از فرآورده هاى حاوى اکسيد روى و يا وازلين استفاده کنيد تا مانع رطوبت پوست شود.

از مصرف شلوارهاى لاستيکى خوددارى کنيد.

در صورت تداوم بثورات پوشک نوع کهنه، دستمال و يا صابون مورد مصرف را تغيير دهيد.

در صورت بروز عفونت چه کار بايد کرد؟

در صورتى که عفونت به همراه بثورات بروز کند، رعايت موارد بالا به تنهايى کافى نخواهد بود. پزشک کرم مناسب را جهت درمان عفونت تجويز خواهد کرد.

آيا مى توان از پودر بچه استفاده کرد؟

مصرف پودر تالک و آرد ذرت توصيه نمى شود. ممکن است کودک پودر تالک را استنشاق کند. پودر ذرت مى تواند عفونت قارچى را بدتر کند.

آيا مى توان از پارچه يا کهنه قابل شست وشو استفاده کرد؟

انتخاب با شماست. برخى بررسى ها نشان مى دهد که کهنه هاى پارچه اى با جذب بهتر رطوبت به خشک نگاه داشتن پوست کمک مى کند.

اگر از کهنه پارچه اى استفاده مى‌کنيد، پس از هر بار شست وشو آن را به مدت 15 دقيقه بجوشانيد تا ميکروب ها کشته شده و ذرات صابون که براى پوست کودک مضر هستند، از روى آن پاک شوند.

اما به خاطر داشته باشيد که مهمترين نکته تعويض مرتب کهنه است.

در موارد زير به پزشک مراجعه کنيد:

اگر بثورات پوشک در 6 هفته اول زندگى بروز کند.

اگر جوش و تاول ديده شود.

کودک تب کند.

وزن کودک کاهش يابد و اشتهاى وى از قبل کمتر شود.

برآمدگى ها و گره هاى بزرگ پوستى ظاهر شوند.

دانه هاى پوستى به ساير نقاط مثل بازوها، صورت يا پوست سر گسترش يابد.

رعايت نکات گفته شده در مورد درمان، پس از يک هفته بى نتيجه باشد.



تاريخ : شنبه 1391/08/27 | 12:16 PM | نویسنده : محسن آزاد |

هيسترکتومي عمل جراحي است که در آن رحم زن برداشته مي‌شود.

هيسترکتومي يا رحم برداري ممکن است به دلايل متفاوتي انجام شود:

به گزارش همشهري آنلاين، فيبروئيدهاي رحمي که باعث تغيير موقعيت رحم از مکان معمولش به درون مجراي واژن شده باشند.

سرطان رحم، گردن رحم يا تخمدان‌ها.

آندومتريوز.

خونريزي غيرطبيعي واژني.

درد مزمن لگني.

آدنوميوز يا ضخيم شدن ديواره رحم.

رحم‌برداري معمولا تنها هنگامي انجام مي‌شود که همه روش‌ها درماني ديگر امتحان شده باشد و به نتيجه‌اي نرسيده باشد.

انواع رحم‌برداري

بسته به دليل رحم‌برداري، جراح ممکن است همه رحم يا بخشي از آن را بردارد. بيماران و پزشکان گاه اصطلاحات مربوط به اين عمل را نحوي غيردقيق به کار مي‌برند، بنابراين بايد روشن شود آيا در جريان عمل رحم‌برداري، گردن يا دهانه رحم و يا تخمدان‌ها هم برداشته مي‌شوند يا نه.

رحم‌برداري نيمه‌کامل يا فوق‌‌دهانه‌اي: در اين نوع رحم‌برداري جراح تنها بخش بالايي رحم را بر مي‌دارد و گردن يا دهانه رحم را به جاي مي‌گذارد.

رحم‌برداري کامل: در اين نوع رحم‌برداري کل رحم و دهانه رحم برداشته مي‌شود.

رحم برداري راديکال: جراح در اين نوع رحم‌برداري همه رحم و بافت‌هاي طرفين رحم و دهانه رحم و بخش بالايي واژن را بر مي‌دارد. رحم‌برداري راديکال معمولا تنها هنگامي انجام مي‌شود که سرطان وجود داشته باشد.در رحم‌برداري راديکال ممکن است تخمدان‌ها هم برداشته شود - عملي که به آن اُفورکتومي يا تخمدان‌برداري مي‌گويند- يا تخمدان‌ها باقي گذاشته شود.

تکنيک‌هاي جراحي رحم‌برداري

رحم‌برداري ممکن است با تکنيک‌هاي متفاوتي انجام شود.

رحم‌برداري از راه شکم يک عمل جراحي باز است. اين نوع رحم‌برداري شايع‌ترين نوع اين عمل است و 70 درصد موارد را شامل مي‌شود.

جراح براي انجام اين عمل يک برش 12 تا 17 سانتي‌متري عمودي يا افقي روي شکم ايجاد مي‌کند. سپس جراح رحم را از طريق اين برش خارج مي‌کند.

پس از انجام اين عمل زن بيش از سه روز در بيمارستان بستري مي‌شود.

همچنين پس از بهبودي جوشگاه زخم قابل مشاهده‌اي در محل برش جراحي روي شکم باقي مي‌ماند.

رحم‌برداري با کمترين تهاجم

امروزه روش‌هاي متعدد رحم‌برداري با کمترين تهاجم معمول شده است که در آنها از برش‌هاي کوچکتري استفاده مي‌شود:

رحم‌برداري از راه واژن: جراح در اين روش با برش دادن از درون واژن به رحم دسترسي پيدا مي‌کند و آن را خارج مي‌کند.

برش جراحي در داخل بدن است، بنابراين جوشگاه زخم قابل مشاهده‌اي وجود نخواهد داشت.

رحم‌برداري با لاپاراسکوپي: اين جراحي با استفاده از لاپاراسکوپ، يک لوله باريک که دوربين نوراني بر سر آن قرار دارد، و ابزارهاي جراحي از طريق برش‌هاي کوچک بر روي شکم به درون بدن فرستاده مي‌شود، انجام مي‌شود.

جراح با مشاهده تصوير درون بدن بر روي يک صفحه ويدئويي عمل جراحي را از خارج بدن انجام مي‌دهد.

رحم‌برداري با لاپاراسکوپي به کمک روبات: اين عمل مشابه رحم‌برداري با لاپاراسکوپي است، به جز اينکه جراح در حين انجام عمل يک سيستم روباتي پيچيده داراي ابزارهاي جراحي را از بيرون بدن هدايت مي‌کند. تکنولوژي پيشرفته به جراح امکان مي‌دهد که جراح حرکات طبيعي مچ استفاده کند و جريان عمل را روي يک صفحه نمايش سه‌بعدي ببيند.

استفاده از روش‌هايي با کمترين تهاجم در مقايسه با رحم‌برداري باز از راه شکم داراي مزايايي است. اين روش‌هاي کمتر تهاجمي درد و جوشگاه زخم کمتري ايجاد مي‌کنند و خطر عفونت به دنبال آنها کمتر است.

زناني که با روش‌هاي کمتر تهاجمي رحم‌برداري مي‌شوند، مي‌توانند پس از 3 تا 4 هفته به زندگي عادي بازگردند، در حاليکه در رحم‌برداري باز زمان نقاهت چهار تا شش هفته است. هزينه‌هاي عمل‌هاي کمتر تهاجمي نيز از هزينه‌هاي عمل باز کمتر است. همچنين خطر فتق‌ها در محل برش جراحي در اين روش‌ها کمتر است.

البته هر زني نامزد مناسب انجام رحم‌برداري با روش‌هاي کمتر تهاجمي نيست. وجود جوشگاه‌هاي عمل‌هاي قبلي، چاقي و وضعيت کلي سلامت فرد ممکن است در انتخاب يا عدم انتخاب اين نوع عمل‌ها موثرند. در مورد اينکه آيا رحم‌برداري با اين شيوه‌ها براي شما مناسب است، بايد با دکترتان مشورت کنيد.

خطرات رحم‌برداري

رحم‌برداري يک عمل جراحي کم‌خطر است. اغلب زناني که رحم‌برداري مي‌شوند پس از جراحي دچار مشکل يا عارضه جدي نمي‌شوند. اما رحم‌برداري نيز مانند هر عمل جراحي ديگر ممکن است در اقليتي از زنان عوارضي به دنبال داشته باشد. از جمله اين عوارض ميتوان به اين موارد اشاره کرد:

بي‌اختياري ادراري

پرولاپس واژن (بيرون‌زدگي واژن از بدن)

ايجاد فيستول (ارتباط غيرطبيعي ميان واژن و مثانه)

درد مزمن

ساير خطرات رحم‌برداري شامل عفونت در محل زخم‌ها و ايجاد لخته خون است که شايع نيستند. معمولا پس از رحم‌برداري توصيه مي‌شود تا شش هفته از آميزش و برداشتن اشياي سنگين خودداري کنند.



تاريخ : پنجشنبه 1391/08/25 | 12:11 PM | نویسنده : محسن آزاد |

سنگ کليه يکي از بيماري‌هاي بسيار رايج است که با يک برنامه غذايي و ورزشي صحيح قابل پيشگيري است

سنگ کليه چگونه تشکيل مي‌شود؟

به گزارش همشهري آنلاين، سنگ‌هاي کليوي در دستگاه جمع کننده ادرار، در کليه‌ها تشکيل مي‌شوند.وقتي غلظت بعضي از مواد به اندازه‌اي بالا برود که قابليت حل شدن خود را از دست بدهند، به صورت بلورهاي کوچک رسوب مي‌کنند و تشکيل سنگ کليه را مي‌دهند.

دکتر رمضاني متخصص کليه و مجاري ادرار مي‌گويد:سنگ‌هاي کليه انواع گوناگوني دارند که درمجموع به چهار نوع سنگ‌هاي کلسيمي، اوريکي، عفوني و سنگ‌هاي سيستئيني تقسيم مي‌شوند ولي اکثر آنهااز اگزالات کلسيم ايجاد مي‌شوند. از علل عمده تشکيل اين نوع سنگ کليه مي‌توان به بالا بودن ميزان کلسيم و اسيد اوريک در ادرار اشاره کرد. همچنين بعضي از بيماري‌هاي دروني از جمله پرکاري غده پاراتيروئيد مي‌تواند از علل سنگ‌ساز کليه ها باشد.

دکتررمضاني همچنين تصريح کرد: اگر کلسيم ادرار زياد باشد بيمار مي‌تواند زير نظر پزشک و با مصرف دارو از سنگ‌سازي کليه جلو گيري کند. در بعضي موارد با دادن رژيم‌هاي غذايي نادرست به بيماران، مثل منع بيماران از مصرف لبنيات براي جلوگيري از تشکيل سنگ، موجبات ابتلاي اين افراد را به پوکي استخوان فراهم مي‌آورند، درحالي که حتي بيماران داراي سنگ‌هاي کلسيمي کليه هم مجاز به مصرف کلسيم معمولي موجود در مواد غذايي از جمله لبنيات هستند.

سنگ کليه در مردان شايع‌تر از زنان است، در سفيدپوستان بيشتر از سياه پوستان ديده مي‌شود و افراد چاق هم بيشتر اين عارضه را تجربه مي‌کنند.

سنگ‌هاي کوچک ممکن است بدون ايجاد علامت عبور کنند اما سنگ‌هاي بزرگ‌تر از 5 ميلي‌متر بايد شکسته شوند.

اگر سنگ‌هاي کليه خيلي بزرگ شوند ممکن است باعث انسداد کليه و تورم آن شوند و حتي باعث تخريب بافت کليه و خونريزي داخل ادرار شوند.

سنگ‌هاي با اندازه متوسط ممکن است حين عبور از حالب باعث اتساع و ايجاد خراشيدگي و خونريزي و درد شديد شوند. اين درد که به قولنج کليوي معروف است، يکي از شديد ترين دردهايي که انسان مجبور به تحمل آن است.

گاهي سنگ‌ها آنقدر بزرگ مي‌شود که نمي‌توانند از حالب عبور کند ونيازمند جراحي براي خارج کردن آن مي‌شود. سنگ‌هاي بزرگ‌تر هم نيازمند خرد کردن هستند. دستگاه سنگ شکن با تمرکز امواج پر قدرت صوتي بر روي سنگ‌ها، آنها به اندازه‌هايي که قابل دفع باشند،‌خرد مي‌کند.

دکتر رمضاني معتقد است با توجه به نوع سنگ کليه، درمان هم فرق مي‌کند. به اين منظور افراد مبتلا به سنگ‌هاي اسيداوريکي بايد جوش شيرين مصرف کنند تا ادرار آنها قليايي شود. در مبتلايان به سنگ‌هاي عفوني عمل جراحي تنها راه درمان است تا همه سنگ‌ها بر داشته شود، اين افراد پس از جراحي بايد تا مدتي آنتي بيوتيک مصرف کنند.

دکتر رمضاني در خصوص درمان کلي و يک اقدام همگاني در خصوص پيشگيري از سنگ کليه گفت: مردم در رژيم‌هاي غذايي خود بايد از خوردن بيش از حد نمک و گوشت پرهيز کنند. همچنين مايعات فراوان (روزانه چند ليتر) آب بنوشند.

نشانه‌هاي بيماري‌‌

نشانه‌هاي بيماري سنگ کليه زماني ظاهر مي‌شود که سنگ جا‌به‌جا‌ ‌شود. اين نشانه هاشامل‌ ‌درد زياد (ابتدا درد‌کم و‌ ‌به مرور دردبيشتر مي‌شود.) درد کليه به صورت خنجري از پشت شروع مي‌شود و با عبور سنگ به طرف پايين حالب، درد به تدريج به لگن و کشاله ران کشيده مي‌شود.

حالت‌ ‌تهوع و استفراغ‌، ‌تب، ‌وجودخون در ادرار‌، ‌کاهش دفع ادرار و يا قطع کامل‌ ‌آن‌، ‌درد در هنگام ادرار کردن‌،‌ ادرار بودار‌و تيره‌، ‌وجود چرک در ادرار‌ و ‌نفخ از ديگر علائم آن مي‌باشند.

فرمان‌هاي ضد سنگ کليه

اگر سنگ کليه داريد ،با اين توصيه‌ها مي‌توانيد سنگ کليه خود را از بين ببريد.

روزي 2 تا 3 ليتر آب بنوشيد، يعني 6 تا 8 ليوان.

ليمو ترش تازه بخوريد. اين کار، خطر ابتلا به سنگ کليه را کاهش مي دهد.

اگر سنگ کليه تان ناشي از اسيداوريک بالاست، کمتر گوشت قرمز بخوريد.

مصرف سبزي ها و ميوه ها را بيشتر کنيد.

اسفناج، ريواس، چغندر، کاکائو، چاي پُررنگ، سبوس، آجيل، بادام و توت فرنگي حاوي اگزالات فراوان هستند و مصرف آنها احتمال ابتلا به سنگ کليه را افزايش مي دهد.

از قرار گرفتن در شرايطي که با تعريق بيش از حد همراه است، خودداري کنيد.

بيشتر ورزش کنيد و کلا تحرک تان را افزايش دهيد. بر خلاف تصور رايج، بد نيست ميزان مصرف لبنيات تان را بيشتر کنيد.

مصرف غذاهاي تند را کاهش دهيد و از مصرف غذاهاي حاوي ادويه و چاشني هاي فراوان خودداري کنيد.

از افراط در نوشيدن قهوه خودداري کنيد. کافئين موجود در قهوه، دفع کلسيم از ادرار را افزايش مي‌دهد.

از خوردن آب انگور بپرهيزيد. کسي نمي داند چرا ، ولي به هر حال خوردن آب انگور خطر ابتلا به سنگ کليه را در افرادي که استعداد آن را دارند تا 44درصد افزايش مي‌دهد.



تاريخ : سه شنبه 1391/08/23 | 12:10 PM | نویسنده : محسن آزاد |
با فرارسيدن فصل پاييز، چهره شهر کاملاً دگرگون مي‌شود. به گزارش همشهري‌آنلاين، از ديدگاه طب فاخر ايراني، هر فصل سال، داراي تعريف، اقتضائات و مزاج خاصي است که آن را از ساير فصول متمايز نموده و بر همين اساس، توصيه‌ها و تدابير خاصي بر آن مترتّب است که ضامن حفظ صحت و پيشگيري از بروز بيماري و يا به‌حداقل‌رساندن عوارض و پيامدهاي آن است. اغلب حکماي ايراني، طبع پاييز را در سردي و گرمي، معتدل و از نظر تري و خشکي، خشک مي‌دانند. البته برخي نيز آن‌را داراي مزاج سرد و خشک دانسته‌اند. شايد بتوان اين اختلاف را ناشي از تعريف يا حد پاييز دانست و يا آنکه آن‌را براساس اوايل يا اواخر فصل درنظر گرفت. احتمال ديگر نيز، اطلاق سرد به نسبت فصل قبل( تابستان) است. از سوي ديگر با توجه به اينکه در پاييز، بامدادان و شامگاهان، داراي دمايي سرد و نيمه روز داراي دماي گرم است، اين اختلاف در طبع، قابل توجيه مي‌گردد.از نظر طب ايراني، فصول مختلف، حتي يک فصل در ساليان مختلف، ممکن است با هم مساوي نباشد و همچنين بر همين اساس، معمولاً فصول بهار و پاييز از تابستان و زمستان کوتاه‌ترند. خشکي پاييز موجب لطافت هواي آن است و هواي لطيف از سرما و گرما، زود منفعل مي‌شود. از همين روي، ابتدا و انتهاي روز، سرد و اواسط روز گرم است و همين عدم‌تعادل در دماي هوا، زمينه بروز بسياري از بيماري‌هاست. هر فصل سال براي کساني که مزاج صحي آنان با آن فصل متناسب است، سازگار مي‌باشد و براي مزاج غيرمتناسب، ناسازگار است. مثلاً پاييز با مزاج سرد و خشک خود براي افراد با مزاج گرم و تر، بسيار مناسب و عامل صحت است. هر فصل به مقتضاي مزاج خويش و نوع تغذيه‌اي که غالب مردم برمي‌گزينند، داراي شيوعي در بيماري‌هاي خاصي است که در افراد با مزاج مشابه آن، شايع‌تر و شديدتر است. طبع پاييز متضاد مزاج روح، حيوان و نباتات است و لذا با خمودگي، ضعف قوا، ضعف حيوانات و گياهان، فقدان ثمرات و سقوط برگ‌ها مناسبت تام دارد. حکما فصل پاييز را فصل پر بيماري‌اي مي‌دانند و دليل آن‌را نيز متغيربودن هوا در طول روز، وجود اخلاط فاسد باقيمانده در بدن از فصل تابستان به جهت خوردن ميوه‌هاي زياد، ضعف قوت، تحليل‌رفتن اخلاط رقيق و بقاي اخلاط غليظ به‌علت سردي هوا، غلبه صفراي تابستاني و سودا، ناتواني باقيمانده از تابستان و کم‌خوني مي‌دانند. بيماري‌هاي شايع يا تشديدشونده در اين فصل عبارتند از خارش پوست، اگزما، شوره، ترک پوست، دردهاي مفاصل، ورم‌هاي سوداوي و سرطان‌ها، درد و بزرگي طحال، تب‌ها، کم‌خوني، جنون، وسواس، افسردگي، ورم لوزه، دردهاي سياتيکي، انسدادهاي امعا، سکته، ورم حلقي، انگل‌هاي گوارشي، بيماري‌هاي ريوي و عفونت‌هاي ويروسي پوستي. تدابير نامناسب در اين فصل عبارتند از مواجهه با گرماي نيمروز و سرماي بامداد و شبانگاه، پوشيده نداشتن سر، خوابيدن در جاي سرد، استحمام با آب سرد، نوشيدن آب سرد، خوابيدن با معده پر، استعمال مسهلات قوي، فصد و حجامت و هرکاري که خون را کم کند. خواب و بيداري به افراط يا تفريط، خوردن غذاهايي مانند گوشت گاو و گوساله، کنسروها، فست‌فودها، ادويه‌هاي تندوتيز، ترشي‌ها، سرخ‌کردني‌ها، بادمجان، عدس، قارچ، حرکات بدني زياد، غم و انديشه کثير، کم‌خوري و امساک، تعريق بسيار،خوردن ميوه‌هاي تابستاني، افراط درمصرف لبنيات، چاي پررنگ، قهوه، نسکافه، کاکائو، شکلات، آدامس، يخ، سس‌ها، سير و پياز، شوري‌ها و گوشت نمک‌سود، چيپس و پفک و امثال آن. تدابير مناسب در اين فصل عبارتند از مصرف مواد غذايي و نوشيدني مايل به گرم و‌تر مانند گوشت بره، بوقلمون، مرغ فربه، خربزه، موز، انگور، مويز، زيتون، خرما، انجير، حليم، عسل، شيريني طبيعي، حلواي طبيعي، مرباهاي طبيعي از ميوه‌هاي مناسب، شربت گلشکر، شربت عسل، مغز خشکبار، آش‌هاي ساده و همچنين موادي مانند انار ميخوش، سيب، به، گلابي، هويج، استفاده از عطريات معتدل، چرب‌کردن بدن با روغن‌هاي مناسب مانند بادام و بنفشه، پوشش مناسب در طول روز متناسب با ساعت روز و حمام معتدل با آب نيم‌گرم.

تاريخ : دوشنبه 1391/08/22 | 11:21 PM | نویسنده : محسن آزاد |

ابتلا به سرطان در جهان در حال افزايش است، در حالي که با تغيير دادن برخي‌ عادت‌ها مي‌توانيم از ابتلا به آن پيشگيري کنيم".

به گزارش ملت ايران، اين جمله پيش درآمد مقاله‌اي در نشريه بين المللي سرطان است که در آن ده راهکار ساده براي پيشگيري از انواع سرطان که در برخي کشورها به نخستين علت مرگ تبديل شده است، يادآوري مي شود.

راهکار نخست ترک سيگار است. سيگار نه تنها مي‌تواند احتمال ابتلا به سرطان ريه را افزايش دهد بلکه عامل مهمي در ابتلا به سرطان دهان، کليه و پانکراس است.

نويسندگان اين مقاله تاکيد مي کنند اگر آماده نيستيد که سيگار را براي هميشه ترک کنيد، حداقل ميزان مصرف خود را در روز کاهش دهيد تا خطر ابتلا به انواع سرطان‌ها کمتر شود.

توصيه دوم: مصرف غلات را افزايش دهيد.

در اين مقاله نوشته شده است خوردن دو واحد يا بيشتر غلات کامل يعني حاوي سبوس در روز مي‌تواند تا 40 درصد احتمال ابتلا به سرطان پانکراس و50 درصد احتمال ابتلا به سرطان پستان را کاهش دهد.

بررسي‌ها همچنين حاکي از اين موضوع است که فيبر موجود در غلات مي‌تواند از شما در برابر ابتلا به سرطان کولورکتال (روده بزرگ و مقعد) حفاظت کند.

توصيه سوم براي پيشگيري از سرطان کم کردن وزن است.

محققان مي گويند بين اضافه وزن و ابتلا به شش نوع سرطان متفاوت از جمله سرطان پستان و کولون رابطه نزديکي وجود دارد. در ضمن جالب است بدانيد افراد چاقي که به سرطان مبتلا مي‌شوند کمتر از ديگران به درمان‌ها جواب مي‌دهند.

راهکار پنجم در اين مقاله ورزش و در ادامه آمده است که ورزش هم به کنترل وزن و هم به پيشگيري از ابتلا به انواع سرطان‌ها کمک مي‌کند، حتي ورزش در کساني هم که نمي‌توانند سيگارشان را ترک کنند تا حدودي از عوارض سيگار جلوگيري مي کند.

خوردن آنتي‌اکسيدان‌ها را افزايش دهيد. اين توصيه ششم نويسندگان مقاله پيشگيري از سرطان است که مي گويند خوردن ميوه و سبزي ها نه تنها به کنترل وزن کمک مي‌کند بلکه به دليل آنتي‌اکسيدان‌هايي که دارد باعث از بين رفتن سمومي مي شود که با غذا به بدن ما وارد مي شود. توصيه‌ شده است که در خوردن ميوه ها و سبزي ها تنوع را رعايت کنيم و ميوه و سبزيجات با رنگ‌هاي مختلف را مصرف کنيم. بررسي‌ها نشان داده مصرف بروکلي و کلم‌ مي‌تواند از ابتلا به سرطان کولون پيشگيري کند. مصرف گوجه هم براي پيشگيري از ابتلا به سرطان معده و پانکراس مفيد است.

سير بخوريدگرچه مصرف سير و پياز سبب مي‌شود دهان شما بوي بدي بدهد اما تحقيقات نشان داده سبزيجات اين خانواده مي‌تواند احتمال ابتلا به سرطان مغز استخوان، تخمدان و کليه را کاهش دهد.

از پوست خود در مقابل آفتاب محافظت کنيد. اين راهکار مهم ديگري در پيشگيري از سرطان است که محققان به عنوان هشتمين راهکار مبارزه با سرطان به ما يادآوري مي کنند.

ثابت شده است که مواجهه طولاني‌مدت با نور آفتاب احتمال سرطان پوست را افزايش مي دهد.

پزشکان تاکيد مي کنند برخلاف تصورات عمومي برنزه کردن چه به روش طبيعي و چه سولاريوم ‌خطرناک است.

آنان تاکيد مي کنند هر وقت در روز از منزل خارج مي شويد کرم ضدآفتاب استفاده کنيد و اگر براي طولاني مدت بيرون مي‌مانيد، زياد عرق مي کنيد يا به شنا مي رويد، هر سه ساعت يک بار کرم خود را تکرار کنيد. توصيه نهم خوردن تخم‌مرغ است. در مقاله پيشگيري از سرطان نشريه بين المللي سرطان نوشته شده بررسي‌هاي تازه پژوهشگران نشان مي دهد خوردن روزانه يک عدد تخم‌مرغ مي‌تواند از ابتلا به سرطان پستان پيشگيري کند. محققان مي‌گويند زناني که در هفته شش عدد تخم‌مرغ مصرف مي‌کنند،44درصد در مقايسه با زناني که در هفته کمتر از دو عدد تخم مرغ مي‌خورند، به سرطان پستان مبتلا مي‌شوند. دليل اين موضوع نيز وجود ماده‌اي به نام Choline در زرده تخم‌مرغ است. البته اين توصيه براي کساني که به بالا بودن ميزان چربي خون مبتلا هستند، مناسب نيست.

و بالاخره راهکار دهم محققان سرطان براي پيشگيري از اين بيماري ها رساندن مقدار کافي از ويتامين دي به بدن است. اين روزها برخي از مطالعه ها حکايت از کمبود ويتامين دي در بدن مردم مي کند.

اين ويتامين در شير، غلات، ماهي و تخم مرغ وجود دارد. نويسندگان اين مقاله معتقدند تامين ويتامين دي مورد نياز بدن از طريق خوراکي ها يا قرص هاي حاوي آن، مي‌تواند احتمال ابتلا به سرطان پستان و کولون يا روده بزرگ را کاهش دهد.

پزشکان مي گويند قرار دادن دست ها و صورت به مدت يک ربع ساعت در مدت روز هم در مقابل آفتاب براي ساخته شدن اين ويتامين در بدن کافي است.

سرطان ها در کشور ما پس از بيماري هاي قلبي و عروقي و حوادث رانندگي دومين علت مرگ محسوب مي شود.



تاريخ : یکشنبه 1391/08/21 | 12:44 PM | نویسنده : محسن آزاد |

گاهي اوقات ممكن است اندازه درد كمر در برخي افراد بدون اضافه وزن افزايش پيدا كند و شكم متورم شود كه اين حالت مي‌تواند دلايل مختلفي داشته باشد.

به گزارش جام نيوز، معمولا پنج دليل شايع باعث تورم و بزرگ شدن شكم مي‌شود كه با آگاهي از آنها مي‌توان تا حد زيادي اين مشكل را برطرف كرد.

شايع‌ترين عوامل ايجاد تورم و نفخ شكم عبارتند از:

- سندرم روده تحريك‌پذير يا IBS؛ ابتلا به اين عارضه مي‌تواند مدت طولاني موجب ايجاد نفخ و تورم شكمي شود كه درعين حال با علائمي چون درد، يبوست يا اسهال همراه است.

پيتر وورول، استاد طب و گاستروانترولوژي در دانشگاه منچستر در اين باره ميگويد: ما تصور مي‌كنيم كه در مبتلايان به اين سندرم روده‌ها از حساسيت بالاتري برخوردار هستند و بنابراين فرآيندهاي عادي روده موجب بروز اين علائم مي‌شوند. نفخ و تورم شكم يكي از ناخوشايندترين و مختل‌‌ كننده‌ترين عوارض سندرم روده تحريك‌پذير است.

اين سندرم درمان ندارد اما مي‌توان علائم آن را كنترل كرد. به اين ترتيب كاهش مصرف فيبرغلات مي‌تواند 30 تا 40 درصد علائم اين سندرم را در مبتلايان كاهش دهد.

مصرف فرآورده‌هاي پروبيوتيك نيز به كاهش علائم سندرم روده تحريك‌پذير كمك مي‌كند.

در برخي موارد شديدتر مي‌توانيد با مراجعه به پزشك عمومي و دريافت داروهاي خاص علائم بيماري را كاهش دهيد.

- نفخ شكمي؛ در برخي موارد تجمع باد در روده‌ها باعث تورم و بزرگي شكم مي‌شود كه در اين وضعيت معمولا علائم ديگري ديده نمي‌شود.

اكثر ما گاهي اوقات دچار نفخ و تجمع باد در روده‌ها مي‌شويم كه 15 بار در روز بروز اين حالت كاملا طبيعي است اما در برخي افراد اين وضعيت ادامه پيدا مي‌كند و به دليل طولاني شدن، آزاردهنده مي‌شود و احساس ناراحتي زياد ايجاد مي‌كند.

در اين شرايط مي‌توانيد با چند تكنيك ساده تا حد زيادي از اين مشكل خلاصي يابيد.

براي مثال توصيه مي‌شود مصرف غذاهايي را كه حاوي مقادير زيادي از كربوهيدرات‌هاي هضم‌نشدني هستند، كاهش دهيد.

حبوبات، كلم بروكلي، كلم پيچ و سيب از اين گروه هستند. اين مواد غذايي سبب كندي هضم مي‌شوند و مي‌توانند مقادير اندكي گاز سولفور در حين عبور از روده آزاد كنند.

همچنين تاكيد مي‌شود كه براي كاهش نفخ شكم غذا را به آرامي بخوريد و خوب بجويد. اگر غذا خوب جويده نشود بخش اعظمي از تجزيه آن در روده‌ها صورت مي‌گيرد و گاز زياد توليد مي‌كند.

- بيماري سلياك؛ اين بيماري مي‌تواند باعث احساس خستگي دائمي، كاهش وزن بي‌دليل و ابتلا به دردهاي شكمي شود.

بيماري سلياك ناشي از واكنش شديد به گلوتن است.

گلوتن در گندم، چاودار و جو و تمام مواد غذايي حاوي اين غلات موجود است. در مبتلايان به اين بيماري بدن در مقابل ورود گلوتن يك واكنش خودكار ايمني از خود نشان مي‌دهد و با اين ماده به عنوان بيگانه‌اي برخورد مي‌كند كه بايد به آن حمله كند. اين امر باعث آسيب ديدن سطح روده كوچك مي‌شود و روي فرآيند جذب ريزمغذي‌ها از غذا تاثير سوء مي‌گذارد. در صورت مشاهده اين علائم بايد به پزشك مراجعه كرد.

- تغييرات هورموني؛ در روزهاي پيش از قاعدگي و در ماه‌هاي نخست بارداري، تغييرات هورموني قابل توجهي در بدن بروز مي‌كند كه اين تغييرات نيز به نوبه خود در ايجاد تورم و نفخ شكمي موثر هستند. در اين مواقع ميزان ترشح هورمون پروژسترون افزايش مي‌يابد و اين امر موجب كاهش حركات دودي روده مي‌شود. اين وضعيت منجر به نفخ و احتمالا يبوست مي‌شود.

در اين شرايط مي‌توان با ورزش كردن و 30 دقيقه پياده‌روي در روز تا حد زيادي تورم شكمي را كاهش داد. همچنين نوشيدن مايعات زياد و مصرف مقادير زياد ميوه‌ها، سبزي‌ها و دانه‌هاي سبوس‌دار در پيشگيري از يبوست موثر است.

- سرطان تخمدان؛ اين بيماري نيز مي‌تواند موجب تورم دائمي شكم و بروز مشكلات ديگر نظير احساس سيري دائمي و درد شكمي شود. علائم سرطان تخمدان بسيار گيج‌ كننده است و به همين دليل معمولا در مراحل پيشرفته تشخيص داده مي‌شود كه درمان آن سخت‌تر است. بنابراين آگاهي از علائم بالقوه آن ضروري است. به گفته پزشكان مهم‌ترين نشانه اين بيماري تورم دائم شكم است كه پيوسته وجود دارد و كم و زياد نمي‌شود و اندازه شكم نيز بزرگ مي‌شود. ساير علائم درد دائم شكم، دشواري در خوردن و علائم دستگاه ادراري هستند. در اين شرايط بايد بلافاصله به متخصص مراجعه كرد.



تاريخ : چهارشنبه 1391/08/17 | 12:23 PM | نویسنده : محسن آزاد |

آيا مي‌دانستيد ناخن‌ها مي‌توانند گوياي سلامت و يا عدم سلامتي بدن ما باشند؟ علايم وجود مشکلاتي در قلب، ريه و کبد مي‌توانند خود را بصورت سفيدي، کبودي و يا ناهمواري در ناخن آشکار سازند.

هر چند که مشاهده يک عامل جديد ممکن است اجباراً نشانه‌اي از بروز يک بيماري خاص نباشد، اما بد نيست با علائمي که در شکل و رنگ ناخن‌ها پديدار مي‌شوند، آشنا شويد.با مطالعه اين مطلب مي‌توانيد به رازهايي که ناخن‌ها آشکار مي‌کنند، پي ببريد.

ناخن رنگ پريده

گاهي اوقات داشتن ناخن‌هاي رنگ پريده مي‌تواند نشانه‌اي از وجود برخي بيماري‌هاي جدي مانند کم خوني، نارسايي قلبي، بيماري‌هاي کبدي و سوء تغذيه باشد.

ناخن سفيد رنگ

ناخن سفيد با لبه ي تيره رنگ مي‌تواند از علايم مشکلات کبدي مانند هپاتيت باشد.

همانطور که بايد بدانيد، رنگ انگشتان نيز به زرد متمايل است که داشتن بيماري کبدي را اثبات مي‌کند.

ناخن زرد رنگ

يکي از شايع‌ترين دلايل زرد بودن ناخن، عفونت‌هاي قارچي است.

در موارد شديد بستر ناخن عقب رفته و ناخن ضخيم و ترک خورده مي‌شود.

در موارد کمياب، زردي ناخن مي‌تواند نشان دهنده مشکلات جدي تيروئيد، ريه، ديابت و يا بيماري پوستي پسوريازيس باشد.

ناخن‌هاي کبود

ناخن کبود بدان معناست که بدن نمي‌تواند اکسيژن کافي دريافت کند. اين مشکل به صورت بالقوه نشان دهنده بروز يک نوع عفونت ريه‌اي مانند ذات الريه و يا برخي مشکلات قلبي است.

ناخن‌هاي مواج و ناهموار

اگر سطح ناخن مواج و داراي فرورفتگي و برآمدگي باشد و پوست زير ناخن به قهوه‌اي مايل به قرمز تغيير رنگ داده باشد، مي‌تواند از نشانه‌هاي اوليه ي بيماري پوستي پسوريازيس و يا التهاب مفاصل باشد.

ناخن پوسته پوسته شده و ترک خورده

ناخن‌هاي خشک و شکننده که دائما ترک خورده و ترک‌ها به بستر ناخن پيش مي‌روند، به مشکلات تيروئيد مربوط مي‌شود. اما اگر ترک‌هاي ايجاد شده به رنگ زرد متمايل باشند، احتمال عفونت‌هاي قارچي بيشتر است.

پف کردگي بستر ناخن

پوست اطراف ناخن، اگر پف کرده و به رنگ قرمز متمايل باشد مي‌تواند به عنوان التهاب ناخن شناخته شود. لوپوس و بيماري‌هاي بافت همبند از اين دسته به شمار مي‌آيند. همچنين وجود عفونت در بدن نيز مي‌تواند باعث قرمزي و التهاب پوست شود.

خطوط تيره زير ناخن

خطوط تيره زير ناخن را نبايد ناديده گرفت و در اولين فرصت بايد به پزشک مراجعه شود. اغلب دليل نمايان شدن اين خطوط، وجود تومور‌هاي سياه رنگ قشر عميق پوست ملانوما است که از خطرناک‌ترين نوع سرطان پوست به شمار مي‌آيد.

جويدن ناخن

جويدن ناخن ممکن است چيزي بيشتر از يک عادت قديمي نباشد، اما در برخي موارد مي‌تواند از علائم استرس مزمن باشد که نياز به درمان دارد. همچنين جويدن و کندن ناخن مي‌تواند نشانه وسواس جبري باشد که در اين صورت بايد با پزشک معالج مشورت شود.

گرچه برخي شرايط و ناهنجاري‌ها در بدن موجب تغيير رنگ و شکل ناخن‌ها مي‌شوند، اما اين تغييرات در موارد نادر نشان دهنده بيماري است، به گونه‌اي که تمام افرادي که ناخن‌هاي سفيد رنگ دارند، حتما به هپاتيت مبتلا نيستند.

با اين وجود اگر ناخن‌هايي سالم داريد احتمالاً بدن شما نيز از شر مشکلات فوق در امان است. اما چنانچه نگران تغييرات ظاهري ناخن‌هاي خود هستيد، به طور حتم مراجعه به يک متخصص پوست بي ضرر خواهد بود.



تاريخ : دوشنبه 1391/08/15 | 12:16 PM | نویسنده : محسن آزاد |

زگيل تناسلي، يك بيماري ويروسي است كه از راه مقاربت انتقال مي‌يابد و هر دو جنس را مبتلا مي‌كند. اين بيماري ضايعه‌هايي پوستي به شكل برآمدگي‌ها در پوست يا مخاط ناحيه تناسلي ايجاد مي‌كند كه بدون درد يا خارش است.

به گزارش ايسنا، زگيل‌ها مي‌توانند طي چند هفته تا چند ماه بعد از تماس با فرد آلوده ايجاد شوند. عامل ايجاد كننده اين بيماري ويروس پاپيلوماي انساني است كه در ايجاد برخي تومورهاي بدخيم نيز نقش دارد.

اين ويروس مشابه ويروس ايجاد كننده زگيل معمولي است، ولي در مقايسه با آن قدرت انتقال بيشتري دارد. ضايعه‌ها بيشتر در نواحي مرطوب بدن ايجاد مي‌شوند.

ويروس‌هايي كه عامل زگيل تناسلي هستند، به ندرت باعث زگيل‌هاي دست يا پا مي‌شوند، ولي مي‌توانند باعث پديد آمدن زگيل‌هايي در دهان شوند. به نظر مي‌رسد زگيل‌هاي تناسلي با سرطان‌هاي ناحيه تناسلي مخصوصا سرطان دهانه رحم مرتبط باشند.

علت ابتلا به زگيل چيست؟

عامل ايجاد زگيل مي‌تواند از شخصي به شخص ديگر و حتي گاهي به طور غيرمستقيم واز راه وسايل آلوده منتقل شود.

از نخستين تماس با ويروس تا زماني كه زگيل آن‌قدر بزرگ شود كه با چشم قابل ديدن باشد، معمولا چندين ماه طول مي‌كشد.

به نظر مي‌رسد كه زگيل‌هاي تناسلي بيشتر مسري باشند. بنابراين، لازم است تدابيري براي جلوگيري از انتقال زگيل‌هاي تناسلي از بيمار به همسر او به كار رود. برخي، به علت ضعف ايمني نسبت به اين ويروس، هر بار كه با ويروس زگيل تماس پوستي داشته باشند، به ضايعات جديد مبتلا مي‌شوند.

اگر پوست به هر شكل آسيب ببيند، ويروس‌ها راحت‌تر زگيل ايجاد مي‌كنند.

به همين دليل، كودكاني كه ناخن خود را مي‌جوند يا گوشه‌هاي ناخن خود را مي‌كنند، بيشتر به زگيل مبتلا مي‌شوند. برخي نيز به دليل نامعلوم بيشتر از بقيه به زگيل دچار مي‌شوند. همچنين، بيماراني كه سيستم ايمني ضعيفي دارند، بيشتر مستعد ابتلا به عفونت ناشي از ويروس‌هاي زگيل هستند.

نشانه‌هاي زگيل تناسلي چيست؟

برآمدگي‌هاي پوستي توپري به ابعاد حدود دو تا چند ميلي‌متر هستند كه ممكن است به صورت متعدد و حتي خوشه‌اي باشند. اين ضايعه‌ها بدون درد، سوزش و خارش و مسري‌تر از زگيل معمولي ديگر نواحي بدن هستند. اگرچه زگيل‌هاي كوچك بدون درمان نيز پس از مدتي خود به خود از بين خواهند رفت، اما از آنجا كه اين بيماري مي‌تواند زمينه‌ساز بدخيمي باشد بايد در پي درمان آن بود. احتمال عود بيماري نيز بالا است. زگيل تناسلي ممكن است به انسداد ادراري در مردان و يا سرطان گردن رحم در زنان منجر شود.

عوارض مورد انتظار

زگيل‌هاي كوچك معمولا علامتي ايجاد نمي‌كنند. در صورت عدم درمان احتمالا سرانجام از بين خواهند رفت. البته از آنجا كه ممكن است ويروس با بدخيمي تناسلي همراه باشد، بهتر است ضايعات درمان شوند.

عوامل افزايش‌دهنده خطر

تغذيه نامناسب، ديگر بيماري‌هاي مقاربتي، رفتارهاي پرخطر جنسي، شرايط زندگي شلوغ يا غيربهداشتي، بهداشت نامناسب و عدم استفاده از وسايل پيشگيري كننده از جمله عوامل افزايش دهنده خطر ابتلا به زگيل تناسلي هستند.

عوارض احتمالي

اختلال‌هاي سرويكس از جمله سرطان و نيز انسداد ادراري در مردان از جمله عوارض احتمالي ابتلا به اين بيماري هستند.

روش‌هاي پيشگيري از زگيل تناسلي

-استفاده ازوسايل پيشگيري در ديگر مواقع احتمال ابتلا را كاهش مي‌دهد.

- از خراشيدن و دستكاري ضايعه بايد پرهيز كرد، زيرا موجب انتقال آلودگي مي‌شود و يا ممكن است عفونت ثانويه باكتريايي روي دهد.

- رعايت بهداشت و تميز و خشك نگه داشتن محل ضايعه به بهبودي كمك مي‌كند.

- همچون ديگر بيماري‌هاي مقاربتي، بهترين راه پيشگيري ارتباط جنسي معقول و مطمئن است.

واكسن جديدي به نام گارداسيل (Gardasil) كه براي پيشگيري از چهارگونه از ويروس‌هاي زگيل ساخته شده، مورد تائيد قرار گرفته است كه مي‌توان آن را در سه نوبت به فاصله شش ماه تزريق كرد.

روش درمان زگيل تناسلي

روش درمان از سوي پزشك و با توجه به محل درگيري و اندازه ضايعه‌ها تعيين مي‌شود. نوع درمان بسته به نظر پزشك، شامل استفاده از داروهاي موضعي مثل پودوفيلين، استفاده از كرايوتراپي و نيتروژن مايع و استفاده از ليزر يا جراحي است. پيگيري با استفاده از آزمون پاپ اسمير در خانم‌ها بايد به صورت جدي مد نظر قرار گيرد. ممكن است حتي در اين زمينه به بررسي‌هاي بيشتر، مانند نمونه‌گيري از بافت نيز نياز باشد. درمان كامل ضايعه‌ها توصيه مي‌شود. آزمون‌‌هاي تشخيصي مي‌توانند شامل بيوپسي بافت، كولپوسكوپي، آندوسكوپي، آنوسكوپي و پاپ اسمير باشند.

درمان با توجه به اندازه و محل زگيل‌ها مشخص خواهد شد. زگيل‌هاي كوچك را مي‌توان با داروهاي موضعي درمان كرد. براي زگيل‌هاي بزرگ‌تر، نيتروژن مايع به كار مي‌رود (سرمادرماني). برخي زگيل‌هاي بزرگتر نيازمند درمان با ليزر، الكتروكوآگولاسيون يا جراحي هستند.

ضرورت درمان زگيل تا چه اندازه است؟

در كودكان، معمولا زگيل، بدون درمان و پس از طي دوره‌اي چند ماهه تا چندين ساله ناپديد مي‌شود. با اين وجود، از آنجا كه احتمال گسترش زگيل به ديگر نواحي بدن فرد مبتلا و يا انتقال آن به افراد ديگر وجود دارد، درمان زگيل منطقي به نظر مي‌رسد. بويژه هنگامي كه زگيل باعث ناراحتي يا درد شود، درمان ضرورت مي‌يابد.

در زگيل‌هاي تناسلي مزمن، احتمال ابتلا به سرطان پوست تا حدي افزايش پيدا مي‌كند.

همچنين در زنان مبتلا به زگيل‌هاي تناسلي، احتمال ابتلا به سرطان گردن رحم بيشتر است. به همين دليل، همه افراد بالغ مبتلا به زگيل تناسلي بايد درمان شوند. تمام زنان مبتلا به زگيل تناسلي حتي پس از درمان بايد به طور منظم آزمون پاپ اسمير را انجام دهند.

دراين شرايط مراجعه به پزشك توصيه مي‌شود

- اگر فرد نشانه‌هاي زگيل‌هاي مقاربتي را دارد.

- اگر پس از درمان موارد زير رخ دهند: ناحيه درمان شده، دچار عفونت (قرمز،‌ متورم، دردناك يا حساس به لمس) شود يا احساس ناخوشي كلي به فرد مبتلا دست دهد.



تاريخ : شنبه 1391/08/13 | 12:32 PM | نویسنده : محسن آزاد |

ما روزانه از طريق چشمان‌مان، لحظه‌ها و خاطره‌هاي زيادي را تجربه مي‌کنيم، لحظه‌هاي کوچک يا بزرگ که ما را خشنود مي‌کنند و بخش‌هاي مهمي از زندگي ما مي‌شوند، ولي با بالا رفتن سن، بينايي و ديد ما شروع به ضعيف شدن مي‌کند. تحقيقات اخير نشان مي‌دهند که سبک زندگي ما و رژيم‌هاي غذايي‌مان مي‌توانند به راحتي مشکلات بينايي ناشي از سالخوردگي مثل آب‌سياه، آب مرواريد و... را تحت‌تاثير قرار دهند.

به گزارش شرق ؛ اين خبر بسيار مهم است، چون افراد در 60سالگي شش برابر جوانان در معرض خطر ابتلا به آب سياه و همچنين سه‌برابر بيشتر از افراد 50ساله در معرض خطر ابتلا به آب‌مرواريد هستند!

1- در روزهاي روشن آفتابي، کلاه‌هاي سايه‌بان‌دار به سر بگذاريد و از عينک آفتابي‌هايي استفاده کنيد که جلوي اشعه‌هاي ماورابنفش را مي‌گيرند.

در امان نگه داشتن چشمان‌تان از اشعه‌هاي نامريي فرابنفش، ريسک ابتلا به آب مرواريد را براي چشمان شما به شدت کاهش مي‌دهد.

آب مرواريد زماني رخ مي‌دهد که پروتئين‌هاي موجود در مردمک آسيب ببينند. عينک‌هايي با لنزهاي زرد رنگ و نارنجي و قرمز رنگ مي‌توانند بيش از ساير عينک‌ها آثار ناشي از بخش مرئي اشعه خورشيد را کاهش دهند. اين نورهاي مرئي ريسک ابتلا به از بين رفتن ماکولاي چشم را افزايش مي‌دهند.

2- قرارهايي منظم با چشم‌پزشک‌تان براي جلوگيري از آسيب ديدن ماکولاي چشم و ساير مشکلات بينايي بسيار ضروري است.

زيرا علايم و نشانه‌ها هميشه به کندي و آرامي ظاهر مي‌شوند و اگر بخواهيد صبر کنيد تا خودتان متوجه علايم شويد، ممکن است دير شده باشد و شما دچار مشکلات دايمي بينايي شويد!

همين اتفاق در مورد آب‌سياه نيز مي‌افتد. شرايطي که ممکن است موجب از دست دادن ديد مرکزي شما شود. انجمن چشم‌پزشکي ايالات‌متحده پيشنهاد مي‌کند افراد بعد از 40سالگي، هر دو سال نياز به چکاب چشمان‌شان دارند.

3-وزن کمتر احتمال ابتلا به ديابت را در شما کاهش مي‌دهد. ديابت مي‌تواند چشم‌ها را تا مرز نابينايي کامل، پيش ببرد.

با توجه به تحقيقات دانشمندان افراد مبتلا به ديابت نوع دوم 72درصد بيش از ديگران در معرض خطر آب مرواريد و دوبرابر افراد غيرديابتي در معرض خطر آب سياه قرار دارند!

4-تحقيقات ثابت کرده‌اند که افزايش ضربان قلب شما مي‌تواند تاثيرات مثبت بزرگي روي چشمان‌تان بگذارد. در اين تحقيقات افرادي که در روز نزديک به 10 کيلومتر مي‌دويدند، ريسک ابتلا به آب مرواريد تا کمتر از يک‌سوم در آنها کاهش مي‌يافت.

در تحقيق ديگري افرادي که روزانه نزديک به چهار کيلومتر مي‌دويدند، ريسک ابتلا به از بين رفتن ماکولاي چشم را تا 54درصد کاهش داده‌اند.

افرادي که ساير ورزش‌هاي هوازي را انجام مي‌دادند مثل دوچرخه‌سواري، شنا و تنيس نيز همين‌قدر به سلامت چشم خود کمک کرده‌اند. اين‌گونه فعاليت‌ها همچنين در مقابل آب‌سياه نيز چشم شما را محافظت مي‌کنند. تحقيقات نشان داده‌اند که دوچرخه‌سواري عادي، يعني حدودا 40 دقيقه دوچرخه‌سواري، چهار بار در هفته مي‌تواند در عرض يک ماه بسياري از فشارهاي بينايي شما را کاهش دهد. پس بيشتر دوچرخه‌سواري کنيم تا بيماري‌هاي چشمي نگيريم!

5-شما بايد غذاهايي را که با چشمان‌تان دوست هستند بخوريد: از تغذيه‌اي سالم و خوراکي‌هايي که دوستدار چشمان شما هستند استفاده کنيد تا از چشمان خودتان محافظت کنيد.

صبح‌هايتان را با آب پرتقال شروع کنيد: براساس مطالعات اخير کلينيک تغذيه ژورنال ايالات‌متحده، ميزاني از ويتامين C مي‌تواند چشم شما را در مقابل آب‌مرواريد حفظ کند. براي به دست آوردن حداقل 360 ميلي‌گرم ويتامين C در روز که تحقيقات نشان داده‌اند اين کار در طول 10 سال، ريسک ابتلا به آب مرواريد تا 57درصد کاهش مي‌دهد.

صبح‌هايتان را با يک ليوان آب پرتقال آغاز کنيد و همچنين مواد ديگري که غني از ويتامين C هستند را به رژيم غذايي‌تان وارد کنيد. موادي چون کلم بروکلي، توت‌فرنگي، مرکبات و...

از کورن‌فلکس‌هاي داراي فوليک‌اسيد استفاده کنيد: تحقيقات از کاهش 34درصدي ريسک ابتلا به از بين رفتن ماکولاي چشم در زنان با رژيم غذايي سرشار از فوليک اسيد و B6 و B12 خبر مي‌دهند. پيشنهاد خوبي است که براي کاهش ريسک اين بيماري هر سه اين مواد مفيد را در کاسه‌اي از غلات مغذي خود بيابيد!

سالاد سبزيجات بخوريد: تحقيقات نشان داده‌اند که کارتنوييدهاي اين مواد که به نام‌هاي لوتيين و رئازانتين شناخته شده‌اند، مي‌توانند قرنيه شما را حفظ کنند. وعده‌هاي غذايي از اين نوع سبزي‌ها و کلم‌ها مي‌تواند به اندازه 50درصد انواعي از نابود شدن ماکولاي چشمي را از قرنيه شما دور کند و همچنين 18درصد احتمال ابتلا به آب‌مرواريد را در شما کاهش ‌دهند. مي‌توانيد از کلم بروکلي، کلم‌هاي ديگر، اسفناج و کرفس نيز بهره ببريد!

روغن زيتون را به غذاهايتان اضافه کنيد: استفاده از هفت قاشق غذاخوري از اين روغن گياهي در هفته يا روزي يک قاشق از آن مي‌تواند خطر ابتلا به يکي از خطرناک‌ترين انواع از بين رفتن ماکولاي چشم را تا 52درصد براي چشمان شما کاهش دهد. بر عکس افرادي که چربي‌هاي مضر و ترنس و اسيدهاي چرب اشباع‌شده زيادي که در غذاهاي آماده يافت مي‌شوند مي‌خورند 76درصد بيشتر از ساير بيماران از بين رفتن ماکولا را تجربه مي‌کنند!



تاريخ : پنجشنبه 1391/08/11 | 12:16 PM | نویسنده : محسن آزاد |

عفونت‌ گوش مياني(اوتيت مديا) پشت پرده صماخ رخ مي‌دهد.

گرچه اين بيماري ممکن است در هر سني روي دهد، عمدتا نوزادان و کودکان کم‌سن را مبتلا مي‌کند. اکثر کودکان تا سن سه سالگي دست کم يک بار به آن مبتلا شده‌اند.

به گزارش همشهري آنلاين، اين امر ممکن است به علت باريک‌تر بودن لوله‌هاي استاش (که گوش مياني را به حلق متصل مي‌کنند) در کودکان نسبت به بزرگسالان باشند. در نتيجه به علت تخليه نشدن ترشحات گوش مياني، زمينه براي عفونت فراهم مي‌آورد.

عوامل زمينه‌ساز

عوامل معيني - چه محيطي و چه عواملي فراسوي کنترل فرد - وجود دارد که ممکن است خطر عفونت گوش را در کودک افزايش دهد. از جمله:

قرار داشتن در معرض دود سيگار محيطي.

داشتن سابقه عفونت‌ گوش، سرماخوردگي‌هاي مکرر، يا داشتن سابقه خانوادگي عفونت‌هاي گوش.

رفتن به مهد کودک.

به طور نارس يا کم‌وزن متولد شدن.

به خواب رفتن با بطري شيشه شير يا استفاده از پستانک.

پسر بودن.

داشتن آلرژي‌هاي که به احتقان يا پرخوني مخاط بيني منجر شود.

نشانه‌هاي عفونت گوش در کودکان

متاسفانه کودکان کم‌‌سن نمي‌توانند حرف بزنند تا به شما بگويند که چه ناراحتي‌ دارند.

وجود اين نشانه‌ها در کودک‌تان ممکن است بيانگر ابتلاي او به عفونت گوش مياني باشد:

درد، که ممکن است به صورت ناآرامي کودک، دست زدن و کشيدن گوش،تحريک‌پذير بودن حين تغذيه يا به گريه‌افتادن کودک هنگام خواباندن او خود را نشان دهد.

ترشح سفيد يا زردرنگ از گوش که ممکن است بويي نامطبوع داشته باشد.

تب که معمولا بين 37.78 تا 40 درجه سانتي‌گراد است.

اشکال در شنوايي

درمان

اگر کودک شما عفونت گوش مياني دارد، مهم است کودک را براي تشخيص و درمان مناسب به نزد دکتر ببريد. متخصص اطفال تعيين خواهد کرد که آيا اين عفونت باکتريايي است يا ويروسي.

اگر عفونت باکتريايي باشد، دکتر شما آنتي‌بيوتيک تجويز خواهد کرد. اگر عفونت ويروسي باشد، آنتي بيوتيک آن را درمان نخواهد کرد، بنابراين تجويز آنها نه تنها فايده‌‌اي ندارد، بلکه ممکن است عارضه ايجاد کند.

با توجه به اين که عفونت‌هاي ويروسي شايع‌تر هستند، پزشکان در بسياري موارد در کودکاني که از جهات ديگر سالم باشند، آنتي‌بيوتيک تجويز نمي‌کنند و منتظر رفع خودبخودي عفونت باقي مي‌مانند.

اما در هر حال موارد عفونت گوش مياني کودکان نياز به ويزيت پزشک دارند

براي تسکين درد مي‌توانيد به کودکتان مسکن‌هايي مانند استامينوفن يا ايبوپروفن بدهيد.

به کودکتان آسپيرين ندهيد، مگر اينکه دکترتان آن را تجويز کند. همچنين گذاشتن يک بالشتک گرم‌کننده روي گوش کودک هم به تسکين او کمک مي‌کند. دکتر ممکن است قطره گوش هم براي کودک تجويز کند.

در کودکاني که دچار عفونت‌‌هاي مکرر گوش مي‌شوند، ممکن است با جراحي لوله‌هايي در گوش کار گذاشته شود تا به کاهش تجمع مايع در گوش مياني که زمينه‌ساز عفونت است، کمک کند.



تاريخ : چهارشنبه 1391/08/03 | 12:39 PM | نویسنده : محسن آزاد |

 پاژه‌ یک‌ بیماری‌ سرطانی‌ نیست‌. این‌ بیماری‌ معمولاً استخوان‌های‌ جمجمه‌، ستون‌ فقرات‌، ساق‌ پا، و لگن‌ را مبتلا می‌سازد. این‌ اختلال‌ در هر دو جنس‌ دیده‌ می‌شود ولی‌ در مردان‌ بالای‌ ۴۰ سال‌ شایع‌تر است‌.

بیماری پاژه عارضه ای با علت نامعلوم است که در آن نواحی از استخوان به صورت موضعی دچار نرمی میشود . هر استخوانی ممکن است گرفتار شود ولی شایعترین استخوانهای درگیر عبارتند از: لگن-ران-جمجمه-استخوانهای بازو-استخوان ترقوه و مهره ها .

بیماری پاژه اغلب به هیچ وجه علامت دار نمیشود و در پرتونگاری اتفاقی که به علت بیماریهای دیگر انجام میگیرد -کشف میشود.

در سایر موارد ممکن است درد موضعی وجود داشته باشد که شبها بدتر میشود .در صورت گرفتاری جمجمه سر درد ممکن است بروز کند.

کری و تغییر شکل جمجمه ممکن است ایجاد شود .

استخوانها همچنین ممکن است دچار تورم موضعی در محل ضایعات استخوانی شوند و این ضایعات ممکن است گرم و حساس گردند و براحتی بشکنند.

اگر این ضایعات خیلی وسیع باشند ممکن است در اثر افزایش زیاد جریان خون داخل آنها-نارسایی قلبی ایجاد شود.

درمان:  درد را میتوان با مسکنهایی مثل آسپیرین یا ایبوپروفن برطرف کرد.

اگر درد خیلی شدید باشد پزشک ممکن است هورمون کلسیتونین یا داروی سیتوتوکسیک (دارای اثر سمی روی سلول) میترامایسین را برای مهار ضایعات بیماری پاژه تجویز کند.

علایم‌ شایع‌:
۱. درد استخوانی‌ خفیف‌ یا بدون‌ درد مراحل‌ پیشرفته‌
۲. اختلال‌ حرکت‌ عضو مبتلا
۳. انحنای‌ ستون‌ فقرات‌ که‌ اعصاب‌ حسی‌ را تحت‌ فشار قرار می‌دهد.
۴. بروز شکستگی‌ با ضربه‌ خفیف‌ و التیام‌ آهسته‌ شکستگی‌ با شکل‌ غیرطبیعی‌
۵. بیمار به‌ طور مزمن‌ دچار درد (به‌ خصوص‌ هنگام‌ شب‌)، بزرگ‌ شدگی‌ و تغییر شکل‌ استخوان‌ مبتلا، احساس‌ درد با لمس‌ ناحیه‌ درگیر، و گرمی‌ پوست‌ روی‌ استخوان‌ مبتلا می‌باشد.
ـ علل‌ بیماری:
اگرچه‌ یک‌ ویروس‌ در بروز این‌ اختلال‌ ممکن‌ است‌ دخیل‌ باشد، علت‌ دقیق‌ آن‌ ناشناخته‌ است‌.
ـ عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر:
سابقه‌ خانوادگی‌ بیماری‌ پاژه‌
ـ پیشگیری‌:
پیشگیری‌ خاصی‌ ندارد.
ـ عواقب‌ مورد انتظار:
این‌ بیماری‌ در حال‌ حاضر غیرقابل‌ علاج‌ محسوب‌ می‌گردد. ولی‌، علایم‌ آن‌ قابل‌ تسکین‌ یا کنترل‌ است‌. این‌ بیماری‌ دارای‌ یک‌ سیر فروکش‌ و شعله‌وری‌ مکرر است‌ که‌ به‌ طور پیشرونده‌ تشدید می‌یابد. گاهی‌ مفاصل‌ مجاور ناحیه‌ درگیر نیز مبتلا می‌شوند. این‌ بیماری‌ طول‌ عمر را کاهش‌ می‌دهد ولی‌ اکثر بیماران‌ حداقل‌ ۱۵-۱۰ سال‌ پس‌ از بروز بیماری‌ زنده‌ می‌مانند. تحقیقات‌ علمی‌ درباره‌ علل‌ و درمان‌ این‌ اختلال‌ ادامه‌ دارد و این‌ امید وجود دارد که‌ درمان‌هایی‌ مؤثر و نهایتاً علاج‌بخش‌ ارایه‌ گردد.
ـ عوارض‌ احتمالی‌:
۱. فشار خون‌ بالا
۲. سنگ‌ کلیه‌
۳. نقرس‌
۴. سرطان‌ استخوان‌
۵. اختلال‌ بینایی‌ یا شنوایی‌ در اثر فشار آوردن‌ ناحیه‌ درگیر جمجمه‌ بر مغز
۶. نارسایی‌ احتقانی‌ قلب‌ در اثر افزیش‌ فشار بر قلب‌ ناشی‌ از افزایش‌ قابل‌ ملاحظه‌ جریان‌ خون‌ در استخوان‌های‌ مبتلا
۷. تشخیص‌ بیماری‌ پاژه‌ ممکن‌ است‌ با پرکاری‌ غده‌ پاراتیرویید یا گسترش‌ سرطان‌ با منشأ پروستات‌، پستان‌ یا مغز استخوان‌ اشتباه‌ شود.
ـ درمان‌:
۱. بررسی‌های‌ تشخیص‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ رادیوگرافی‌ استخوان‌ مبتلا، آزمایش‌ خون‌ و ادرار برای‌ تعیین‌ سطح‌ فسفاتاز قلیایی‌ سرم‌ و کلسیم‌ ادرار و احتمالاً سی‌تی‌ اسکن‌ یا ام‌آرآی‌، و آزمون‌های‌ شنوایی‌ و بینایی‌ در صورت‌ درگیری‌ استخوان‌ جمجمه‌ باشد.
۲. بیشتر بیماران‌ مبتلا به‌ این‌ اختلال‌ به‌ درمانی‌ غیر از مسکن‌ به‌ طور گاه‌گاهی‌ نیاز نخواهند داشت‌.
۳. گرم‌ کردن‌ ناحیه‌ مبتلا با کمپرس‌ گرم‌، گذاشتن‌ در آب‌ داغ‌ یا با استفاده‌ از لامپ‌های‌ گرمایی‌ برای‌ تخفیف‌ درد توصیه‌ می‌شود.
۴. اگر تشک‌ خواب‌ شما سفت‌ نیست‌، یک‌ تخته‌ چند با ضخامت‌ ۲سانتی‌متر زیر تشک‌ خود قرار دهید.
۵. شرایط‌ منزل‌ را طوری‌ طراحی‌ کنید که‌ تا حد امکان‌ از پیشامد حوادث‌ ناخواسته‌ برای‌ شما جلوگیری‌ شود. از انداختن‌ قالیچه‌ خودداری‌ کرده‌ و از سطوح‌ لغزنده‌ دوری‌ کنید. در نزدیک‌ وان‌ حمام‌ نرده‌هایی‌ نصب‌ کنید تا با گرفتن‌ دست‌ به‌ آنها در حین‌ حمام‌ کردن‌ از لیزخوردن‌ جلوگیری‌ شود.
۶. جراحی‌ استخوان‌ گاهی‌ برای‌ اصلاح‌ بدشکلی‌ استخوان‌ یا درمان‌ آرتریت‌ ثانویه‌ لازم‌ می‌شود.
۷. در صورت‌ بروز کاهش‌ شنوایی‌ ممکن‌ است‌ از سمعک‌ استفاده‌ شود.
۸. به‌ ندرت‌ آتل‌گیری‌ در مورد نواحی‌ شدیداً درگیر جهت‌ جلوگیری‌ از شکستگی‌ آنها ممکن‌ است‌ لازم‌ گردد.

ـ داروها:

هورمون‌های‌ زنانه‌ و مردانه‌، فلورید، مسکن‌، کلسی‌تونین‌ تزریقی‌، اتیدرونات‌ یا داروهای‌ سیتوتوکسیک‌ ممکن‌ است‌ تجویز شود همه‌ این‌ درمان‌ها به‌ تخفیف‌ درد کمک‌ می‌کنند ولی‌ هیچ‌ یک‌ علاج‌بخش‌ نیستند. برای‌ تخفیف‌ درد آسپیرین‌ یا سایر داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌ از امتحان‌ کنید.

ـ فعالیت‌:

در طی‌ مراحل‌ حاد بیماری‌ در بستر استراحت‌ کنید. برای‌ جلوگیری‌ از بروز زخم‌ بستر (زخم‌ فشاری‌) به‌ طور مکرر حرکت‌ کرده‌ یا جابه‌جا شوید. در طی‌ دوره‌ فروکش‌ بیماری‌ فعالیت‌های‌ طبیعی‌ خود را از سر بگیرید. از وارد آوردن‌ فشار بیش‌ از حد برروی‌ استخوان‌های‌ مبتلا خودداری‌ کنید.

ـ رژیم‌ غذائی‌:

رژیم‌ خاصی‌ نیاز نیست‌.

ـ در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمائید:
۱. تنگی‌ نفس‌ که‌ طی‌ چندین‌ سال‌ بر شدت‌ آن‌ افزوده‌ می‌شود.
۲. تب‌ ۳/۳۸ درجه‌ سانتیگراد یا بالاتر
۳. درد غیرقابل‌ تحمل‌
۴. کاهش‌ وزن‌
۵. تشدید علایم‌
۶. اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید. داروهای‌ تجویزی‌ ممکن‌ است‌ با عوارض‌ جانبی‌ همراه‌ باشند.



تاريخ : دوشنبه 1391/08/01 | 12:34 PM | نویسنده : محسن آزاد |

كم‌كاري تيروئيد در كودكان از بيماري‌هايي است كه اگر سريع تشخيص داده نشود، صدمات جسمي جبران‌ناپذيري ايجاد مي‌كند. اين بيماري در دوره جنيني و نوزادي به وجود مي‌آيد، به همين دليل به آن كم‌كاري تيروئيد نوزاد مي‌گويند.

به گزارش جام جم آنلاين، با تشخيص و درمان زودهنگام كم‌كاري تيروئيد بروز عوارضي مانند اختلالات رشد جسمي و عقب‌ماندگي ذهني بسيار كم مي‌شود.

در ايران از بيشتر نوزادان متولد شده از پاشنه پا، براي تشخيص كم‌كاري مادرزادي تيروئيد خون گرفته مي‌شود. اين غربالگري پس از تولد منجر مي‌شود تا در آينده هيچ كودك عقب‌مانده ذهني ناشي از بيماري كم‌كاري تيروئيد نداشته باشيم.

دكتر ژيان وليئي، متخصص بيماري‌هاي داخلي و غدد درباره كم‌كاري تيروئيد در نوزادان به جام‌جم مي‌گويد: «تيروئيد از غدد درون‌ريز بدن است كه ترشحات آن، تنظيم سوخت و ساز و فعاليت‌هاي عمده بدن را به عهده دارد. ترشحات غده تيروئيد، اگر نامنظم و به مقدار كافي نباشد، اشكالات و اختلالاتي در بدن به وجود مي‌آورد. اين امر در هر سني اتفاق بيفتد، مشكلاتي براي بدن ايجاد مي‌شود. در سنين پايين‌تر كه رشد و تكامل بدن هنوز تكميل نشده است، بيماري‌هاي جدي‌تري فرد را تهديد مي‌كند. نشانه‌هاي مربوط به غده تيروئيد بسيار تدريجي و كند ظاهر مي‌شود، بنابراين تشخيص بموقع و درمان آن بخصوص در نوزادان و كودكان در درمان موثر است.»

كم‌كاري تيروئيد، رشد كودك را عقب مي‌اندازد

وي با اشاره به اين‌كه ترشح‌‌نشدن هورمون‌هاي تيروئيد در دوران نوزادي سبب مي‌شود تا بدن به اندازه كافي هورمون تيروكسين در اختيار نداشته باشد، مي‌گويد: «اين امر مراحل رشد و تكامل كودك را عقب مي‌اندازد. والدين بايد تك‌تك مراحل رشد كودك را مد نظر قرار دهند، چرا كه نبود ترشحات غدد تيروئيد گام به گام رشد كودكان را به تعويق مي‌اندازد. به طور مثال اغلب نوزادان در روزهاي اول تولد زردي كوتاه‌مدت دارند، حال آنكه در كودكان مبتلا به كم‌كاري تيروئيد، اين دوران طولاني مي‌شود. در برخي كودكان با علائمي از قبيل دندان درنياوردن كودك يا تاخير در ايستادن و راه رفتن روبه‌رو مي‌شويم. به نوعي مي‌توان گفت تمام پله‌هاي رشد كودك دچار عقبگرد مي‌شود.»

به گفته دكتر وليئي، اين هورمون افزون بر تاثير در مراحل رشد جسمي كودك، در رشد و تكامل ذهني و مغزي كودكان موثر است. تعويق در درمان اين بيماري عواقبي چون ضعف يادگيري در بزرگسالي را نشان مي‌دهد.

عوارض برگشت‌ناپذير در كودكان

به دليل ناتواني نوزاد در بيان مشكلات و بي‌توجهي والدين به تاخير مراحل رشد كودك، درمان بيماري با مشكل روبه‌رو مي‌شود و به نوعي با عدم پيگيري، به مشكلي حاد و جدي در آينده تبديل خواهد شد.

دكتر وليئي با اشاره به اين موضوع مي‌گويد: «در حال حاضر در كشور وضع تيروئيد نوزادان پس از تولد بررسي مي‌شود. اين غربالگري، آمار ابتلا به اين بيماري و عوارض ناشي از آن را در بزرگسالي كاهش داده است. به نوعي كه با اين روش، والدين بموقع از ابتلاي كودكان به اين بيماري آگاه مي‌شوند و پيگيري لازم را انجام مي‌دهند. نكته حائز اهميت اين است كه كم‌كاري تيروئيد در نوزادان در صورتي كه بموقع درمان نشود، عوارض پايدار و برگشت‌ناپذيري دارد. در واقع بي‌توجهي والدين در روزهاي اول تولد، كودك را با يك عمر معلوليت جسمي و فكري مواجه خواهد كرد.»

بيماري درمان قطعي دارد؟

اين متخصص در پاسخ به اين سوال كه اين بيماري درمان قطعي دارد يا خير؟ مي‌گويد: «كم‌كاري تيروئيد بيماري پايدار، مداوم و مادام‌العمر است. زماني كه تشخيص داده و درمان براي فرد شروع شود، تا زماني كه درمان قطع نشود، فرد در سلامت كامل به حيات ادامه مي‌دهد. والدين بايد توجه داشته باشند با شروع درمان و بهبود وضع، بيماري پايان نيافته است و بايد يادمان باشد دارو هميشه و مادام‌العمر است.»

وي مي‌گويد: «زمينه خانوادگي و ارثي در كم‌كاري تيروئيد نقش دارد. در اين بيماري فعاليت سيستم ايمني بر ضد تيروئيد، آنتي‌بادي‌هايي را ترشح مي‌كند كه اين آنتي‌بادي‌ها مي‌تواند مانع فعاليت طبيعي تيروئيد ‌شود.»

والدين، زمان را از دست ندهند

كشور ايران در منطقه‌اي است كه به صورت اقليمي با كمبود يد مواجه است. ارتفاع بيشتر مناطق كشور از سطح دريا بالاتر است و به طور طبيعي هرچه از سطح دريا بالاتر برويم، ميزان يد در رژيم غذايي كمتر مي‌شود. سال‌هاست كه به دليل افزودن يد به نمك‌ها با كم‌كاري تيروئيد ناشي از تغديه مقابله مي‌شود.

دكتر وليئي با تاكيد بر اين‌كه پدر و مادرها به وضع رشد و تكامل كودكان توجه داشته باشند، مي‌گويد: «والدين بايد به خاطر داشته باشند كه قدم‌هاي رشد كودكشان را پله‌پله و در زمان خاص با جديت پيگيري كنند. هريك از مراحل رشد اگر با تاخيري مواجه شد، مراجعه به پزشك كودكان ضرورت دارد. نكته حائز اهميت اين است كه نبايد زمان را از دست داد و با مشورت در اين خصوص و انجام بررسي‌هاي لازم زمان براي درمان نوزاد از بين نخواهد رفت.»



تاريخ : یکشنبه 1391/07/30 | 12:44 PM | نویسنده : محسن آزاد |

فيبروميالژي يک بيماري مزمن اما غيروخيم است که با احساس درد و حساسيت در سراسر بدن که دست کم سه ماه طول کشيده باشد، مشخص مي‌شود.

تخمين زده مي‌شود 2 تا 4 درصد افراد به اين بيماري مبتلا هستند. 90 درصد مبتلايان به اين بيماري زن هستند.

به گزارش همشهري آنلاين، در حال حاضر هيچ تست تشخيصي قطعي مانند راديوگرافي يا آزمايش خوني براي فيبروميالژي وجود ندارد.

علائم فيبروميالژي ممکن است با علائم برخي از بيماري‌هاي ديگر مشابهت داشته باشد.

براي همين است که تشخيص اين بيماري براي پزشکان ممکن است کار سختي باشد.

کالج متخصصان روماتولوژي آمريکا براي کمک به تشخيص اين بيماري اين اصول راهنما را تعيين کرده است.

درد منتشر مزمن:

اين درد هم طرف راست و هم طرف چپ بدن، در بالا و پايين کمر درگير مي‌کند.

احساس درد در دست کم 11 تا 18 نقطه حساس احتمالي ( 9 تاي آن در يک طرف بدن و 9 تاي ديگر در طرف ديگر بدن) هنگام فشار آوردن ملايم بر آنها.

پزشک شما با توجه به اين اصول راهنما و ساير روش‌ها ممکن است براي شما تشخيص فيبروميالژي بدهد.

شايع ترين علائم فيبروميالژي اينها هستند:

دردي که در سراسر بدن حس مي شود و شدت آن از روزي به روز ديگر متفاوت است.

وجود تعداد زيادي نقطه حساس بر روي بدن که در لمس ملايم دردناک هستند.

فيبروميالژي ممکن است کارکردن روزمره فرد را دچار اختلال کند. علائمي که ذکر شد فهرست کامل علائم اين بيماري نيست، ممکن است علائم ديگري هم وجود داشته باشد.

به هر حال توجه داشته باشيد که تنها پزشک صلاحيت دادن تشخيص فيبروميالژي را دارد.

علت فيبروميالژي چيست؟

علت دقيقا ايجاد فيبروميالژي روشن نيست. برخي از عواملي که آغاز اين علائم ممکن است نقش داشته باشند، اينها هستند:

يک رويداد جسمي استرس‌زا يا همراه با ضربه مثل تصادف اتومبيل.

يک رويداد رواني استرس‌زا.

يک بيماري يا اختلال دستگاه ايمني.

عفونت يا بيماري مزمن

علت احساس درد در اين بيماري روشن نيست. به هر حال افرادي که دچار به اين بيماري هستند به دلائل نامعلومي نسبت با افراد ديگر حساسيت بيشتري به درد دارند.

درمان فيبروميالژي

گرچه علت فيبروميالژي نامعلوم است اما راه‌هايي وجود دارد که پزشک به تسکين علائم شما کمک کند. اين درمانها ممکن است شامل تجويز دارو، آموزش، فعاليت جسمي و کسب حمايت عاطفي از طرف نزديکان باشد.

مهمترين چيز اين است طرح درمان مناسبي براي شما يافته شود.

تجويز يک داروي گروه مهارکننده‌هاي انتخابي بازجذب سروتونين (SSRI) به نام دولوکستين نيز ممکن است به تخفيف درد شما کمک کند. نحوه اثر اين دارو در تسکين درد در فيبروميالژي دقيقا روشن نيست. اين دارو فعاليت سروتونين و نورآدرنالين، دو ناقل عصبي، در مغز و نخاع را افزايش مي‌دهد.

نکته مهم در درمان فيبروميالژي اين است که طرح درماني مناسبي براي شما تهيه شود که اغلب نياز به دخالت چندين درمانگر دارد، از جمله پزشک خانوادگي يا عمومي، متخصص روماتولوژي، متخصص درمان درد، متخصص فيزيوتراپي، روانپزشک و ساير مشاوران.

حمايت عاطفي و همکاري خويشاوندان و دوستان فرد مبتلا به فيبروميالژي نيز براي اينکه او اين طرح درماني را دنبال کند، نيز در موفقيت آن موثر است.



تاريخ : پنجشنبه 1391/07/27 | 12:51 PM | نویسنده : محسن آزاد |
بيماري بهجت چيست و آيا درمان دارد؟



سندروم يا بيماري بهجت اختلالي است كه چندين دستگاه بدن را درگير كرده و جزو بيماري هاي روماتولوژيك طبقه بندي مي شود. اين بيماري اغلب در افراد جوان بروز مي كند و مردان و زنان به يك نسبت درگير آن مي شوند. بيشتر موارد بيماري در مناطق سواحل مديترانه، خاورميانه و خاور دور ديده مي شوند. آيا اين بيماري ارتباطي با «جاده ابريشم» دارد؟ شايد. نخستين بار پزشك متخصص پوست و دانشمند تركيه يي Hulusi Behçet در سال 1924 اين سندروم را در يكي از بيمارانش گزارش كرد: البته در قرن پنجم قبل از ميلاد، بقراط نيز علايم اين بيماري را در كتاب خود شرح داده است. در سال 1947 يعني يك سال قبل از مرگ دكتر بهجت، كنگره بين المللي پوست، بيماري را رسما به نام بيماري بهجت نامگذاري كرد. در سال 1991 محقق مصري Sahar Saleem با همكاري محققان عربستاني درگيري دستگاه عصبي و مغز توسط بيماري بهجت را براي دنيا توضيح دادند.
    
    
    علايم بيماري بهجت چيست؟
    يكي از مهم ترين علايم آن ايجاد زخم هاي آفتي در حفره دهان است. معمولااين زخم ها دردناك هستند و در تمام مناطق دهان پراكنده اند. ولي اصلي ترين خصوصيت آنها، راجعه بودن شان است. يعني اگر شما دچار آفت هايي در دهان خود مي شويد كه منفرد هستند يا فقط يك بار ايجاد شده و ديگر تكرار نمي شوند، نبايد زياد نگران ابتلابه بيماري بهجت باشيد. علامت ديگري كه ممكن است در بيماري بهجت رخ بدهد، آفت هاي ناحيه تناسلي است كه پس از بهبود جاي آنها باقي مي ماند. اين آفت ها اگر ايجاد شوند با احتمال بيشتري مطرح كننده بيماري بهجت هستند. بيماري بهجت مي تواند در پوست ضايعه هاي مختلفي ايجاد كند، از التهاب هاي ساده پوستي تا زخم هاي عميق: ولي يك علامت تقريبا اختصاصي براي بيماري بهجت آزمون پاترژي (Pathergy Test) ناميده مي شود كه يك نوع از واكنش هاي پوستي است. در اين بيماران هرگونه خراشيدگي پوستي يا فروكردن سوزن، باعث ايجاد يك ناحيه قرمزرنگ نسبتا وسيع مي شود كه مركز آن همان محل تزريق يا فرورفتن سوزن است. يكي ديگر از علايم بيماري بهجت، ايجاد مشكلات چشمي است. معمولادر شروع بيماري، چشم هم درگير مي شود و درگيري آن مي تواند از يك التهاب ساده عنبيه تا درگيري عصب بينايي و در نهايت كوري متغير باشد. بنابراين بيماران مبتلابه بيماري بهجت در صورت ايجاد شدن ساده ترين علايم چشمي كه قبلاوجود نداشته است بايد سريعا تحت ويزيت چشم پزشكي و درمان هاي لازم قرار گيرند.
    
    آيا بيماري بهجت مناطق ديگر بدن را نيز درگير مي كند؟
    
    بهجت مي تواند در مفاصل بزرگ بدن بويژه زانو و مچ پا التهاب ايجاد كرده و باعث درد مفصلي شود.
    لخته شدن خون در سياهرگ هاي پاها و دست ها نيز در بيماران مبتلابه بهجت ديده مي شود و بيشتر از افراد سالم اتفاق مي افتد.
    درگير شدن سيستم عصبي بدن بويژه مغز و نخاع معمولابه شكل سردرد و اختلالات بينايي به همراه تهوع خود را نشان مي دهد.
    دستگاه گوارش نيز ممكن است در طي بيماري بهجت دچار مشكلاتي از قبيل زخم هاي متعدد بويژه در روده شود.
    
    آيا درماني براي سندروم بهجت وجود دارد؟
    داروهاي مختلفي در درمان بيماران مبتلابه بهجت مورد استفاده قرار مي گيرند. در مواردي كه بيماري خفيف و محدود به آفت هاي دهاني يا تناسلي باشد، از درمان هاي موضعي استفاده مي شود. داروهاي كورتوني موضعي (پمادها يا كرم ها يا خميرها) اين درمان ها را تشكيل مي دهند. اما در مواردي كه بيماري اندكي شديدتر باشد درمان هاي خوراكي و تزريقي مورد استفاده قرار مي گيرند. درباره هر عارضه يي دارويي خاص ممكن است براي بيمار تجويز شود، بنابراين داروهاي مختلفي مانند تاليدوميد، آسپرين، كلشي سين، پردنيزولون، آزاتيوپرين و اينترفرون بسته به مورد و بسته به اينكه چه مشكلي براي بيمار ايجاد شده باشد، استفاده مي شوند. ديده شده كه شروع زودرس آزاتيوپرين در كنترل درازمدت بيماري بهجت تاثيرات خوبي داشته است



تاريخ : چهارشنبه 1391/07/19 | 11:23 PM | نویسنده : محسن آزاد |

واريکوسل بزرگ شدن وريدهاي درون کيسه بيضه (اسکروتوم) است.

اسکروتوم کيسه پوستي شلي است که بيضه‌ها درون آن قرار دارند. واريکوسل شبيه به وريدهاي واريسي است که در پا ممکن است بروز کنند.

به گزارش همشهري آنلاين، حدود يک ششم مردان واريکوسل دارند. در مرداني که دچار ناباروري هستند، اين رقم بالاتر است و به 40 درصد مي‌‌رسد. واريکوسل شايع‌ترين علت توليد کم اسپرم و کاهش کيفيت آن است، گرچه همه واريکوسل‌ها بر توليد اسپرم اثر نمي‌گذارند.

اغلب واريکوسل‌ها در طول زمان ايجاد مي‌شوند. خوشبختانه اغلب واريکوسل‌ها به آساني تشخيص داده مي‌شوند و اگر علامت‌دار شده باشند، مي‌توان آنها را با جراحي ترميم کرد.

علائم

واريکوسل‌ اغلب علامتي ايجاد نمي‌کند. ندرتا واريکوسل درد ايجاد مي‌کند که ممکن است در طول روز به علت فعاليت‌هاي جسمي بدتر شود و به طور شاخص با خوابيدن به پشت تخفيف مي‌يابد. در طول زمان ممکن است واريکوسل‌ها بزرگتر و چشمگيرتر شوند.

علل

طناب اسپرماتيک که خون را به بيضه‌ها مي‌رساند و از آنها خارح مي‌کند،‌ حاوي "واز دفرانس" است که اسپرم توليدشده از بيضه را تخليه مي‌کند. "شبکه پامپينيفرم" گروهي از وريدها درون اسکروتوم و بالاي بيضه‌ها هستند. شبکه پامپينيفرم خون را از بيضه‌ها تخليه مي‌کند. بزرگ شدن اين وريدها اغلب در حين بلوغ رخ مي‌دهد.

اگر چه علت دقيق ايجاد واريکوسل معلوم نيست، بسياري از کارشناسان معتقدند که دريچه‌هاي غيرطبيعي درون وريدها مانع جريان خون طبيعي در آنها مي‌شوند. پس زدن خون به اين علت، به گشاد شدن وريدها مي‌انجامد.

واريکوسل معمولا در ناحيه بيضه چپ رخ مي‌دهد، که به علت موقعيت وريد بيضه‌اي چپ است. اما واريکوسل در يک بيضه بر توليد اسپرم در هرد و بيضه تاثير مي‌گذارد.

در سنين 15 تا 25 سال بيشترين احتمال بروز واريکوسل وجود دارد.

تشخيص

از آنجايي که واريکوسل معمولا علامتي ندارد،‌ اغلب در حين ارزيابي ناباروري يا معاينه جسمي معمول کشف مي‌شود.

با اين حال اگر در اسکروتوم‌تان احساس درد يا تورم مي‌کنند، بايد با دکترتان تماس بگيريد. علل گوناگوني ممکن است باعث درد بيضه شوند و برخي از اين عارضه‌ها نياز به درمان فوري دارند.

دکتر شما مي‌تواند تعيين کند که کدام عارضه باعث درد بيضه شما شده است.

دکترتان در معاينه جسمي شما، ممکن است توده غيردردناک کلاف‌مانندي را در بالاي بيضه شما لمس کند.

برخي از افراد اين توده را به صورت احساس "کيسه‌اي از کرم" وصف مي‌کنند. اگر اين توده به اندازه کافي بزرگ باشد، دکترتان هنگامي که ايستاده‌ايد، مي‌تواند آن را لمس کند. اگر واريکوسل شما کوچکتر باشد، دکتر ممکن است از شما بخواهد نفس عميقي بکشيد و چند ثانيه آن را نگهداريد و به پايين زور بزنيد (مانور والسالوا).

اين مانور به دکترتان کمک مي‌کند، بزرگي غيرطبيعي وريدها را لمس کند. اگر معاينه جسمي نتيجه قطعي به دست ندهد، دکتر ممکن است درخواست سونوگرافي اسکروتوم کند. اين آزمون که در آن از امواج صوتي پرفرکانس براي ايجاد تصاوير دقيق از ساختار درون استفاده مي‌شود، براي اين مورد استفاده قرار مي‌گيرد تا اطمينان حاصل شود علائم شما به دليل ديگري رخ نداده است. يک علت چنين عارضه‌اي ممکن ست توموري باشد که بر وريد اسپرماتيک فشار مي‌آورد.

عوارض

واريکوسل ممکن است باعث اين عوارض شود:

تحليل رفتن (آتروفي) بيضه: توده بيضه از لوله‌هاي سازنده اسپرم تشکيل شده است. هنگامي اين لوله‌ها در نتيجه عاملي مانند واريکوسل آسيب مي‌بينند، ممکن است بيضه‌ها نرم شوند و تحليل روند. روشن نيست که چه عاملي باعث تحليل رفتن مي‌شود،‌ اما اختلال کارکرد دريچه‌هاي وريدها باعث تجمع خون در بيضه‌ها مي‌شود و افزايش فشار وريدها و قرارگيري در معرض سموم درون خون ممکن است باعث آسيب شود.

ناباروري: روشن نيست که واريکوسل چگونه باعث ناباروري مي‌شود. برخي از کارشناسان معتقدند که وريدهاي بيضه خون را در شريان بيضه سرد مي‌کنند، و به اين ترتيب به حفظ درجه حرارت مناسب براي توليد مناسب اسپرم کمک مي‌کنند. واريکوسل با مسدود کردن جريان عادي خون، ممکن است باعث شود درجه حرارت بيضه‌ها بيش از حد بالا رود، و به اين ترتيب بر توليد اسپرم و حرکت آن اثر بگذارد.

درمان

درمان واريکوسل ممکن است ضروري نباشد. اما اگر نابارور هستيد، يا واريکوسل شما باعث درد يا تحليل‌رفتگي بيضه‌ها شده است، ممکن است بخواهيد واريکوسل را ترميم کنيد. درمان به هدف بستن وريدهاي آسيب‌ديده و هدايت جريان خون به وريدهاي طبيعي انجام مي‌گيرد. گرچه واريکوسل معمولا در دوران نوجواني رخ مي‌دهد،‌ اما روشن نيست که آيا بايد واريکوسل را در همان زمان ترميم کرد يا نه.

در صورتي که تحليل‌رفتگي پيشرونده بيضه،‌ درد يا نتايج غيرطبيعي در آزمايش اسپرم رخ دهد، ترميم در دوره نوجواني ممکن است ضرورت پيدا کند.

ترميم واريکوسل ممکن است با جراحي باز يا جراحي از طريق لاپاراسکوپي و يا بستن وريد با بالون يا فنر از راه پوست (آمبوليزاسيون از راه پوست) انجام گيرد.



تاريخ : شنبه 1391/07/15 | 11:49 PM | نویسنده : محسن آزاد |

در مورد اهميت و فوايد كلسيم، پتاسيم و آهن مطالب زيادي نوشته مي‌شود؛ اما بايد دانست كه مواد معدني ديگري نيز وجود دارد كه اگرچه به‌ندرت بدن دچار كمبود آنها مي‌شود، ولي گاهي اهميت پيدا مي‌كند. يكي از اين مواد منيزيم است.

به گزارش جام جم آنلاين، منيزيم، فلزي است كه ميزان بسيار كمي در بدن وجود دارد. وجود همين مقدار كم، از اين عنصر اثرات حياتي و غيرقابل انكاري در واكنش‌هاي عصبي، عضلاني و فعل و انفعالات درون سلولي دارد.

اسهال و استفراغ و سوء‌تغذيه از عوامل كاهش منيزيم است. در كشورهاي فقير دليل اصلي سوء تغذيه، بي‌غذايي و فقدان غذاهاي باكيفيت است ولي در كشورهاي غني همچون كشورهاي غربي يكي از مهم‌ترين دلايل سوء‌تغذيه، الكليسم است.

افرادي كه به صورت زياد و مداوم الكل مصرف مي‌كنند و هفته‌ها يا ماه‌ها به جز الكل هيچ ماده غذايي ديگري مصرف نمي‌كنند، دچار كاهش انواع مواد مغذي از جمله منيزيم مي‌شوند و اين كمبود يكي از دلايل مرگ و مير اين گروه از بيماران است.

بيش از 99 درصد منيزيم بدن در استخوان‌ها و عضلات به صورت ذخيره موجود است، بنابراين به جز كلسيم، زمان زيادي لازم است تا اين ذخاير تخليه شود.

اسهال‌ها و بيماري‌هاي روده‌اي با ايجاد مدفوع چرب و حجيم، باعث به‌دام افتادن منيزيم و خروج آن از بدن مي‌شود و به اين ترتيب منيزيم تخليه مي‌شود.

ديابت هم از بيماري‌هاي شايع است كه با كاهش منيزيم همراه است، هرچه بيمار ديابتي كنترل نامناسبي داشته باشد، به موازات دفع گلوكز از طريق ادرار، منيزيم هم دفع مي‌كند و در درازمدت بعد از تخليه ذخاير اين ماده معدني دچار كمبود شديد منيزيم در اثر يك اسهال يا استفراغ طولاني مي‌شود.

ويتامين D يكي از مواد موثر در حفظ منيزيم است كه موجب جذب موثر آن از جدار روده مي‌شود و بيماري‌هايي كه متابوليسم فعال‌سازي ويتامين D را مختل مي‌كند از عوامل كمبود منيزيم است.

لرزش دست و پا، بي‌حالي، افسردگي، ضعف شديد تمام عضلات، تحريك‌پذيري و كم شدن تحمل از علائم كمبود منيزيم است.

بتدريج كه اين بيماري شديد مي‌شود، تشنج رخ‌مي‌دهد. كمبود منيزيم باعث تحريك‌پذيري عضلات قلب و كاهش كلسيم و پتاسيم نيز مي‌شود و تا منيزيم را اصلاح نكنيم كمبود اين عناصر بهبود نمي‌يابد.

برخي بيماري‌هاي ژنتيكي نادر مثل بارتر و جيتلمن نيز موجب دفع منيزيم از كليه شده و بعد از پيوند كليه نيز تغييراتي در توبول‌هاي كليه ايجاد مي‌شود كه موجب دفع ‌منيزيم مي‌شود.

براي درمان كمبود منيزيم هم داروهاي تزريقي و هم قرص‌ها و شربت‌هاي حاوي منيزيم موجود است. مهم اين است كه پزشك گاهي به اين بيماري هم فكر كند و آن را تشخيص دهد كه در اين صورت درمان آن سخت نخواهد بود.



تاريخ : شنبه 1391/07/15 | 12:36 PM | نویسنده : محسن آزاد |

يك آزمايش ساده روي موش‌ها نشان داد خاموش كردن چراغ در ساعت 12 شب به جاي ساعت شش عصر، موجب كاهش 50 درصدي ميزان باروري اين حيوانات مي‌شود. سوال پژوهشگران اين است كه آيا كار در شب، شب‌زنده‌داري يا اختلال در خواب مي‌تواند روي باروري انسان نيز تاثير بگذارد.

به گزارش جام جم آنلاين، گروهي از پژوهشگران در يكي از تحقيقات، پنج يا شش روز پس از جفتگيري موش‌هاي ماده، در ريتم شبانه‌روزي آنها اختلال ايجاد كردند.يك دسته هجده‌تايي از موش‌ها، هر روز شش ساعت نور اضافه دريافت كرد و دسته‌اي ديگر هم به طور كلي از نور روزانه محروم شد.

در پايان اين آزمايش، فقط نيمي از موش‌هايي كه نور اضافي دريافت كرده بودند، قادر به توليدمثل بودند. البته وضعيت موش‌هاي محروم از نور روزانه وخيم‌تر و ميزان باروري در آنها فقط 20 درصد بود.با اين حال ميزان باروري در موش‌هاي گروه كنترل (كه 12 ساعت نور طبيعي دريافت كرده بودند) 90 درصد بود. نتايج اين پژوهش بتازگي در يك نشريه علمي به چاپ رسيد.

پستانداران و حتي درختان، ساعت داخلي خود (كه كنترل كننده سوخت و ساز و ساير عملكردهايشان است) را با نشانه‌هايي كه دال بر روز و شب بودن است، تنظيم مي‌كنند.متخصصان معتقدند اين آزمايش روي موش‌ها، ارتباط مستقيم ميان ساعت داخلي موش‌ها و باروري‌شان را نشان مي‌دهد. اما تعميم اين پژوهش به انسان‌ها مي‌تواند بحث‌برانگيز باشد.

اثر ساعت داخلي بدن

با اين‌كه يافته پژوهش اخير بسيار مشخص بود، اما دانش ما در مورد ساز و كار ساعت زيستي بدن چندان گسترده نيست.

به هم خوردن ساعت زيستي اثر منفي بر باروري موش‌ها دارد، اما چنين تاثيري در انسان‌ها هنوز به اثبات نرسيده است

كيت سوما كه سرپرستي اين گروه پژوهشي را به عهده دارد، مي‌گويد: اين پديده مي‌تواند اثرات متفاوتي روي موجودات مختلف داشته باشد.

او به مطالعه‌اي اشاره مي‌كند كه در آن مشخص شد پرستاراني كه شيفت شب كار مي‌كنند، تغييرات زيادي در دوره قاعدگي دارند و عوارض نامطلوب پس از زايمان را نيز تجربه مي‌كنند.

آقاي سوما مي‌گويد: به نظرم نكته مهم و جالب اين است كه ساعت داخلي بدن بر رحم و در نتيجه بر ايجاد يا حفظ بارداري تاثير مي‌گذارد.

با اين حال، برخي ديگر از دانشمندان با اين نظر مخالفند. دكتر گودمن كه متخصص غدد است، اعتقاد دارد وجود چنين ارتباطي، چندان محتمل نيست و مساله باروري در زنان را در ارتباط با ساعت داخلي نمي‌داند.

ساعت داخلي مقصر است يا استرس؟

به اعتقاد دكتر گودمن در زمان امتحانات نهايي دانشگاه‌ها، بسياري از دانشجويان زن با اختلال قاعدگي روبه‌رو مي‌شوند.

همچنين بيماري يا مرگ يكي از نزديكان يا وقايع نامطلوب ديگر، اثرات مشابهي بر جا مي‌گذارند. بيشتر زنان از تاثير هر گونه استرس بر نظم قاعدگي آگاهي دارند.

دكتر گودمن مدل باروري موش را متفاوت با انسان مي‌داند، زيرا دوره تخمك‌گذاري و پاسخ هورموني موش‌ها با انسان متفاوت است. از نظر وي، بهترين مدل براي آزمايش، نوعي ميمون است كه در آزمايشگاه‌ها مورد مطالعه قرار مي‌گيرد.

با اين حال، متخصصان بر اين باورند كه هنوز با ناشناخته‌هاي فراواني در خصوص ساعت زيستي بدن و سيستم تنظيم كننده عملكردهاي مختلف روبه‌رو هستند.

بسياري از مشكلات به چرخه خواب انسان مربوط است، حتي ديابت و بيماري‌‌هاي قلبي. ارتباط بين خواب نامطلوب و سرطان در موش‌ها و انسان‌ها شناسايي شده است.اين پژوهش جديد با اين كه محدود به موش‌ها بوده، اما گام نخست براي يافتن ساز و كارهايي است كه اين مشكل را به وجود مي‌آورند.



تاريخ : سه شنبه 1391/07/11 | 10:26 PM | نویسنده : محسن آزاد |

آنورکسيا (Anorexia) يک اختلال غذايي است. اختلالي روحي که افراد مبتلا به آن خود را مجبور به تحمل گرسنگي مي‌کنند.

به گزارش همشهري آنلاين، تمايل به لاغري ماجرايي است که در دهه‌هاي اخير ذهن بسياري از جوانان و حتي نوجوانان را به خود مشغول کرده است. در اين ميان دختران بيش از پسران درگيري مد لاغري هستند. ورزش‌هاي سخت ، گرفتن رژيم‌هاي سخت و غيراصولي و استفاده از داروهاي مضر براي سلامتي از جمله روش‌هايي است که برخي از اين دختران براي هرچه لاغرتر شدن استفاده مي‌کنند.

اما بعضي افراد هم دچار کم‌اشتهايي عصبي (آنورکسيا) مي شوند. مبتلايان به اين اختلال به خود گرسنگي مي‌دهند و دچار کاهش وزن شديد مي‌شوند.

کساني که مبتلا به آنورکسيا هستند، معمولا افرادي بسيار لاغرند که گاهي تا 15 کيلوگرم نسبت به وزن طبيعي فرد کمبود وزن دارند اما با اين وجود خودشان تصور مي‌کنند که اضافه وزن دارند. اين تصور از آن‌جا ناشي مي شود که آن‌ها ترس و واهمه شديدي نسبت به چاق شدن دارند. اين ترس، عادت‌هاي غذايي آن‌ها را تحت تاثير قرار مي‌دهد: بسيار کم غذا مي‌خورند، گاهي از غذا خوردن در حضور ديگران امتناع مي‌کنند و گاهي براي ديگران غذاي خوش آب و رنگ و سنگيني آماده مي‌کنند اما خودشان لب به آن غذا نمي‌زنند.

مبتلايان به اين اختلال، نخوردن و کم‌خوردن افراطي را گاه تا آن‌جا پيش مي‌برند که بسيار لاغر مي‌شوند و اين عمل را تا بيمار شدن و حتي مرگ پيش مي‌برند اما تصور مي‌کنند هنوز اضافه وزن دارند.

ورزش شديد و حتي استفاده از ملين‌ها از ديگر شيوه‌هايي است که اين افراد براي لاغر شدن از آن استفاده مي‌کنند.

با علائم آنورکسيا آشنا شويم

آنورکسيا علائم مختلفي دارد که البته بعضي افراد همه اين علائم را تجربه نمي‌کنند. عدم تناسب وزن با سن و تناسب نداشتن وزن با قد به‌گونه‌اي که فرد دست‌کم 15 کيلوگرم کمبود وزن نسبت به وزن نرمال خود داشته باشد از مهم‌ترين اين علائم است. از ديگر علائم آنورکسيا مي‌توان به اين موارد اشاره کرد:

• عقب افتادن حداقل سه دوره از عادت ماهيانه (در خانم‌ها)

• تمايل نداشتن يا امتناع از غذاخوردن در حضور ديگران

• اضطراب

• ضعف

• شکننده شدن پوست

• تنگي نفس

• وسواس درمورد کالري‌هاي مصرفي

عوارض آنورکسيا

امتناع از غذا خوردن و درپي آن نرسيدن مواد غذايي لازم به بدن، مسلما خطرات بسيار زيادي را متوجه سلامتي مبتلايان به آنورکسيا مي‌کند. جمع شدن استخوان‌ها، کمبود موادمعدني، پايين بودن دماي بدن، نامنطم بودن ضربان قلب، نارسايي دائمي در رشد طبيعي، ايجاد پوکي استخوان و همچنين احتمال ابتلا به بوليميا از جمله اين مشکلات است.

از سوي ديگر برخي از مبتلايان به آنورکسيا براي کاهش وزن هرچه بيشتر به استفاده از ملين‌ها روي مي‌آورند. استفاده طولاني‌مدت از اين داروها نيز براي بدن مضر است. اين داروها عضلات روده را فرسوده مي‌کنند و موجب پايين آمدن کارايي روده مي‌شوند. برخي ملين‌ها هم شامل مواد مضري هستند که ممکن است در بدن بازجذب شوند.

پشت سر گذاشتن يک دوره بارداري سالم و بي‌خطر مشکل ديگري است که زنان مبتلا به آنورکسيا با آن مواجه مي‌شوند.

به‌طور معمول زنان باردار به‌طور متوسط 10 تا 15 کيلوگرم وزن اضافه کنند. اما اين چيزي نيست که يک مبتلا به آنورکسيا که وحشت اضافه وزن دارد، بتواند آن را تحمل کند. چنين افرادي کمبود وزن دارند و در طول مدت بارداري هم مواد غذايي کافي مصرف نمي‌کنند و به اين ترتيب جان خود و بچه را به خطر مي‌اندازند.

خانم‌هاي مبتلا به اختلالات غذايي بيشتر دچار سقط‌جنين مي‌شوند و ممکن است نوزادشان زودرس به‌دنيا بيايد و درمعرض مشکلات سلامتي بسياري باشد.

راه‌هاي درمان

آمار دقيقي از ميزان مبتلايان به اين اختلال در دنيا وجود ندارد. اما گفته مي‌شود که يک درصد از دختران نوجوان در آمريکا مبتلا به آنورکسيا هستند و 10 درصد از مبتلايان جان خود را در اثر اين بيماري از دست مي‌دهند.

اگرچه اختلال‌هاي غذايي مانند آنورکسيا بيشتر در طبقات اجتماعي-اقتصادي بالاتر جامعه و يا افرادي مانند مانکن‌ها شايع‌ است، اما افراد ديگر هم ممکن است به اين اختلال دچار شوند.

آنورکسيا قابل درمان است اما مانند هر اختلال روحي ديگري ممکن است درمان آن به زمان نياز داشته باشد. فرد مبتلا حتما به حمايت زياد اطرافيان و خانواده خود نياز دارد.

کمک گرفتن از يک متخصص تغذيه به همراه يک مشاور يا روان‌پزشک هم نبايد فراموش شود، هرچند که ممکن است توصيه به مراجعه به پزشک در ابتدا با مقاومت و عصبانيت فرد مبتلا به آنورکسيا روبه‌رو شود.



تاريخ : سه شنبه 1391/07/11 | 10:25 PM | نویسنده : محسن آزاد |

بر اساس آمار ارايه شده بيش از نيمي از افراد ميانسال از انواع مولتي ويتامين ها يا ساير مکمل هاي غذايي استفاده مي کنند که خانم ها در اين ميان گوي سبقت را از آقايان ربوده اند. به گزارش ايسنا، البته متخصصان تغذيه معتقدند غذا هنوز هم بايد مهم ترين منبع دريافت مواد مغذي باشد اما دريافت روزانه مکمل‌ها به خصوص در سنين بالا ضامن سلامت طولاني مدت است. در واقع مکمل هاي غذايي براي پر کردن شکاف‌هاي تغذيه‌اي مناسب هستند.

کلسيم

با بالا رفتن سن، حجم توده استخواني بدن کاهش يافته و نياز به دريافت کلسيم بيشتر جهت پيشگيري از بروز پوکي استخوان يا استئوپروز شديدا احساس مي شود. به طور معمول کلسيم مورد نياز روزانه بدن 1000 تا 1500 ميلي گرم است که البته اين ميزان به نسبت سن فرد تغيير مي کند. با مصرف روزانه مواد لبني (ترجيحا بدون چربي)، نوشيدن آب پرتقال خالص غني شده با کلسيم يا مکمل کلسيم اين نياز تامين مي شود.

ويتامين D

با افزايش سن، بدن انسان بخشي از توانايي خود در تبديل نور خورشيد به ويتامين D را از دست مي‌دهد و بدون ويتامين دي بدن قادر به استفاده از کلسيم نيست. در عين حال کرم هاي ضدآفتابي که به منظور پيشگيري از ابتلا به سرطان پوست، موقع بيرون رفتن از منزل استفاده مي شود به معناي عدم دريافت ويتامين دي در بيرون از خانه است. به منظور جبران ويتامين D مورد نياز بدن، به خصوص در خانم‌هاي ميانسال مصرف مولتي ويتامين حاوي کلسيم و ويتامين دي ضروري است. يک ليوان شير حاوي حدود صد واحد بين المللي (IU) ويتامين D است. در دهه 50 زندگي مقدار ويتامين D مورد نياز بدن روزانه 400 و در دهه 70، 600 IU است.

آهن

در صورتي که خانمي در سنين باروري قرار دارد، بايد از وجود ميزان کافي آهن در رژيم غذايي خود اطمينان حاصل کنيد تا دچار کم خوني نشويد. منابع غذايي به عنوان شروع مناسب هستند اما ممکن است به مکمل هاي آهن نيز نياز داشته باشيد.

گوشت قرمز، ماکيان، انواع لوبيا، تخم مرغ و پنير توفو سرشار از آهن هستند. حتما توجه داشته باشيد که منابع غذايي حاوي آهن را با غذاها يا نوشيدني‌هاي حاوي ويتامين C مانند آب پرتقال يا آب ساير مرکبات مصرف کنيد. ويتامين C موجب جذب بهتر آهن مي‌شود. نياز آهن خانمي که در دوران يائسگي به سر مي برد، بسيار کمتر است و مي تواند مولتي ويتاميني فاقد آهن مصرف کند مگر آنکه پزشک مکمل آهن تجويز کرده باشد.

اسيد فوليک

خانم هاي باردار يا آنهايي که مي خواهند باردار شوند به اسيد فوليک بيشتري نياز دارند؛ پژوهش ها نشان مي دهد کمبود ويتامين B منجر به نواقص مادرزادي مربوط به مغز و نخاع در جنين مي شود. علاوه بر مکمل ها، اسيد فوليک در آب پرتقال، انواع لوبيا و سبزيجات سبزرنگ به وفور وجود دارد؛ مضاف بر اينکه مصرف نان و آرد غني شده با اسيد فوليک نيز بسيار مفيد است.

بتا کاروتن

آنتي اکسيدان ها، مانند بتا کاروتن و ويتامين C که با سرطان مبارزه مي کنند، از بدن در مقابل آسيب سلولي محافظت مي کنند. موادغذايي بهترين منبع بتا کاروتن محسوب مي شوند که مي توان به هويج، زردآلو، پاپايا، گرمک، کدو تنبل، سيب زميني شيرين و انبه اشاره کرد. بنابراين از اين به بعد زماني که به ميوه فروشي رفتيد به ميوه هاي نارنجي رنگ توجه بيشتري داشته باشيد. البته به تازگي مکمل هاي زيادي حاوي اين نوع آنتي اکسيدان ها به بازار آمده که مي تواند انتخاب خوبي براي افراد ميانسال باشد.

ويتامين هاي ب6 و ب12

با بالا رفتن سن، بدن قادر به ساختن ويتامين ب12 نيست و مي توان گفت تنها ويتاميني است که در سن بالا حتما بايد به صورت مکمل، مولتي ويتامين، مصرف شود. حضور اين دو ويتامين در بدن با بالا رفتن سن بسيار حايز اهميت مي شود. ويتامين ب6 براي ساخت گلبول هاي قرمز خون و ويتامين ب12 براي رشد سلول هاي عصبي و گلبول هاي قرمز مورد نياز است؛ که هر دو در غذاهاي سالم زيادي وجود دارند. به عنوان مثال با خوردن روزانه يک سينه مرغ، يک تخم مرغ آب پز، يک فنجان ماست کم چرب ساده يا يک ليوان شير به علاوه يک فنجان غلات صبحانه حاوي سبوس و کشمش، ويتامين ب12 زيادي به بدن مي رساند.

اسيدهاي چرب امگا3

اين اسيدها در بدن مانند مواد ضدالتهاب طبيعي عمل مي کنند و در سلامت قلب نقش مهمي دارند. با افزايش سن در خانم ها و کاهش هورمون استروژن، ريسک ابتلا به بيماري قلبي بالا مي رود. ماهي هاي چرب مانند ماهي سالمون و تن از اصلي ترين منابع چربي هاي امگا 3 به شمار مي روند؛ آب پرتقال هاي طبيعي که با امگا3 ها غني شده اند نيز نبايد فراموش شود. البته مصرف کپسول هاي روغن ماهي نيز يکي از بهترين راه هاي مطمئن جهت دريافت اين چربي هاي ضروري است.



تاريخ : سه شنبه 1391/07/11 | 12:4 PM | نویسنده : محسن آزاد |

ژنيکوماستي (gynecomastia) به معناي بزرگ شدن بيش از حد پستان در مردان است. اين نوع بزرگي پستان بيشتر ناشي از رشد کردن بافت غددي پستان است نه زيادي بافت چربي به علت چاق شدن.

اين عارضه ممکن است در يک يا هر دو پستان رخ دهد و با ايجاد توده کوچکي زير نوک پستان مردان آغاز مي‌شود که ممکن است حساس هم باشد.

به گزارش همشهري آنلاين، ژنيکوماستي در حين بلوغ در پسران نوجوان ناشايع نيست و معمولا در طول چند ماه خود به خود برطرف مي‌شود.

بزرگ شدن پستان در نوزادان هم ممکن است رخ دهد و حتي با ترشح شير (گالاکتوره) همراه باشد. اين عارضه ممکن است براي چند هفته در طول دوره نوزادي به طول انجامد، اما ندرتا ممکن است تا 2 سالگي هم طول بکشد.

علل ژنيکوماستي

آندروژن‌ها، هورمون‌هايي هستند که خصوصيات مردانه، مانند رشد مو‌هاي بدن، افزايش حجم عضلات، و کلفت شدن صدا را ايجاد مي‌کنند. استروژن‌ها هورمون‌هايي هستند که خصوصيات زنانه را ايجاد مي‌کنند. در بدن مردان علاوه بر آندرو‌ژن‌ها، مقداري هورمون‌هاي استروژني نيز وجود دارد.

تغييرات در ميزان‌هاي اين هورمون‌ها، يا چگونگي پاسخدهي بدن به آنها ممکن است باعث بزرگ شدن پستان‌ها در مردان شود. بيش از نيمي از پسران در هنگام بلوغ ژنيکوماستي پيدا مي‌کنند.

علل ديگري که ممکن است ژنيکوماستي ايجاد کنند، شامل اين مواردند:

سالمندي.

شيمي درماني براي سرطان.

بيماري مزمن کبدي.

مصرف هورمون‌هاي استروئيدي آنابوليک براي افزايش قدرت و حجم عضلات.

قرارگيري در معرض هورمون‌هاي استروژني.

نارسايي کليه و دياليز.

مصرف ماري‌جوانا (يا حشيش).

درمان هورموني سرطان پروستات.

پرتودرماني براي تومورهاي بيضه.

عوارض جانبي برخي از داروها (مانند کتوکونازول، اسپيرونولاکتون، مترونيدازول، سايمتيدين).

کمبود هورمون مردانه تستوسترون.

در موارد نادري ژنيکوماستي ممکن است به علت نقائص ژنتيکي، پرکاري تيروئيد يا سرطان پستان رخ دهد.

سرطان پستان در مردان نادر است. نشانه‌هايي که ممکن است بيانگر وجود سرطان پستان در مردان باشد، شامل اين موارد مي‌شود:

رشد پستان به صورت يک طرفه.

توده سفت يا سخت در پستان که در لمس کردن چسبيده به بافت‌هاي زيرين احساس مي‌شود.

زخم پوستي روي پستان.

ترشح خوني از نوک پستان.

درمان خانگي

در صورتي که بزرگي پستان در شما همراه با حساسيت و درد است، مي‌‌توانيد از کمپرس سرد يا داروهاي مسکن براي درمان استفاده کنيد.

کي بايد به پزشک مراجعه کرد؟

در صورتي که اين علائم را هم داريد، به پزشک مراجعه کنيد:

وجود تورم، درد، بزرگي در يک يا هر دو پستان.

داشتن ترشح خوني يا ترشح تيره‌رنگ از نوک پستان.

بروز زخم پوستي بر روي پستان.

احساس کردن توده سفت يا سخت در پستان.

توجه داشته باشيد که بروز ژنيکوماستي در کودکاني که به سن بلوغ نرسيده‌اند، هميشه نياز به بررسي پزشک دارد.

کارهايي که پزشک انجام مي‌دهد

پزشک ضمن پرسيدن از سابقه بيماري‌ها و علائم شما و انجام معاينه جسمي ممکن است آزمايش‌هايي را براي بررسي وجود بيماري‌هايي معين تجويز کند، ازجمله: آزمايش هورموني، سونوگرافي پستان، آزمايش کارکرد کبد و کليه و ماموگرافي.

در صورتي که علت زمينه‌سازي يافت شود، درمان در جهت رفع اين علت خواهد بود. پزشک ممکن است همه داروهايي راکه باعث بزرگ شدن پستان در مردان شود، مورد توجه قرار دهد، و در صورتي که شما يکي از آنها را مصرف مي‌کنيد، تغييراتي در رژيم دارويي شما ايجاد کند.

ژنيکوماستي در دوران بلوغ معمولا نيازي به درمان ندارد و خود به خود برطرف مي‌شود.

بزرگي پستان که شديد و نامتقارن باشد و خود به خود برطرف نشود، ممکن است براي پسر نوجوانان بسيار ناراحت‌کننده باشد.

در موارد نادري ممکن است پزشک درمان هورموني براي مهار اثرات هورمون‌هاي استروژني يا جراحي براي کاهش حجم پستان را توصيه کند.



تاريخ : یکشنبه 1391/07/09 | 11:0 PM | نویسنده : محسن آزاد |

موهاي شما درباره آنچه در بدن‌تان مي‌گذرد، سخن مي‌گويد. دلايل متعددي براي اين مساله وجود دارد كه روزانه هنگام شانه‌زدن، تعداد زيادي از موهايتان را روي برس مي‌بينيد؛ كمبود ويتامين، مشكلات تيروئيد و يائسگي از عوامل اصلي ريزش مو است. اغلب زماني كه اولين بار ريزش موهايتان آغاز مي‌شود، دقيقا يادتان نيست،‌ با اين حال زماني متوجه از بين رفتن بسياري از موهايتان مي‌شويد كه قسمت عمده‌اي از موهايتان را از دست داده‌ايد و احساس مي‌كنيد كه كف سرتان ديده مي‌شود. دكتر حسن صيرفي، متخصص بيماري‌هاي پوست و مو و عضو هيات علمي دانشگاه تهران در اين باره به «جام‌جم» مي‌گويد: افزايش فعاليت غده پاراتيروئيد به ريزش موها منجر شده و بيماري كبدي و كليوي مزمن هم كاهش تراكم موها را در پي دارد. ريزش مو در بيماري‌هاي بدخيم، بيشتر ناشي از كمبود پروتئين است و در مواردي مي‌تواند اولين علامت بيماري لنفوم باشد. ريزش مو گاهي در بيماران بستري كه از راه وريدي تغذيه مي‌كنند، مشاهده مي‌شود كه اين امر به علت كمبود ريزمغذي‌ها،‌ چربي‌هاي اساسي و كمبود روي است.

دكتر صيرفي مي‌گويد: مصرف بعضي از ويتامين‌ها با مقادير بالا مانند ويتامين A، مي‌تواند باعث ريزش موها شود. يكي از علل شايع ريزش مو، مصرف بعضي از داروها براي درمان بيماري‌هاي مختلف مثل داروهاي جلوگيري‌كننده از لخته‌شدن خون و ضدتشنج است. معمولا دو تا سه ماه پس از مصرف داروها ريزش مو ايجاد شده و سه ماه بعد از قطع دارو به حالت اوليه بازمي‌گردد.

اين عضو هيات علمي دانشگاه در پاسخ به اين پرسش كه آيا رژيم غذايي نادرست مي‌تواند در ريزش مو موثر باشد، مي‌گويد: رژيم غذايي كه در آن، مواد مغذي به اندازه كافي وجود نداشته باشد روي مو تاثيرگذار است. رژيم‌هاي غذايي سخت و طولاني و كمبودهاي تغذيه‌اي به اختلالات ساقه مو و ريزش موها منجر مي‌شود. كمبود پروتئين ناشي از تغذيه نادرست يا اختلالات متابوليكي نيز به ريزش مي‌انجامد، اما اين مورد زماني كه ناشي از زايمان، سقط يا قطع قرص‌هاي جلوگيري باشد، امري فيزيولوژيكي است و خود به خود بهبود مي‌يابد. به گفته دكتر صيرفي، حدود 50 درصد از خانم‌ها در 50‌ سالگي از ريزش مو شكايت مي‌كنند. عوامل ايجاد‌كننده ريزش موها شامل ژنتيك ، عوامل هورموني، بيماري‌هاي متابوليك و اختلالات تغذيه‌اي و عوامل محيطي است.اين متخصص پوست و مو با اشاره به اين‌كه كم‌خوني و فقرآهن و تجويز آن به‌تنهايي عامل ريزش مو نيست، مي‌افزايد: در سنين مستعد بارداري كه كم‌خوني و فقرآهن به‌صورت خفيف يا متوسط بين زنان شايع است، تجويز آهن مي‌تواند موثر واقع شود. وي توصيه مي‌كند: بهترين آزمايش در اين مورد تعيين ميزان فريتين سرم (بيش‌باري آهن) است. از آنجا كه اندازه‌گيري هموگلوبين، هماتوكريت و شمارش گلبول‌هاي قرمز خون، روش مطمئن براي نشان دادن فقر‌آهن نيست، در كساني كه دچار بيماري‌هاي التهابي مزمن، عفونت‌ها، بيمارهاي مزمن كليوي يا بدخيمي‌هاي داخلي هستند اندازه‌گيري فريتين سرم هم قابل اعتماد نبوده و تست‌هاي دقيق‌تر براي تعيين ميزان آهن لازم است.به گفته دكتر صيرفي، تجويز آهن به دنبال كمبود آن لازم است، اما در افرادي كه ميزان آهن آنها طبيعي است، تجويز آهن ممكن است ريسك بيماري‌هاي قلبي و عروقي را افزايش دهد. وي تاكيد مي‌كند: كمبود ارثي روي و كمبود اكتسابي آن ناشي از بيماري‌هاي التهابي روده يا فقر تغذيه‌اي مي‌تواند باعث ريزش موها شود. در آزمايش‌هاي خوني كه براي بررسي علل ريزش مو انجام مي‌گيرد، ممكن است كمبود روي يا آهن ملاحظه شود و با تجويز پزشك با مصرف مكمل‌‌هاي تغذيه‌اي حاوي روي و آهن، ريزش مو درمان نشود كه در اين صورت اين مسأله به علت ريزش موي ارثي ـ هورموني يا آندروژنتيك است كه شايع‌ترين نوع ريزش مو در آقايان و خانم‌ها محسوب مي‌شود. دكتر صيرفي ادامه مي‌دهد: در چنين مواردي استفاده از تركيبات موضعي يا خوراكي بهترين راه درمان ريزش مو تلقي مي‌شود، همچنين هر چه درمان ريزش مو سريع‌تر انجام گيرد، نتايج مطلوب‌تر است.



تاريخ : یکشنبه 1391/07/09 | 12:23 PM | نویسنده : محسن آزاد |

گروه متخصصان کایسر پرفنت، در این آزمایشات ۵۱۰ هزار نوجوان بین ۱۰ تا ۱۹ ساله را تحت بررسی قرار دادند.

طبق این برسی ها که شرح آن در مجله تغذیه و امراض معده ای و روده ای کودکان، منتشر شده از بین نوجوانان شرکت کننده در این مطالعه، ۷۶۶ نفر مبتلا به سنگ کیسه صفرا بودند.

این مطالعات نشان می دهد نوجوانانی که دارای اضافه وزن هستند دو برابر بیشتر از نوجوانانی که وزن طبیعی دارند، در معرض خطر ابتلا به سنگ کیسه صفرا هستند. هم چنین این خطر در نوجوانانی که مبتلا به چاقی مفرط هستند تا شش برابر افزایش پیدا می کند.

متخصصان انگلیسی در این باره خاطرنشان کردند: در مطالعات پیشین نیز شواهد پزشکی مبنی بر افزایش خطر بروز ناهنجاری های مرتبط با چاقی در سنین جوانی وجود داشته است.

سنگ کیسه صفرا معمولا به سنگهای کوچکی اطلاق می شود که از تجمع کلسترول در کیسه صفرا ایجاد می شوند. سنگ کیسه صفرا معمولا نشانه و عارضه ای ندارد اما اگر یکی از این سنگها جلوی عبور صفرا را از کیسه صفرا بگیرد، موجب بروز درد شدید در ناحیه زیر شکم می شود.

این وضعیت می تواند منجر به آسیب دیدگی شدید یا عفونت در کیسه صفرا، کبد یا لوزالمعده شود و در صورت اهمال و عدم درمان حتی ممکن است مرگبار باشد.

وقتی این تیم تحقیقاتی روی آمار ثبت شده در پرونده مطالعات بهداشت و درمان کودکان جنوب کالیفرنیا، بررسی هایی انجام داد به این نتیجه رسید که ارتباط بین وزن و سنگ کیسه صفرا در دخترها بیش از پسرهاست.

کورینا کوبنیک، یکی از مدیران این تیم تحقیقاتی می گوید: با اینکه سنگ کیسه صفرا در بزرگسالانی که اضافه وزن شدید دارند، شایع است در طول تاریخ در میان کودکان و نوجوانان نادر بوده است.

این محقق می گوید این یافته ها اعتقاد دانشمندان را راسخ تر می کند که جوانانی که اضافه وزن دارند یا دچار چاقی مفرط هستند بیشتر از بزرگسالانی که در این شرایط قرار دارند، در معرض ابتلا به بیماری سنگ کیسه صفرا هستند.

پروفسور دیوید هازلام، رییس گردهمایی ملی چاقی در انگلیس می گوید: این واقعیت که سنگ کیسه صفرا در نوجوانان چاق نیز ایجاد می شود مطلب تعجب برانگیزی نیست اما نگران کننده است.

وی تصریح کرد: تاکنون دیابت نوع دوم و فشار خون بالا در نوجوانانی که اضافه وزن داشتند، دیده شده بود و اکنون نوبت به سنگ کیسه صفرا رسیده است. این بیماری ها و اختلالات وقتی در سنین پایین تر بروز می کنند به همین نسبت نیز سن مرگ و میر در اجتماع کاهش می یابد



تاريخ : شنبه 1391/07/08 | 11:27 PM | نویسنده : محسن آزاد |

 نیمی از کسانی که دچار بی‌خوابی هستند، بدون آنکه با پزشک مشورت کنند، از داروهای خواب آور استفاده می کنند.

در حالیکه به گفته این انجمن منشاء بی‌خوابی اغلب مشکلات روحی و جسمی است که نیاز به درمان دارند.

این هشدار بر اساس یک نظرسنجی از دو هزار و ۷۷ نفر اعلام شده است.

به سختی به خواب رفتن، خواب گسسته و ناکافی، همه از انواع بی‌خوابی هستند که گمان می رود از هر سه نفر در بریتانیا یک نفر به آن دچار است.

بی‌‌خوابی می تواند نتیجه مشکلات روحی همچون افسردگی، اضطراب و اسکیزوفرنی نیز باشد.

بیماری های قلبی، آلزایمر و اختلالات هورمونی نیز از عوامل دیگری هستند که می توانند خواب طبیعی را مختل کنند.

۳۰ درصد از کسانی که در این نظرسنجی شرکت کردند، گفته اند که بیش از یک ماه بدون مشورت با پزشک قرص خواب آور مصرف می کردند و مدت مصرف خودسرانه قرص های خواب آور برای ۱۴ درصد حدود شش ماه بوده است.

پل جانسون، داروساز گفت: “نگران کننده است که بسیاری از مردم داروهای خواب آور را بیش از اندازه مصرف می کنند.”

“ممکن است که (این شیوه) برای درمان بی خوابی در کوتاه مدت موثر باشد، اما نباید بدون مشورت با پزشک در بلند مدت ادامه داشته باشد. چون ممکن است باعث شود که بیماری های جدی پنهان بمانند و درصورت عدم معالجه وخیم‌تر شوند.”

او گفت: “خود درمانی و مصرف خودسرانه دارو در بلند مدت ابدا توصیه نمی شود. چون با این روش شما به جای اینکه علت بیماری را ریشه یابی کنید، علایم آن بیماری را از بین می برید.”



تاريخ : شنبه 1391/07/08 | 11:26 PM | نویسنده : محسن آزاد |

ماموگرافي مجموعه‌اي از تصاوير راديوگرافي اشعه ايکس از پستان به صورت دوبعدي و سياه و سفيد است.

ماموگرافي مي‌تواند ناهنجاري‌هاي کوچکي در بافت در حد نيم‌‌ سانتي‌متر را مشخص کند. توده پستاني تا به اندازه‌اي دو برابر اين حد، يعني به اندازه يک نخود بزرگ، نرسيده باشد، قابل لمس نيست.

به گزارش همشهري آنلاين، اولين ماموگرافي به عنوان يک تصوير حدپايه به متخصص راديولوژي کمک خواهد کرد،‌ تا با مقايسه ماموگرافي بعدي با آن هر تغيير ايجاد شده را تشخيص دهد.

يکي از چيزهايي که متخصص راديولوژي در ماموگرافي به دنبال آن مي‌گردد، "ميکرو کلسيفيکاسيون" – ذرات ريز رسوب کلسيم است که به صورت نقاط سفيد رنگ کوچک در عکس خود را نشان مي‌دهند. هشتاد درصد اين ذرات ريز کلسيمي بي‌خطر هستند، اما در مواردي ممکن است نشانه سرطان باشند.

متخصص راديولوژي بسته به نوع و الگوي اين ذرات کلسيمي ممکن است تشخيص دهد که لازم است نمونه‌برداري بافتي انجام شود، تصاوير راديوگرافي با بزرگنمايي بيشتر اضافي برداشته شود،‌ يا ماموگرافي تکرار شود.

در ماموگرافي، چربي به رنگ خاکستري ديده مي‌شود،‌ بافت پستاني که متراکم‌تر است،‌ سفيد به نظر مي‌رسد. ذرات ريز کلسيمي و وتوده‌هاي خوش‌خيم يا غيرسرطاني و نيز توده‌هاي بدخيم يا سرطاني نيز سفيد ديده مي‌شوند. ناهنجاري‌ها در ماموگرافي‌هاي زنان سالمندتر و بعد از سن يائسگي آسان‌تر مي‌توان تشخيص داد، زيرا پستان‌ها عمدتا از چربي تشکيل شده است، در نتيجه يک توده خوش‌خيم يا بدخيم که سفيد رنگ است در زمينه خاکستري مربوط به بافت چربي را به راحتي مي‌توان شناسايي کرد.

براي داوري در اين مورد که توده کشف‌شده بدخيم است يا نه، متخصص راديولوژي ظاهر آن را بررسي مي‌کند. براي مثال اگر ذرات ريز کلسيمي در سراسر پستان مشاهده شوند،‌ احتمال بيشتري دارد که خوش‌خيم باشند.

در حاليکه ذرات کلسيمي که ريز و در يک جا متمرکز هستند، با احتمال بيشتري ممکن است سرطاني باشند. کيست‌هاي خوش‌خيم معمولا گرد و با ديواره‌هاي صاف هستند، در حاليکه تومورهاي سرطاني لبه‌هاي دندانه‌دار دارند.

متخصصان راديولوژي اغلب از سونوگرافي براي تشخيص اينکه توده کشف‌شده کيستي و بنابراين خوش خيم است يا نه، استفاده مي‌کنند. در مجموع اغلب ناهنجاري‌هايي که در ماموگرافي‌ها ديده مي‌شوند، نهايتا خوش‌خيم از آب در مي‌آيند.



تاريخ : جمعه 1391/07/07 | 11:47 PM | نویسنده : محسن آزاد |

عادات رفتاري، جزئي از خصيصه افراد به شمار مي‌رود كه براحتي شكل گرفته، ولي بسختي از انسان جدا مي‌شود، طوري كه انگار جزئي از رفتارهاي ذاتي مي‌گردد. در بيشتر موارد هم اين عادات، عادات بد رفتاري را تشكيل مي‌دهند.

به گزارش جام جم آنلاين، يكي از همين عادات، ناخن جويدن است كه گرچه در همه گروه‌هاي سني مشاهده مي‌شود، ولي بيشتر كودكان گرفتار اين رفتار هستند.

ممكن است خود شما هم دچار اين عادت بد باشيد، ولي تاكنون به آن توجه نكرده باشيد. با حضور در جلسات خسته‌كننده سخنراني يا زمان تماشاي يك فيلم دلهره‌آور ممكن است ناخودآگاه، ناخن‌هايتان را بجويد كه در برخي شرايط به عادت هميشگي شما بدل مي‌شود.

در واقع ناخن جويدن نوعي عادت عصبي است كه از نمونه‌هاي آن مي‌توان به كشيدن يا كندن موها، انگشت مكيدن يا دست كردن داخل بيني اشاره كرد.

اين رفتار ميان كودكان و بزرگسالان شايع است كه جويدن پوسته ناخن، بافت نرم اطراف ناخن و حتي خود ناخن را شامل مي‌شود. اين پديده در 28 تا 33 درصد كودكان 7 تا 10 ساله مشاهده مي‌شود كه از اين ميان، 19 تا 29 درصد را افراد بالغ و 5 درصد را ميانسالان تشكيل مي‌دهند، ولي برخي مطالعات نشان مي‌دهد 45 تا 60 درصد كودكان 8 تا 11 ساله بيشتر در معرض ناخن جويدن قرار دارند و بيشترين سني كه به اين رفتار گرايش دارند، افراد 10 تا 18 ساله هستند.

البته پس از 18 سال اين رفتار بندرت مشاهده مي‌شود، ولي گاهي تا سنين بالاتر نيز ادامه مي‌يابد. به خودي خود، ناخن جويدن شايد فقط رفتاري نامناسب و عصبي به نظر برسد، ولي اگر درمان نشود، ممكن است وخيم شده، موجب خونريزي، كبودشدگي، عفونت يا آسيب جدي و دائمي ناخن‌ها شود.

افراد اغلب اين رفتار را ناخودآگاه انجام مي‌دهند و توقف آن به خاطر آگاه نبودن از بروز رفتار بسيار دشوار است.

ناخن جويدن از كجا شروع مي‌شود

اين رفتار محرك در پسران نسبت به دختران شايع‌تر است و در موقعيت‌هاي ناآرام، پراسترس، گرسنگي، خستگي و عدم فعاليت تشديد مي‌شود. در برخي موارد اين رفتار مي‌تواند علامت نوعي اختلال ذهني يا احساسي باشد. در واقع علت ناخن جويدن، وسواسي تركيبي از عوامل زيستي و محيطي است.

گاهي اين رفتارها در حيوانات هم ديده مي‌شود كه اغلب نوعي مكانيسم آرايشي و بهداشتي در مغز تلقي مي‌شود كه براي تميز كردن خود از آن استفاده كرده، منجر به بروز اين رفتارها مي‌شود. به عنوان مثال، دانشمندان موش‌هايي را مورد بررسي قرار داده‌اند كه فاقد يك ژن خاص هستند و انجام بيش از حد رفتار ذكر شده باعث كچل شدن نقاطي از موهاي آنها مي‌شود. اين رفتار موش‌ها تحت شرايط استرس‌زا تشديد مي‌شود.

از علل اصلي ناخن جويدن مي‌توان به استرس و خستگي اشاره كرد. برخي افراد با اين كار از اضطراب رها مي‌شوند و وقتي ذهن آنها خسته است، قسمتي از بدن خود را درگير كاري مي‌كنند.

كودكان و حتي افراد بالغ در واكنش به استرس براي رهايي از احساسات سركوب شده خود از مكانيسمي تطبيقي استفاده مي‌كنند كه به نوعي رفتار عادتي بدل مي‌شود.

بيشتر اين افراد اغلب تصوير ضعيفي از خود در ذهن داشته، به خاطر مشكلات و اضطراب‌هايي كه در درونشان ريشه دارد، خود را تنبيه مي‌كنند. در حقيقت اين رفتار جايگزيني منطقي براي مشكل آنهاست. برخي تنها در خواب شروع به جويدن ناخن‌ها مي‌كنند كه اين امر مرتبط با استرس ناشي از خواب يا روياي آنهاست.

تنهايي و وراثت هم مي‌توانند دلايل ديگري باشند كه فرد را ترغيب به ناخن جويدن مي‌كنند. افرادي كه داراي عادات وسواسي هستند و زياد دست‌هايشان را مي‌شويند، بيشتر دچار اين رفتارها مي‌شوند.

اين رفتار بيشتر در كودكاني مشاهده مي‌شود كه دچار اختلال بيش‌فعالي، بي‌توجهي، اختلال اضطرابي و دفع ادرار غيرارادي هستند.

پيامدهايي كه بايد جدي بگيريد

ناخن جويدن علاوه بر پيامدهاي فيزيكي، نتايج بد احساسي هم روي فرد به جا مي گذارد. ناخن جويدن دائم باعث قرمزي و زخم شدن انگشت‌ها شده، ممكن است موجب خونريزي پوست اطراف ناخن‌هاي جويده شده و نيز عفونت آن نقطه گردد.

اين كار باكتري‌ها و ويروس‌هاي موجود روي انگشت‌ها را به دهان منتقل كرده، احتمال بروز عفونت‌ها را بالا مي‌برد.

از طرفي پوست زخم شده اطراف ناخن، محل مناسبي براي ابتلا به انواع ويروس‌ها و عفونت‌هاي باكتريايي مي‌شود. خيس ماندن مداوم ناخن‌ها و پوست اطراف آنها احتمال عفونت قارچي ناخن و تبخال‌هاي دهاني را افزايش مي‌دهد و ممكن است باعث ريش شدن، بد حالت شدن و از بين رفتن ناخن‌ها شود. عفونت‌ها و باكتري‌هاي نهفته در زير ناخن‌ها با ورود به معده باعث بروز مشكلات و عفونت‌هاي معده‌اي و روده‌اي مي‌شود.

از سوي ديگر ناخن جويدن بخصوص در سنين پايين كه دندان‌ها در حال رشد هستند، آثار بدي روي رشد دندان‌ها داشته، باعث رشد كج دندان‌ها و رديف نبودن آن و التهاب لثه مي‌شود.

جالب است بدانيد با وجود تمام ضررهايي كه اين رفتار در پي دارد، برخي به اين كار ادامه مي‌دهند. يك دليل اين است كه افراد با ناخن جويدن سعي مي‌كنند خود را آرام كنند. زمان استرس، افراد به دنبال راهي براي آرام كردن خود مي‌گردند و برخي تصور مي‌كنند با جويدن ناخن‌ها احساس آرامش بهتري دارند و در واقع اين رفتار در سيستم عصبي آنها اثر آرامبخش داشته و سطح تحريك را پايين مي‌آورد.

دليل دوم براي ادامه اين رفتار تحريك است. به عبارت ديگر زماني كه فردي خسته و غيرفعال است، ناخن جويدن سيستم عصبي را تا حد مورد نياز تحريك مي‌كند. اين كار آنها را هوشيار نگه مي‌دارد.

دليل ديگري كه افراد را وادار به جويدن ناخن‌ها مي‌كند، كمال‌گرايي است. به اين معنا كه برخي به خاطر بد حالت بودن ناخن‌هاي خود سعي دارند با جويدن آنها به شكل مورد نظرشان برسند و رفته‌رفته اين كار به عادت تبديل مي‌شود.

راه‌هاي مقابله با ناخن جويدن

شايد تصور كنيد ناخن جويدن مشكل حادي نيست كه بخواهيد به درمان آن فكر كنيد، در حالي كه تداوم اين رفتار علاوه بر اثرات سوئي كه به جاي مي‌گذارد، موجب بروز اختلالاتي در روند زندگي و كار و ارتباطات شما مي‌شود. در روش‌هاي درمان دارويي، بيشتر از داروهاي ضدافسردگي استفاده مي‌كنند و چند هفته زمان مي‌برد تا اثرات اوليه ظهور كند.

البته دارو درماني شايد تا حدود 65 درصد به بهبود شما كمك كند، ولي در اصل به عنوان يك درمان مكمل مورد استفاده قرار مي‌گيرد. در درمان‌هاي طبيعي، برخي افراد از اينوزيتول ويتامين B استفاده مي‌كنند كه نياز به ناخن جويدن را كاهش مي‌دهد.

اين ماده در بدن به انتقال دهنده‌هاي عصبي تبديل شده، فعاليت سروتونين را در مغز كاهش مي‌دهد. اينوزيتول را بايد در مقادير بالا مصرف كنيد، ولي به خاطر محلول در آب بودن ويتامين B، سمي در بدن ساخته نمي‌شود.

روش ديگر، شامل تكنيك‌هاي روان درماني است كه توسط متخصصان روان‌شناس صورت مي‌گيرد. شايد درمان ناخن جويدن مدت زيادي طول بكشد، ولي راهكارهاي ساده و اعتقاد به بهبود مي‌تواند شرايط شما را روز به روز بهتر و به شما در ترك كامل اين عادت رفتاري وسواسي كمك كند.



تاريخ : جمعه 1391/07/07 | 12:3 PM | نویسنده : محسن آزاد |

آکنه نوعي زائده ي پوستي است که بصورت جوش هاي قرمز سر سفيد و يا سياه خود را نشان مي‌دهد. آکنه هنگامي رخ مي دهد که غدد چربي بيش از اندازه چربي ترشح کنند، بدين صورت که چربي زائد به فوليکول هاي مو ترشح شده و با بسته شدن دهانه فوليکول، به سطح پوست حرکت مي کند.

به گزارش سالم زي، جوش ها معمولا روي صورت، گردن، قفسه سينه، کمر و شانه ها پديد مي آيند. روند التيام آکنه ها معمولا کند بوده و با درد خفيفي همراه است. همچنين ممکن است پس از بهبود يکي از جوش ها، جوش ديگري در همان مکان پديد آيد.

شايعترين دوران پديد آمدن آکنه، دوران بلوغ است. ترشح هورمون هاي آندروژن باعث افزايش ترشح چربي شده و در نتيجه سبب پديد آمدن آکنه يا به اصطلاح غرور جواني در اين دوران مي گردد.

سنين 10 تا 12 سالگي آغاز اين دوران بوده و معمولا تا 20 سالگي به طول مي انجامد. بطور معمول دختران نسبت به پسران کمتر دچار آکنه هاي شديد مي شوند.

از ديگر عوامل ايجاد کننده ي آکنه ها مي توان به موارد زير اشاره کرد:

استرس

حاملگي

استفاده از لوازم آرايشي نامرغوب

قاعدگي

برخي هورمون هاي مورد استفاده ي بدنسازان

تحريک پوست و عفونت

تجمع سلول هاي مرده در فوليکول مو

مصرف غذاهاي حاوي قند و چربي زياد

مصرف برخي داروهاي هورموني

راههاي پيشگيري و درمان

استفاده از صابون و پاک کننده ها

روزانه دو مرتبه صورت خود را با آب و صابون بشوييد. دقت کنيد بيش از دو مرتبه صورت خود را نشوييد و با پوست خود با ملايمت رفتار کنيد، زيرا با خشونت رفتار کردن باعث چروک شدن و يا بروز مشکلات ديگر خواهد شد.

پس از شستن با حوله اي نرم صورت خود را خشک نماييد. همچنين از پاک کننده هاي صورت نيز مي توانيد استفاده کنيد. اغلب پاک کننده ها حاوي ساليسيليک اسيد، بنزيل پراکسيد و گوگرد هستند که براي از بين بردن باکتري ها روش مناسبي به شمار مي آيند.

به متخصص پوست مراجعه کنيد

با مراجعه کردن به متخصصين پوست، از بهبود کامل آکنه ها اطمينان حاصل کنيد. برخي پزشکان با تجويز آنتي بيوتيک باعث خشک شدن جوش ها مي شوند.

جوش ها را فشار ندهيد

با فشار دادن جوش تنها بخشي از چربي آن خارج گشته و جاي آن براي هميشه روي پوستتان باقي مي ماند. همچنين در صورت کثيف بودن دست ها، ميکروب هاي بسياري را از طريق محل جوش، وارد بدن خود کرده ايد.

استرس را از خود دور کنيد

با پياده روي و استراحت کافي استرس و نگراني را از خود دور کنيد. کاهش استرس کمک شاياني به جلوگيري از بروز آکنه مي کند.

رژيم غذايي مناسب داشته باشيد

در وعده هاي غذايي خود مواد مغذي بگنجانيد و حتي الامکان مصرف غذاهاي چرب، ادويه زياد، برخي مواد غذايي حساسيت زا و تحريک کننده را محدود کنيد. استفاده از لوازم آرايشي و کرم هاي چرب را به حداقل برسانيدباقي ماندن لوازم آرايشي روي پوست سبب بسته شدن منافذ پوست و عاملي براي ايجاد آکنه است. همچنين در طولاني مدت پوست چروک و کدر مي گردد.

درمان جاي آکنه ها

براي حذف جاي جوش ها مي توان از روش‌هاي ميکرودرمابريژن و يا ليزر استفاده کرد. در روش ميکرودرمابريژن، با استفاده از دستگاه کوچکي،‌ قطعات بسيار ريز کريستال، سلولهاي مرده پوست را خراش داده و سبب صاف و صيقلي شدن پوست صورت مي‌گردد.

در پايان بايد اشاره کرد که جوش صورت و يا آکنه بيماري نيست و با رعايت نکات ظريف اشاره شده مي‌توان ابتلا به آن را به حداقل رساند.



تاريخ : دوشنبه 1391/07/03 | 11:52 PM | نویسنده : محسن آزاد |

گلمژه حاصل ترشح غدد چربي پلک هاست، که به واسطه عفونت هاي چشمي ايجاد مي گردد. برخي آن را آبسه چشم نيز مي نامند. در نتيجه ترشحات چربي که در پلک بالا و پايين چشم ايجاد مي شود، حاشيه دروني يا بيروني پلک ها ورم کرده و دردناک و حساس مي شود. به گزارش سالم زي، درد، سوزش، خارش، قرمزي چشم و تورم پلک ها از نشانه هاي اصلي گلمژه هستند. در اغلب اوقات يک جوش کوچک در ناحيه آسيب ديده ظاهر مي شود و در ادامه اطراف محل جوش و يا تمام پلک دچار تورم مي گردد.

اصلي ترين علت بروز گلمژه، باکتري استافيلوکک است که بيشتر در مخاط بيني يافت مي شود و در صورت ماليدن دست آلوده به چشم، ظرف مدت کوتاهي نشانه هاي گلمژه ظاهر مي شوند. تقريباً همه افراد اين باکتري را در بدن خود دارند و ممکن است در سنين خاصي، بدون عامل خارجي مبتلا به گلمژه شوند. با اين حال اين امکان وجود دارد که گلمژه از فرد ديگري منتقل شده و باعث ايجاد عفونت و تورم در چشم ها شود. بنابراين بهتر است چشم ها و دست هاي خود را همواره تميز نگه داريد و علاوه بر اين، بالش‌ها، محلفه ها، کيسه و ليف حمام و همينطور حوله خود را به صورت مشترک با ديگران استفاده نکنيد. با وجود درد و اثرات نامطلوب گلمژه، در اغلب موارد اين عارضه خود به خود ظرف چند روز بهبود ميابد، اما در صورتي که دچار گلمژه شديد، مي توانيد با شستشوي مداوم چشم با آب گرم و همينطور استفاده از کمپرس آب گرم، روند بهبود را سرعت بخشيد. البته اين احتمال وجود دارد که تورم ناشي از گلمژه بزرگ شده و خود به خود دچار ترکيدگي شود. همچنين در برخي موارد تورم با کمک کمپرس آب گرم و شستشو بهبود چنداني پيدا نکرده و تخليه مستقيم محل تورم توسط پزشک، ضرورت پيدا کند. با اين حال به هيچ عنوان سرِخود نسبت به ترکاندن جوش ناشي از گلمژه اقدام نکنيد. ترکاندن دستي محل جوش و تخليه آن ممکن است منجر به پارگي پلک، درد شديد و عفونت هاي چشمي جدي شود.در صورتي که به صورت مکرر به گلمژه دچار مي شويد، بهتر است به دکتر مراجعه کنيد. البته استفاده از پماد هاي آنتي بيوتيک به منظور پيشگيري از بروز گلمژه موثر است. علاوه بر اين، تميز نگه داشتن چشم و دست ها تا حد زيادي از بروز مجدد گلمژه پيشگيري خواهد کرد. گلمژه علاوه بر مشکلاتي که در بالا اشاره شد ممکن است عوارض جانبي ديگري نيز به همراه داشته باشد. بيش فعالي غدد چشمي، افزايش حساسيت به نور و همچنين احساس وجود جرم خارجي در چشم از جمله اين موارد به حساب مي آيند. با اين وجود آگاه باشيد که شايعاتي که مبني بر تاثير مستقيم گلمژه بر کيفيت بينايي وجود دارند، اشتباه هستند. گلمژه، تاثيري در توان بينايي افراد ايجاد نمي کند. و در صورتي که احساس مي کنيد دچار کاهش بينايي شده ايد، اين مساله به صورت مستقيم ارتباطي با ورم پلک هاي شما ندارد.

در مجموع، با وجود اينکه گلمژه در اغلب اوقات مشکل جدي به وجود نمي آورد، بهتر است آن را جدي بگيريد.



تاريخ : دوشنبه 1391/07/03 | 11:34 PM | نویسنده : محسن آزاد |

خيلي از ما روي پوستمان لكه‌هاي كوچك و بزرگي داريم كه از بچگي با ما همراه شده و تا آخرين روزهاي عمر هم روي پوستمان جا خوش مي‌كند.

به گزارش جام جم آنلاين، اين لكه‌ها به رنگ‌ها و شكل‌هاي مختلف همنشين پوست مي‌شود و چنان به آنها عادت مي‌كنيم كه گاه حتي نمي‌بينيم‌شان، تا اين ‌كه يك روز يك نفر مي‌گويد: «واي چه خال بزرگي!» آن وقت است كه جلوي آينه مي‌ايستيم و با دقت بيشتري به اين همنشين سال‌هاي دور نگاه مي‌كنيم.

بعضي‌ها چند خال مختلف و متفاوت دارند و گروهي هم هستند كه بسيار بندرت چنين لكه‌هايي را مي‌توان روي پوست‌شان ديد و تشخيص داد.

متخصصان مي‌گويند تعداد خال‌ها در افراد و نژادهاي مختلف متفاوت است و تعدادشان در يك فرد بيشتر به عوامل ژنتيكي مربوط مي‌شود. اين خال‌ها گاه از همان بدو تولد روي پوست ظاهر شده و گاهي هم پس از تولد شاهد ايجادشان هستيم؛ اما هر زماني كه ايجاد شود و هر طور كه باشد، حاصل افزايش و رشد سلول‌هاي رنگدانه‌ساز پوست است البته اين روزها، بعضي‌ها هم به فكر برداشتن‌ خال‌ها مي‌افتند اما سوال اينجاست كه كدام خال را بايد برداريم و به كدام‌يك نبايد كاري داشته باشيم؟ آيا برداشتن خال براي زيبايي صدمه‌اي به پوست نمي‌زند؟ چه زماني وجود خال‌هاي پوستي، خطر بروز بيماري‌هاي مهم را افزايش مي‌دهد؟ و سوالاتي از اين است.

دكتر اميرهوشنگ احساني، متخصص پوست و مو در اين‌باره به جام‌جم مي‌گويد: چنانچه تعداد سلول‌هاي ملانوسيت كه توليدكننده رنگدانه پوست است، به صورت زنجيره‌اي و خوشه‌وار در يك منطقه از پوست افزايش يابد، خال‌ها روي پوست بدن ايجاد خواهد شد كه البته براساس ميزان افزايش تعداد اين سلول‌ها، خال مي‌تواند مسطح يا برجسته باشد.

اين خال‌ اكتسابي است يا مادرزادي

بعضي از خال‌ها روي پوست بدن ما از همان بدو تولد بوده و همين طور هم تا پايان عمر باقي خواهد ماند، اما برخي از خال‌ها هم با گذشت زمان و در سال‌هاي بعد ايجاد مي‌شود.

دكتر احساني با اشاره به اين كه خال‌ ممكن است اكتسابي يا مادرزادي باشد، در مورد خال‌هاي مادرزادي توضيح مي‌دهد: خال‌هاي مادرزادي ويژگي‌هاي خاصي دارد؛ اين خال‌ها معمولا سطح مخملي‌شكلي داشته و ممكن است موهاي روي آن نيز افزايش يابد. به اين نكته هم بايد توجه داشت كه خال‌هاي مادرزادي براساس اندازه‌شان، اهميت خاصي پيدا مي‌كند؛ چراكه ممكن است در آينده احتمال بروز بدخيمي براي آنها وجود داشته باشد.

به گفته وي، ديده شده است احتمال بدخيمي يا ملانوم كه سرطان سلول‌هاي رنگدانه‌اي است، در خال‌هاي مادرزادي بزرگ‌تر از 20 سانتي‌متر بشدت افزايش مي‌يابد و به همين دليل بايد مورد توجه قرار گيرد. با اين حال در صورتي كه اندازه اين خال‌ها كوچك‌تر از 20 سانتي‌متر باشد، معمولا كمتر شاهد بروز اين اتفاق هستيم.

اين عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي تهران درباره خال‌هاي اكتسابي كه بعد از تولد ايجاد مي‌شود، چنين مي‌گويد: تعداد خال‌ها در يك فرد به عوامل ژنتيكي مربوط مي‌شود و رفتار آنها هم متفاوت است. بعضي خال‌ها مسطح بوده و بعضي هم رشد مي‌كند و كمي برجسته مي‌شود. همچنين جالب است بدانيد با افزايش سن، به‌تدريج ممكن است خال‌ها رنگدانه‌شان را از دست داده و همرنگ پوست شود. البته بايد اين نكته را هم در نظر داشته باشيم كه اين خال‌ها معمولا خوش‌خيم است.

وقتي خال بزرگ مي‌شود

اين متخصص پوست و مو تاكيد مي‌كند: اگر اندازه خال تغيير كند و ناگهان بزرگ‌تر از قبل شود يا اگر تغيير رنگ زيادي داشته باشد و شكل هندسي نامنظمي پيدا كند، احتمال بدخيمي آن هم افزايش مي‌يابد. چنين حالت‌هايي ممكن است در خال‌هاي قديمي ديده شود؛ به اين معني كه يك خال از گذشته به صورت طبيعي وجود داشته و بعد از گذشت مدتي، چنين اتفاقاتي برايش پيش مي‌آيد كه در اين شرايط سعي مي‌شود نمونه‌برداري و پس از آن هم جراحي انجام ‌شود.

وي مي‌افزايد: چنانچه يك خال از ابتدا اين مشخصات را داشته باشد، اين احتمال هم از همان زمان وجود دارد؛ بنابراين حتما بايد براي اين نوع خال نمونه‌برداري انجام داده و اگر شك باليني براي ايجاد بدخيمي وجود داشته باشد، بايد خال را كاملا برداريم.

تا چه سني منتظر ايجاد خال باشيم

اگر يك روز به صورت اتفاقي متوجه شويد يك خال جديد روي پوستتان ايجاد شده چه مي‌كنيد؟ خيلي از ما وقتي خال جديدي را روي پوست‌مان پيدا مي‌كنيم، اول مي‌ترسيم و آن را به يك بيماري مربوط مي‌دانيم. آيا واقعا توليد هر خال جديد مي‌تواند علامتي براي ايجاد يك بيماري باشد؟ و اصلا تا چه سني بايد منتظر ايجاد خال‌هاي جديد باشيم؟

دكتر احساني به اين سوال چنين پاسخ مي‌دهد: معمولا بعد از سي و پنج تا چهل سالگي، احتمال ايجاد خال‌هاي جديد كاهش مي‌يابد، ولي تا قبل از آن ممكن است اين خال‌ها روي پوست فرد ايجاد شود. البته اگر بعد از سنين سي و پنج تا چهل سالگي، خال جديدي روي پوست ايجاد شود، اهميت خاصي دارد و بايد با دقت بيشتري آن را بررسي كنيم.

به گفته اين پزشك متخصص، در سنين نوجواني، دوران بلوغ و بارداري ممكن است تعداد خال‌ها بيشتر شده يا پررنگ‌تر از قبل شود.

خال‌هاي رنگي و هاله‌دار؛ خطر دارد يا نه

روي پوست بدن خيلي از افراد، خال‌هايي با رنگ‌هاي مختلف وجود دارد؛ خال‌هاي قرمز و آبي كه ممكن است مردم از آنها بترسند و تصور كنند احتمال بدخيمي ميان اين نوع خال‌ها بيشتر است.

دكتر احساني ضمن بيان اين‌كه خال‌هاي قرمز، خال‌هاي عروقي بوده و خطر بدخيمي هم ندارد، يادآور مي‌شود: اين خال‌ها با افزايش سن روي پوست به وجود آمده و البته خوش‌خيم هم هست؛ تعداد آنها ارثي بوده و روي تنه، سينه، دست و پا ممكن است ايجاد شود. بنابراين فقط در صورتي كه فرد از نظر زيبايي بخواهد اين نوع خال‌ها را بردارد، مي‌تواند براي اين كار اقدام كند.

اين عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي تهران مي‌افزايد: بهتر است خالي كه خونريزي كرده يا خيلي در معرض تحريك قرار دارد، مانند خالي كه روي گوش يا گردن فرد است و دائم به دسته عينك يا لباس گير مي‌كند، برداشته شود.

اين متخصص پوست و مو درباره خال‌هاي هاله‌دار هم مي‌گويد: اين هاله ممكن است سفيد يا قرمز باشد و در واقع واكنشي است نسبت به خال؛ اما احتمال بدخيمي در مورد آن وجود ندارد و براساس شكل و نوع هاله، شيوه برخورد با آن متفاوت خواهد بود.

به گفته وي، برداشتن خال‌ها براي زيبايي بيشتر ضرورتي ندارد، ولي چنانچه فرد به اين كار تمايل داشته و نسبت به آن اقدام كند، مشكلي نيز ايجاد نخواهد شد.



تاريخ : دوشنبه 1391/07/03 | 12:10 PM | نویسنده : محسن آزاد |

همودياليز شايع‌ترين روش براي درمان نارسايي پيشرفته و دائمي کليه است

کليه‌هاي سالم با خارج کردن مايع، مواد معدني و مواد زائد اضافي خون شما را پاک نگه مي‌دارند. آنها در عين حال هورمون‌هايي را مي‌‌سازند که استخوان‌هاي شما را مستحکم نگه مي‌دارد و به توليد خون در بدن کمک مي‌کند. هنگامي که کليه‌ها دچار نارسايي مي‌شوند،‌ مواد زائد زيانبار در بدن شما تجمع پيدا مي‌کنند، فشار خون شما ممکن است بالا رود، مايعات در بدن شما تجمع پيدا مي‌کند و ممکن است سلول‌هاي قرمز خون به اندازه کافي در بدن شما توليد نشود.

به گزارش همشهري آنلاين، همودياليز براي اولين بار در دهه 1960 ميلادي به صورت يک درمان عملي براي نارسايي کليه درآمد، تا به امروز درمان با اين شيوه کارآمدتر شده و عوارض جانبي آن به حداقل رسيده است.

در سال‌هاي اخير ماشين‌هاي دياليز کوچکتر و قابل‌حمل‌تر و ساده‌تر شده اند و در نتيجه جذابيت بيشتري براي بيماران پيدا کرده‌اند. اما حتي با داشتن بهترين شيوه‌ها و تجهيزات، همودياليز هنوز يک درمان پيچيده است که استفاده از آن نياز به کار هماهنگ يک گروه کامل مراقبت‌هاي بهداشتي از جمله متخصص کليه، پرستار دياليز، تکنسين دياليز، متخصص تغذيه و مددکار اجتماعي دارد و البته همکاري خودتان و اعضاي خانواده‌تان.

همودياليز چگونه عمل مي‌کند؟

همودياليز فرآيندي است که در آن در افراد دچار نارسايي کليه،‌ خون از بدن بيمار خارج مي‌شود و پس از تصفيه‌شدن در دستگاه دياليز به بدن بازگردانده مي‌شود. دستگاه دياليز يا کليه مصنوعي ماشيني است که مي‌تواند مواد زائد نامطلوب را از خون جدا کند يا مواد مورد نياز را به آن بيفزايد. دستگاه دياليز با انجام اين عمل تعادل اسيد و باز، و مقدار آب و مواد محلول در بدن را کنترل مي‌کند.

در همودياليز خون به تدريج از بدن خارج مي‌شود، از ميان يک فيلتر مخصوص که مواد زائد و مايعات اضافي را جدا مي‌کند مي‌گذرد، و خون پاک‌‌شده دوباره به بدن باز گردانده مي‌شود. خارج کردن مواد زائد زيانبار و نمک و مايعات اضافي فشار خون شما را کنترل مي‌کند و تعادل مواد شيميايي مانند پتاسيم و سديم را به بدن شما باز مي‌گرداند.

البته اين کليه مصنوعي يک کار مهم کليه طبيعي - توليد هورمون‌هايي که از جمله بر فشار خون و خون‌سازي تاثير مي‌گذارند - را نمي‌تواند انجام دهد.

يکي از بزرگترين تغييراتي که در زندگي شما هنگام شروع درمان با همودياليز رخ مي‌دهد، اين است که بايد از برنامه دقيقي پيروي کنيد. اغلب بيماران بايد سه بار در هفته براي سه تا پنج ساعت يا بيشتر به درمانگاه دياليز بروند تا به دستگاه دياليز وصل شوند.

پژوهشگران در حال بررسي اين موضوع بوده‌اند که آيا جلسات کوتاه‌تر دياليز يا جلسات طولاني دياليز را به طور شبانه هنگام خواب بيمار مي‌تواند به همان اندازه در دفع مواد زائد موثر باشد يا نه. ماشين‌هاي جديدتر دياليز که مي‌توان در خانه از آنها استفاده کرد، اين گزينه‌‌هاي جايگزين را عملي‌تر کرده است.

با يک دوره آموزشي کوتاه‌مدت مي‌توان يکي از اعضاي خانواده يا دوستان بيمار را براي انجام درمان دياليز در خانه آماده کرد.

دياليز در خانه به شما انعطاف‌پذيري بيشتري از لحاظ برنامه روزانه‌تان مي‌دهد. در اين صورت زمان هر جلسه دياليز يا شمار جلسات در هفته ممکن است متفاوت باشد، اما در هر حال بايد برنامه منظمي براي دياليز مانند هنگامي که به درمانگاه دياليز مي‌رويد، داشته باشيد.

ايجاد دسترسي عروقي

يکي از مهمترين اقدامات پيش از شروع همودياليز آماده کردن يک راه عروقي براي اتصال به دستگاه دياليز است، يعني محلي از بدن‌ شما که بتوان از آن خون را خارج کرد و دوباره به بدن بازگرداند. اين راه عروقي بايد هفته‌ها يا ماه‌ها پيش از شروع دياليز آماده باشد. اين اتصال عروقي امکان خارج کردن و جايگزيني موثرتر خون شما را با عوارض کمتر امکان‌پذير مي‌کند.

معمولا اين راه عروقي در مچ شما با انجام يک جراحي کوچک و اتصال شريان و وريد ايجاد مي‌شود. فشار خون بالاي شريان، وريد را گشاد مي‌کند، و يک راه عروق مناسب براي وارد کردن سوزن دستگاه دياليز ايجاد مي‌شود.

تجهيزات و شيوه‌هاي دياليز

ماشين دياليز در حدود اندازه يک ماشين ظرفشويي است. اين ماشين سه کار عمده را انجام مي‌دهد:

پمپ کردن خون و نظارت بر جريان خون از لحاظ ايمني.

پاک کردن خون از مواد زائد.

نظارت بر فشار خون و ميزان خارج کردن مايعات از بدن شما.

دياليزور يک محفظه بزرگ حاوي هزاران فيبر کوچک است که خون از ميان آنها مي‌گذرد. محلول دياليز، مايع پاک‌کننده،‌ در اطراف اين فيبرها پمپ مي‌شود. اين فيبرها به آب و مايعات اضافي امکان مي‌دهند تا از خون شما به محلول دياليز وارد شوند و بعد به بيرون حمل شوند.

اين بخش دياليزور را گاهي کليه مصنوعي مي‌گويند.

محلول دياليز

محلول دياليز که مايعي است در بخش دياليزور به خارج کردن مواد زائد و مايعات اضافي از خون شما کمک مي‌کند. اين مايع حاوي مواد شيميايي است که به صورت يک اسفنج عمل مي‌کنند. دکتر براي درمان شما محلول دياليز خاصي را تجويز مي‌کند. ترکيب اين مايع بر اساس ميزان تحمل شما نسبت به درمان با دياليز و آزمايش‌هاي خوني شما ممکن است تغيير داده شود.

سوزن‌ها

بسياري از افراد وارد کردن سوزن‌هاي دياليز را يکي سخت‌ترين بخش‌هاي اين درمان مي‌دانند. اما اغلب افراد پس از چند جلسه به آنها عادت مي‌کنند. اگر وارد کردن سوزن براي‌تان دردناک باشد، ممکن است از يک کرم يا اسپري بيحس‌کننده روي پوست‌‌تان استفاده شود.

اغلب مراکز دياليز از دو سوزن استفاده مي‌کنند- يکي خون را به دياليزور وارد مي‌کند و ديگري که خون را پاک‌شده را به بدن شما باز مي‌‌گرداند. البته گاهي هم از سوزن‌‌هاي مخصوصي استفاده مي‌شود که داراي دو منفذ هستند و جريان دوطرفه خون را ممکن مي‌کنند، اما اين سوزن‌ها کارآيي کمتري دارند، و زمان جلسه دياليز را افزايش مي‌دهند.

سوزن‌هايي که براي دياليز با کارآيي بالا يا دياليز جريان سريع استفاده مي‌شوند، بايد اندکي بزرگتر از آنهايي باشند که در دياليزورهاي معمول استفاده مي‌شوند.

دياليز بر چه اصلي استوار است؟

دياليز بر اصل انتشار مايعات و فيلترشدن سريع مايع از ميان يک غشاي نيمه‌تراوا استوار است.

خون در يک طرف يک غشاي نيمه‌تراوا جريان پيدا مي‌کند، و محلول دياليز در طرف مقابل آن جريان دارد. مواد محلولي که مولکول‌هاي کوچکتري دارند و مايعات از اين غشا عبور مي‌کنند. خون در يک جهت و محلول دياليز در جهت مقابل حرکت مي‌کنند. اين جريان در دو جهت مخالف خون و محلول دياليز ميزان تفاوت غلظت مواد محلول بين ان دو را به حداکثر مي‌رساند، و به خارج کردن اوره و کراتي‌نين (مواد زائد نيتروژن دار) از خون کمک مي‌کند.

غلظت مواد محلولي مانند پتاسيم، فسفر و اوره به طور نامطلوبي در خون بالا است، اما اين مواد در محلول دياليز غلظت کمي دارند و وجود ندارد، ميزان مواد مواد معدني مانند پتاسيم و کلسيم در محلول دياليز مشابه غلظت آنها در خون سالم است. ميزان يک يک ماده محلول ديگر، بيکربنات،‌ در حدي اندکي بالاتر از خون طبيعي است تا انتشار بيکربنات به درون خون انجام شود‌ و اسيدي بودن خون که در بيماران کليوي يک مشکل رايج است، خنثي شود.

متخصص کليه بر اساس نيازهاي هر بيمار منفرد ممکن است ميزان اجزاي محلول دياليز را تغيير دهد.



تاريخ : شنبه 1391/07/01 | 12:0 PM | نویسنده : محسن آزاد |
 بیماری پیلونیدال به شکل یک آبسه حاد یا سینوس تخلیه شونده در ناحیه ساکرو کوسیکس بروز می‌کند. این کیست یا آبسه معمولا در انتهایی ترین نقطه ستون فقرات ایجاد می‌شود.

این کیست مستعد عفونت است. کیست‌های پیلونیدال در افراد سیاه پوست ناشایع است.

هر دو جنس مبتلا می‌شوند ولی در مردان شایع‌تر است. عفونت کیست معمولاً در اوایل بزرگسالی (۴۰-۱۸ سال) آغاز می‌شود. بیشترین رده سنی بین ۱۶ تا ۲۶ می‌باشد.

از نظر آماری از هر ۱۰۰ هزار نفر ۲۶ نفر به این بیماری مبتلا می‌شود.

بیماری پیلونیدال یک بیماری نسبتا فراوانی است که علت ایجاد آنرا فرو رفتن مو در عمق پوست می دانند. این بیماری بیشتر در ناحیه ساکروم دیده می شود ولی در قسمت های دیگر بدن مثل زیر بغل‘ناف و یا ناحیه پیوبیک نیز ممکن است ایجاد شود. در ناحیه ساکروم سوراخ Sinus  آن در خط  وسط ظاهرمیشود و سوراخ های دیگر پایین تر یا بالاتراز آن و ممکن است در لاترال ظاهر شود.

دیواره سینوس را Squamous epithelium می پوشاند و تغییرات بدخیمی در آن نادر است. ولی تا کنون چند مورد Squamous cell carcinoma گزارش شده است.

واژه پیلونیدال به معنی nest of hairs (آشیانه‌ای از موها)است . سینوس، آبسه‌ای هست که دارای مجرایی به سطح پوست شده. اما همیشه آبسه پیلونیدال همراه سینوس نیست.

این بیماری بیشتر در افراد پر مو دیده می شودو بیشتر شامل حال کسانی است که شغلهای نشسته دارند به همین علت به آن بیماری رانندگان هم گفته می شود. بیشتر بیماران هنگامی مراجعه می کنند که که مو وارد بدن شده و یک عفونت موضعی ایجاد کند و به فولیکولیت تبدیل شده و بعد از آن به مرور زمان بصورت یک آبسه در آید و موجب درد و توده پشت(بالای شکاف باسن ) می گردد. بیمار موقع نشستن درد دارد.

در این مرحله که فاز حاد بیماری است،آبسه باید تخلیه شودو اینکار با بی حسی موضعی و شکاف روی آن و خارج کردن ترشحات و چرک صورت می گیرد. و بیمار با دستورشستشوی روزانه مرخص می شود . و در مرحله بعدی که بعد از چند هفته است بیمار باید جهت جراحی اصلی مراجعه کند.

در عده ای از بیماران هم به علت تخلیه خود به خود آبسه، محل تخلیه بصورت یک سینوس کامل باقی مانده و مجرا  کاملا تکامل یافته و بیمار دائما دچار ترشح خواهد شد و هیچ وقت این سوراخ بسته نخواهد شد. در زمان معاینه موقع نگاه روی پشت بیمار روی خط مرکزی بالای شکاف باسن اغلب یک یا چند منفذ دیده می شود که ممکن است ترشح واضح داشته باشد در این مرحله بیمار درد ندارد و فقط از ترشحات ناحیه شکایت می کند.

این ترشحات اغلب قهوه ای مایل به قرمز رنگ هستند و گاهی بد بو می باشد. در مرحله اول که بیمار با درد مراجعه می کند به عنوان آبسه پایلونیدال و در مرحله بعد که مجرا تشکیل شده و بیمار ترشح دارد این مشکل را به عنوان سینوس پایلونیدال معرفی می کنند.

البته این مشکل ممکن است درجاهای دیگر بدن نیز ایجاد شود ولی بیشتر در ناحیه پشت و روی شکاف باسن دیده می شود. ولی در برخی افراد ممکن است در ناف ویا بین انگشتان ( در آرایشگر ها) نیز دیده شود، که بیشتر با علامت درد و ترشح شناسایی میشود. سینوس پایلونیدال باید جراحی شود و احتمال بد خیمی روی پوست در برخی مقالات در موارد ترشح مزمن از مدخل سینوس گزارش شده است .

نشانه‌ها
در صورت عدم عفونت علامتی ندارد. با ایجاد عفونت علایم زیر بروز می‌کند: درد، قرمزی، احساس درد با لمس و تورم ناحیه مبتلا ، تب و لرز ، ترشح چرکدلایل
این کیست ناشی از اختلالی خفیف است که در طی تکامل جنینی رخ می‌دهد. عامل عفونت معمولاً استافیلوکوک است. این وضعیت در مردانی که دارای مقادیر زیادی موی بدن هستند، بیشتر رخ می‌دهد. علت دقیق نامشخص است، اما ممکن است به علت وجود نقصی در تکامل این ناحیه باشد. رشد مو در این محل تمایل دارد به طرف داخل باشد، و احتمال دارد باعث عفونت در سینوس و در نتیجه یک آبسه دردناک شود.درمان
درمان کیست عفونی شده معمولاً شامل برش دادن برروی آبسه و تخلیه چرک و گاهی جراحی به منظور برداشتن کل ناحیه عفونی می‌باشد. التیام زخم جراحی ممکن است چند ماه به طول انجامد زیرا باید از عمق زخم ترمیم شود. یک تکه گاز باید برروی زخم قرار داده شود تا هم امکان هواخوردن وجود داشته و هم از ساییده شدن لباس‌ها به زخم جلوگیری شود.

روشهای مختلفی برای جراحی سینوس پایلونیدال وجود دارد. احتمال عود مجدد در این جراحی متفاوت است و بستگی به تکنیک جراحی دارد ولی کمترین احتمال عود در روش جراحی باز است که در این روش با ایجاد یک برش لوزی شکل کیست و منافذ آن را خارج می کنند و زخم را باز می گذارند که به صورت روزانه شستشو داده شده و پانسمان می شود و حدود ۳-۲ ماه زمان می برد که دوباره ترمیم شود.

دخالت فوری در زمان ظهور علایم اولیه عفونت ممکن است از ایجاد آبسه جلوگیری کند. شما باید ناحیه را در آب ولرم مرطوب کرده تا ناراحتی تسکین یابد و در اولین فرصت ممکن با پزشکتان مشورت نمایید. ممکن است جهت درمان عفونت، آنتی بیوتیک خوراکی تجویز گردد.

اگر چرک تشکیل شده باشد، آبسه نیازمند تخلیه زیر بی هوشی عمومی است و باید زخم را تا زمانیکه ترمیم شود، بازگذاشت. در اکثر موارد، غیرمحتمل است که عفونت عود کند.

روشهای مختلف دیگری از قبیل دوختن زخم و فلاپ های پوستی (جراحی پلاستیک) وجود دارد که با  یا بدون درن انجام می شود و احتمال عود آن کمتر یا برابر  روش باز است .  همچنین در روش باز عوارض بعد از عمل بیشتر است و بیمار چند هفته ای موقع نشستن درد دارد و دائم باید پانسمان شود ولی در روش بسته احتمال پانسمان مکرر وجود نداشته و بیمار زودتر به سر کار و زندگی روزمره باز می گردد.

مشکل بیماران درجراحی باز پانسمان های مکرر می باشد که باید به این مسئله دقت شود و یک روز در میان و گاهی روزانه محل زخم باید شستشو داده شده و پانسمان شود. بعد از یک هفته شستشو توسط نرمال سالین، بیمار می تواند به هنگام اجابت مزاج روزی چند بار پشت خود را با آب ساده شستشو داده و با گاز تمیز پانسمان کند.

 امروزه با توجه به اهمیت زمان وبرگشت سریع به کارو زندگی برای افراد بهترین روش جراحی درمان

“به روش فلپ پایه دار است که دیگر نیازی به حتی کشیدن بخیه ..و تعویض پانسمان دردناک روزانه 

ندارد.و بیمار بعد از ۷ تا ۱۲ روز بهبودی  کامل دارد .

در مورد علت این بیماری اختلاف وجود دارد ولی مهمترین علت آن گرفتار شدن مو در نسج عمقی ناحیه ساکرو کوکسیکس میدانند. بیماری پیلونیدال بطور شایع, مردان را بیش از زنان گرفتار میکند, بخصوص آنهائی که دارای موی بسیار در چین گلوتئال هستند.
این بیماری اغلب برای اولین بار در دوران بلوغ و هنگاهی که رشد مو و فعالیت غدد چربی افزایش می یابد , بروز میکند.بنابراین افرادی که موهای زیادی در ناحیه بالای باسن دارند با انجام لیزر موی زاید از بروز این بیماری پیشگیری میکنند.

کیست پیلونیدال یا سینوس پیلونیدال یک کیسه کوچک پوستی حاوی مو در قسمت پایین کمر است.  . این کیست به صورت یک منفذ پوستی کوچک نمایان شده و گاهی چیزی بیش از یک فرورفتگی حاوی چند موی پیچیده نیست. بیماری پیلونیدال به شکل یک آبسه حاد یا سینوس تخلیه شونده در ناحیه ساکرو کوسیکس بروز می‌کند.
این کیست یا آبسه معمولا در انتهایی ترین نقطه ستون فقرات ایجاد می‌شود. این کیست مستعد عفونت است. . هر دو جنس مبتلا می‌شوند ولی در مردان شایع‌تر است.

عفونت کیست معمولاً در اوایل بزرگسالی  آغاز می‌شود. سینوس، آبسه‌ای هست که دارای مجرایی به سطح پوست شده. اما همیشه آبسه پیلونیدال همراه سینوس نیست. نشانه‌ها در صورت عدم عفونت علامتی ندارد. با ایجاد عفونت علایم زیر بروز می‌کند: درد، قرمزی، احساس درد با لمس و تورم ناحیه مبتلا  ترشح چرک دلایل این کیست ناشی از اختلالی خفیف است که در طی تکامل جنینی رخ می‌دهد. عامل عفونت معمولاً استافیلوکوک است. علت دقیق نامشخص است، اما ممکن است به علت وجود نقصی در تکامل این ناحیه باشد.

 رشد مو در این محل تمایل دارد به طرف داخل باشد، و احتمال دارد باعث عفونت در سینوس و در نتیجه یک آبسه دردناک شود.درمان کیست عفونی شده معمولاً شامل برش دادن برروی آبسه و تخلیه چرک و گاهی جراحی به منظور برداشتن کل ناحیه عفونی می‌باشد.
 درمان فقط جراحی میباشد .ترمیم جای عمل بسته به بزرگ و کوچکی آن دارد و هفته ها و ماه ها به طول می انجامد.  زیرا باید از عمق زخم ترمیم شود. یک تکه گاز باید برروی زخم قرار داده شود تا هم امکان هواخوردن وجود داشته و هم از ساییده شدن لباس‌ها به زخم جلوگیری شود  .

در صورتی که کیست یا سینوس ایجاد شود بدلیل فرایند التهابی درد و قرمزی در محل ایجاد میشود که ممکن است عود و بهبود داشته باشد. این حالت , تازمانی که تخلیه از طریق جراحی یا خود بخود انجام شود, ادامه دارد.در این مرحله اغلب موهایی که از سوراخ ها خارج شده اند, قابل رویت می باشند. درمان بهتر است از راه برش و تخلیه- که گاهی در مطب یا اتاق اورژانس و با بی حسی موضعی انجام میگیرد- انجام شود.بنابراین درمان این بیماری صرفاً از طریق جراحی است و لیزر مو در درمان این بیماری اثری ندارد.

متاسفانه بدلیل وجود مو امکان عود پس از جراحی زیاد است.از طرف دیگر گاهی بدلیل وجود مو جوش خوردن زخم جراحی به سختی و با تاخیر زیاد انجام میشود.اخیراً بررسی دقیقی از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۷ در آمریکا بر روی ۶۰ بیمار انجام شده و مشاهده کرده‌اند که انجام لیزر مو پس از جراحی بیماری پیلونیدال شدیداً احتمال عود این بیماری را کاهش میدهد. بنابراین لیزر مو پس از جراحی بیماری پیلونیدال احتمال عود بیماری را کاهش میدهد و احتمال بهبود سریعتر زخم را افزایش میدهد.

پس به طور خلاصه میتوان گفت که لیزر مو بر پیشگیری از ایجاد بیماری پیلونیدال و پیشگیری از عود پس از جراحی بیماری پیلونیدال موثر است ولی درمان این بیماری فقط با روش جراحی انجام میشود.

اتیولوژی:

دو تئوری برای ایجاد این بیماری مطرح شده است

۱-تئوری مادر زادی(Congenital ):

که گفته می شود قسمتی از پوست در عمق بافت زیر جلدی چین خورده است. این تئوری بدلائل متعددی قابل قبول نیست. از جمله اینکه این بیماری  در مردان بیشتر است ‘  با بعضی از مشاغل رابطه مستقیم دارد وHair follicle  در  دیواره سینوس وجود ندارد.

۲- تئوری اکتسابی :

در این تئوری که بیشتر قابل قبول است گفته می شود مو از بیرون در عمق پوست فرو می رود . در ۵۰ تا ۷۵% سیسنوس ها hair shaft  یافت می شود . و ایجاد بیماری به سه عامل وابسته است :

الف- وجود موهای آزاد ( (hair shaftدر محل۰

ب- نیروئی که باعث فرو رفتن مو در پوست شود .

ج- قابلییت پوست برای امکان فرورفتن مو در آن  .

این بیماری رابطه ای به جنسیت ندارد و در هر دو جنس دیده میشود.
شایعترین نوع این کیست, کیست در ناحیه باسن میباشد. اما احتمال بروز این کیست در ناحیه های دیگر مثل: پشت گردن, ناف, روی خط سینه و … میباشد

تظاهرات بالینی:

این بیماری ممکن است بدون درد و فقط بصورت یک pit   یا سوراخ تظاهر کند و یا بصورت یک ضایعه دردناک با یا بدون ترشح ظاهر شود. علاوه بر ناحیه ساکروم  در زیر بغل‘ناف‘ بین انگشتان آرایشگرها و یا انگشتان پای کسانی که با مو و پشم کار می کنند یافت می شود. ۵۰% بیماران با آبسه پیلونیدال مراجعه می کنند و معمولا درد پس از یک نشستن طولانی مثل مسافرت ظاهر می شود. بعضی از بیماران تاریخچه ای از آبسه را می دهند که زمانی باز شده است و از آن زمان تا کنون بعضی مواقع  ترشح چرکی خونی دارند.

روش تشخیص:

تاریخچه بیماری و معاینه ضایعه جهت تشخیص کفایت می کند و نیازی به انجام کارهای پاراکلینیک برای تشخیص ندارد.بعضی مواقع ممکن است بیماری بصورت یک توده بدون درد در ناحیه ساکروم لمس شود. عفونت ایجاد شده توسط اورگانیزم های مختلف بوده و در ۷۷% موارد anaerobe   کشت داده شده است و فقط در ۴% موارد aerobic  وجود دارد. این بیماری را باید از فیستول پرینیال تشخیص افتراقی داد.

‌درمان: 

درمان این بیماری بستگی به مرحله تظاهر و وضعییت آن دارد.

۱- فرورفتگی بدون درد pit هیچگونه درمانی نیاز ندارد.

۲- آبسه های حاد) acute abscess) :

به سه روش می توان آن ها را درمان کرد: (الف)-درناژ و درمان با انتی بیوتیک و جراحی آن پس از مدتی. (ب)-درناژ و کورت کشیدن درون آن ‘طوری که تمام موها و بافتهای مرده تمیز شود. (ج)- درناژ بدون کورت کشیدن درون آن.

۳- سینوس های پیلونیدال :

روش هایی مثل بیرون آورذن موهای درون سینوس یا تراشیدن درون آن جواب دهی قابل قبولی نداشته است و روش های زیر توصیه می شود:

الف- wide excision :

برداشتن کل ضایعه و باز گذاشتن آن ‘در این روش محل عمل با ترمیم ثانویه  بسته می شود.و به همین دلیل حدود ۴ هفته طول می کشد تا زخم بهبود یابد ولی بیمار پس از هفته اول می تواند حمام گرفته و به کارهای عادی خود مشغول شود. معمولا درد چندانی ندارد و عود آن نیز بسیار کم است.

ب – wide excision and primary closure :

در این روش ترمیم  و بسته شدن زخم سریعتر است ولی عود بیماری بیشتر از روش باز است. در این روش باید طوری زخم را بست که فضای مرده ای ایجاد نشود.گذاشتن درن در این روش توصیه می شود و پوست را باید بصورت interrupt  بخیه کرد. درد بیمار و احتمال عفونت زخم در روزهای اول بعد از عمل بیشتر از روش باز است .

۳روش کلی درمان  در کشور  ایران وجود دارد:
۱- عمل جراهی به روش قدیمی:

در این روش قسمت آلوده به کیست را جراحی می کنند . کیست را تخلیه میکنند اما بعد از جراحی, شکاف حاصل را بخیه نمیکنند و فقط پانسمان روی محل را می گیرد و بیمار باید یک روز در میان برای شست و شوی محل جراحی به دکتر خود مراجعه کند. این روش درد بسیاری دارد و حدود ۲ هفته دوره نقاهت دارد.
۲-عمل جراحی به روش جدید:

این روش مانند روش قبل است با این تفاوت که در این روش محل جراحی بخیه میشود و به این صورت است که پس از بخیه محل جراحی, یک گاز استریل به صورت لوله ای و به عنوان پانسمان روی محل و به قشای بیرونی استخوان بخیه می شود. بخیه و پانسمان به مدت ۲ هفته دست نخورده میماند اما بیمار پس ۱ هفته میتواند به کارهای روز مره خود بپردازد.در این روش بیمار فقط در روزهای اول کمی درد دارد.       
۳- لیزر:

در این روش با استفاده از لیزر کیست را از بین میبرند. در این روش بیمار متحمل هزینه بیشتری نسبت به جراهی میشود ولی این روش تقریبا بدون درد است و دوره نقاهت ندارد.

۴- عود بیماری :

در بیمارانی که با عود مراجعه می کنند یا باید ضایعه برداشته شود و آنرا باز گذاشت تا باsecondary healing  ترمیم شود یا باید از فلپ ها برای پر کردن محل ضایعه پس از بر داشتن  استفاده کرد. استفاده از فلپ ها در موارد نادری لازم می شود.

نکات مهم :

۱-بهترین درمان آن است که بیمار سریعتر مورد عمل قرار گیرد‘چون هر چه زمان بگذرد وسعت کیست پیلونیدال بیشتر شده و مجاری جدیدی ظاهر می شوند.

۲- کیست های پیلونیدال کوچک را می توان با بیحسی موضعی برداشت ولی بهتر است بیمار با بیهوشی عمومی  تحت عمل قرار گیرد تا جراح بتواند بطور کامل آنرا رزکت کند.زیرا اگر قسمت کوچکی هم از یکی از  مجاری باقی بماند شانس عود بیماری بسیار بالا می رود.برای اطمینان یافتن از برداشتن کامل ضایعه می توان از تزریق متیلن بلو در سینوس کمک گرفت.

۳- کیست را باید با حاشیه بافت نرمال برداشت و اگر از روش باز گذاشتن استفاده شود شانس موفقییت درمان افزایش می یابد.

۴- دادن آنتی بیوتیک در بیمارانی که سینوس پیلونیدال دارند ارزشی ندارد.

۵- استفاده از فلپ های جانبی برای پر کردن محل کیست پیلونیدال پس از بر داشتن می تواند روش خوبی در درمان عود باشد.

۶- هر گاه بیمار با آبسه مراجعه کند باید آنرا در اولین فرصت incision and drainage کرد



تاريخ : پنجشنبه 1391/06/30 | 12:48 PM | نویسنده : محسن آزاد |

داروهاي ضد التهاب آرامش مؤثري را با خود به همراه دارند اما بعضي اقدامات و به کار گيري برخي ترفندها نيز مي‌توانند به تسکين يافتن دردهاي رماتيسمي‌تان کمک کنند.

رماتيسم: اقداماتي براي تسکين آرتريت و آرتروز

به گزارش سيمرغ، ساييدگي غضروفي و التهاب، عوامل ايجاد خشکي و درد مفاصل هستند.

آرتروز و آرتريت، از جمله رماتيسم‌هاي بسيار شايع محسوب مي‌شوند.

داروهاي ضد التهاب آرامش مؤثري را با خود به همراه دارند اما بعضي اقدامات و به کار گيري برخي ترفندها نيز مي‌توانند به تسکين يافتن دردهاي رماتيسمي‌تان کمک کنند.

اين اقدامات که عوارض جانبي هم ندارند را امتحان کنيد.

گرما و سرما براي تسکين رماتيسم

گرم کردن مفاصلي که درد مي‌کنند، مي‌تواند درد را کاهش دهد. يک حمام گرم نيز مي‌تواند منبع آرامش باشد.

و اين در حالي است که سرما، نيز در مواد التهاب مفاصل مؤثر است.

براي کم شدن دردهاي رماتيسمي تغذيه تان را پر کنيد از امگا 3

امگا 3 خاصيت ضد التهابي دارد، همين ويژگي باعث مي‌شود که بتواند در کاهش درد مؤثر باشد.

به اين منظور مي‌توانيد از مکمل هاي غذايي کمک بگيريد، در غير اين صورت خوراکي هايي را که حاوي امگا 3 هستند، بيشتر بخوريد، مثلاً: ماهي سه بار در هفته، روغن کلزا، دان? کتان و ميوه هاي روغني مانند گردو.

تغذيه اي سرشار از ويتامين C براي تسکين آرتريت و آرتروز

ويتامين C آنتي اکسيداني است که به محافظت از سلول ها از جمله سلول هاي مفصلي کمک مي‌کند.

حواستان باشد که به ميزان کافي از اين ويتامين در منوي روزانه تان وجود داشته باشد، به طور منظم از خوراکي هايي مانند، کيوي، پرتقال و ديگر مرکبات بهره ببريد، البته بايد ميزان قابل توجهي از سبزيجات سرشار از ويتامين C مانند فلفل، بروکلي، سيب زميني و ... را در تغذيه تان بگنجانيد.

براي تسکين آرتريت و آرتروز، مراقب وزن تان باشيد

اضافه وزن باعث ايجاد و شدت گرفتن آرتروز مي‌شود، خصوصاً در نواحي زانوها و ران‌ها، زيرا اين مناطق مجبور به تحمل فشار بيشتري هستند.

بنابراين اگر وزن تان مناسب است، مراقب باشيد که بيشتر نشود و اگر اضافه وزن داريد، در جهت کاهش اين اضافه وزن تلاش کنيد.

کفش هاي مناسبي انتخاب کنيد

کف نرم کفش ها، مي‌توانند از شدت ضربه ها بکاهند و از مفاصل مراقبت کنند، پاشنه هاي تخت و مدل‌هاي پوشاننده، به همان ميزان که از پاها محافظت مي‌کنند از زانوها هم محافظت خواهند کرد.

آرتروز، آرتريت: تا جايي که مي‌توانيد تحرک داشته باشيد

آنچه که در پايان بايد خاطر نشان کرد و مورد توجه بسيار زيادي قرار گيرد، اين است که تا جايي که مي‌توانيد تحرک داشته باشيد، يعني در اوقاتي غير از زمان هايي که دچار بحران هاي رماتيسمي مي‌شويد، تکاني به خودتان بدهيد.

هر چه کمتر تحرک داشته باشيد، کمتر مي‌توانيد تحرک داشته باشيد! بايد يک جابه‌جايي و تحرک مناسب براي خود در نظر بگيريد.

به اين منظور بايد، بنابر توانايي‌تان و البته به طور بسيار منظم، فعاليت جسمي داشته باشيد و ورزش کنيد.

پياده روي، ايروبيک، يوگا و... تمام شان ورزش‌هايي هستند که به واسط? آنها مي‌توانيد ساختمان عضلاني بدن و مفاصل تان را حفظ کنيد.

شنا هم در موارد آرتروز، ورزش ايده آلي است، آب به حفظ و تقويت مفاصل تان کمک مي‌کند.



تاريخ : دوشنبه 1391/06/27 | 12:50 PM | نویسنده : محسن آزاد |

تيروئيد يك غده ي كوچك است كه شبيه يك پروانه است و در قسمت تحتاني گردن واقع شده است. به گزارش سيمرغ، كار اين غده اين است كه هورمون ترشح كند.

تيروئيد چيست؟

تيروئيد يك غده ي كوچك است كه شبيه يك پروانه است و در قسمت تحتاني گردن واقع شده است. كار اين غده اين است كه هورمون ترشح كند. هورمونهاي تيروئيد انرژي را به سلولهاي بدن منتقل مي‌كنند.

چه بيماريهايي تيروئيد را تحت تاثير قرار مي‌دهند؟

شايعترين مشكلاتي كه تيروئيد را تحت تاثير مي‌دهند شامل اين موارد هستند:

- كم كاري تيروئيد 
( هايپوتيروئيدي )

- پركاري تيروئيد 
( هايپرتيروئيدي )

- بزرگي غده ي تيروئيد ( گواتر )

- توده هاي تيروئيد

- سرطان تيروئيد

- التهاب تيروئيد ( تيروئيديت )

كم كاري تيروئيد:

وقتي غده ي تيروئيد كمتر از حد طبيعي فعاليت كند، يا از بدو تولد ناقص شكل گرفته باشد، يا به وسيله جراحي كل تيروئيد يا قسمتي از آن برداشته شده باشد، و يا يد كافي در رژيم غذايي موجود نباشد ديگر نمي‌تواند هورمون كافي توليد كند و به اين حالت كم كاري تيروئيد گفته مي‌شود.

يكي از شايعترين علل كم كاري تيروئيد يك بيماري خود ايمني است كه به آن بيماري هاشيموتو گفته مي‌شود.

در اين بيماري به تدريج پادتن‌هايي بر عليه تيروئيد ساخته مي‌شود كه تيروئيد را تخريب مي‌كند و توانايي توليد هورمون را از بين مي‌برد.

علائم كم كاري تيروئيد معمولا در اثر كاهش متابوليسم بدن ايجاد مي‌شود و ممكن است شامل خستگي، افزايش وزن و افسردگي باشد.

علائم كم كاري تيروئيد:

- خستگي و فرسودگي

- كندي حركات و تنبل شدن

- مشكل در تمركز و فعاليتهاي مغزي

- افزايش وزن بدون علت مشخص

- پوست خشك خشن و خارش دار

- خشك شدن، خشن شدن و نازك شدن موها

- احساس سرما مخصوصا در انتهاي دست و پا

- يبوست

- گرفتگي عضلاني

- افزايش تعداد و ميزان خونريزي ماهيانه

- ناباروري و يا سقط جنين

پركاري تيروئيد:

وقتي تيروئيد بيش از اندازه فعاليت كند و هورمون زيادي توليد كند گفته مي‌شود كه فرد مبتلا به پركاري تيروئيد مي‌باشد. شايعترين علت پركاري تيروئيد يك بيماري خود ايمني به نام بيماري گريوز است كه در آن بر عليه تيروئيد پادتن ساخته مي‌شود كه موجب مي‌شود سرعت توليد هورمون افزايش يابد.

علائم پركاري تيروئيد:

- عصبي شدن

- تحريك پذيري

- افزايش تعريق

- نازك شدن پوست

- نازك و شكننده شدن موها

- ضعف عضلاني مخصوصا در بالاي بازو و رانها

- لرزش دستها

- اضطراب و اختلال هراس

- بي‌خوابي

- تپش قلب

- افزايش حركات روده

- كاهش وزن عليرغم افزايش اشتها

- كم شدن تعداد و ميزان خونريزي ماهيانه

بيماري خود ايمني تيروئيد:

بيشتر اختلالات تيروئيد مانند پركاري يا كم كاري تيروئيد مربوط به بيماريهاي خود ايمني است. در بيماري خود ايمني شرايطي ايجاد مي‌شود كه بدن توانايي خود در تشخيص بين بافتهاي بدن با باكتريها، ويروسها و ساير عوامل بيماري‌زا را از دست مي‌دهد.

به همين دليل سيستم ايمني بر عليه اين بافتها پادتن مي‌سازد و اشتباها به اين بافتها حمله مي‌كند. در اين بيماريها پادتني كه عليه تيروئيد ساخته مي‌شود موجب تخريب تدريجي تيروئيد مي‌شود و كم كاري تيروئيد ايجاد مي‌كند و يا موجب مي‌شود تا بيش از حد فعال شود و پركاري تيروئيد ايجاد شود.

گواتر و توده هاي تيروئيد:

برخي اوقات غده ي تيروئيد بزرگ مي‌شود. ممكن است اين حالت در اثر بيماري هاشيموتو، گريوز، يا در اثر كمبود يد يا عدم تعادل هورمونهاي تيروئيد ايجاد شود. به بزرگي تيروئيد گواتر گفته مي‌شود.

ممكن است در برخي موارد توده هاي نرم يا سفت، برجستگي، كيست و يا تومور سرطاني ايجاد 
شود.

درصد كمي ‌از برجستگيها و توده هاي تيروئيدي ممكن است سرطاني باشند. سرطان تيروئيد نادر است ولي ميزان آن رو به افزايش است.

التهاب تيروئيد:

ممكن است غده ي تيروئيد در اثر تاثير باكتريها يا ويروسها ملتهب شود و تيروئيديت ايجاد شود.

درمان:

درمان بيماريهاي تيروئيدي بستگي به نوع بيماري و شدت آن دارد. درمان دارويي در درمان بسياري از بيماران نقش مهمي‌دارند. در كم كاري تيروئيد بسته به علت آن ممكن است هورمون تيروئيد به صورت دارو تجويز شود. در پركاري تيروئيد از روشهاي مختلفي ميزان هورمون زيادي كاهش داده مي‌شود. درمانهايي براي التهاب تيروئيد و بيماريهاي خود ايمني وجود دارند.

براي درمان سرطان تيروئيد معمولا جراحي به كار مي‌رود.

همچنين جراحي در درمان برخي از موارد گواتر يا بزرگ شدن تيروئيد، توده هاي تيروئيدي و در موارد نادري از پركاري تيروئيد به كار مي‌رود.



تاريخ : شنبه 1391/06/25 | 1:23 PM | نویسنده : محسن آزاد |

از نظر پزشکي، دلايل متعددي در افزايش غلظت يا رقت خون موثر هستند که بخشي از آن‌ها ژنتيکي و بخشي ديگر به علت ابتلاي فرد به بيماري‌هاي گوناگون است.به گزارش باشگاه خبرنگاران، افزايش غلظت خون زماني بروز مي‌کند که سطح هموگلوبين و هماتوکريت خون بالا مي‌رود، بنابراين کساني که غلظت خونشان بالاست، در واقع هموگلوبين و هماتوکريت خونشان از افراد عادي بيشتر است.

کاهش هموگلوبين و هماتوکريت خون باعث کم‌خوني مي‌شود که مردم به اشتباه از آن به عنوان «رقت خون» ياد مي‌کنند.علل متفاوتي در بروز کم‌خوني موثر هستند که از مهم‌ترين آن‌ها مي‌توان به دلايل تغذيه‌اي اشاره کرد. مثلاً شايع‌ترين نوع کم‌خوني در تمام دنيا و به خصوص در کشور ما، کم‌خوني فقر آهن است که در زنان و دختران‌مان شيوع دارد.

رعايت الگوي غذايي سالم و مناسب مي‌تواند در بهبود اين مشکل موثر باشد و از آنجا که افزايش گلبول‌هاي قرمز و هموگلوبين خون (غلظت خون) اثر منفي‌اي روي مکانيسم انعقاد خون دارد و مي‌تواند مشکلات جدي را از نظر سلامت براي فرد به وجود بياورد.گياه‌خواري (خام‌خواري) يا نيمه گياه‌خواري بهترين روش مقابله با افزايش غلظت خون محسوب مي‌شود و افراد مبتلا به غلظت خون بايد ميوه و سبزي فراواني همراه وعده‌هاي غذايي و ميان‌وعده‌هايشان مصرف کنند و از خوردن مواد غذايي شيرين، چرب و شور بپرهيزند و کمتر از منابع حيواني (گوشت و تخم‌مرغ) يا کره، خامه و لبنيات استفاده کنند.

برخلاف افراد مبتلا به غلظت خون، افراد کم‌خون بايد انواع گوشت، به خصوص گوشت قرمز را در برنامه غذايي خود بگنجانند و علاوه بر غلات (که منبع خوب آهن هستند) مواد غذايي حاوي ويتامين c مصرف کنند تا جذب آهن بيشتر شود.ميوه‌ها و سبزي‌ها به علت داشتن ويتامين C و فيبرهاي محلول و نامحلول، عمل حفاظتي در مقابل افزايش غلظت خون دارند و به همين علت در افراد گياه‌خوار، نه‌تنها احتمال ابتلا به سرطان روده بزرگ کمتر است بلکه خونشان رقيق‌تر مي‌شود و فشارخون پايين‌تري نسبت به افراد هم سن و سال خود دارند.

افراد مبتلا به غلظت خون بايد به مسئله تشنگي به خصوص در فصل گرما اهميت بيشتري بدهند و مراقب باشند به هيچ‌وجه حالت دهيدراتاسيون يا کم‌آبي در بدنشان اتفاق نيفتد.

بهترين نوشيدني براي اين افراد، آب است بنابراين بايد با کمترين احساس خشکي دهان، مقدار کمي آب بنوشند.

چاقي و اضافه وزن نيز احتمال افزايش غلظت خون را بالا مي‌برد و معمولاً افرادي که دچار غلظت خون بالايي هستند، چاقند. کنترل وزن و رساندن آن به محدوده طبيعي، در بهبود اين مشکل بسيار موثر است و انجام فعاليت‌هاي ورزشي مفرح نيز مي‌تواند به اين افراد کمک کند.

از آنجا که افزايش گلبول‌هاي قرمز و هموگلوبين خون (غلظت خون) اثر منفي‌اي روي مکانيسم انعقاد خون دارد و مي‌تواند مشکلات جدي را از نظر سلامت براي فرد به وجود بياورد، گياه‌خواري (خام‌خواري) يا نيمه گياه‌خواري بهترين روش مقابلهبا افزايش غلظت خون محسوب مي‌شود

اگر فرد به کم‌خوني مبتلا باشد، ابتدا بايد علت اصلي کم‌خوني که مي‌تواند کمبود اسيدفوليک، ويتامين‌هاي B6 و B12 يا روي باشد، مشخص شود و در صورت نياز، با مصرف يک دوره مکمل اين مشکل درمان شود.

برخلاف افراد مبتلا به غلظت خون، افراد کم‌خون بايد انواع گوشت، به خصوص گوشت قرمز را در برنامه غذايي خود بگنجانند و علاوه بر غلات (که منبع خوب آهن هستند) مواد غذايي حاوي ويتامين c مصرف کنند تا جذب آهن بيشتر شود.



تاريخ : جمعه 1391/06/24 | 12:23 PM | نویسنده : محسن آزاد |

در هر سني که باشيد، متورم شدن قوزک ها، سنگيني پاها و درد به عنوان علائم نارسايي عروق تعبير مي‌شوند.

به گزارش سيمرغ، در اين موارد توصيه مي‌شود که بدون معطلي به يک وريد شناس مراجعه کنيد تا جلوي هر گونه بيماري وريدي و عوارض شديد احتمالي آن گرفته شود.

چه افرادي بيشتر در معرض متورم شدن قوزکها، سنگيني پاها، پا درد، واريس و در واقع نارسايي عروق قرار دارند؟

بيماري هاي عروقي: سنگيني پاها، واريس و...

تعداد فرانسوياني که تخمين زده مي‌شود دچار درجاتي از مشکلات عروقي باشند، 18 ميليون نفر است.

اما 4 ميليون از آنها به سراغ درمان نمي‌روند.

چرا؟

اغلب نشانه هاي يک مشکل عروقي مانند برجسته شدن قوزک و سنگيني پاها جدي گرفته نمي‌شوند، و افراد مبتلا فوراً به پزشک مراجعه نمي‌کنند، علت اصلي اين عدم توجه اين است که افراد تحت تأثير يک باور غلط تصور مي‌کنند، افراد تا قبل از رسيدن به سن 50 سالگي به بيماري هاي عروقي مبتلا نمي‌شوند.

خوب است بدانيد که متوسط سن اولين مراجعه به متخصصين براي مشکلات عروقي، 47 سال است، و اين زماني است که بيماري به خوبي جا خوش کرده است.

متأسفانه به خاطر يک باور غلط و بي توجهي، عوارض نارسايي عروق مي‌توانند بسيار شديد باشند، عوارضي همچون درد شديد، ناتواني و حتي مرگ (بر اثر التهاب وريدي، آمبولي ريوي)، در حالي که براي هم? اين موارد درمان هاي مؤثري وجود دارد.

چه کساني در معرض خطر ابتلا به نارسايي عروق قرار دارند؟

هم? ما در برابر احتمال ابتلا به بيماري هاي عروقي يکسان نيستيم...

اگرچه بيماري هاي عروقي در بين زنان بيشتر است و با افزايش سن هم احتمال ابتلا بالاتر مي‌رود، اما در اين ميان وراثت هم نقش بسيار مهمي بازي مي‌کند.

زماني که يکي از دو والدين مبتلا به بيماري عروقي هستند، اگر فرزندشان پسر باشد 25 درصد و اگر دختر باشد، 62درصد احتمال ابتلا به بيماري عروقي را خواهد داشت.

اگر هم پدر و هم مادر مبتلا به واريس باشند، احتمال ابتلاي فرزندشان بيش از 90درصد خواهد بود.

علاوه بر اين، برخي دوره هاي زندگي نيز افزايش احتمال ابتلا را با خود به همراه دارند، مانند دوران قاعدگي، بارداري، دوران فعال زندگي، و افزايش سن.

برخي اقدامات بهداشتي-رژيمي مي‌توانند به پيشگيري يا کاهش پيشرفت بيماري هاي عروقي کمک کنند، مانند:

اجتناب از نشستن يا ايستادن طولاني مدت،

اجتناب از گرما يا قرار گرفتن در معرض نور خورشيد،

پياده روي کردن هاي زياد و طولاني مدت،

اجتناب از ورزش هاي آسيب زننده، و غيره.

در دوران قاعدگي و طي مدت بارداري، خطر ابتلا به بيماري عروقي به علت تغييرات و بهم ريختگي هاي هورموني که از ويژگي هاي اين دوره ها است، افزايش مي‌يابد.

اگر واريس، درد و سنگيني پاها علائم خاص براي بزرگسالان باشند، بقي? علائم مختص کودکان هستند و در آنها بروز پيدا مي‌کنند.

علائمي براي تشخيص بيماري هاي عروقي بين کودکان و بزرگسالان

پدر يا مادرِ مبتلا به بيماري عروقي بايد به دقت مراقب فرزندش باشد تا اگر رفتارهايي را که تداعي کنند? دردهاي فزاينده هستند در او مشاهده کرد، بتواند تا دير نشده او را نزد يک وريد شناس ببرد، برخي از اين علائم:

کودک مدتي طولاني در حالت نشسته يا ايستاده نمي‌ماند.

در ميان انجام فعاليت هايي مانند پياده روي، دو و جست و خيز کردن، فاصله مي‌اندازد، يا مي‌نشيند يا دراز مي‌کشد.

از اين رفتارها به عنوان خستگي پذيري در حال ايستاده تعبير مي‌شود.

به طور مرتب و ناخودآگاه پاهايش را بالا مي‌آورد، اين حرکت واکنشي براي تسکين يافتن سنگيني پاهاست.

براي مطالعه، بازي، انجام تکاليفش و تماشاي تلويزيون، خود به خود، وضعيت درازکش بر روي شکم را انتخاب مي‌کند. به خاطر داشته باشيد که نواحي مبتلا به واريس مي‌توانند قابل رؤيت باشند.

بازهم يادآوري مي‌کنيم که بيماري هاي عروقي مي‌توانند عوارضي را با خود به همراه داشته باشند، فايد? اين عوارض تشخيص علائم و در نهايت مراجعه به پزشک يا وريد شناس است.



تاريخ : چهارشنبه 1391/06/22 | 12:5 PM | نویسنده : محسن آزاد |

بيماري آرتروز يكي از شايع‌ترين مشكلات مفاصل در بين خانم‌هاي و آقايان ايراني است كه البته در اکثر مواقع در سنين بالا بروز مي‌كند. به گزارش سيمرغ، حتما در اطراف خود زنان و مردان زيادي را ديده‌ايد كه از درد زانو شكايت دارند و هنگام بالا رفتن از پله‌ها مدام ناله مي‌كنند.اين بيماران عمدتا آرتروز دارند.

دكتر شهرام صادقي،متخصص طب فيزيكي در رابطه با اين عارضه توضيح مي دهند:

آرتروز چيست و چه بخش‌هايي از بدن را درگير مي‌كند؟

آرتروز يا استئوآرتريت شايع‌ترين بيماري از دسته التهاب مفاصل است.در اين بيماري غضروف مفصل صدمه ديده و كم‌كم از بين مي‌رود.آرتروز ممكن است هر مفصلي را درگير كند اما مفاصل بزرگ كه وزن بدن را تحمل مي‌كنند مثل مفاصل زانو و ران و ستون فقرات بيشتر در معرض ابتلا هستند.

اصلي‌ترين علايم اين بيماري چيست؟

آرتروز علايم زيادي دارد ولي 3 علامت آن شايع‌تر و مشخص‌تر هستند؛اولي خشكي پس از استراحت است،به اين معني كه گاهي اوقات وقتي مفصل به‌مدت طولاني بي‌حركت مانده باشد و بخواهد فعاليت كند درد خواهد داشت.شايد ديده باشيد كه بيماران مبتلا به آرتروز زانو صبح‌ها كه از خواب بيدار مي‌شوند به سختي راه مي‌روند اما بعد از مدتي كم‌كم راه رفتنشان به حالت عادي بازمي‌گردد.خشكي مفاصل بعد از يك دوره طولاني عدم ‌فعاليت بسيار شايع است ولي به ندرت بيشتر از نيم ساعت طول مي‌كشد.دومين علامت كاهش انطاف پذيري است؛به‌همين دليل بيماران مبتلا به آرتروز نمي‌توانند به‌ راحتي مفاصل خود را خم و راست كنند و براي علامت بعدي هم مي‌توان به درد در مفصل اشاره كرد.توصيه مي‌شود كساني كه بيشتر از دو هفته چنين علايمي را در مفاصل خود دارند حتما به پزشك مراجعه كنند.

چه اتفاقي مي‌افتد كه كسي به آرتروز مبتلا مي‌شود؟

علت ايجاد اين بيماري هنوز به ‌طور واضح شناخته نشده است ولي چند عامل وجود دارد كه مي‌تواند زمينه ‌ساز ابتلا به آرتروز باشد،يكي سن بالا است كه اين بيماري معمولا در افراد بالاي 40 سال ديده مي‌شود.مورد دوم جنس،چون آرتروز در خانم‌ها بيشتر از آقايان بروز مي‌كند ولي دليل آن هنوز به‌ درستي مشخص نشده است،مورد بعدي ناهنجاري ‌هاي مادرزادي استخواني و يا صدمه به مفصل است.آرتروز در ورزشكاران حرفه‌اي كه مدام در معرض ضربه خوردن هستند بسيار شايع است مثلا در فوتباليست‌ها.صدمات غير ورزشي مثل تصادفات رانندگي هم زمينه را براي آرتروز مهيا مي‌كند.

آيا چاقي هم در ابتلا به آرتروز تأثير دارد؟

چاقي خطر ابتلا به آرتروز را افزايش مي‌دهد.به ‌طور كلي هر چقدر وزن بالاتر باشد مفاصل بزرگ(مثل زانوها)بايد بار و فشار بيشتري را تحمل كنند و در نتيجه خطر ابتلا به آرتروز در آنها بيشتر مي‌شود. چاقي حتي احتمال بروز آرتروز در دست‌ها را هم افزايش مي‌دهد.

اين بيماري چه عوارضي دارد؟

متأسفانه اين بيماري با گذشت زمان بدتر مي‌شود و هنوز درمان قطعي براي آن يافت نشده است اما با كمك برخي روش‌هاي درماني مي‌توان درد ناشي از اين بيماري را كاهش داده و كيفيت زندگي بيمار را بهبود بخشيد.حدود يك سوم بيماران مبتلا به آرتروز ممكن است دچار ناتواني‌هاي شديدي شوند. گاهي درد و ناراحتي مفصل آنقدر شديد مي‌شود كه بيمار نمي‌تواند از آن مفصل استفاده كند.

به روش‌هايي براي كاهش درد و مشكل بيمار اشاره داشتيد.اين روش‌ها شامل چه مواردي هستند؟

در موارد بسيار شديد آرتروز جراحي تعويض مفصل توصيه مي‌شود اما قبل از جراحي معمولا روش‌هاي مختلفي پيشنهاد مي‌شود كه تا حد امكان كار به جراحي ختم نشود كه يكي از آنها استراحت دادن به مفصل دردناك است.بيمار بايد در هر ساعت دست كم ده دقيقه به مفصل خود استراحت بدهد و سعي كند تاحد امكان فعاليت‌هاي بدني خود را طوري تنظيم كند كه مفصل مبتلا كمتر فعال باشد.روش ديگر ورزش كردن است كه بايد حتما با نظارت و اجازه پزشك انجام شود تا مشكل مفصل را تشديد نكند يا باعث بروز درد جديدي نشود.ورزش‌هاي سبك و مفرح مثل پياده‌روي و شنا بيشتر توصيه مي‌شوند.با ورزش كردن،عضلات اطراف مفاصل تقويت شده و ثبات مفصل افزايش پيدا مي‌كند.البته ورزش كردن نبايد باعث بروز درد در مفصل شود و اگر چنين اتفاقي رخ داد فورا ورزش را متوقف كنيد.در افرادي كه اضافه وزن دارند كم كردن وزن بايد حتما مدنظر قرار گيرد.البته رژيم گرفتن و ورزش كردن براي كاهش وزن بايد تحت نظر پزشك انجام شود.براي كاهش درد ناشي از آرتروز هم مي‌توان از كيسه يخ استفاده كرد.در اغلب موارد پزشك براي بيمار داروهاي ضد‌درد و ضد‌التهاب تجويز مي‌كند كه در كاهش درد مفصل مؤثر است.

روش ‌هاي جراحي براي درمان آرتروز به چه شکلي هستند؟

اين روش‌ها از پاكسازي فضاي مفصلي تا تعويض كامل مفصل متفاوت هستند و جراح بر حسب شدت بيماري از يكي از اين روش‌ها استفاده مي‌كند.بيماران توجه داشته باشند كه جراحي زماني توصيه مي‌شود كه درمان‌هاي ديگري كه به تعدادي از آنها اشاره شد مؤثر واقع نشده باشند و بيمار قادر به انجام فعاليت‌هاي عادي روزمره خود نباشد.

براي بيماران مبتلا به آرتروز چه توصيه‌هايي داريد؟

مهم‌ترين نكته براي بيماران مبتلا به آرتروز به ‌كارگيري روش‌هايي است كه باعث كاهش درد و ناراحتي‌شان شود.مثل تمام بيماري ‌هاي ديگر داشتن يك رژيم غذايي مناسب و سالم مفيد خواهد بود.بيمار بايد به حد كافي مواد مورد نياز بدن خود را از طريق غذا تامين كند چون اگر تغذيه نامناسب باشد بدن هم ضعيف مي‌شود و به تبع آن مقابله با بيماري دشوارتر مي‌شود.

اگر پزشك براي شما داروي ضد درد تجويز كرده حتما سر وقت آن‌ را بخوريد چون اگر درد شروع شود و بعد شما تازه مسكن مصرف كنيد درد ديرتر و سخت‌تر كنترل مي‌شود اما مصرف مرتب و طبق دستور پزشك باعث مي‌شود شدت حملات درد كاهش يابد.سعي كنيد از مفصل بيمار خود كمتر كار بكشيد.مثلا اگر مفاصل انگشتان يك خانم مشكل دارد بهتر است از كيفي استفاده كند كه روي شانه مي‌افتد نه كيفي كه بايد با انگشتان دائما در دست گرفته شود.اگر دست شما مشكل دارد سعي كنيد براي برداشتن اجسام از دست سالم خود بيشتر استفاده كنيد تا فشار كمتري روي مفصل دردناك وارد شود.بيماراني كه در مفصل زانو يا ران دچار مشكل هستند بهتر است در صورت صلاح ديد پزشك از عصا موقع راه ‌رفتن استفاده كنند.

سعي كنيد بدنتان در هنگام راه رفتن يا نشستن،در وضعيت صحيحي قرار داشته باشد.آب درماني،هم به‌عنوان ورزش و هم به‌عنوان عاملي جهت تصحيح وضعيت ايستادن و راه رفتن مي‌تواند به شما كمك كند.پزشكتان شما را درباره وضعيت صحيح و غلط قرارگيري بدن راهنمايي خواهد كرد.



تاريخ : شنبه 1391/06/18 | 12:18 PM | نویسنده : محسن آزاد |

بيش از 200بيماري مشترک بين انسان و حيوان وجود دارد که اين بيماري‌ها هريک به‌نوعي از حيوان به انسان منتقل مي‌شود.

اما از اين تعداد بيماري‌ها، برخي درکشور ما شايع‌تر است. تب‌مالت، تب کنگو، سالک، تب شاليزار، سياه زخم، حيوان گزيدگي، هاري و کيست هيداتيک از مهم‌ترين بيمار‌يي است که درمناطق مختلف کشور هرازگاهي خبرهايي از شيوع و ابتلا ي افراد را به آنها مي‌شنويم؛ به‌طوري که فقط درسال 90، 14هزارو 120نفر به تب مالت، 79نفر به تب کنگو، 137نفر به سياه?زخم، 189نفر به تب شاليزار، 240نفر به کيست هيداتيک و 20هزار و 585نفر به بيماري سالک مبتلا شدند.

به گزارش همشهري آنلاين ؛ علاوه براين، از ابتداي سال تاکنون نيز 52نفر به تب کنگو مبتلا شده‌اند که از اين تعداد هشت مورد فوت کرده‌اند.اين آمار و ارقام نشان مي‌دهد که مردم کشور ما به‌دليل تماس با انواع حيوانات، در معرض خطر ابتلا به اين بيماري‌هاي خطرناک هستند و درصورت عدم پيشگيري و کم‌توجهي متوليان امر سلامت، آمار مبتلايان روزبه‌روز افزايش پيدا مي‌کند و اين امر ممکن است علاوه بر خسارات جاني، سبب افزايش هزينه‌هاي هنگفت بر نظام سلامت کشور شده و از سوي ديگر، ترس، وحشت و بي‌اعتمادي مردم را نيز به‌دنبال داشته باشد. درهرحال، بدون شک پيشگيري، کنترل و مهار بيماري‌هاي مشترک بين انسان و حيوان، از سوي متوليان و سياستگذاران اجرايي کشور مي‌تواند گامي بسيار مثبت در جهت کاهش اين نوع بيماري‌ها باشد.

دکتر محمدرضا شيرزادي، رئيس اداره بيماري‌هاي قابل انتقال بين انسان و حيوان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکي دراين باره به همشهري گفت: آگاهي مردم و آموزش آنها از اهم مواردي است که بايد به آن توجه جدي کرد و در اين زمينه، وزارت بهداشت همواره فعاليت‌هاي لازم را درجهت اطلاع‌رساني مردم با همکاري رسانه‌هاي مختلف انجام داده است.وي افزود: همواره از طريق رسانه‌ها و ساير ابزارهاي اطلاع‌رساني، به مردم اعلام مي‌کنيم که از فراورده‌هاي دامي غيراستاندارد استفاده نکنند. دام حتما در کشتارگاه ذبح شود. اگر فردي که با حيوانات و دام تماس دارد دچار تب و علائم باليني شد، حتما به پزشک مراجعه کند. درهنگام حيوان?گزيدگي بلافاصله بايد به مراکز درماني مراجعه شود چراکه تزريق واکسن و سرم ضروري است.

رئيس اداره بيماري‌هاي قابل انتقال بين انسان و حيوان، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکي، آموزش مردم و رعايت نکات بهداشتي درهنگام ارتباط با حيوان و دام را از مهم‌ترين اقدامات براي کنترل بيماري‌هاي مشترک بين انسان و حيوان ذکرکرد و افزود: دراين راستا نيازمند همکاري‌هاي بين بخشي وزارتخانه‌ها و سازمان‌هاي مختلف نيز هستيم.دکترحسين جعفري، معاون بهداشت و کنترل کيفيت سازمان مديريت ميادين ميوه و تره‌بار شهرداري تهران نيز در اين‌باره گفت: براي مهار و کنترل بيماري‌هاي مشترک بين انسان و حيوان، ابتدا بايد عوامل بروز بيماري را شناخت و سپس به بحث پيشگيري پرداخت چراکه همواره پيشگيري مقدم بر درمان است.

به همين منظور بايد سياست‌هاي خاص براي پيشگيري اتخاذ شود و اين سياست‌ها به‌گونه‌اي باشد که ابتدا مردم بتوانند آنها را بپذيرند و سپس اجراکنند.وي افزود: به اعتقاد من، مهم‌ترين خلأيي که در اين زمينه وجود دارد، ضعف اطلاع‌رساني در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکي و ساير سازمان‌هاي متولي است که در اين زمينه فعاليت مي‌کنند به‌طوري که اين ضعف سبب شده است که مردم نيز مشارکت لازم را نشان ندهند.دکترجعفري گفت: نمي‌توان پذيرفت که بعد از اين همه مدت و باوجود افزايش سطح علمي مردم، هنوز به‌عنوان مثال از تب مالت بگوييم و از مردم درخواست کنيم که شير غيرپاستوريزه مصرف نکنند. بنابراين بايد پذيرفت که در زمينه بحث بيماري‌هاي مشترک بين انسان و حيوان ضعف اطلاع‌رساني وجود دارد و اگر در اين زمينه سرمايه‌گذاري صورت گيرد قطعا موفق خواهيم بود.

پيشگيري از بيماري هاي شايع مشترک انسان و حيوان

کشاورزان در هنگام تماس با آب در شاليزارها براي جلوگيري از ابتلا به تب شاليزار حتما بايد از چکمه بلند استفاده کنند چون آب راکد ممکن است باعث انتقال باکتري به فرد شود. در مناطقي از کشور که بيماري سالک شيوع دارد مردم در هنگام غروب که حداکثر فعاليت پشه خاکي است، بايد از دورکننده‌هاي حشرات و لباس‌هاي پوشيده استفاده کنند. براي پيشگيري از تب کنگو که يک بيماري ويروسي است از ذبح دام به‌صورت غيربهداشتي جلوگيري و از تماس با دام‌هاي بيمار به‌منظور مبتلا نشدن به بيماري سياه?زخم خودداري شود. مردم فقط ماست و شيرپاستوريزه مصرف کنند تا از عوارض تب مالت مصون و درامان باشند.



تاريخ : چهارشنبه 1391/06/15 | 11:3 PM | نویسنده : محسن آزاد |
درحالیکه بیشترین علائم بزرگی پروستات، به علت سرطان نیست، ولی احتمال وجود سرطان را هم باید درنظر گرفت. سرطان پروستات می تواند سبب بزرگی غده پروستات شود. در نتیجه، علائم سرطان پروستات می تواند بسیار شبیه علائم بزرگی غیرسرطانی پروستات باشد

برخی از علائم هشداردهنده احتمالی سرطان پروستات اینها هستند:

▪ احساس مکرر نیاز به ادرار کردن به خصوص در شب.
▪ احساس درد یا سوزش در هنگام ادرار کردن.
▪ اشکال در هنگام شروع و متوقف کردن ادرار یا ادرار ضعیف.
▪ خون در ادرار یا منی.
▪ درد یا سفتی در کمر، لگن یا ران ها.

علائمی ‌که باید جدی‌ گرفته شوند:
• اختلال در شروع کردن ادرار
• جریان ادرار باریک تر از حد طبیعی
• فوریت در دفع مکرر ادرار
• قطره قطره دفع کردن ادرار(در انتهای جریان ادرار)
• ناتوانی در دفع ادرار
• بی اختیاری (ناتوانی در جلوگیری از عبور ادرار)
درصورت بروز این علائم، در اولین فرصت به داکتر خود اطلاع دهید.

در بعضی از مردان، علائم فوق وجود نداشته و یا بصورت خفیف بروز خواهد کرد. به جای آن، ممکن است درد ناحیه ی لگن یا درد استخوانی (ناشی از گسترش سرطان پروستات به استخوان ها) ، اولین علائم اخطاردهنده باشند.

اگر می‌ خواهید علائم هشدار دهنده ی سرطان پروستات را بشناسید، بهتر است با موارد زیر آشنا شوید.
۱- اگر از جمله مردانی هستید که به تازگی دچار ادرار کردن پیاپی می ‌شوید یا به سختی ادرار می‌ کنید و مخصوصا سن شما هم از ۶۰ بالا رفته حتما پروستات خود را زیر نظر یک اورولوژیست بررسی کنید.
۲- بیمار عنوان می‌ کند که جریان ادرارش ضعیف شده و دیگر با فشار نمی ‌تواند ادرار را دفع کند یا عنوان می ‌کند که کالیبر ادرارش کاهش یافته است و ادراری باریک دفع می ‌کند.
۳- بی ‌اختیاری ادرار نیز از جمله علائم هشدار دهنده برای سرطان پروستات است که ‌باید حتما علت آن مشخص شود.
۴- بند آمدن ادرار که خود به عنوان بارزترین علامت تغییرات پروستات است، یعنی بیمار که عموما فردی است مُسن عنوان می‌ کند از چندی پیش ادرارش به سختی دفع می‌ شده و حال یک شب به دنبال یک استرس روحی دچار انسداد ادراری شده و با نگرانی بسیار به پزشک مراجعه و از درد شدید ناشی از بند آمدن ادرار شکایت می‌ کند.
۵- وجود خون در ادرار نیز یکی از علائم هشدار دهنده ی مهم به شمار می ‌رود. گاهی این خون در مایع منی دیده می‌ شود و باید در اسرع وقت بررسی شود.
۶- دردهای مبهم در پایین شکم آقایان اهمیت دارد و ‌باید حتما از جهت پروستات بررسی شود.
۷- ناتوانی‌ های حاد جنسی و درد شدید هنگام مقاربت نیز از علائم هشدار دهنده ی سرطان پروستات است.
۸ـ علائم عمومی سرطان نیز اهمیت زیادی دارند که در برخی اوقات تنها علامت بیماری محسوب می ‌شوند. در این بین ضعف و بی‌ حالی شدید، کاهش اشتها و کاهش وزن شدید به طوری که اطرافیان از آن تعجب کنند، از جمله علائم مهم بروز سرطان محسوب می ‌شود.

در انتها به یاد داشته باشید کسانی که ۲ تا ۳ نفر از بستگان نسبی و نزدیک آنها سرطان پروستات داشته اند ۱۰ برابر بیشتر از سایرین در خطرند.



تاريخ : یکشنبه 1391/06/12 | 12:37 PM | نویسنده : محسن آزاد |
نیمه جلوئی این تیغه غضروفی و نیمه بالایی آن استخوانی است . تیغه بینی در هر طرف توسط مخاط (پوست داخلی بینی ) پوشیده میشود. این مخاط عروق تغذیه کنندۀ تیغ ۀبینی را در بر دارد.خود غضروف فاقد عروق خونی است و سلولهای غضروف بینی از موادی که از عروق خونی مخاط تراوش میشود تغذیه می کنند.

تیغه بینی نیز مثل سایر اجزای بدن تا پایان بلوغ همچنان رشد می کند و بر ابعادش افزوده می شود . چندین مرکز غضروف سازی و استخوان سازی در رشد هماهنگ تیغه بینی موثرند . بدیهی است اگر به هر دلیلی یکی یا چند تا از این مراکز عضروف سازی یا استخوان سازی کمتر و یا بیشتر از حد معمول رشد کنند ، تیغهٌ بینی ممکن است از خط وسط منحرف شده و در ناحیه ای به سمت راست یا چپ انحراف پیدا کند . این کجی معمولاً در قسمت داخلی بینی است و تاثیری بر روی شکل ظاهری بینی نمیگذارد .

وارد آمدن ضربه به بینی تا قبل از کامل شدن بلوغ ، میتواند باعث آسیب دیدن این مراکز غضروف سازی یا استخوان سازی شود . این ضربه ممکن است هنگام تولد نوزاد ، در حین گذر از کانال زایمان به بینی او وارد شود و یا در طول زندگی اتفاق بیفتد . بسته به شکل و محل کجی تیغۀ بینی ،انحراف منجر به تنگی و گرفتگی یک یا هر دو مجرای بینی میشود .

انحراف تیغه بینی کج شدگی یا سایر ناهنجاری های تیغه بینی ، دیواره ای که بینی را از وسط به دو قسمت مساوی تقسیم می کند. تیغه بینی از دو قسمت غضروفی (نزدیک نوک بینی ) و استخوانی (نزدیک پیشانی ) تشکیل شده است .

علایم شایع

▪ کجی واضح بینی
▪ انسداد راه هوای بینی
▪ ترشح بینی
▪ بدون علامت ، در اکثر موارد
● علل
▪ رشد سریع ، به خصوص هنگام بلوغ
▪ ضربه به بینی
▪ جراحی بینی
● عوامل افزایش دهنده خطر
▪ موارد فهرست شده در بالا
● پیشگیری
▪ از وارد آمدن ضربه به بینی پیشگیری کنید. برای ورزش های پر برخورد و دوچرخه سواری از کلاه های محافظ استفاده کنید. هنگام سوار شدن در اتومبیل کمربند ایمنی خود را ببندید.
● عواقب مورد انتظار
▪ معمولاً با جراحی قابل علاج است . اگر علایم برای بیمار مشکل زا نباشد معمولاً جراحی ضرورتی ندارد.
● عوارض احتمالی
▪ خونریزی مکرر بینی
▪ عفونت مکرر بینی یا سینوس ها
● درمان
▪ این وضعیت با مشاهده داخل بینی با استفاد از یک چراغ واسپکولوم بینی تشخیص داده می شود. جراحی برای اصلاح انحراف تیغه بینی (گاهی ). روش های جراحی عبارتند از:
▪ برداشت زیرمخاطی که انسداد را کاهش می دهد.
▪ رینوپلاستی که بدشکلی کالبدشناختی بینی را اصلاح می کند.
▪ سپتوپلاستی که انسداد بینی را کاهش داده و نمای آن را بهبود می بخشد.
● داروها
▪ برای ناراحتی خفیف ، استفاده از داروهای بدون نسخه نظیر ضداحتقان ها برای کاهش ترشحات بینی ممکن است کافی باشد.
▪ آنتی بیوتیک ها برای مقابله با عفونت ، در صورت لزوم تجویز می شود.
▪ هشدار: از مصرف اسپری های بینی غیرنسخه ای خودداری کنید.
● فعالیت
▪ پس از جراحی به تدریج فعالیت های طبیعی خود را از سر گیرید
● رژیم غذایی
▪ رژیم خاصی نیاز نیست .
● در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
▪ اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دارای علایم انحراف تیغه بینی ، به خصوص خونریزی بینی یا عفونت های بینی و سینوس ، بوده و تمایل به اصلاح آن با جراحی داشته باشید

تاريخ : چهارشنبه 1391/06/08 | 12:36 PM | نویسنده : محسن آزاد |

 بدن انسان قادر به ساخت اسید فولیک نبوده و تأمین این ویتامین در بدن وابسته به جذب کافی و مداوم  آن از طریق مکملهای غذایی روزانه می باشد.

خصوصاً افراد مسن، ورزشکاران و خانمها در دوران بارداری و شیردهی، نیاز بیشتری به مصرف اسید فولیک دارند. اسید فولیک در واکنشهای متابولیکی زیادی در بدن انسان نقش داشته و برای عملکرد آن ضروری می باشد.

مصرف اسید فولیک، بویژه  در شروع بارداری بسیاراساسی است، زیرا اسید فولیک در تکامل جنین نقش ایفا می کند. کپسولهای اسید فولیک یوروویتال مقادیر مورد نیاز اسید فولیک در بدن را تامین می کنند.

مصرف اسید فولیک به خصوص برای زنانی که قصد باردار شدن دارند، یا باردار هستند، اهمیت دارد.

این ویتامین به پیشگیری از نقایص هنگام تولد در مغز و نخاع نوزاد کمک می‌کند.

اسید فولیک در عین حال برای مردان و زنان در هر سنی سودمند است. برخی تحقیقات نشان داده‌اند که این ویتامین ممکن است از بروز :

- حمله قلبی

- سکته مغزی

- برخی از سرطان ‌ها

- بیماری آلزایمر

پیشگیری کند.

در مورد مقدار مناسب دریافت اسیدفولیک برای خودتان با پزشک مشورت کنید.

دستورالعمل کلی در مورد دریافت اسید فولیک در زنان به این صورت است:

* زنانی که می‌خواهند باردار شوند، باید روزانه ۴۰۰ میکروگرم اسیدفولیک دریافت کنند.

* زنان باردار روزانه به ۶۰۰ میکروگرم اسید فولیک نیاز دارند.

* زنانی که  بچه شیر می‌دهند ، روزانه به ۵۰۰ میکروگرم اسید فولیک نیاز دارند.

* زنانی که قبلا نوزادی دچار نقایص عصبی هنگام تولد مانند اسپینا بیفیدا (بیرون‌زدگی نخاع از مهره‌ها) یا آنسفالی (نداشتن مغز) داشته‌اند و می‌خواهند دوباره باردار شوند، باید با پزشک خود مشورت کنند.

این زنان ممکن است روزانه به ۴۰۰۰ میکروگرم اسیدفولیک نیاز داشته باشند.



تاريخ : شنبه 1391/06/04 | 2:1 PM | نویسنده : محسن آزاد |
هرگاه تعادل بین اسید معده و سد دفاعی مخاط معده برهم می‌خورد، زخم معده ایجاد می‌شود.یکی از مهم‌ترین نشانه‌های زخم اثنی‌عشر، درد هنگام گرسنگی است.در زخم اثنی‌عشر، درد هنگام گرسنگی ایجاد می‌شود در حالی که در زخم معده، درد بعد از خوردن غذا پیش می‌آید .

ده درصد افراد جامعه در طول عمر خود حداقل یکبار به به زخم معده یا اثنی عشر مبتلا می شوند. علت زخم اثنی عشر یکی از سه مورد زیر است:
۱) هلیوکوباکتربیلوری
۲) داروهای ضد التهابی غیر استروئید.
۳) استرس
البته در موارد نادر بعلت افزایش ترشح هورمون گاسترین به داخل خون نیز، زخم اثنی عشر بوجود می آید. در حالت طبیعی این هورمون از مخاط معده ترشح شده و وارد خون شده و موجب ترشح اسید معده می شود. بعضی از تومورهای سرطانی لوزوالمعده هورمون گاسترین ترشح می کنند و با این کار سبب ایجاد زخم اثنی عشر می شوند.

میکروب هلیکوباکتر پیلوری علاوه بر ایجاد زخم در پیدایش سرطان و لنفوم معده نیز نقش دارد.

علاوه بر میکروب هیلکوباکتر عوامل دیگری نیز به طور همزمان یا مجزا در پیدایش زخم پپتیک نقش دارند از جمله:

۱٫ استرس و شرایط بحرانی نظیر نارسایی حاد قلب – ریه – کبد و کلیه – عفونت منتشر خون – شوک یا افت بسیار شدید فشارخون – سوختگی – بستری شدن در بخش آی.سی.یو – اعمال جراحی بزرگ… زخم ناشی از استرس معمولا متعدد و سطحی است و منجر به خون ریزی گوارشی می‌شود. با رفع شرایط استرس و بحران، زخم نیز خودبخود ترمیم می‌یابد. این زخم‌ها حالت مزمن و عودکننده ندارند.

۲٫ مسکن‌های ضد التهاب غیر استروئیدی نظیر آسپرین، اینومتاسین، بروفن.

۳٫ یک بیماری بدخیم تولید کننده اسید بسیار در معده به نام بیماری زولینجر – الیسون.

۴٫ مصرف سیگار هم به عنوان زمینه‌ساز ایجاد زخم و هم به عنوان مانع بهبود مناسب زخم و هم به عنوان عامل عودهای مکرر آن شناخته شده است.

۵٫ عوامل ارثی و خانوادگی نیز تا حدی در پیدایش زخم نقش دارد.

۶٫ در یکسری از بیماری‌های مزمن نیز احتمال بیشتر پیدایش زخم مطرح است مانند: نارسایی مزمن ریه، نارسایی مزمن کلیه، نارسایی مزمن کبد، ورم مزمن لوزالمعده، سنگ کلیه.

دانش موجود نشان می‌دهد که نقش اصلی در پیدایش زخم پپتیک به عهده میکروب هلیکوباکتر است و برای اجرای این نقش، اسید و پپسین معده ضروری است. برای پیدایش زخم لازم است تعادل بین عوامل دفاعی و حفاظت کننده از مخاط معده و اثنی‌عشر از یک‌سو و عوامل تخریبی و تهاجمی بهم بخورد.

زخم پپتیک زمانی به‌وجود می‌آید که عوامل دفاعی ضعیف‌تر از عوامل تهاجمی شوند و نتوانند مخاط معده و اثنی‌عشر را در مقابل نفوذ و آسیب عوامل تهاجمی و تخریبی حفظ کنند.

● علائم زخم اثنی عشر چیست؟
از هر پنجاه نفر در جامعه یک نفر زخم اثنی عشر دارد. تعدادی از مبتلایان به زخم اثنی عشر هیچ علامتی ندارند و از بیماری خود بی خبرند و در صد مبتلایان به زخم معده بدون علامت بیشترند.
بیشتر بیماران مبتلا به زخم اثنی عشر از درد و سوزش قسمت بالای شکم (بین ناف و قفسه صدری) رنج می برند. این درد با غذا خوردن بهتر یا بدتر می شود. گاهی احساس پری بالای شکم و نفخ بعد از غذا وجود دارد. گاهی بیمار تهوع دارد. بعضی بیماران مبتلا به زخم اثنی عشر نیمه شب به علت درد سر دل از خواب بیدار می شوند. از روی علائم نمی توان زخم معده را از زخم اثنی عشر تشخیص داد.
زخم معده یا اثنی عشر را چگونه تشخیص می دهند؟
شرح حال بیمار پزشک را مشکوک به زخم می کند و برای اثبات تشخیص بهترین راه اندوسکوپی است. در مواردی که اندوسکوپی در دسترس نباشد یا اینکه بیمار حاضر به اندوسکوپی نیست گرفتن عکس رنگی از معده کمک می کند. با آزمایش خون نمی توان زخم پتپیک را تشخیص داد.
● آیا زخم اثنی عشر قابل معالجه است؟
امروزه زخم اثنی عشر و زخم معده، هر دو درمان پذیرند. برای معالجه ایندو بیماری از داروهای مهار کننده ترشح اسید معده مانند سایمتدین، رانی تیدین، فاموتیدین و یا امپرازول استفاده می کنند. دوره درمان زخم اثنی عشر حدود یک ماه و برای زخم معده این مدت حدود ۵/۱ تا دو ماه است.از آنجائیکه عامل بسیاری از زخمهای اثنی عشر میکروب هلیوکوباکتر پیلوری است، لذا امروزه تجویز آنتی بیوتیکهای مناسب برای از بین بردن این باکتری یکی از ارکان اصلی درمان زخم اثنی عشر و معده است.برای ریشه کن کردن هلیکوباکترپیلوری از معده بیمار معمولا چندین نوع آنتی بیوتیک همراه با قرصهای بیسموت به مدت دو هفته تجویز می شود.
● عوارض زخم اثنی عشر و زخم معده چیست؟
شایعترین عارضه خونریزی است که بصورت مدفوع سیاه قیری (ملنا) همراه یا بدون استفراغ خونی (قهوه ای) رنگ تظاهر می کند. ازعوارض زخم اثنی عشر تنگی دهانه خروجی معده را می توان نام برد.
از عوارض دیگر گستردگی و نفوذ زخم به لوزالمعده است که بصورت تشدید درد و عدم پپاسخ درد با تجویز داروهای معمولی تظاهر می کند.
گاهی زخم معده و اثنی عشر جدار دستگاه گوارش را سوراخ می کند و بیمار ناگهان احساس درد بسیار شدیدی می کند و شکم او صفت می شود. این یک اورژانس جراحی است و در اسرع وقت بیمار باید عمل جراحی شود تا از مرگ نجات یابد.
● در چه مواردی بیمار مبتلا به زخم پپتیک را عمل جراحی می کنند؟
▪ سوراخ شدن زخم
▪ خونریزی شدید و تکرار شونده
▪ تنگی دهانه خروجی معده
در موارد سوراخ شدن زخم پتپیک، اندوسکوپی ممنوع است ولی در موارد دیگر حتما قبل از عمل جراحی اندوسکوپی و آزمایشهای خون از نظر گاسترین ضروری است.
● برای پیشگیری از ابتلا به زخم پتپیک چه باید کرد؟
از مصرف خودسرانه آسپرین و داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی خودداری کنید.
در مواردی که پزشک این داروها را تجویز کرده، حتما آنها را پس از غذا و به اصطلاح با معده پر مصرف کنید.
با رعایت موازین بهداشت خورا کیها و نوشیدنیها احتمال ابتلا به باکتری هلیکوباکترپیلوری کمتر خواهد شد.
زخم اثنی عشر و زخم معده واکسن ندارد و یک بار ابتلا به آنها ایجاد مصونیت نمی کند و لذا یک فرد ممکن است چندین بار در طول زندگی دچار زخم پتپیک شود.
● رژیم غذایی مناسب برای زخم پتپیک چیست؟
رژیم خاصی برای بیماران مبتلا به زخم پتپیک وجود ندارد. همه افراد بهتر است ترشی و فلفل تند مصرف نکنند. مشروبات الکلی برای همه افراد زیان آور است. بیمار مبتلا به زخم پتپیک چنانچه از غذای خاصی احساس ناراحتی کند بهتر است آن ماده غذایی را مصرف نکند. مصرف سالاد و میوه هم بلا مانع است. در گذشته رژیمهای سخت و شیر برای این بیماران توصیه می شد که امروزه این کار مردود است. نوشیدن شیر زیاد ممکن است آسیب کلیوی و سنگ کلیه ایجاد نماید و توصیه نمی شود ولی مصرف شیر به مقدار معمولی اشکال ندارد. سیگار برای همه افراد جامعه زیان آور است و بیماران مبتلا به زخم پتپیک حتما سیگار را ترک کنند

تاريخ : شنبه 1391/06/04 | 12:29 PM | نویسنده : محسن آزاد |

ميگرن سردرد شديد و بي‌تاب‌کننده‌اي است که باعث تهوع، سرگيجه و حساسيت به نور و برخي صداها مي‌شود.

سازمان جهاني بهداشت (WHO) ميگرن را در رده يکي از ناتوان‌کننده‌ترين بيماري‌هاي انساني قرار مي‌دهد.

به گزارش همشهري آنلاين، حدود چهار درصد کودکان پيش از بلوغ ميگرن دارند. پس از بلوغ اين ميزان تا 6 درصد در مردان و 18 درصد در ميان زنان افزايش مي يابد و بعد به تدريج تا 40 سالگي شيوع ميگرن کاهش مي‌يابد.

ميزان بالاتر شيوع ميگرن در ميان زنان با نوسانات ميزان هورمون جنسي زنانه يا استروژن ارتباط داده شده است؛ کاهش ميزان استروژن در پيش از قاعدگي ماهانه باعث تحريک بروز "ميگرن قاعدگي" مي‌شود، که نسبت به اشکال ديگر ميگرن شديدتر و طولاني‌مدت‌تر است. اين نوع ميگرن معمولا در بارداري که سطح استروژن بالاست فروکش مي‌کند و با يائسگي و پايان نوسانات هورموني پايان مي‌پذيرد.

در برخي از مبتلايان ميگرن آنقدر شديد است که باعث مي‌شود موقتا کارکرد اين افراد در محل کار يا خانه مختل شود.

ميگرن عارضه‌اي بيشتر از سردرد صرف است. درد ضربان‌دار ميگرن که معمولا در يک طرف سر بروز مي‌کند اغلب با تهوع، استفراغ و حساسيت شديد به نور همراه است و فرد احساس يک ناخوشي عمومي مي‌کند.

برخي افراد پيش از شروع سردرد ميگرني علائمي بينايي، حسي يا حرکتي به مدتي کمتر از يک ساعت تجربه مي‌کنند که به آن "اورا" مي‌گويند. اين علائم شامل ديدن جرقه‌هاي نوراني، بي‌حسي در دست، سرگيجه و ناتواني در سخن گفتن است. به اين نوع ميگرن، ميگرن "کلاسيک" مي‌گويند. شکل شايع‌تر ميگرن - ميگرن عادي- اورا ندارد.

شواهد فزاينده حاکي‌از آن است که تقريبا تمام موارد سردردهايي که به سينوس‌ها نسبت داده مي‌شوند، در واقع سردردهاي ميگرني هستند؛ در نتيجه مصرف داروهاي ضداحتقان(پرخوني مخاط) يا آنتي‌بيوتيک‌ها اين سردردها را تسکين نمي‌بخشد.

خوشبختانه در حال حاضر داروهاي بسياري در دست است که يا از حمله ميگرن جلوگيري مي‌کنند يا باعث فروکش‌کردن سردرد آغاز‌شده مي‌شوند.

بررسي‌ها نشان مي‌دهد که تنها نيمي از مبتلايان به ميگرن "کلاسيک" از منافع داروهاي جديد بهره مي‌برند. اگر تعداد افرادي که سردرد خود را به عارضه سينوس‌هايشان نسبت مي دهند به افراد قبلي اضافه کنيم، تعداد افراد دچار ميگرن که درمان مناسب دريافت نمي‌کنند به دو برابر مي رسد.

عوارض ميگرن

مبتلايان به ميگرن ممکن است دچار گرفتگي بيني، تاري ديد، اسهال، دردهاي چنگه‌اي شکم، احساس غيرطبيعي گرما يا سرما، اضطراب، افسردگي، تحريک‌پذيري و ناتواني در تمرکز شوند.اغلب مبتلايان به شکل شديد بيماري بدون درمان نمي‌توانند حتي از عهده انجام ساده‌ترين کارها برآيند و بايد به تختخواب پناه ببرند تا حمله سردرد پايان يابد.

پس از حمله هم مبتلايان اغلب احساس خستگي، تحريک‌پذيري، بيقراري يا افسردگي مي‌کنند، هرچند که برخي‌ها هم احساس سرزندگي و پرانرژي بودن غير معمولي مي‌کنند.

علت ميگرن

گرچه مدتها اعتقاد براين بود که ميگرن يک سردرد عروقي اوليه است که نتيجه انقباض و بعد گشادشدن عروق‌خوني در سر است، در حال حاضر آن را ناشي از تغييرات عصبي در مغز و آزادي مواد پپتيدي عصبي-التهابي مي‌دانند که به نوبه خود باعث انقباض عروقي مي‌شوند. سردرد اغلب قبل از اينکه رگ‌ها گشاد شوند شروع مي‌شود. اين پپتيد‌هاي التهابي رشته‌هاي عصبي را حساس مي‌کنند و در نتيجه آنها به تحريکات معمول مانند ضربان نبض عروق واکنش نشان مي‌دهند و باعث درد ميگرني مي‌شوند.

پيشگيري از ميگرن

مبتلايان به ميگرن مدت‌هاست که به اجتناب از خوردن غذاهايي مانند شکلات و پنير کهنه توصيه مي‌شدند. اما شواهد علمي چنداني در حمايت از اين توصيه‌هاي غذايي وجود ندارد. علل شايع‌تر آغاز حمله ميگرن شامل استرس(مثبت يا منفي)،تغييرات آب و هوايي ، خستگي و اختلالات خواب و نيز مصرف بيش از حد داروهاي مسکن مي شود.

براي اين که عوامل محرک سردرد در شما تعيين شود، تقويمي از وقايع روزنه را نگهداريد، و در آن غذاهايي را که مي خوريد يا وقايعي که پيش از شروع سردرد رخ مي‌دهد را ثبت کنيد. اگر زني در سنين بچه‌دار شدن هستيد،مراحل پريود ماهانه‌تان را ثبت کنيد. اگر لازم بود براي تعيين غذاهايي که حمله سردرد شمار را بوجود مي‌آورند، يک رژيم غذايي حذفي را دنبال کنيد، به اين معنا که غذاهاي گوناگون را ناگهان قطع کنيد و سپس يکي يکي آنها را به رژيم غذايي‌تان اضافه کنيد و تاثير آنها را بر سردرد خود بسنجيد.

درمان

داروهاي مختلفي براي پيشگيري و درمان ميگرن وجود دارند. در صورت عدم تاثير هر کدام آنها داروي ديگر امتحان مي‌شود. اگر گاهگاه حمله ميگرن داريد، استفاده از يک دارو از گروه تريپتان‌ها در شروع سردرد معمولا سردرد را خاموش مي‌کند يا شدت و مدت آن را کاهش مي دهد.

در موارد حملات مکرر ميگرن بهتر است از داروهاي پيشگيري کننده به همراه داروهاي تسکين‌دهنده مانند استامينوفن، آسپيرين، تريپتان‌ها يا مسکن‌هاي شبه‌افيوني مانند کدئين در صورت بروز حمله استفاده کنيد.

از جمله موثرترين داروهاي پيشگيري ‌کننده داروهاي ضدافسردگي سه حلقه‌اي، مسدودکننده‌هاي گيرنده بتا مانند پروپرانولول و داروهاي ضد صرع مانند گاباپنتين هستند. برخي از افراد از تکنيک‌هاي آرامش عضلاني، بازخورد زيستي، و مديريت استرس سود مي‌برند. بررسي‌ها تاثير مفيد مکمل‌هاي ريبوفلاوين، يک از ويتامين‌هاي گروه B ،(چهارصد ميلي‌گرم در روز) را در کاهش حملات ميگرن نشان داده‌است.

شايد مهمترين چيز در خلاصي‌يافتن از ميگرن مراجعه به پزشک باتجربه در تشخيص و درمان ميگرن است.بسياري از بيماران راه را عوضي مي‌روند و گاهي با مصرف بيش از حد داروهايي که بدون نسخه قابل تهيه است ميگرن خود را بدتر مي‌کنند.

برخي ديگر هم پس از مراجعه به يک پزشک و نتيجه نگرفتن فکر مي کنند که بيماري آنها قابل درمان نيست.



تاريخ : جمعه 1391/06/03 | 10:42 AM | نویسنده : محسن آزاد |

تنبلي چشم (Amblyopia) که در حدود 3درصد از افراد ديده مي شود زماني رخ مي‌دهد که چشم در دوره کودکي ديد طبيعي پيدا نکند.اين اختلال که معمولا در يک چشم ديده مي شود بدليل اختلال ديد چشم تنبل بر اثر عوامل مختلف نظير عيوب انکساري (دوربيني، نزديک بيني، يا آستيگماتيسم)، انحراف چشم (لوچي يا استرابيسم)، و يا عدم شفافيت مسير بينايي (ناشي از عواملي نظير آب مرواريد، کدورت قرنيه، و يا افتادگي پلک) رخ مي دهد.

به گزارش همشهري آنلاين، عدم وضوح تصوير در چشم بيمار و بهتر بودن تصوير ايجاد شده در چشم سالم سبب مي شود تا مغز بين دو چشم، چشم سالم را براي ديدن انتخاب کند و در واقع مسير ارسال تصوير از چشم بيمار به مغز را مسدود و يا اصطلاحاً ديد چشم بيمار را "خاموش" کند.

علائم تنبلي چشم

تنبلي چشم معمولاً در زير 6 سال ايجاد شده و اغلب توسط والدين، معلمان، و يا پزشک کشف مي شود. در سنيني که کودک قادر به بيان مشکلات خود مي باشد ممکن است از ضعف بينايي، خستگي چشم و يا سردرد شکايت داشته باشد.اما در اغلب موارد کودک شکايتي ندارد و ممکن است علايم بيماري هاي مسبب تنبلي چشم نظير انحراف چشم و کدورت هاي مسير بينايي مثل آب مرواريد و کدورت قرنيه منجر به تشخيص شوند.هنگامي که تنبلي چشم ناشي از عيوب انکساري باشد تشخيص آن مشکل است زيرا کودکان به راحتي توسط چشم ديگر مي بينند و کمبود ديد در چشم بيمار را جبران مي کنند.

به همين دليل والدين و معلمان بايد به وضعيت ديد کودکان توجه ويژه اي داشته باشند.

درمان تنبلي چشم

تنبلي چشم در صورتيکه در زمان مناسب تشخيص داده شود، به راحتي قابل درمان است.درمان تنبلي چشم معمولاً بصورت بستن چشم سالم و وادار کردن مغز به ديدن با چشم تنبل است. اين درمان ممکن است هفته ها و يا حتي ماه ها طول بکشد، البته چشم سالم بايد به تناوب باز شود.در مواردي که تنبلي ناشي از عيوب انکساري است تجويز عينک يا لنز سبب وضوح تصوير در چشم معيوب و درمان تنبلي خواهد شد. مواردي نيز که تنبلي ناشي از انحراف چشم است با جراحي و اصلاح انحراف قابل درمان است.نکته اي که بايد به آن توجه داشت اين است که تکامل دستگاه بينايي تا 8 تا 10 سالگي صورت مي گيرد و درمان تنبلي چشم بعد از اين سنين بسيار بعيد است.بنابراين در صورتيکه چشم تنبل در سنين پايين درمان نشود بعد از سن 10 سالگي در اکثر موارد هيچ درماني نخواهد داشت و ممکن است منجر به از دست رفتن شديد ديد در يک چشم شود. براي جلوگيري از تنبلي چشم، کودک بايد بعد از تولد در زايشگاه توسط متخصص کودکان و در 3 تا 4 ماهگي و 2 تا 3 سالگي توسط چشم پزشک معاينه شود.



تاريخ : چهارشنبه 1391/06/01 | 10:28 PM | نویسنده : محسن آزاد |

عفونت معده عارضه ای آزاردهنده است، چون بعضی وقت ها میزان عفونت به اندازه ای بالا می رود که زندگی را مختل می کند. این عارضه حتی خواب راحت شبانه را هم از بیمار می گیرد و گاه و بیگاه از رختخواب بلندش می کند به خصوص اگر این بیمار، به بهداشت فردی اش اهمیت ندهد.


عفونت معده

گاهی وقت ها به خودت می آیی و می بینی به علتی که نمی دانی، دردی بسیار شدید معده ات را احاطه کرده و خواب و خوراکت را گرفته است. درد خیلی زیاد است و سوزش هم چاشنی آن می شود، حالت تهوع هم داری و نفخ شدید آزارت می دهد. با مراجعه به پزشک می فهمی که عفونت معده داری.

 

علت عفونت معده

هلیکوباکترپیلوری، عامل ایجادکننده عفونت و زخم معده و زخم های گوارشی است.

همچنین پژوهش ها نشان داده‌اند که این باکتری با برخی تومورهای دستگاه گوارش نیز در ارتباط است.

ضعف بهداشت فردی و اجتماعی در کشورهای در حال توسعه، عامل اصلی شیوع بالای عفونت معده است.

 

علائم عفونت معده

درد و سوزش سر دل، نفخ همراه با درد، سیری زودرس همراه با نفخ و وضعیتی که بیمار را از خواب بلند می کند از جمله علائم آن می باشد.

 

تشخیص عفونت معده

یکی از روش های متداول تشخیصی استفاده از آزمایش خون است، به طوری که پزشک در نتایج آزمایش به دنبال آنتی بادی ها می گردد. به این معنا که اگر در خون فرد آنتی بادی مشاهده شود، نشانه وجود عفونت هلیکوباکتر پیلوری است.

 

همچنین در روش دیگر از دستگاه آندوسکوپ استفاده می شود و چنانچه نتیجه نمونه برداری مثبت باشد به معنی وجود عفونت در معده است.

 

تست تنفسی نیز از روش های تشخیصی مورد استفاده است، به طوری که به بیمار ماده ای خورانده می شود و اگر عفونتی در معده باشد آن ماده واکنش نشان می دهد و به صورت گاز از ریه متصاعد می شود.

 

اندازه گیری آنتی ژن در مدفوع و نمونه برداری از معده به روش آندوسکوپی و فرستادن آن به آزمایشگاه پاتولوژی و رنگ آمیزی نمونه نیز از روش های تشخیصی مورد استفاده به شمار می روند.

روش درمان عفونت معده، سه دارویی و جدیدتر چهار دارویی است و حداکثر دو هفته است که در نود درصد موارد میکروب از بین می رود و ممکن است که ده درصد میکروب از بین نرود که می گوییم میکروب به درمان مقاوم شده است

راه های انتقال عفونت معده

ارتقای سطح بهداشت فردی از عوامل پیشگیری کننده در این بیماری است.

انتقال این بیماری از طریق فرد به فرد است، یعنی یا از راه دهانی دهانی یا مدفوعی دهانی. به این معنی که اگر فردی با فرد مبتلا به این عفونت، روبوسی کرده یا با او هم غذا شود یا حتی با او دست بدهد و به نوعی با بزاق او تماس پیدا کند، به این بیماری مبتلا می شود.

 

درمان عفونت معده

روش های های درمانی عفونت معده بیش از 20 نوع و ترکیبی از داروهاست، چرا که هلیکوباکتر به یک دارو مقاوم است، اما روش متداول برای درمان این بیماری روش های سه یا چهار دارویی است که داروهایی چون امپرازول، آموکسی سیلین، مترونیدازول، بیسموت، فورازولیدون و کلاریترومایسین را شامل می شود.

 

طول درمان این بیماری 10 تا 14 روز طول می کشد و درصد ریشه کنی آن 80 تا 90 درصد است، ولی حتی آنهایی که درمان می شوند نیز با احتمال عود 2 درصد روبرو هستند. به همین جهت لازم است پس از تکمیل دوره درمان دارویی، بیمار تست تنفسی داشته باشد.

 

درمان به موقع عفونت معده از ابتلای به سرطان معده جلوگیری می کند

پژوهشگران اعلام کردند که درمان به موقع و مناسب عفونت ناشی از میکروب هلیکوباکترپیلوری می‌تواند آسیب‌های وارده به معده را که در برخی موارد به سرطان منجر می‌شود، بهبود بخشد.

به گفته پژوهشگران، این یافته‌ها مهم است، چرا که سرطان معده دومین عامل مهم مرگ و میرهای ناشی از سرطان در جهان است و تقریبا نیمی از جمعیت جهان به این میکروب آلوده هستند.

سرطان‌ معده‌، رشد بدون‌ کنترل‌ سلول‌های‌ بدخیم‌ در معده‌ است که افراد بالای 40 سال را مبتلا می‌کند و شیوع‌ آن‌ در مردان دو برابر زنان‌ است

تاريخ : دوشنبه 1391/05/30 | 3:28 PM | نویسنده : محسن آزاد |

بدن انسان دستگاهي شگفت‌انگيز است و هر چند وقت يكبار علائم و نشانه‌هايي در بدن ايجاد مي‌شود تا به شما مساله‌اي گوشزد كند، اعضاي بدن سخت در تلاش هستند تا شما بتوانيد به حياتتان ادامه دهيد.

به گزارش جام جم آنلاين، سروصداي معده نيز يكي از اين علائم است. در حقيقت سروصدايي كه گاهي بدون دليل مشخص در معده ايجاد مي‌شود، مي‌تواند حرف‌هاي زيادي براي گفتن داشته باشد.

اگرچه ممكن است اسامي مختلفي براي چنين تغييراتي كه در معده ايجاد مي‌شود به كار برده شود و تعابير مختلفي براي آن وجود داشته باشد اما همه افراد ‌گاهي با اين مشكل مواجه مي‌شوند.

اين صدا بيشتر شبيه به جوشيدن مايعي داخل يك ظرف است. نخستين سوالي كه ممكن است برايتان پيش بيايد، اين است كه چرا چنين صدايي در معده ايجاد مي‌شود؟ و دوم اين‌كه چرا وقتي در يك مكان آرام و بي‌سروصدا هستيد، چنين سروصدايي در معده‌تان به راه مي‌افتد؟ حقيقت اين است كه هيچ زمان‌بندي‌اي در معده وجود ندارد و معده شما به عمد سروصدا راه نمي‌اندازد، بلكه يك استدلال منطقي براي آن وجود دارد.

گاهي معده احساس مي‌كند بايد شنيده شده و مورد توجه قرار گيرد. علت اصلي سروصدايي كه در شكمتان احساس مي‌كنيد، معده و روده كوچك است.

دستگاه گوارش لوله‌اي بلند است كه از دهان آغاز شده و به انتهاي روده ختم مي‌شود. در مسير لوله گوارش، اعضا و اندام‌هايي قرار دارند كه هر يك از آنها در هضم و گوارش مواد غذايي در بدن نقش مهمي را ايفا مي‌كنند. حركات دودي شكل، غذا را در مسير دستگاه گوارش حركت مي‌دهد. اين حركات مواد غذايي، مايعات و شيره گوارشي را با هم مخلوط كرده و تركيب چسبناكي ايجاد مي‌كند.

سروصداي ايجاد شده در معده نيز نتيجه همين تغيير و تحولات است. وقتي مواد غذايي داخل معده به هم برخورد كرده و به ذراتي كه براحتي قابل جذب باشند تقسيم مي‌شوند، بسته‌هايي از هوا و گازهاي موجود در معده نيز تحت فشار قرار مي‌گيرند و در نتيجه صداهايي ايجاد مي‌شود كه آنها را مي‌شنويم.

براي ايجاد اين سروصداها زمان مشخصي وجود ندارد، اما زماني كه معده خالي باشد اين صداها محسوس‌تر است.

دو ساعت پس از خوردن غذا معده خالي مي‌شود و در اين زمان هورمون‌هايي توليد مي‌شود كه عصب‌هاي معده را تحريك مي‌كند تا پيغامي را به مغز مخابره كنند.

مغز در واكنش به پيام‌هاي دريافتي، حركات دودي شكل معده را راه‌اندازي مي‌كند. با آغاز اين حركات در معده، هر گونه ماده غذايي باقي مانده در معده هضم مي‌شود و ارتعاشات ايجاد شده داخل معده خالي موجب احساس گرسنگي مي‌شود



تاريخ : یکشنبه 1391/05/29 | 12:40 PM | نویسنده : محسن آزاد |

  ریفلاکس یا ترش کردن معده، در حقیقت، برگشت محتویات معده به مری است که معمولا نیم تا ۲ساعت پس از خوردن غذا اتفاق می‌افتد. این، تعریفی است که دکتر سید سعید حسینی، متخصص تغذیه و رژیم درمانی، از این عارضه ارایه می‌دهد. عاملی که سبب سوزش مری می‌شود، اسید معده و هورمون پپسین است: «این هورمون به مخاط مری آسیب میرساند و در صورت تداوم به ضعف شدیدی در این منطقه منجر می گردد که در درازمدت ممکن است به بدخیمی منجر شود.

علامت بارز این ناراحتی، سوزش سردل یا احساس درد همراه با سوزش زیر جناغ سینه است اما گاهی ریفلاکس با بیماری‌های دیگری مثل ناراحتی قلبی و تنفسی اشتباه گرفته می‌شو. برخی از بیماران با احساس درد قلبی مراجعه می‌کنند و نمی‌دانند مشکل اصلی‌شان  از معده وریفلاکس است.

این ناراحتی در موارد خیلی شدید علایم اختلال تنفسی به وجود می‌آورد. برخی از افراد که مدت‌ها به عنوان بیماران مبتلا به آسم و برونشیت تحت درمان بوده‌اند، در حقیقت ریفلاکس معده داشته‌اند. اینها به احتمال زیاد پس از غذا می‌خوابیده‌اند و محتویات معده‌شان وارد مری می‌شده است و سپس از راه حلق به ریه می‌‌رسیده و مشکلات تنفسی را ایجاد می‌کرده است اما به جای مراجعه به متخصص گوارش، نزد متخصص ریه می‌رفته‌اند.

معده یک شیره ای برای هضم غذا ترشح می کند که معمولا ۰.۴% تا ۰.۵% آن اسید کلریدریک می باشد وظیفه اسید کلریدریک کشتن باکتریهایی است که با تغذیه وارد معده می شوند و نیز در هضم غذا کمک می نمایند.

اگر مقدار اسید کلریدریک معده زیاد گردد و یا در معده تولید مقدار زیادی جوهر شیر شود ( این اسید از تخمیر اغذیه قنددار درست می شود ) انسان یک سوزشی در حلق و مری احساس می کند که در این صورت می گویند که ترش کرده است. البته همیشه نباید ترش کردن غذا را بعلت زیادی اسید در معده دانست، چرا که ممکن است مقدار اسید معده به اندازه لازم باشد و باز معده ترش کند.

●  روشهای معالجه ترش کردن معده

الف) آشامیدن آب زیاد : در نتیجه این عمل شیره معده و اسید موجود در آن رقیق می شود و اثر سوزش از بین می رود.

ب) خوردن جوش شیرین :

جوش شیرین ، بی کربنات سدیم است که هم بصورت گرد و هم بصورت قرص بفروش می رسد و چون در روز چند دفعه، هر دفعه یک نوک چاقو جوش شیرین را در آب و یا بصورت قرص بخورند ترشی معده از بین می رود زیرا جوش شیرین اسید کلریدریک موجود در معده را خنثی می کند و نمک و آب تولید می نماید. اغلب داروهایی که برای جلوگیری از ترش کردن غذا در معده بکار می روند دارای جوش شیرین می باشند مثلا نمک بولریش دارای جوش شیرین است و نمک روها علاوه بر چاشنیهای آلی و جوش شیرین دارای سولفات سدیم و فسفات کلسیم و کربنات منیزیم می باشد.

ج) اغلب داروهای جدیدی که برای رفع ترشی معده بکار می روند دارای سیلیکات سدیم و آلومینیم و منیزیم می باشد. ممکن است برای رفع ترشی معده هیدر اکسید کلوئید آلومینیم هم بکار برد. این اجسام اسید معده را خنثی می کنند در ضمن موجب تولید اسید بیشتری در آینده نمی گردند.

د) خوردن کربنات کلسیم :

در داروخانه های انگلستان گرد کربنات کلسیم را بعنوان داروی رفع ترشی می فروشند. این گرد اسید معده را خنثی می کند و تولید دی کلرید کلسیم و آب و گاز دی اکسید کربن می کند.

و) اکسید منیزیم :

در روز یک نوک چاقو گرد اکیسد منیزیم MgO برای رفع ترشی معده تجویز شده است این ترکیب اسید معده را خنثی کرده و دی کلرید منیزیم و آب تولید می کند.

هـ) آشامیدن آب آهک :

ساده ترین راه برای خنثی کردن اسید معده بکار بردن محلول سود و یا پتاس سوزان است ولی از آنجایی که این دو محلول غشای مری و معده را می سوزانند از بکار بردن آن صرف نظر شده است در عوض آب آهک را که یک قلیائی ضعیف است بکار می برند در آب آهک ۹۹% آب می باشد بنابراین ، بیم آنکه ضرری برساند نیست. آب آهک ، اسید معده را خنثی کرده تولید دی کلرید کلسیم و آب می کند.

داروهای ذکر شده برای رفع ترشی معده بصورت موقت ترشی معده را برطرف می کنند. ولی ممکن است بعدا موجب زیاد شدن ترشح اسید معده هم بشوند.

از دراز کشیدن بعد از خوردن غذا پرهیز کنید.
- بعد از خوردن غذا، در وضعیت زانو در بغل ننشینید.
- حداقل ۳ ساعت قبل از خواب چیزی نخورید.
ـ موقع خوابیدن زیر سر خود را ۱۰ تا ۱۲ سانتیمتر بالاتر ببرید.
- موقع خوابیدن به پهلوی راست و کمی خمیده بخوابید.
- تعداد دفعات وعده ی غذا را زیاد و حجم آن را کم کنید تا معده تان زیاد پُر نشود.
- در طی روز زیاد دولا و راست نشوید.
ـ اگر اضافه وزن دارید، وزنتان را کم کنید.
ـ از پُرخوری پرهیز کنید.
- باید از خوردن وعده های غذایی خیلی سنگین و چرب بپرهیزید.
- سعی کنید همراه وعده های غذایی آب نخورید.
ـ از خوردن غذاهای اسیدی مثل انواع گوشت،حبوبات و تخم مرغ پرهیز کنید، زیرا ترشح اسید معده را بسیار افزایش می دهند.
- مصرف میوه های ترش و اسیدی مثل انواع آلو و گوجه ، غذاهای تند(ادویه دار) و نوشابه های گازدار را کاهش دهید.
- موادی مثل نعنا، قهوه ، شکلات و الکل را مصرف نکنید.
- اگرزخم یا التهاب معده دارید، از خوردن میوه ی خام پرهیز کنید.
- لباس‌های تنگ نپوشید و کمربندتان را محکم نبندید.
- اگر سیگاری هستید، سیگار کشیدن را ترک کنید.
- درمان این بیماری اغلب با خوردن آنتی‌ اسیدها بهبود می‌یابد. داروهای آنتی اسید، اسید موجود در معده را خنثی می‌کنند. سعی کنید آنتی اسیدی مصرف کنید که هم «هیدروکسید منیزیم» و هم «هیدروکسید آلومینیوم» داشته باشد.
اگر تغییر سبک زندگی و مصرف آنتی اسید در بهبود علائم شما کمکی نکرد، به پزشک مراجعه کنید تا داروی دیگر یا یک سری آزمایش برای شما تجویز کند. این آزمایشات شامل عکس برداری از قفسه سینه برای بررسی وجود زخم، ارزیابی وضعیت اسید داخل مری، آندوسکوپی مری و پیدا کردن باکتری مولد زخم است.

● آیا بعد از درمان،امکان عود مجدد بیماری وجود دارد؟

بله، متأسفانه از خصوصیات این بیماری عودهای مکرر بعد از درمان می باشد. در حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد بیماران پس از قطع دارو، دچار عود بیماری می شوند. لذا لازم است این بیماران بدون هیچ گونه نگرانی به مصرف داروهای توصیه شده توسط پزشک ادامه دهند.

● عدم درمان به موقع این بیماری چه عوارضی دارد؟

عدم درمان به موقع ممکن است باعث شود که این بیماران مبتلا به بیماری مری بارت شوند و متعاقب آن سرطان مری ایجاد شود، البته مصرف داروهای عنوان شده به طور کامل از ابتلا به سرطان مری پیشگیری نمی کند. نکته مهم، تشخیص به موقع بیماری می باشد که در صورت ایجاد علایم و شواهدی به سمت ابتلا به مری بارت یا سرطان مری، به موقع درمان مناسب شروع شود.

● توصیه کلی شما به این بیماران کدام است؟

این بیماری، یک بیماری مهم می باشد و باید زود شناخته شود و از سایر بیماری هایی که ممکن است با این بیماری تظاهرات مشترک داشته باشند، افتراق داده شود و بعد از اثبات این بیماری، فرد تحت درمان مناسب قرار گیرد.



تاريخ : جمعه 1391/05/27 | 11:45 PM | نویسنده : محسن آزاد |
امروزه خشكي چشم يكي از شايع‌ترين علت‌هاي مراجعه افراد به درمانگاه چشم پزشكي است. اغلب اين مراجعه‌كنندگان را افراد بالاي 55 سال، افرادي كه از لنزهاي تماسي استفاده مي‌كنند يا كساني كه به طور مداوم با كامپيوتر سروكار دارند و افرادي كه در آب و هواي خشك زندگي مي‌كنند، تشكيل مي‌دهند.

چشم بعضي افراد به ميزاني كه بتواند مرطوب و نرم و راحت باشد، اشك توليد نمي‌كند. اغلب اين افراد دچار احساس گزش، سوزش، خارش و خشكي در چشم و همچنين تحريك زياد چشم موقع سيگار كشيدن مي‌شوند. خشكي چشم استفاده از كنتاكت لنز را مشكل يا غيرممكن مي‌سازد. با كمال تعجب، زياد شدن اشك هم ممكن است يكي از عوارض چشم خشك باشد. چنانچه ترشح معمول چشم، پايين‌تر از حد طبيعي باشد، عكس‌العمل غدد اشكي در مقابل تحريكات مخاط چشم، توليد زياد اشك خواهد كرد. اگرچه اين چشم به طور عمده خشك است، ريزش زيادي اشك، ممكن است خشكي اي را كه باعث اين اشك ريزش شده مخفي نگه دارد.

با بالا رفتن سن، توليد اشك كم مي‌شود. اگر چه چشم خشك در هر سني هم در زنان و هم در مردان ممكن است به وجود آيد، اما زنان بعد از يائسگي بيشتر دچار مي‌شوند. خشكي چشم ممكن است با تورم مفاصل و خشكي دهان همراه باشد كه در اين حالت سندرم شوگرن ناميده مي‌شود. بعضي داروها هم توليد اشك را كم مي‌كنند و در نتيجه چشم خشك مي‌شود. كساني كه به دلايلي اين داروها را مصرف مي‌كنند، مجبور هستند خشكي چشم خود را تحمل كنند يا اين‌كه از اشك مصنوعي استفاده نمايند. در بروشور اين داروها معمولا اين موضوع قيد مي‌شود.

معمولا چشم پزشك با معاينه معمولي قادر به تشخيص است. بعضي وقت‌ها آزمايش‌هايي لازم مي‌شود.

آزمايشي كه زياد مورد استفاده قرار مي‌گيرد، شيرمر است كه كاغذ فيلتر مخصوص نوار مانندي را زير پلك پاييني مي‌گذارند و سرعت و ميزان توليد اشك را در شرايط مختلف اندازه‌گيري مي‌كنند.

پرده اشكي چيست؟

هنگام گريه كردن يا تحريك چشم و اشك جاري مي‌شود؛ اما اشك يك عمل روزانه مهم‌تر از اينها دارد. با هر پلك زدن، پرده‌اي از اشك روي چشم گسترش مي‌يابد و سطح بيروني چشم را صاف و براي جذب نور شفاف مي‌كند. بدون اين پرده اشكي ديد خوب ممكن نخواهد بود. پرده اشكي، از سه لايه تشكيل شده است؛ لايه چرب، لايه آبي و لايه ترشحات مخاطي.لايه چرب قسمت بيروني پرده اشكي است كه از غدد ريز كناره‌هاي پلك ترشح مي‌شود.

اين غدد ريز را «ميبومين» مي‌گويند.كار اصلي اين لايه چرب اين است كه سطح پرده اشكي را صاف و نرم كرده و از بخار شدن اشك جلوگيري كند. لايه آبي وسطي كه بزرگ‌ترين لايه پرده اشك است، قسمت اعظم آنچه را كه به طور معمول اشك مي‌ناميم، تشكيل مي‌دهد. اين لايه آبي از غدد ريزي كه روي ملتحمه چشم منتشر است و همچنين از غده بزرگي و اصلي اشك ترشح مي‌شود (ملتحمه عبارت است از پرده ظريفي كه داخل پلك و خارج كره چشم را مي‌پوشاند). لايه آبي چشم را تميز مي‌كند و اجسام خارجي و مواد تحرك‌كننده چشم را از آن مي‌شويد و دور مي‌كند.

داخلي‌ترين لايه اشكي شامل ترشحات مخاطي است كه توسط سلول‌هاي ديگر ملتحمه ترشح مي‌شود. اين لايه باعث مي‌شود كه لايه آبي به طور يكنواخت روي سطح چشم گسترده شده و چشم هميشه مرطوب نگه داشته شود. اگر اين لايه نبود، اشك به چشم نمي‌چسبيد. نكته جالب اين است كه دو نوع اشك وجود دارد؛ اشكي كه چشم را نرم و لغزنده مي‌كند و اشكي كه بر اثر تحريك چشم يا احساسات عاطفي به وجود مي‌آيد. اشكي كه چشم را لغزنده مي‌كند، به طور مستمر توليد مي‌شود، اما اشك زيادي وقتي توليد مي‌شود كه چيزي چشم را تحريك كند يا اين‌كه شخص گريه كند.

از اشك مصنوعي استفاده كنيد

اساس درمان خشکي چشم، جايگزيني اشك مصنوعي به جاي اشك طبيعي است. اشك مصنوعي به صورت قطره‌هاي چشمي در داروخانه‌ها در دسترس است كه بدون نسخه هم داده مي‌شود. با استفاده از آنها نرمي، لغزندگي و رطوبت چشم دوباره به دست مي‌آيد. انواع مختلف آنها در بازار فراوان است و افراد نيازمند به آن چند نوعش را امتحان مي‌كنند تا مناسب‌ترين آنها را كه با آن احساس راحتي مي‌كنند به دست آورند و مقدار استفاده آن به اندازه مورد لزوم است. ممكن است يك تا دو بار در روز باشد يا اين‌كه چند بار در ساعت.

ذخيره كردن و نگهداري اشكي كه به طور طبيعي توليد مي‌شود نيز يك راه ديگر براي مرطوب نگه داشتن چشم است. اشك پس از اين كه سطح روي چشم را شست و شو داد، وارد سوراخ كوچكي به نام پانكتوم مي‌شود كه در هر پلك وجود دارد، سپس از داخل كانال كوچكي به كيسه اشكي مي‌ريزد و بعد توسط كانال ديگري به بيني راه مي‌يابد. اين كانال‌ها را ممكن است چشم پزشك به طور دائم ببندد. اين بستن باعث مي‌شود مقداري اشك جمع‌آوري شود و چشم به مدت زيادتري مرطوب بماند.

جلوگيري از بخار شدن اشك نيز مي‌تواند عوارض چشم خشك را بهبود بخشد. در زمستان وقتي بخاري روشن مي‌شود، با استفاده از دستگاه مرطوب‌كننده يا با گذاشتن يك ظرف آب روي شوفاژ مي‌توان رطوبت هوا را افزايش داد. استفاده از عينك غواصي باعث جلوگيري از بخار شدن اشك توسط باد مي‌شود. عواملي كه خشكي هوا را بيشتر مي‌كنند، باعث مي‌شوند افرادي كه چشم خشك دارند، احساس ناراحتي بيشتري كنند. اين عوامل عبارت است از گرماي بيش از اندازه اتاق، سشوار، روزهاي بادي يا هر چيز كه ماده تحريك‌كننده‌اي به هوا اضافه كند. مخصوصا سيگار كشيدن براي اين افراد بسيار ناراحت‌كننده است. بعضي از افرادي كه چشم خشك دارند، از خارش شديد چشم موقع بيدار شدن شكايت دارند. اين عارضه با تجويز يك پماد هنگام خواندن، قابل درمان است. لازم است از پماد كمترين مقدار ممكن مصرف شود زيرا پماد زيادي باعث تاري ديد موقت مي‌شود. اگرچه پمادهاي حاوي ويتامين A به نظر مي‌رسد براي افراد مبتلا به «سندرم استيونس ـ جانسون» و بيماري «پمفيگوئيد» مفيد است، اما براي افرادي كه چشم خشك دارند فايده‌اي ندارد. اشخاصي كه چشم خشك دارند، ممكن است فقط به اشك مصنوعي احتياج داشته باشند، ولي گاه خشكي چشم آنقدر زياد است كه صدمات جدي به چشم مي‌زند. در اين صورت حتما بايد به چشم پزشك مراجعه شود تا تشخيص معلوم شود و معالجه لازم انجام شود



تاريخ : چهارشنبه 1391/05/25 | 1:21 PM | نویسنده : محسن آزاد |

در صورت عدم درمان، آسیب شنوایی ممکن است تبدیل به عارضه ای روان شناختی گردد. به همین علت جستجوی راه حلی مناسب در مراحل اولیه، امری حائز اهمیت است.

افت شنوایی حالتی است که قدرت نسبی یا کامل در یک یا هر دو گوش میباشد.

سن، جنس، ژنتیک و نحوه زندگی: عوامل قابل توجهی نیستند.

اختلال نسبی یا کامل شنوایی می تواند بشدت روابط اجتماعی را محدود کند و منجر به انزوا و افسردگی شود. کاهش شنوایی ممکن است ناشی از بیماری یا آسیب دیدگی باشد و خیلی از مردم بدتر شدن شنوایی را با افزایش سن تجربه می کنند. نقائص شنوایی ممکن است از زمان تولد وجود داشته باشند. حدود ۲ مورد از هر هزار کودکی که متولد میشوند درجاتی از اختلال شنوایی را دارند.

●  علل افت شنوایی

عوامل بسیاری در کاهش شنوایی شما تاثیرگذارند:

» قرارگیری طولانی مدت در معرض سروصدا

» وراثت

» بیماری

» واکنش به داروها

» جراحت

» جرم گوش

» سالخوردگی

میزان افت شنوایی

سطوح مختلف کم شنوایی به صورت میزان افت شنوایی بیان می گردند که  این میزان بستگی به شدت آسیب دیدگی دارد که از افت شنوایی ملایم تا عمیق طبقه بندی می شود.

●  انواع بیماری:

دو نوع افت شنوایی متفاوت وجود دارد: هدایتی و حسی عصبی. در افت شنوایی هدایتی مشکل در گوش میانی یا خارجی در انتقال صوت به گوش داخلی میباشد. این نوع افت شنوایی اغلب موقتی است. افت شنوایی حسی عصبی ممکن است بعلت اختلالات حلزون، بخشی از گوش داخلی که صوت را تشخیص می دهد و یا اختلالات عصب شنوایی که گوش داخلی را به مغز متصل می کند، باشد. افت شنوایی حسی عصبی معمولاً دائمی است.

●  افت شنوایی هدایتی Conductive hearing loss:

شایعترین علت افت شنوایی هدایتی در کودکان التهاب مزمن گوش میانی توأم با ترشحات می باشد که در آن گوش میانی با مایع چرکی پر میشود. در بالغین، افت شنوایی هدایتی اغلب ناشی از انسداد مجرای گوش است. همچنین این افت شنوایی می تواند ناشی از پارگی پرده
گوش یا تغییرات ناگهانی فشارهوا باشد. بندرت افت شنوایی هدایتی ناشی از اتواسکلروز است، حالتی که در آن یکی از سه استخوان کوچک گوش میانی بی تحرک شده و قادر به انتقال صوت نیست.

●  افت شنوایی حسی عصبی Sensorineural hearing loss:

این نوع افت شنوایی بطور شایع ناشی از تخریب حلزون در نتیجه افزایش سن میباشد. اکثر افرادی بالای سن ۷۰ سال مقداری کری حسی عصبی دارند. همچنین این حالت ممکن است به علت آسیب به حلزون بوسیله سر و صدای زیاد یا بواسطه بیماری که اختلالی در گوش داخلی است، ایجاد شده باشد. بندرت علت افت شنوایی حسی عصبی توموری است که عصب شنوایی را درگیر می کند.

●  اقداماتی که باید انجام دهید:

پزشک گوش شما را با وسیله ای به نام اتوسکوپ معاینه می کند. سپس برای اثبات افت شنوایی حسی عصبی و یا هدایتی و اندازه گیری میزان افت شنوایی ممکن است تست شنوایی انجام شود. اگر پزشک به تومور عصب شنوایی مشکوک باشد ممکن است برای معاینه عصب از MRI استفاده نماید.
اگر شما افت شنوایی هدایتی دارید، درمان عامل زمینه ای ممکن است شنوایی شما را تا نزدیکی حد طبیعی باز گرداند. افت شنوایی حسی عصبی اغلب دائمی است. اگر چه ممکن است سمعک مفید باشد. در کری حسی عصبی عمقی با کاشت حلزون Cochlear implant الکترودهایی که بصورت جراحی در حلزون کاشته میشوند ممکن است اصواتی مانند صحبت شنیده شوند.

 کم شنوایی چیست

کم شنوایی(Hearing Loss) یا آسیب شنوایی مشکل در عملکرد یک یا هر دو گوش است . ممکن است از واژه هایی چون ناشنوا یا سخت شنوا نیز استفاده شود.

انواع کم شنوایی عبارت است از : کم شنوایی انتقالی ، کم شنوایی حسی – عصبی ، کم شنوایی آمیخته و کم شنوایی مرکزی

کم شنوایی انتقالی : Conductive Hearing Loss

کم شنوایی انتقالی زمانی رخ می دهد که مشکل در بخشی از گوش خارجی یا میانی وجود داشته باشد . این دسته از کم شنوایان احساس پری یا انسداد در گوشهای خود دارند و اغلب به آرامی صحبت می کنند زیرا صدای خودشان را بلند می شنوند . افراد مبتلا به کم شنوایی انتقالی باید توسط پزشک متخصص و ادیولوژیست معاینه و ارزیابی شوند تا تحت درمان قرار گیرند .

کم شنوایی حسی عصبی : Sensory Neural Hearing Loss

زمانی که مشکل در گوش داخلی یا عصب شنوایی باشد ،‌کم شنوایی حسی – عصبی رخ می دهد .

در اغلب موارد این نوع کم شنوایی دو طرفه است . افراد مبتلا به کم شنوایی حسی – عصبی برای بهبود وضعیت شنوایی و درک گفتار لازم است از سمعک استفاده کنند.

کم شنوایی آمیخته : Mix Hearing Loss

وجود همزمان کم شنوایی انتقالی و حسی عصبی ، کم شنوایی آمیخته را به وجود می آورد . در اغلب موارد این افراد پس از درمان جزء انتقالی لازم است از سعک بهره گیرند .

کم شنوایی مرکزی : Central Hearing Loss

آسیب بافتهای مغزی باعث بروز کم شنوایی مرکزی می شود . این دسته از کم شنوایان نیز لازم است برای بهبود وضعیت ارتباط شنیداری خود از سمعک استفاده کنند .



تاريخ : جمعه 1391/05/13 | 5:26 PM | نویسنده : محسن آزاد |
پلاک دندان ها به ویژه از پروتئین های موجود در بزاق، باکتری ها ، مواد سمی و باقیمانده مواد غذایی  تشکیل شده و به طور مداوم ایجاد می شود. اگر پلاک دندان ها روزانه تمیز نشده و از بین نرود تبدیل به جرم دندان می شود.

از بین بردن پلاک دندان ها در هنگام تشکیل شدن  امری ضروری است. این ماده در واقع اسیدهایی را تولید می کند که به دندان ها و لثه حمله می کنند. این اسیدها روی مینای دندان اثر گذاشته ، لثه ها را مجروح کرده و عامل اغلب کرم خوردگی‌ها و بیماری های دهان و دندان است.

علاوه بر این اگر روزانه پلاک دندان ها تمیز نشود ، سفت شده و به جرم تبدیل می شود. در این صورت مسواک زدن بر آن بی اثر بوده و قادر به از بین بردن آن نمی شود. در این هنگام برای از بین بردن آن ناگزیر باید یک جرم گیری کامل را انجام داد.

برای رهایی از پلاک دندان باید پس ار نوبت غذا خوردن دستکم به مدت سه دقیقه  و حداقل دو بار در روزدندان ها را به خوبی مسواک زد.

چرا مبارزه با پلاک دندانی مهم است؟ پلاک دندانی چیست؟

پلاک دندانی رسوب روی دندان هاست.
این پلاک بعد از هر وعدۀ غذایی ساخته می‌شود و به شکل یک خمیر یا یک شورۀ سفید یا کمی زرد روی دندان ها می‌چسبد.

پلاک دندانی از تکه های مواد خوراکی و بزاق دهان ساخته می‌شود.
به محض اینکه باکتری ها توانستند در دهان حضور پیدا کنند، آن را به استعمار خود درمی‌آورند.

پلاک دندانی چه تغییراتی می‌یابد؟
بعد از اینکه پلاک دندانی شکل می‌گیرد، باکتری ها چند برابر می‌شوند، از قند موجود در مواد غذایی و بزاق دهان تغذیه می‌کنند.

این باکتری ها موادی اسیدی می‌سازند که این مواد اسیدی به مینای دندان ها حمله ور می‌شوند و به لثه ها آسیب می‌زنند.
اگر پلاک دندانی از بین نرود، می‌تواند آهکی و بعد از آن سخت شود و در نهایت رسوب دندانی به وجود می‌آید.

پلاک دندانی چه طور شما را آزار می‌دهد؟
اگر بعد از هر وعدۀ غذایی پلاک دندانی پاک نشود، مواد اسیدی تولید می‌کند، که پوسیدگی و التهابات لثه ای یا همان عفونت ها را با خود به همراه دارد.
اگر پلاک دندانی محکم و به رسوب تبدیل شود، مسواک دیگر نمی‌تواند آنها را از بین ببرد. در این مواقع باید به دندانپزشک و جرم  گیری متوسل شد.

پلاک دندانی چگونه از بین می‌رود؟
بهترین حالت این است که بعد از خوردن هر وعدۀ غذایی دندان های تان را مسواک بزنید، و نه فقط یک بار در روز! با این کار می‌توانید پلاک های دندانی را از بین ببرید به شرطی که از لثه به سمت دندان ها مسواک بزنید.
در صورت مسواک زدن در جهت های دیگر (از طرف دندان ها به سمت لثه)، احتمال دارد که پلاک های دندانی به زیر لثه برود و باعث ایجاد التهاب شود.

دندانپزشکان توصیه می‌کنند که سه بار در روز و هر بار به مدت سه دقیقه دندان های تان را مسواک کنید.
یک بار استفاده از نخ دندان در روز برای از بین بردن پلاک های دندانی نیز بسیار مفید است.

مصرف مواد قندی تان را کاهش دهید. مواد قندی مانند آب نبات، شیرینی، نوشیدنی های شیرین، کیک و… باکتری های پلاک دندانی را تغذیه می‌کنند.
به طور مرتب دندان های تان را جرم گیری کنید و حداقل یک بار در سال سری به دندانپزشک تان بزنید.



تاريخ : چهارشنبه 1391/05/11 | 5:47 PM | نویسنده : محسن آزاد |

کیت هافر’ از شرکت داروسازی ‘براش بیوتک’ در داکوتای جنوبی و مجری این طرح، این واکسن را در دو نسخه JH17 و JH18 از هورمون’ پپتیدی سوماتوستاتین’ ساخته است.

او این واکسن ها را بر روی دو گروه از موش های نر چاق شده با رژیم غذایی آزمایش کرد و نتایج را با گروهی از موش ها که نمک به آنها تزریق می شد مقایسه کرد.

هورمون ‘سوماتوستاتین’ مانع از عملکرد هورمون رشد و فاکتور رشد انسولین مانند (IGF1) می شود؛ هر دوی این ترکیبات سوخت و ساز را افزایش می دهد و موجب کاهش وزن می شود. از این رو محققان تلاش کردند فعالیت هومرون سوماتوستاتین را مختل کنند تا هورمون رشد و فاکتور رشد IGF1 سوخت و ساز را افزایش دهند.

موش ها در تمامی گروه ها با رژیم غذایی پرچرب به مدت هشت هفته پیش از مطالعه تغذیه شدند. سپس همان رژیم غذایی به مدت شش هفته مطالعه نیز ادامه یافت. محققان واکسیناسیون را دوبار در شروع مطالعه انجام دادند .

چهار روز پس از نخستین تزریق، موش های واکسینه شده ۱۰ درصد کاهش وزن یافتند. این کاهش در موش هایی که تحت تزریق نمک قرار داشتند روی نداد.

سپس نتایج نشان داد هر دوی این واکسنها بشدت موجب کاهش وزن و حفظ وزن مطلوب بدون تاثیر بر میزان طبیعی هورمون رشد و یا میزان انسولین شده اند.

به گفته کیت هافر، این مطالعه نشان دهنده احتمال درمان چاقی با واکسن است. درمان چاقی انسان با واکسیناسیون می تواند نیاز به دارو و عمل های جراحی را از بین ببرد.

چاقی و بیماری های مرتبط با چاقی سلامت مردم را در سراسر جهان تهدید می کنند.



تاريخ : دوشنبه 1391/04/26 | 11:8 PM | نویسنده : محسن آزاد |

 ملانوم در واقع نوعی سرطان پوست می باشد که از سلولهایی در پوست بنام ملانوسیت منشاء می گیرد و به سایر نواحی بدن و عمدتاً گره های لنفاوی ، کبد ، ریه ها و دستگاه عصبی مرکزی گسترش می یابد .

پوست بزرگ‌ترین عضو بدن است که وظایف متعددی را بر عهده دارد. سرطان پوست یکی از مشکلات پوستی است که متاسفانه در سال‌های اخیر روند رو به گسترشی داشته است. در سرطان پوست سلول‌های بدخیم که از بافت پوست نشأت می‌گیرند به طور نامنظم و فزاینده‌ای تکثیر و به طریقی از سیستم ایمنی و دفاعی بدن عبور می‌کنند بدون این‌که موجب عکس‌العمل تدافعی و تهاجمی در سیستم ایمنی بدن شوند.

مهم‌ترین عامل ایجاد سرطان پوست، جهش در سلول بر‌اثر اشعه ماورای بنفش خورشید است با توجه به نوع سلول پوستی که دچار جهش ژنی شده است اشکال مختلفی از سرطان پوست به‌وجود می‌آید که هر کدام نشانه‌ها و عوارض خاص خود را دارند.

همانطور که می دانیم پوست بزرگترین عضو بدن است و سایر اعضای بدن را در مقابل گرما ،  نور ،‌ جراحت و عفونت محافظت می نماید و به کنترل دمای بدن کمک می نماید ، آب و چربی را ذخیره می نماید و ویتامین دی تولید می نماید .

پوست دارای دو لایه اصلی می باشد : لایه خارجی ( اپیدرم ) و لایه داخلی (‌درم )‌ .

سلولهای ملانوسیت در قسمت داخلی لایه اپیدرم قرار گرفته اند و البته سلولهای اصلی تشکیل دهنده رنگدانه های پوست و خال ها می باشند . در واقع ملانوسیتها رنگدانه ملانین را تولید می کنند که رنگ طبیعی را به پوست می دهند . زمانیکه پوست در معرض نور خورشید قرار می گیرد ملانوسیتها رنگدانه بیشتری تولید می کنند و پوست برنزه یا تیره می شود .

ملانوما در هر سنی دیده می شود اما با افزایش سن احتمال ابتلا به آن افزایش می یابد . در هر نقطه ای از بدن نیز ممکن است دیده شود . در مردان ، ملانوما بیشتر در تنه دیده می شود و همچنین در سر و گردن نیز دیده می شود ، لیکن در زنان بیشتر در قسمتهایی از ساق دیده می شود . ملانوم در افراد سیاهپوست کمتر دیده می شود . در سیاهپوستان در زیر ناخنهای دست و پا ، کف دست یا پا دیده می شوند .

بدخیم‌ترین

ملانوم پوستی از ملانوسیت‌های پوست که استحاله بدخیمی پیدا کرده‌اند منشا می‌گیرد. ملانوسیت‌ها رنگدانه تیره پوست، مو، چشم و خال‌های بدن را تولید می‌کنند. از این رو تومورهای ملانوما اکثراً قهوه‌ای یا سیاه است. ولی در موارد معدودی نیز سرطان‌های ملانوم رنگدانه تولید نکرده و به رنگ پوست صورتی قرمز یا بنفش ظاهر می‌شوند. این سرطان از بدخیم‌ترین سرطان‌های پوست محسوب می‌شود. شیوع ملانوما در دهه‌های اخیر رو به افزایش بوده، به‌طوری که در دنیای صنعتی به عنوان یک سرطان شایع مطرح است. علت اصلی ملانوم ناشناخته است. اما عوامل متعددی از جمله عوامل ژنتیکی، تابش اشعه ماورای بنفش و تماس‌های محیطی در ایجاد این بیماری دخیل است. ملانوم با انتشار سطحی، ملانوم گره ای(ندولر) و ملانوم آکرال از انواع این سرطان محسوب می‌شود.

علائم شایع :

گاهی اولین علامت تغییر در اندازه ، شکل و یا رنگ یک خال موجود می باشد .

اکثریت ملانومها تیره یا آبی تیره هستند . لبه های ضایعه اغلب نامنظم بوده و ممکنست خونریزی داشته باشد . ضمنآً در داخل ضایعه تقارنی وجود ندارد و شکل یک نیمه یا نیمه دیگر متفاوت است .

خارش و پوسته ریزی ممکنست از دیگر علائم یک ملانوم تازه تشکیل شده باشند . لیکن در ملانومای پیشرفته بافت تغییر می یابد . بعنوان مثال سخت یا برجسته می شود . با پیشرفت بیشتر ، ملانومها ممکن است دچار خارش شدید و خونریزی شوند . البته ملانومها معمولاً منجر به درد نمی شوند .

معاینه پوست همواره بعنوان یکی از ارکان اصلی معاینات پزشکان بحساب می آید . البته هرشخصی می تواند تغییرات پوستی خود را بعنوان اولین فرد مورد ارزیابی و معاینه قرار دهد . تغییرات پوستی بخصوص تغییر در مشخصات یک خال باید هر چه سریعتر به یک پزشک گزارش شود .

یک ملانوم در مراحل اولیه تشخیص کاملاً قابل درمان می باشد . اگر چه ، یک ملانوم در صورتیکه در مراحل ابتدایی تشخیص تحت درمان قرار نگیرد به سمت داخل پوست تهاجم نموده و بافتهای ساده را نیز درگیر می کند . زمانیکه ملانوم ضخیم و عیمق شد ممکن است به بافتهای دیگر گسترش یابد و کنترل آن  دیگر دشوار خواهد بود .

کسانیکه دچار یک ملانوم شوند احتمال عود بالایی دارند لذا باید پوست خود را بطور منظم تحت بررسی و معاینه توسط افراد ذیصلاح قرار دهند .

علل و عوامل افزایش دهنده خطر :

دلایل اصلی ملانوم کاملاً مشخص نیستند .

اما عوامل زیر بعنوان افزایش دهنده خطر بحساب می آیند :

تعداد فراوان خالهای پوست ( بیش از ۵۰ عدد )

افراد سفید پوست بور : شاید بدلیل اینکه پوست این افراد تحت تأثیر نور آفتاب مورد تخریب قرار می گیرند .

سابقه شخصی ملانوم قبلی یا سایر سرطانهای پوست

سابقه خانوادگی ملانوم

آفتاب سوختگی شدید در طی سنین کودکی و نوجوانی

اشعه درمانی با نورماوراء بنفش

مشاغل یا فعالیتهایی که با تماس زیاد با آفتاب در ارتباطند .

پیشگیری :

از تماس بیش از حد با آفتاب اجتناب کنید : بخصوص آفتاب میانه روز ( ۱۰ صبح تا ۴ بعدازظهر )

از ترکیبات ضدآفتاب باحداکثر قدرت حفاظتی بر روی پوست نواحی در معرض آفتاب استفاده کنید . ( بخصوص در سنین نوجوانی )

از نورهای ماوراء بنفش منعکس شده از آب ، برف و … خود را محافظت نمائید .

از عینکهای آفتابی با لنزهای مناسب جذاب اشعه ماوراء بنفش استفاده نمائید . . عینک های آفتابی چشمها و پوست اطراف چشمها را محافظت می نمایند .

در مورد هر گونه تغییر پوستی به ویژه در نواحی قهوه ای یا سیاه به صورت چند رنگه شدن ، نامنظم شدن لبه ها یا سطح ضایعه ، خونریزی از ضایعه یا هرگونه تغییر دیگر با پزشک مشورت کنید .

تشخیص :

در صورت شک به ملانوما ، باید بلافاصله ضایعه بیوپسی شده و جهت تشخیص صحیح به آزمایشگاه پاتولوژی ارسال شود . تنها راه دقیق تشخیص راه فوق می باشد .

درمان :

درمان ملانوم به وسعت ضایعه ، سن بیمار و سایر فاکتورها ارتباط دارد .

بهرحال مهمترین قسمت درمان برداشتن ضایعه و غدد لنفاوی مجاور ( در صورت گسترس تومور به آنها ) می باشد .

در درمان می توان در صورت صلاحدید پزشک از رادیوتراپی و شیمی درمانی استفاده نمود .

بهرحال بیماران مبتلا به ملانوم باید حتی پس از درمان تحت معاینات منظم قرار گیرند چرا که احتمال عود ملانوم بسیار بالاست .



تاريخ : دوشنبه 1391/04/26 | 11:6 PM | نویسنده : محسن آزاد |

دکتر عبداله زندي متخصص جراحي عمومي و لاپاروسکوپيست، بمياري بوليميا (بي‌اشتهايي عصبي) را بيشتر يک اختلال روحي رواني مي‌داند تا يک بيماري جسمي و مي‌گويد: بوليميا در واقع زاييده تصور نادرستي است که مبتلايان به اين بيماري از وضعيت جسمي خويش دارند و همواره فکر مي‌کنند بايد لاغرتر شوند.

به گزارش همشهري آنلاين، اين بيماري بيشتر کساني را درگير خود مي‌کند که به نوعي شغل يا موقعيت اجتماعي‌شان ارتباط مستقيم با وضعيت بدني آنان دارد مثل مدل‌ها، هنرپيشه‌ها، خواننده‌ها و ... و شيوع آن بين زنان و دختران جوان بيشتر است.

بوليميا يا آنورکسيا به دو شکل بروز مي‌کند:

1- رژيم‌هاي طولاني و هولناک و اجتناب شديد از خوردن.

2- پرخوري مفرط و انجام حرکات جبراني مانند استفراغ کردن يا استفاده بي‌رويه از داروهاي مسهل و ادرارآور

مبتلايان به بوليميا، در ابتدا پس از خوردن غذا، سعي مي‌کنند با تحريک گلوي خود هرآنچه را که خورده‌اند، استفراغ کنند اما به مرور زمان و پس از تکرار اين وضعيت، اين موضوع روحي رواني مي‌شود و به محض خوردن يا نوشيدن، دچار دل درد و استفراغ مي‌شوند.

دکتر زندي در مورد ديگر عوارض اين بيماري مي‌‌گويد: بوليميا همچنين باعث اختلالات آبوالکتروليت شده يعني تنظيم سديم و پتاسيم و کلسيم بدن به هم مي‌خورد که همين وضعيت هم يکي از دلايل تشديد حالت تهوع و استفراغ در بيمار است.

از ديگر نشانه‌هاي اين بيماري افت فشار خون بيمار است که اين افت فشار خون به چند دليل اتفاق مي‌افتد که عبارتند از:

کم شدن آب بدن در اثر استفراغ‌هاي مکرر، اختلالات سديم - پتاسيم و تحليل عضلات قلب‌ بيمار که باعث افت حجم ضربه‌اي قلب مي‌شود.

کاهش وزن شديد در اين بيماران باعث تحليل مفرط عضلات بدن از جمله عضلات قلب مي‌شود که در اثر آن قلب ديگر قادر به پمپاژ مناسب خون نيست.

اين افراد به محض اينکه سر پا مي‌ايستند بيشتر افت فشار خون پيدا مي‌کنند.

بيشتر علت مرگ و مير مبتلايان به بوليميا اختلالات قلبي عروقي گزارش مي‌شود.

بي اشتهايي عصبي يا آنورکسيا مي‌تواند موجب اختلالات کليوي نيز مي‌شود زيرا آب به اندازه کافي به کليه‌ها نمي‌رسد و در شکل پيشرفته‌تر موجب نارسايي‌هاي کبدي هم مي‌شود.

اما معمولا پيش از رسيدن به اين مرحله مرگ اين بيماران فرا مي‌رسد.